АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Лэкаванна» крейсерінің тарихы

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соғыс шлюптері.

Бірінші USS Lackawanna – Америка Азамат соғысы кезінде Одақ Әскери-теңіз күштеріндегі бұрандалы соғыс шлюпі болды. Ол Пенсильвания штатындағы Лаккаванна өзенінің құрметіне аталған.

Құрылыс және іске қосу

Лаккаванна 1862 жылдың 9 тамызында Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Нью-Йорк теңіз кеме жасаушылығында (New York Navy Yard) Имоген Пейдж Купердің қолдауымен суға түсірілді және 1863 жылдың 8 қаңтарында капитан Джон Б. Марчанд басқаруымен құрамына қабылданды.

Азаматтық соғыс

Жаңа бұралы соғыс кемесі 1863 жылдың 20 қаңтарында Нью-Йорк портынан шығып, Конфедерация жағалауын блокадалауға қосылды. Ол 1863 жылдың ақпан айының басында Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Батыс Шығанақты Блокадалау эскадрильясына баяндады және соғыстың қалған бөлігінде Конфедерацияның Шығанақ жағалауында, негізінен Алабама штатының Мобил шығанағында қызмет етті. Лакаванна алғашқы жүлдесін – «Нептун» кемесін 1863 жылдың 14 маусымында, ұзақ қуып жете келе алды, сол кезде Глазгода тіркелген кеме қашып құтылу үшін жүгін тастады. Лакаванна келесі күні тағы да сәттілікке жетіп, «Плантер» бу кемесін басып алды, өйткені блокаданы бұзуға тырысқан кеме Мобильден (Алабама штаты) Гаванаға (Куба) мақта мен шайырмен толы жүкпен келе жатқан еді. 1864 жылдың наурыз және сәуір айларында Галвестон маңындағы Техас жағалауында болғаннан кейін, Лакаванна 1864 жылдың мамыр айының басында Мобилді блокадалауға қайта оралды, Конфедерацияның «Теннесси» тарандық кемесінің қашуына жол бермеу үшін. 1864 жылдың жазында ол Мобил шығанағын контр-адмирал Дэвид Фаррагуттың басып алуына дайындалғанда блокадада қызмет етті. 1864 жылдың 9 шілдесінде «Мононгахела», «Галена» және «Себаго» кемелерімен бірге Форт Морганның қаруларына қарсы тұрып, Мобил шығанағының кіреберісінде жағаға ілінген үлкен блокадалық жүк кемесі «Вирджинияны» атқылады. Олардың оқтары Конфедерацияның өзендік бу кемесін «Вирджинияға» көмектесуден бас тартуға мәжбүр етті, бірақ келесі күні конфедераттар блокадалық жүк кемесін қайтадан жүзбеге келтірді, ол Мобил шығанағында қауіпсіздікке жетті. Мобилді жабу – Конфедерацияны оқшаулау және бағындыру үшін Одақтың стратегиясының маңызды бөлігі болды. 1864 жылдың 5 тамызында таңертең Фаррагуттың кемелері Мобил шығанағына кірді. Теңіз миналары және «Теннесси» штатының әскери-теңіз күштері бастаған Конфедерация эскадрильясы олардың алға жылжуына кедері келтірді. Фаррагуттың жетекші мониторы «Текумсе» минаға соғылып, бірнеше секунд ішінде суға батып кетті. Конфедерацияның флагмандық кемесі «Теннесси» «Бруклинге» шабуыл жасауға тырысты, ал шайқас жалпыға ортақ сипат алды, бір сағаттан астам уақытқа созылды. Күрес барысында бір сәтте Лакаванна толық жылдамдықпен «Теннессиге» шабуыл жасады, нәтижесінде «Теннесси» қисайды, ал кейін Лакаванна Фаррагуттың флагмандық кемесі «Хартфордпен» соқтығысты, «Теннессиге» тағы да шабуыл жасауға тырысқанда, «Теннесси» туын түсіргенге дейін. Мобил шығанағындағы шайқаста Фаррагуттың жеңісі Мексика шығанағындағы Конфедерацияның соңғы ірі портын жапты. Лакаваннаның он екі теңізшісі шайқаста көрсеткен батылдығы үшін Құрмет медалімен марапатталды. 1867 жылы ол Midway аралының батыс-солтүстік-батысында орналасқан, қазір Kure Atoll деп аталатын аймақты зерттеп, кемелердің құлауына себеп болып келген рифтердің дәлірек карталарын жасады. Лакаванна Тынық мұхитында, негізінен Гавай аралдарында және Калифорния мен Мексика жағалауларында қызмет етуді жалғастырды, содан кейін 1871 жылдың 10 ақпанында Калифорниядағы Маре-Айленд теңіз базасына демобилизацияланды. 1872 жылдың 8 мамырында қайтадан іске қосылған Лакаванна 1872 жылдың 22 маусымында Шығыс Азияға аттанды және 1875 жылдың 23 сәуірінде Сан-Францискоға оралып, АҚШ-қа қайтып келгенге дейін Қиыр Шығыста қызмет етті. 1880 жылдың қазан айында Тынық мұхиты соғысы кезінде Лакаванна Оңтүстік Тынық мұхитына соғысты аяқтау үшін АҚШ ұсынған дипломатиялық конференция өткізу үшін жүзіп кетті. Конференция сол кезде Перуге тиесілі болған, бірақ соғыстан кейін Чилиге өткен Арика портында өтті. Соғысқа қатысқан елдердің өкілдері – Перу, Чили және Боливия бірден келісімге келе алмады және АҚШ-тың күш-жігері сәтсіз аяқталды. Екі қысқа мерзімді үзілістен басқа, Лакаванна келесі 12 жыл бойы Тынық мұхитында қызмет етті. 1883 жылдың 16 наурызында Гонолулуда кемедегі капитан Луис Уильямс кемеден секіріп, суға батып бара жатқан әріптесін құтқарып алды, осы батылдығы үшін ол Құрмет медалімен марапатталды. Бір жылдан кейін, Каллаода (Перу), 1884 жылдың 13 маусымында Уильямс тағы да бір адамды судан құтқарып алды, сонымен бірге қарапайым теңізші Исаак Л. Фассер де қатысты. Уильямс пен Фассердің екеуі де осы әрекеттері үшін Құрмет медалімен марапатталды, бұл Уильямсты осы сыйлықты екі рет алған санаулы адамдардың бірі етті.

