1886 ж. жасалған алғашқы киножүйе – Elektrischen Schnellseher. Оттомар Аншютцтің бұл өнертабысы фотосуреттерді жылдам көрсетуге арналған, киноның дамуына үлкен әсер етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1886 жылы ойлап табылған алғашқы қозғалыс суреті жүйесі
Early motion picture system invented in 1886
Электрикалық жылдам көруші (немісше Elektrischen Schnellseher) немесе электротахископ – хронофотограф Оттомар Аншутц 1886 және 1894 жылдар аралығында жасаған алғашқы қозғалыс суреті жүйесі. Ол машинаның кем дегенде жеті түрлі нұсқасын жасады, оның ішінде проектор, қарапайым көру құрылғысы және айналмалы дөңгелекте орналасқан жарықтандырылған шыны фотосуреттері бар, кең сүт шыны экранында бір уақытта жеті адамға дейін көрінетін бірнеше нұсқасы болды.
The Elektrischen Schnellseher (from German: 'Electrical Quick Viewer') or Electrotachyscope was an early motion picture system developed by chronophotographer Ottomar Anschütz between 1886 and 1894. He made at least seven different versions of the machine, including a projector, a peep box viewer and several versions with illuminated glass photographs on a rotating wheel viewed on a wide milk glass screen by up to seven people at the same time.
Тарих
Хронофотография және кинофильмдермен жұмыс істемес бұрын Аншуц 1884 жылы ұшып бара жатқан қара құстардың жылдам суретін түсіргені үшін зор даңққа ие болды. 1885 жылы Аншуц Пруссияның мәдениет министрінің қолдауымен жылқылардың алғашқы хронофотографиясын жасады. Бастапқыда 12 камера қолданды, кейін 24-ке дейін арттырды. 1888 жылы Аншуц Шарлоттенштрасседегі 59-шы үйдің студиясына көшті, онда 1900 жылға дейін (кейін жылдар бойы сирек болса да) Шнеллсехердің жиі демонстрациялары өтті. Siemens & Halske компаниясы қатысқанға дейін Аншуц автоматтандырылған цилиндрлі Шнеллсехерді өзі жасаған. Ол әрқайсысы әртүрлі көріністі көрсететін алты мөлдір шыны экраннан тұрды. Бұл электротахископ 1890 жылдың қараша айында Венада және шамамен 1891 жылы Брюссельде ақы төлеп келген көрермендерге көрсетілді. 1893 жылы Edison Manufacturing Company компаниясы 1888 жылдан бері баяу дамып келген, көптен күткен Кинетоскопын кеңінен тарата бастады. Алғашқы эксперименттер фонограф цилиндрлеріне негізделген, бірақ олар көп ұзамай Шнеллсехер автоматының негізіндегі жобаға көшті. 1894 жылдың 6 қарашасында Аншуц екі үзіліспен айналатын үлкен дискілері және үздіксіз жарық беретін проекторды патенттеді. 1894 жылдың 25, 29 және 30 қарашасында ол өзінің жаңа құрылғысын таныстырды – екі байланысқан дискі арқылы қозғалатын бейнелерді Берлиндегі Пошта ғимаратының қараңғы Grand аудиториясында экранға шығарды. 1895 жылдың 22 ақпанынан 30 наурызына дейін ескі Рейхстагта 300 адамдық көрермендерге 40 түрлі сахнадан тұратын 1,5 сағаттық коммерциялық бағдарлама көрсетілді, оны шамамен 4000 адам тамашалады. 1895 жылы тағы да бірнеше кино пионерлері үлкен экранға түсірілген кино нарығына енді, олардың ішінде Макс және Эмиль Складановскийлер өздерінің Bioscop, ал Огюст және Луи Люмьер өздерінің кинематографтарымен көзге түсті. Олардың фильмдері Шнеллсехердің суреттерінен әлдеқайда ұзын болды, және 1895 жылдан кейін Аншуцтың кинодағы мансабы студиясындағы үйде қолданылатын Тахископтарды сатумен шектелді.
