Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикагодағы теміржол станциясы
Train station in Chicago
Ричард Б. Огилви көлік орталығы (Richard B. Ogilvie Transportation Center) – бұрынғы Чикаго және Солтүстік-Батыс терминалының орнында салынған, Чикаго қаласының орталық бөлігіндегі қалалық теміржол терминалы. Соңғы бір ғасыр бойы бұл орын Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолының, сондай-ақ оның ізбасарлары Юнион Пасифик пен Метраның негізгі терминалы болып келді. 1970 жылдары қалааралық қатынастар тоқтатылған, бірақ үш бұрынғы CNW магистральдық бағыттарындағы, Метраның UP District бағыттарындағы қалалық жолаушылар пойыздары осы жерде аяқталады. Теміржол жолдары көше деңгейінен жоғары орналасқан. Ескі CNW терминалының ғимараты 1980-ші жылдардың ортасында 500 West Madison Street ғимаратымен – заманауи көкжаймен алмастырылды. Қазіргі ғимарат екі шаршы қалалық блокты алып жатыр, солтүстік және оңтүстік жағынан Рэндольф және Мэдисон көшелерімен, ал шығыс және батыс жағынан Канал және Клинтон көшелерімен шектелген. Бұл Чикагодағы екінші ең жұқ жүретін теміржол станциясы, жақын орналасқан Юнион станциясынан кейін, Солтүстік Америкадағы алтыншы ең жұқ жүретін теміржол станциясы және тек қалалық жолаушылар тасымалын жүзеге асыратын үшінші ең жұқ станция (Нью-Йорк қаласындағы Grand Central Terminal және Jamaica станциясынан кейін).
The Richard B. Ogilvie Transportation Center ('/oʊ//ɡ//ə//l//v//iː/), on the site of the former Chicago and North Western Terminal, is a commuter rail terminal in downtown Chicago, Illinois. For the last century, this site has served as the primary terminal for the Chicago and North Western Railway and its successors Union Pacific and Metra. Intercity services had disappeared by the 1970s, but commuter services on the three ex CNW mainlines, Metra's UP District lines, continue to terminate here. The tracks are elevated above street level. The old CNW terminal building was replaced in the mid 1980s with a modern skyscraper, the 500 West Madison Street building. The modern building occupies two square city blocks, bounded by Randolph Street and Madison Street to the north and south and by Canal Street and Clinton Street to the east and west. It is the second busiest rail station in Chicago, after nearby Union Station, the sixth busiest railway station in North America, and the third busiest station (after Grand Central Terminal and Jamaica station in New York City) that exclusively serves commuter traffic.
1911 станциясы
Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолы 1911 жылы Чикаго өзенінің Солтүстік тармағының арғы жағындағы Уэллс-стрит станциясын алмастыру үшін Чикаго және Солтүстік-Батыс терминалын салды. Жаңа вокзалдың дизайнын Фрост пен Гренджер жасаған, олар 1903 жылғы ЛаСалл көшесі станциясының да авторлары болған. Станция құрылысына орын ашу үшін Тайлер мен Хиппач айналар компаниясының зауыты 168 фут шығысқа және 52 фут оңтүстікке жылжытылды. Ол кезде бұл ең ірі жылжытылған ғимарат еді. Станцияның 16 рельсі көше деңгейінен жоғары орналасқан және "алты қосымша рельстің көмегімен жететін, ал 272 метрлік Буш теміржол сарайымен жабылған" еді. Жоғарғы қабаттың орталық бөлігі – 201 футқа 202 фут (34 метрге 62 метр) және 84 фут (шамамен 26 метр) биіктіктегі әсем күту залы болды. Оның цилиндрлі күмбезді төбесі биік және кең болатын.
The Chicago and North Western Railway built the Chicago and North Western Terminal in 1911 to replace its Wells Street Station across the North Branch of the Chicago River. The new station, in the Renaissance Revival style, was designed by Frost and Granger, also the architects for the 1903 LaSalle Street Station. The Tyler & Hippach Mirror Company Factory was moved 168 feet east and 52 feet south to make room for the station's construction. At the time, this was the largest building ever moved. The station's 16 tracks were elevated above street level and "reached by six approach tracks and sheltered under an 894 foot long [272 meter] Bush train shed." The centerpiece of the upper level was a stately waiting room, measuring 201 by 202 feet (34 by 62 meters), and rising 84 feet (approx. 26 meters) to its barrel vaulted ceiling.
1984 жылғы станция
1984 жылы бас ғимарат бұзылып, оның орнына шыны мен болаттан тұрғызылған 42 қабатты Citicorp орталығы (қазіргі Accenture Tower) салынды, ол үш жылдан кейін, 1987 жылы аяқталды. Құрылыс кезінде Metra қызметі аз ғана тоқтап, үздіксіз жалғастырылды – бұл Нью-Йорк Пенн станциясының бұзылып, жаңасымен ауыстырылуына ұқсас болды.
