Вирджиния штатындағы Фоэбус тарихы

Кіріспе

Вирджиния штатындағы корпорацияланбаған қала, АҚШ.

Фебус (1871–1899 жылдары Чесапик-Сити деп аталған) – бұрынғы корпорацияланған қала, қазір Вирджиния түбегіндегі Вирджиния штатының Хэмптон қаласының бір бөлігі. 1900 жылы ол жергілікті кәсіпкер Харрисон Фоббс (1840–1886) құрметіне аталған, ол Чесапик және Огайо теміржолын (C&O) Ньюпорт-Ньюс қаласына дейін желісін ұзартуға көндіргені үшін танымал. 1952 жылғы халық референдумында қала Хэмптонның тәуелсіз қаласымен шамалы айырмамен біріктірілді. Фебус қазір Хэмптонның маңызды тарихи ауданы және Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.

Тарих

Капитан Джон Смит 1607 жылы Джеймс өзенімен жасаған алғашқы саяхатында Фобс аралының «Страуберри Бэнкс» деп аталатын бөлігіне түсті. Фибус қаласы болып қалыптасқан аудан 1609 жылы Милл Крик ретінде негісталды; ол Чесапик шығанағы мен Хэмптон жолдарының жағасында, Норфолк қаласының Уиллоуби Спитіне қарап орналасқан. Милл Крик Элизабет Ситиде орналасқан, ол 1619 жылы колонияның иесі, Лондонның Виргиния компаниясы белгілеген төрт корпорацияның бірі болды, бұл корпорациялар дамыған аумақтарды «қалалар» деп аталды. (Қалған үшеуі – Джеймс Сити, Чарльз Сити және Хенрико Сити). 1634 жылы бұл аймақ Вирджинияның алғашқы сегіз округінің бірі – Элизабет Сити Ширінің құрамына кірді. 1643 жылы ол Элизабет Сити округіне айналды. Англиялық отарлаушылар Хэмптон Роудсқа кіруді қорғау үшін Олд Пойнт Комфортта қорғаныс бекіністерін салғандары көп ұзамай болды. 1819 жылы АҚШ армиясы сол жерде Монро фортын салуды бастады, ол 2011 жылға дейін елдегі ең көне әрекеттегі форт болып саналды. Америка Азамат соғысы кезінде көптеген құлдар Монро және Норфолк форттарына қашып кетті, оларды 1861 жылдан бастап Одақ күштері басып алды. АҚШ армиясы оларды құл иелеріне қайтарылмауы үшін «контрабанда» деп жариялады. Олар Форт Монро контрабанда лагерінде, форттан тыс жерде, жаңа босатылған құлдар үшін жағдай жасады. Билік өкілдері жергілікті білім беру саласындағы беделді ұстаз Мэри Пикке хабарласып, босатылғандар мен олардың балаларын оқытуды сұрады. Ол алдымен Фобс ауданындағы үлкен емен ағашының астында адамдарды жинады. 1863 жылы осы жерде көптеген азаматтарға Азат ету туралы жарияланым оқылып берілді, содан бері ол «Азат ету емені» деп аталады. Америкалық миссионерлер қауымдастығы (АМА), басшыларында қара және ақ дін қызметкерлері болған, оны оқыту үшін жалдады және Браун коттеджін пайдалануға жағдай жасады. Бұл Хэмптон университетінің тарихи бастауы саналады, бұл тарихи қара колледж (HBCU), оны АМА соғыс кезінде құрды. Фибус қаласының көп бөлігі 1871 жылға дейін Розеланд фермасы ретінде өсірілді. Содан кейін ол сатуға арналған учаскелерге бөлініп, Чесапик қаласы ретінде дамыды. Көшелерге көрнекті азаматтардың есімдері берілді: Мэллори, Карри, Хоуп, Лансер және Меллен. 1900 жылы қала құрылғанда, оның аты қаланың жетекші азаматы Харрисон Фибустың құрметіне Фибус деп өзгертілді, ол Чесапик және Огайо темір жолының (C&O) Хэмптон тармағын салуға көп еңбек еткені үшін белгілі. Темір жолдың Жарым аралға созылған тармағы 1881 жылдың соңында Ньюпорт Ньюс қаласындағы жаңа көмір айлағына жеткеннен кейін, сол құрылыс бригадалары кейіннен Жарым аралдың Хэмптон тармағы деп аталған жерде жұмыс істеді. Олд-Пойнт тоғысынан бастап, жолдар шамамен 16 шақырымға дейін Форт-Монроға қарай созылды. Жолдар қалаға дейін 14 шақырымға дейін аяқталды, ол 1882 жылдың желтоқсанында Фибус болды. Жолаушылар мен жүк станциясы ашылды, оны темір жол «Фибус» деп атады. Фибустан Милл Крик арқылы Форт-Монроға жету үшін 853 метрлік көпір қажет болды, ол 1890 жылға дейін аяқталмады. Сол кезде жолаушылар мен жүк тасымалы үшін де қосымша құрылғылар салынды. Форт Монрода АҚШ армиясы теміржол желісін салған және бірнеше жыл бойы өз локомотивін пайдаланған. Форт Монродағы станция 1939 жылы жабылды. Осыған сәйкес, Чесапик және Огайо өзінің нөлдік милялық белгісін Олд-Пойнт Комфорттан Фибусқа көшірді, яғни қала C&O пойыздарының, мысалы, Цинциннати мен Детройтке бағытталған «Спортсмен», «Джордж Вашингтон» және басқа да батысқа қарай жүретін пойыздардың бастапқы нүктесі болды. Олд-Пойнт Комфортта, Монро фортындағы армия базасынан басқа, Хэмптон тармағы ескі Hygeia қонақ үйіне және жаңа Чемберлин қонақ үйіне де қызмет көрсетті, олар азаматтар үшін танымал орындар болды. ХХ ғасырдың бірінші жартысында жақын маңдағы Бакрое жағажайына экскурсиялық пойыздар жүргізілді, онда ойын-сауық паркі шіркеу топтары мен демалыс шегушілерді тартқан көптеген көңіл көтеру орындарының бірі болды. 1952 жылы сайлаушылардың референдумы арқылы Элизабет Сити округі мен Фибус қаласының тұрғындары Вирджиния штатының Хэмптон тәуелсіз қаласымен бірігуге келісті. 1953 және 1954 жылдар аралығында C&O Фибусты Норфолк/Хэмптон Роудс аймағындағы жолаушылар пойыздарының соңғы станциясы ретінде пайдалануын тоқтатты. Компания сол кезде «Джордж Вашингтон» және «Спортсмен» үшін болған соңғы станцияны Ньюпорт Ньюс станциясына көшірді.