Before working on chronophotography and motion pictures, Anschütz had already received much acclaim for his instantaneous pictures of flying storks in 1884. In 1885, Anschütz made his first chronophotographs of horses, sponsored by the Prussian minister of Culture. Initially, he used 12 cameras, later on 24. In 1888, Anschütz moved to a studio at Charlottenstr. 59 in Berlin, where frequent demonstrations of Schnellsehers took place to at least 1900 (and less frequently until years later). Before Siemens & Halske were involved, Anschütz had also developed an automated cylindrical Schnellseher. It had six milk glass screens, each showing a different scene. This Elektro tachyscope was shown to paying spectators in Vienna in November 1890, and probably in Brussels in 1891. In 1893, the Edison Manufacturing Company started the wide distribution of their long awaited Kinetoscope, which had been in slow development since 1888. After initial experiments based on phonograph cylinders, they had shortly worked on a design based on the Schnellseher automat. On 6 November 1894, Anschütz patented a projector with two intermittently rotating large disks and continuous light. On 25, 29 and 30 November 1894, he introduced his new device with two linked discs projecting the moving images on a screen in the darkened Grand Auditorium of a Post Office Building in Berlin. From 22 February to 30 March 1895 commercial 1,5 hour program of 40 different scenes was screened for audiences of 300 people at the old Reichstag and received around 4,000 visitors. In 1895, other motion picture pioneers entered the market of motion pictures projected on large screens, including Max and Emil Skladanowsky with their Bioscop, and Auguste and Louis Lumière with their cinematograph. Their films were much longer than the Schnellseher picture loops and after 1895 Anschütz' career in motion pictures was diminished to the sales of home model Tachyscopes at his studio.
Тахископтың үй үлгілері
Аншюц зоотроптың жетілдірілген нұсқалары болған "Шнеллзер" немесе "тахископ" патенттелген төрт түрін жасады. 1887 жылдың қыркүйегінде Аншюц 19, 20 және 21 тесігі бар үш қатардың бірі арқылы қарауға мүмкіндік беретін қолмен айналдырылатын тахископты ұсынды. Бұл әртүрлі суреттер салынған жолақтарды пайдалануға және суреттерді тоқтатылған немесе қозғалыстағы күйде көруге мүмкіндік берді. 1889 жылдың наурыз айында көрнекті хронофотограф Этьен Жюль Марей мұндай тахископты сатып алды. 1890 жылы "Салон тахискобы" пайда болды, онда зоотроп түріндегі барабанды құру үшін ұзын сурет жолақтары негізге бекітілуі керек болды. Әрбір жолақта литографиялық суреттер арасында тиісті саңылаулар болды, ал негізді тік қалпына келтіруге болады. 1891 жылы Аншюц екі қарапайымдатылған нұсқасын шығарды. Зоотроп түріндегі Шнеллзерлер көбінесе үй жағдайында пайдалану үшін жасалды және Аншюц коммерциялық жолмен өз жұмысын көптеген адамдарға қолжетімді етуді көздеді, бірақ ол бейне сапасын жоғары деңгейде ұстауға тырысты және барлық сурет жолақтарын жеке студиясында өндірді, нәтижесінде олардың саны шектеулі болды. Берлиндегі өз студиясында Аншюц 1905 жылға дейін шыны дөңгелектері мен Гейслер түтіктері бар қолмен айналдырылатын үйлік модельдерді, сондай-ақ зоотроптық Шнеллзерлерді ұсынды.