In 1984, the head house was razed and replaced with the glass and steel 42 story Citicorp Center (now Accenture Tower), which was completed three years later in 1987. Metra service was maintained with only minor interruptions during construction – following the example of the demolition and replacement of New York Penn Station.
1991 жылғы оңалту
1991 жылы Metra Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолынан пойыз сарайын сатып алып, оның жағдайын анықтау үшін сараптама жүргізді. Сараптамаға құрылымдық тұрақтылығын арттыруға қажетті жөндеу жұмыстары және станцияны қазіргі заманғы жолдардың үлкен трафигіне сай стандарттарға келтіру үшін қайта жобалау шаралары кірді. Мұқият бағалаудан кейін Metra, Қалалық жаппай көлік басқармасы және Иллинойс көлік департаменті қолданыстағы құрылысты толығымен ауыстыруға келісті. 1992 жылы федералдық қаржыландыру көмегімен жұмысты бастау үшін мердігерлік компания мен басқару тобы таңдалды. Пойыз сарайының маңызды орналасуы және жоба кезінде күніне 45 000 жолаушы тасымалдау қажеттілігіне байланысты көптеген инженерлік қиындықтарды шешу қажет болды. Бұл қиындықтарға бастапқы қорғасын бояуын жою, күніне 200 пойызға қызмет ететін барлық 16 жолды толық ауыстыру, жүктеме астында темір конструкцияларды кең ауқымда жөндеу, жаңа болат шатырды орнату, сыртқы қабырғаларды толық қайта жаңарту, жаңа электр және сумен жабдықтау жүйелерін орнату және жаңа жаяу өткелді салу кірді. Төрт жылға созылған және 138 миллион долларға бағаланған жөндеу жұмысына 60-тан астам мердігерлік компания тартылып, 800 мыңнан астам адам-сағат жұмсалды. 1997 жылы станция Огилви Транспорт орталығы деп қайта аталды, бұл C&NW Union Pacific Railroad компаниясына біріккеннен кейін екі жыл өткен соң болды. Станция Милуоки жолының (C&NW-ның бәсекелесі және көршісі) басқарма мүшесі және темір жол ісіне өмір бойы адал Ричард Б. Огилвидің есімімен аталады. Ол Иллинойс губернаторы ретінде Metra басқаратын Өңірлік көлік басқармасын құрған. Көптеген чикаголықтар оны әлі де «Солтүстік-Батыс станциясы» деп атайды, ал көптеген тәжірибелі қызметкерлер оны «CPT» деп шақырады – «Chicago Passenger Terminal» деген сөздің қысқартылған түрі.
In 1991 Metra purchased the train shed from Chicago and North Western and conducted a survey to determine the condition. The examination included necessary repairs to improve its structural integrity and redesign measures to bring the station up to modern mass commuting standards. After completing a thorough evaluation, Metra, the Urban Mass Transportation Administration, and the Illinois Department of Transportation decided to completely replace the existing structure and in 1992, with the assistance of Federal funding, a contractor and management team were selected to begin the work. Many engineering challenges had to be addressed and resolved, not only because of the train shed's prominent location but also due to its high traffic volume as it was to remain operational to 45,000 daily commuters during the project. Such challenges included the removal of original lead paint, the complete replacement of all 16 tracks which served 200 trains a day, extensive structural steel repairs (under load), erection of a new steel canopy, complete exterior masonry restoration, new electrical and plumbing systems, and construction of a new pedestrian concourse. During the rehabilitation project, which lasted four years and cost $138 million, over 60 contractors spent more than 800,000 man hours performing repairs and producing new construction. The station was renamed the Ogilvie Transportation Center in 1997, two years after the C&NW merged into the Union Pacific Railroad. The station was named for Richard B. Ogilvie, a board member of the Milwaukee Road (the C&NW's rival and competing neighbor) and a lifelong railroad proponent, who, as governor of Illinois, created the Regional Transportation Authority, which is the parent agency of Metra. Many longtime Chicago area residents still call it "North Western Station", and many longtime employees simply call it "CPT" – short for "Chicago Passenger Terminal".