Captain John Smith landed on a part of Phoebus known as Strawberry Banks on his first voyage up the James River in 1607. The area which became the Town of Phoebus was founded in 1609 as Mill Creek; it was located on the banks of the Chesapeake Bay and Hampton Roads, directly across from Norfolk's Willoughby Spit. Mill Creek was located in Elizabeth Cittie [sic], one of four corporations, termed "citties" [sic], which were designated in 1619 by the Virginia Company of London, proprietor of the colony, to encompass the developed areas. (The other three were James Cittie, Charles Cittie, and Henrico Cittie). In 1634, the area became part of Elizabeth City Shire, one of the eight original shires of Virginia. It became Elizabeth City County in 1643. English colonists soon built defensive fortifications at Old Point Comfort to protect the entrance to Hampton Roads. In 1819 the United States Army began construction there of Fort Monroe, which until 2011 was the oldest active duty fort in the nation. During the American Civil War, numerous slaves escaped to Fort Monroe and Norfolk, which was occupied by Union forces from 1861. The US Army defined them as contraband, to prevent their being returned to slaveholders. They established facilities for the newly free slaves at the Fort Monroe Contraband Camp, located outside the fort. Officials contacted a respected local teacher, Mary S. Peake, and asked her to teach the freedmen and their children. She began by gathering people outside in Phoebus, under a large oak tree. This is where the Emancipation Proclamation was read to numerous citizens in 1863, and it became called the Emancipation Oak. The American Missionary Association (AMA), whose leaders included both black and white ministers, hired her to teach and arranged for her to use the Brown Cottage. This is considered the historic start of Hampton University, a historically black college (HBCU) which the AMA founded during the war. Much of the Town of Phoebus was cultivated as Roseland Farm until 1871. It was then divided into lots for sale and developed as Chesapeake City. The streets were named after prominent citizens: Mallory, Curry, Hope, Lancer, and Mellen. When the town was incorporated in 1900, its name was changed to Phoebus in honor of its leading citizen, Harrison Phoebus, who is largely credited with getting the Chesapeake and Ohio Railway (C&O) to build the Hampton Branch. After the railroad's Peninsula Extension reached the new coal pier at Newport News in late 1881, the same construction crews were put to work on what would later be called the Peninsula Subdivision's Hampton Branch. From the main line at Old Point Junction, tracks were extended easterly a distance of about 10 mile (16 km) toward Fort Monroe. The tracks were completed about 9 mile (14 km) to the town, which became Phoebus in December 1882. A passenger and freight station was opened, which the railroad designated as "Phoebus". From Phoebus, an extension across Mill Creek to reach Fort Monroe required a 2800 feet (853 m) trestle, not completed until 1890. At that time, passenger and freight facilities were also added. At Fort Monroe, the U. S. Army built connecting tracks and operated its own locomotive for a number of years. The station at Fort Monroe closed in 1939. Accordingly, the Chesapeake & Ohio moved its Zero Mile Post north from Old Point Comfort to Phoebus, meaning that the town became the origin point for the C&O's trains such as the Sportsman bound for Cincinnati and Detroit, the George Washington, as well as other trains due west. At Old Point Comfort, in addition to the Army base at Fort Monroe, the Hampton Branch served both the older Hygeia Hotel and the new Hotel Chamberlin, popular destinations for civilians. During the first half of the 20th century, excursion trains were operated to reach nearby Buckroe Beach, where an amusement park was among the attractions that brought church groups and vacationers. In 1952 by voter referendum, the residents of Elizabeth City County and the town of Phoebus agreed to consolidation with the independent city of Hampton, Virginia. Between 1953 and 1954, the C&O stopped using Phoebus as the terminus of its Norfolk/Hampton Roads area passenger trains. The company shifted that terminus, by then being for the George Washington and the Sportsman to Newport News station.

Соңғы онжылдықтар

Фибус ұлттық тарихи орындар тізілімінде тарихи аудан ретінде тіркелген. Фибус ұлттық тарихи ауданы – Фибус қаласының Мелен және Мэллори көшелеріндегі тарихи сауда орталығын және көптеген тұрғын үйлерді қамтитын бөлігі.