Улфхэмпкот: Тарихи жоғалған ауыл және кішкентай елді мекендер
Wolfhampcote
Wolfhampcote – Уорикшир мен Нортгемптонширдегі тасталған ауыл. Flecknoe, Sawbridge, Nethercote кіреді. 2021 ж. 292 адам тұрады. Географиясы және тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вольфхампкотт – Уорвикшир және Нортгемптоншир графтықтарының шекарасында орналасқан, ағылшынның тастап кетілген ауылы және азаматтық приход.
Wolfhampcote is an abandoned village and civil parish in the English counties of Warwickshire and Northamptonshire, which it straddles.
Азаматтық енші
Рагби ауданындағы Вольфхампкот азаматтық приходы ескі ауылды, сондай-ақ жақын орналасқан Флекно ауылын және Саубридж және Нетеркот кішкентай ауылдарын қамтиды. 2001 жылы приходта 263 адам тұрды, 2011 жылғы халық санауы бойынша 284 адамға дейін артты, ал 2021 жылғы халық санауы бойынша 292 адамға жетті. Флекно приходтағы ең ірі елді мекен болып табылады.
The civil parish of Wolfhampcote in Rugby borough, includes the old village, plus the nearby village of Flecknoe, and the small hamlets of Sawbridge and Nethercote. In 2001, the parish had a population of 263, increasing to 284 in the 2011 Census, and again to 292 at the 2021 census. Flecknoe is the largest settlement in the parish.
Қаңырап бос қалған ауыл
Wolfhampcote ескі ауылы Нортгемптонширдегі Браунстон қаласына жақын, A45 тас жолының батысында орналасқан. Оған негізгі A45 тас жолынан немесе Флекноуден келеді. Ауыл "Домсдей кітабында" Уфелмскот деп тіркелген, 14 ғасырдың соңында тасталып, қаңырап бос қалған ортағасырлық ауыл деп есептеледі. Жергілікті аңыз бойынша, Лондоннан келген босқындар әкелген қара өлім ауылды жойған деген болжам бар, бірақ мұны растайтын дерек жоқ. Ұлы індеттен кейін бірнеше үй сақталып қалған болуы мүмкін. Ауыл тұрғындары жерлерін ұстап тұруға тырысқаннан кейін, жер иесіне жерді қой шабуына беруге мәжбүр болды. Ауыл 1637 жылғы Кристофер Сакстон картасында Вулфенкот деп көрсетілген. Бүгінде ауылдан қалған жалғыз нысандар – бір үй, шаруашылық және ескі пасторлық үй, олар біршама қашықтықта орналасқан. Ауылдың ең айқын сақталған нысаны – Әулие Петр шіркеуі, ол даланың ортасында, көрінеу оқшауланған түрде тұр. Шіркеу бірнеше рет қайта жаңартылған, соңғы рет 1970 жылдары "Доссыз шіркеулердің достары" атты ұйым тарапынан жөнделген. Қазіргі таңда шіркеуді Шіркеулерді сақтау қоры басқарады және ол жылына бір-екі рет қолданылады. Ескі ауылдың маңындағы аймақ өнеркәсіптік археологиялық ескерткіштерге бай. Оксфорд каналы учаскенің солтүстігінен өтеді, бірақ бұл бөлік 1830 жылдарда түзетілген, ал 1770 жылдары салынған бастапқы, оңтүстікке қарай созылған жол бұрынғыдан көбірек қисық болған, оның қалдықтары әлі де аймақта көрініп тұр. Сонымен қатар, екі тасталған теміржол желісінің қалдықтары бар: біріншісі – ескі Видоннан Леамингтон Спаға (Давентри арқылы) теміржолы, Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолының (кейін LMS) бөлігі, ол 1958 жылдың қыркүйегінде жолаушылар тасымалы үшін, ал 1963 жылдың желтоқсанында жүк тасымалы үшін жабылды. Екіншісі – Ұлы Орталық магистралі, ол 1966 жылдың қыркүйегінде барлық тасымал үшін жабылды. Алғашқы желі шіркеудің оңтүстік жағынан өте жақын өтеді. Екі желі батысқа қарай қысқа қашықтықта қиылысады.
The old village of Wolfhampcote is west of the A45 road near Braunston in Northamptonshire, and can be reached by a track from the main A45 road, or by a lane from Flecknoe. The village was mentioned as Ufelmscote in the Domesday Book, and was abandoned sometime in the late 14th century and is classified as a deserted medieval village. Local legend suggests that the village was wiped out by the Black Death brought in by refugees from London, but there is no evidence to support this. It is much more likely that a few cottages still remained after the great plague and after struggling to maintain their land the villagers drifted off to more prosperous places leaving the Lord of the Manor to clear the land for sheep grazing as best he could. The village is shown as Wulfencote on the Christopher Saxton map of 1637. Today the only remains of the village are a cottage, a farmhouse, and the old vicarage, located some distance away. The most notable surviving feature of the village is the Church of St Peter, which stands isolated apparently in the middle of nowhere in a field. The church has been restored on several occasions, most recently in the 1970s by an organisation called the Friends of Friendless Churches. The church is today managed by the Churches Conservation Trust and is used only once or twice a year. The area around the old village is rich in industrial archaeology. The Oxford Canal passes to the north of the site, but this section is the result of a straightening out dating from the 1830s, the more southerly original route (constructed in the 1770s) having followed a much more winding course, remains of which can still be traced through the area. There are also the remains of two abandoned railway lines, the first being the old Weedon to Leamington Spa (via Daventry) railway, part of the London and North Western Railway (later the LMS), which closed to passengers in September 1958 and to freight in December 1963, and the second being the Great Central Main Line, which closed to all traffic in September 1966. The former passes quite close to the south side of the church. The two lines crossed a short distance to the west.