The new screw sloop of war departed New York on 20 January 1863 to join the Union blockade of the Confederate coast. She reported to the West Gulf Blockading Squadron at Pensacola, Florida, early in February 1863 and for the remainder of the war served along the Gulf Coast of the Confederacy, principally off Mobile Bay, Alabama. Lackawanna took her first prize – Neptune – on 14 June 1863 after a long chase in which the Glasgow registered ship had jettisoned her cargo trying to escape. Lacakwanna scored again the next day, capturing the steamer Planter as the blockade runner attempted a dash from Mobile, Alabama, to Havana, Cuba, laden with cotton and resin. Following duty along the Texas coast near Galveston in March and April 1864, Lackawanna returned to the blockade of Mobile early in May 1864 to prevent the escape of the Confederate ram CSS Tennessee. During the summer of 1864 she served in the blockade while preparing for Rear Admiral David Farragut's conquest of Mobile Bay. On 9 July 1864, with Monongahela, Galena, and Sebago, she braved the guns of Fort Morgan to shell the steamer Virgin, a large blockade runner aground at the entrance of Mobile Bay. Their guns forced a Confederate river steamer to abandon efforts to assist Virgin, but the next day the Confederates refloated the blockade runner, which reached safety in Mobile Bay. Closing Mobile was an important part of the Union strategy to isolate and subdue the Confederacy. At dawn on the morning of 5 August 1864, Farragut's ships crossed the bar and entered the Mobile Bay. A field of naval mines and a Confederate squadron led by CSS Tennessee blocked their advance. Farragut's lead monitor, Tecumseh, struck a mine and sank in seconds. The Confederate flagship, Tennessee, vainly tried to ram Brooklyn, and the action became general, raging for more than an hour. At one point in the struggle, Lackawanna rammed Tennessee at full speed, causing Tennessee to list, and later Lackawanna collided with Farragut's flagship Hartford while attempting to ram Tennessee again, shortly before Tennessee struck her colors. Farragut's success in the Battle of Mobile Bay closed the last major Confederate port on the Gulf of Mexico. Twelve of Lackawanna's sailors received the Medal of Honor for their actions during the battle: In 1867, she also surveyed what is now called Kure Atoll, to the west northwest of Midway, to produce more accurate charts of the reefs there, which had been causing shipwrecks. Lackawanna continued to operate in the Pacific Ocean, primarily in the Hawaiian Islands and along the coasts of California and Mexico, until she arrived at Mare Island Navy Yard in California, for decommissioning on 10 February 1871. Recommissioning on 8 May 1872, Lackawanna departed for East Asia on 22 June 1872 and served in the Far East until returning to the United States, arriving at San Francisco, California, on 23 April 1875. In October 1880, in the midst of the War of the Pacific, Lackawanna sailed for the South Pacific to host a diplomatic conference proposed by the United States to end the war. The conference took place at the port of Arica, which then was Peru but was ceded to Chile after the war. Officials from the countries involved in the war – Peru, Chile, and Bolivia – did not reach an immediate agreement and U. S. efforts failed. Except for two brief periods in ordinary, Lackawanna continued to operate in the Pacific for the next 12 years. On 16 March 1883 at Honolulu, Captain of the Hold Louis Williams jumped overboard and rescued a fellow sailor from drowning, for which he was awarded the Medal of Honor. A year later, at Callao, Peru, on 13 June 1884, Williams again rescued a man from drowning, along with Ordinary Seaman Isaac L. Fasseur. Both Williams and Fasseur were awarded a Medal of Honor for this act, making Williams one of the few two time recipients of the award.