Платформалар мен рельстер
Станцияда 16 жол бар, 8 аралдық платформасы бар, әр аралдық платформа екі жолды қамтамасыз етеді. Барлық платформалардың ұзындығы бірдей емес; станцияның батыс бөлігіндегі платформалар (1–10 жолдар) шығыс платформаларына қарағанда едәуір ұзын. Жалпы, Батыс желісі пойыздары батыс платформаларынан (шамамен 1–5 жолдар), Солтүстік-Батыс желісі пойыздары ортаңғы жолдардан (6–10), ал Солтүстік желісі пойыздары шығыс жолдарынан (11–15) кетеді. (16-шы жол көбінесе жол тасымалдау пойыздары үшін пайдаланылмайды.) Бұл, келіп тұрған және кетіп бара жатқан пойыздардың үлкен ауысулар жасауына қатысты емес, себебі бұл басқа жолдардың қолданылуын шектеуі мүмкін және бірнеше пойыздың бір уақытта келіп, кетуіне кедерілдіруі мүмкін. Станциядан солтүстікке қарай жолдардың саны 16-дан 6-ға дейін азаяды. Ауыстырғыштар 16 станциялық жолдың кез келгеніндегі пойыздардың осы алты жолдың кез келгеніне жетуіне және керісінше мүмкіндік береді. Станциядан шамамен жарты миль қашықтықта алты жол төрт жолдан тұратын екі негізгі бағытқа бөлінеді. Бір бағыт батысқа, екіншісі солтүстік-батысқа бұрылады. Батыс желісі пойыздары батыс жолдарымен, ал Солтүстік-Батыс және Солтүстік желісі пойыздары солтүстік-батыс жолдарымен жүреді. Қызметтен тыс пойыздар деполарға және техникалық қызмет көрсету орындарына батыс бағыты арқылы өтеді.
The station has 16 tracks with eight island platforms, each island platform servicing two tracks. Not all the platforms are the same length; the platforms on the western part of the station (tracks 1–10) are significantly longer than the eastern platforms. In general, West Line trains depart from the western platforms (roughly tracks 1–5), Northwest Line trains depart from the middle tracks (6–10), and North Line trains depart from the eastern tracks (11–15). (Track 16 is seldom used by revenue trains.) This is done so that departing and arriving trains do not have to make large switch movements, which would block the use of other tracks and prevent multiple trains from arriving and departing at the same time. Just north of the station, the number of tracks reduces from 16 to six. Switches allow for trains on any of the 16 station tracks to end up on any of these six tracks, and vice versa. About a third of a mile from the station, the six tracks split into two mainlines of four tracks. One mainline turns west, while the other turns northwest. West Line trains take the west tracks, while Northwest and North Line trains take the northwest tracks. Out of service trains use the west mainline to access yards and maintenance facilities.
Қызметтер
Чикаго және Солтүстік-Батыс терминалы Чикаго және Солтүстік-Батыс темір жолының барлық қалалық және қалааралық пойыздары үшін терминал ретінде қызмет етті. Сонымен қатар, 1969 жылдың 9 қарашасында, Гранд-Централь стансасы жабылғаннан кейін бір күн өткен соң, Балтимор және Огайо темір жолы мен Пере-Маркет темір жолы, Гранд-Центральдың соңғы екі пайдаланушысы, қалған қалааралық қызметтерін C&NW терминалына көшірді. Бұл пойыздар C&NW-ның Вест-Авенюден батысқа қарай Санкт-Чарльз әуе желісіне дейінгі тармағын пайдаланды және 1971 жылдың 30 сәуірінде соңғы рет жүрді, бұл күні Амтрак АҚШ-тағы көптеген қалааралық жолаушылар пойыздарын қабылдады. Бұл екі темір жолдың желілері бойынша Амтрак қызметтері Юнион стансасына келіп тоқтайды. Метраның үш Юнион-Пасифик аймақтық желісі – Юнион-Пасифик Солтүстік желісі, Юнион-Пасифик Солтүстік-Батыс желісі және Юнион-Пасифик Батыс желісі – қазір бұрынғы C&NW желілері бойынша тұрақты қалалық теміржол қызметін ұсынады. Метраның аймақтық баға белгілеу кестесінде Огилви 1-аймақта орналасқан. Огилви көлік орталығында күн сайын 106 000-нан астам адам Метра пойыздарына мінеді.
The Chicago and North Western Terminal has served as a terminal for all the commuter and intercity trains of the Chicago and North Western Railway. In addition, on November 9, 1969, the day after Grand Central Station closed, the Baltimore and Ohio Railroad and Pere Marquette Railway, Grand Central's two remaining users, moved their remaining intercity services into the C&NW's terminal. Those trains, which used the C&NW's branch to the St. Charles Air Line west of Western Avenue, last ran on April 30, 1971, the day before Amtrak took over most intercity passenger trains in the U. S. Amtrak services over the lines of those two railroads have run into Union Station. Metra's three Union Pacific District lines – the Union Pacific North Line, Union Pacific Northwest Line and Union Pacific West Line – now provide regular commuter rail service along three former C&NW lines. In Metra's zone based fare schedule, Ogilvie is in Zone 1. More than 106,000 people board Metra trains at Ogilvie Transportation Center each day.