Anschütz developed four types of a patented "Schnellseher" or "Tachyscope" that were improved versions of the zoetrope. In September 1887, Anschütz introduced a hand cranked Tachyscope with a diameter of and with the choice to look through one of three rows with 19, 20 and 21 apertures. This allowed the use of strips with different amounts of pictures and the choice to view the images either as staying in place or moving around. Scientific chronophotographer Étienne Jules Marey bought such a Tachyscope in March 1889. It was followed in 1890 by a "Salon Tachyscope" for which the long picture bands had to be attached to a base to form the zoetrope type drum. Each strip had the appropriate amount of slots in between the lithographed pictures and the base could be turned into a vertical position. Anschütz produced two simplified versions in 1891. The zoetrope type Schnellsehers were mainly made for people to use at home and Anschütz probably wanted to make his work available to many people through commercial exploitation, but he was very careful to keep the image quality high and chose to manufacture all image strips personally at his studio, which resulted in relatively small quantities. At his own studio in Berlin, Anschütz offered hand cranked home models with glass wheels and Geissler tubes as well as zoetrope Schnellsehers until at least 1905.
Кино шығармалары
Аншутц көптеген хронофотография серияларын жасады және оның кем дегенде 60-ын электротахископқа бейімдеді. Ол 1885 жылы әскери мақсатта жылқыларды хронофотографиялық тұрғыдан зерттеумен бастады. 1888 жылы ол Бреслау зообағында жануарлардың қозғалысын зерттеді. Сондай-ақ, ол акробаттарды, бишілерді, спортшыларды, боксшыларды, күрескерлерді, спорт жарыстарын және ат жарыстарын түсірді. Ол ғалым емес, көркем және шебер фотограф болғандықтан, Schnellseher-ді коммерциялық мақсатта пайдалануды бастағанда басқа тақырыптарды таңдады. Ол күнделікті өмірге негізделген бірнеше комедиялық көріністерді түсірді, соның ішінде Lustige Fahrt (Күлкілі сапар), Zwei Zimmerleute Frühstückend (Екі ұста таңғы ас істеп отыр), Familie essend aus einem Topfe (Отбасы бір қазаннан жеп отыр), Raufende Jungen (Жігіттер төбелесіп жатыр), Zwei Herrn eine Prise Schnupftabak nehmend (Екі господин бір қысым түйін тамағына салып жатыр), Einseifen beim Barbier (Шаштараздың алдында сабындану), Tabakschnupfender Alter (Тамаққа түйін тамағын салып отырған қарт) және Skatspieler (Карта ойнаушылар). Аншутцтің кинодағы туындыларының көп бөлігі әлі күнге дейін табылған жоқ. Оның басылған хронофотографиясының көптеген мысалдары сақталған болса да, оның кейінірек ойын-сауыққа бағытталған жұмысынан (2016 жылға дейін) табылғанның бәрі – 1926 жылғы үй моделіндегі автоматты Schnellseher суретінен алынған үш карта ойнаушысы бар бұлыңғыр сурет болды.
Anschütz made many chronophotography series and adapted at least 60 of them for the Elektrotachyscope. He started with chronophotography studies of horses for the military in 1885. In 1888, he made motion studies of animals in the Breslau Zoo. He also recorded acrobats, dancers, athletes, boxers, wrestlers, sports and horse races. Already more an artistic and skilful photographer than a scientist, he chose different subjects when he started commercially exploiting the Schnellseher as an attraction. He recorded several comical scenes based on everyday life, including Lustige Fahrt (Funny Journey), Zwei ZimmerleuteFrüstückend (Two Carpenters Breakfasting), Familie essend aus einem Topfe (Family Eating from a Single Bowl), Raufende Jungen (Boys Fighting),Zwei Herrn eine Prize Schnupftabak nehmend (Two Men Taking a Pinch of Snuff), Einseifen beim Barbier (Latherin Up at The Barber's),Tabakschnupfender Alter (Old Man Taking Snuff) and Skatspieler (Card Players). Little of Anschütz' motion picture output has yet resurfaced. Although many examples of his printed chronophotography survived, all that could be found (as of 2016) from his later entertainment oriented work was a fuzzy image with three card players as seen in a detail of a 1926 photograph of a home model automat Schnellseher.