Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Тәуелсіздік соғысындағы шайқас
Battle of the American Revolutionary War
Трой-Ривьер шайқасы 1776 жылдың 8 маусымында Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде болды. Квебек губернаторы Гай Карлтон басқаратын британ армиясы, бригадалық генерал Уильям Томпсонның басшылығымен Континенталдық армия бөлімдерінің Сент-Лоуренс өзені аңғарында британдықтардың ілгерілеуін тоқтатуға жасаған әрекетін жеңді. Бұл шайқас американдық отарлаушылардың Квебекке басып кіруінің бір бөлігі болды, ол 1775 жылдың қыркүйегінде провинцияны британдық үкімден босату мақсатымен басталды. Американдық әскерлердің Сент-Лоуренс өзенін кесіп өтуін Квебек жасақтары байқап, Труа-Ривьердегі британдық әскерлерге хабарлады. Жергілікті шаруа американдықтарды батпаққа салап жіберді, бұл британдықтарға ауылға қосымша күштер жіберуге және американдық әскердің артында бекініп алуға мүмкіндік берді. Британдықтардың орналасқан қатары мен батпақтан шыққан американдық әскерлер арасындағы қысқаша шайқастан кейін американдықтар шатасқан түрде шегінді. Шегіну жолдарының кейбіреуі кесілгендіктен, британдықтар генерал Томпсонды және оның көп бөлігін қоса алғанда, көптеген тұтқындарды алды. Бұл Квебек топырағында болған соғыстың соңғы шайқасы еді. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Джон Салливан басқаратын американдық әскерлердің қалған бөлігі алдымен Сент-Жан бекінісіне, содан кейін Тикондерога бекінісіне шегінді.
The Battle of Trois Rivières was fought on June 8, 1776, during the American Revolutionary War. A British army under Quebec Governor Guy Carleton defeated an attempt by units from the Continental Army under the command of Brigadier General William Thompson to stop a British advance up the Saint Lawrence River valley. The battle occurred as a part of the American colonists' invasion of Quebec, which had begun in September 1775 with the goal of removing the province from British rule. The crossing of the Saint Lawrence by the American troops was observed by Quebec militia, who alerted British troops at Trois Rivières. A local farmer led the Americans into a swamp, enabling the British to land additional forces in the village, and to establish positions behind the American army. After a brief exchange between an established British line and American troops emerging from the swamp, the Americans broke into a somewhat disorganized retreat. As some avenues of retreat were cut off, the British took a sizable number of prisoners, including General Thompson and much of his staff. This was the last battle of the war fought on Quebec soil. Following the defeat, the remainder of the American forces, under the command of John Sullivan, retreated, first to Fort Saint Jean, and then to Fort Ticonderoga.
Өмірбаян
1775 жылдың қыркүйегінде Квебекке басып кірген Континенттік армия 1775 жылдың Жаңа жыл түнiнде Квебек қаласына жасалған сәтсiз шабуылда зор үлкен соққыға ұшырады. Сол жеңілістен кейін Бенедикт Арнольд және армияның қалған бөлігі 1776 жылдың мамырына дейін Квебекті қоршауға алды. 6 мамырдың таңында үш Корольдік теңіз кемесі Квебек портына кірді. Бұл кемелердегі әскерлер дереу қалаға жөнелтілді, ал көп ұзамай генерал Гай Карлтон оларды жинап, американдық қоршау лагеріне бастап барды. Сол кезде американдық күштерге қолбасшылық етіп тұрған генерал Джон Томас қана шегінуге дайындық жасап жатқан еді, бірақ британдықтардың келгені оның әскерлерін қорқынышқа түсірді. Ол шамамен 18 мамырда Сорелге жеткен ұйымсыз шегінуді басқарды.
The Continental Army, which had invaded Quebec in September 1775, suffered a severe blow in the disastrous attack on Quebec City on New Year's Eve in 1775. Following that loss, Benedict Arnold and the remnants of the army besieged Quebec until May 1776. Early on May 6, three Royal Navy ships sailed into Quebec Harbour. Troops on these ships were immediately sent into the city and, not long after, General Guy Carleton formed them up and marched them out to the American siege camp. General John Thomas, then in command of the American forces, had already been making arrangements to retreat, but the British arrival threw his troops into a panic. He led a disorganized retreat that eventually reached Sorel on about May 18.
Британдық әскерлер Труа-Ривьерде
Мамыр айы бойына және маусымның басына дейін әскерлер мен соғыс жабдықтарын тасымалдайтын кемелер Квебекке келіп түсті. 2 маусымға қарай Карлтон генерал Джон Бургойнмен бірге 9-шы, 20-шы, 29-шы, 53-ші және 60-шы жаяу полктерін өзінің құрамасына қосты. Флотпен бірге Барон Ридезель басқаратын Брансвик Гессен әскерлері де келді. Америкалықтар мамыр айының басында шегінгеннен кейін Карлтон елеулі шабуылға бармады, бірақ 22 мамырда Аллан Маклиннің басшылығымен 47-ші және 29-шы жаяу полктерінің бөлімдерін Трои-Ривьерге жіберді. Бригад генерал Саймон Фрейзер 2 маусымда Трои-Ривьерге қосымша күштерді жеткізді. 7 маусымға қарай Трои-Ривьердегі жердегі күштер саны шамамен 1000-ға жетті, ал ауылға жақын және өзен бойымен бірнеше шақырымға дейін 25 кеме қосымша әскерлер мен жабдықтармен тізілді.
Throughout the month of May and into early June, ships carrying troops and war supplies continued to arrive at Quebec. By June 2, Carleton had added the 9th, 20th, 29th, 53rd and 60th regiments of foot, along with General John Burgoyne, to his command. Also arriving in the fleet were Hessian troops from Brunswick commanded by Baron Riedesel. After the Americans' flight early in May, Carleton took no significant offensive steps but on May 22, he sent ships carrying elements of the 47th and 29th Foot to Trois Rivières under Allan Maclean's command. Brigadier General Simon Fraser led more forces to Trois Rivières on June 2. By June 7, the forces on the ground at Trois Rivières had grown to nearly 1,000, and 25 ships carrying additional troops and supplies were anchored in the river near the village and for several miles upriver.
Америкалық келісімдер
Томас үш кеменің, ішінде небары жүздей сарбаз бар, мерзімінен бұрын келгендігіне байланысты британдық әскердің нақты мөлшерін білмеді. 21 мамырда Сорельде өткен соғыс кеңесіне Екінші Континенттік Конгрестің өкілдері де қатысты. Бұл шешім британдық әскердің күші туралы анық емес хабарлар мен қауесеттерге негізделіп қабылданды және әскери емес Конгресс өкілдері басымдық танытты. 21 мамырда Томас шешекке шалдықты, ол 2 маусымда қайтыс болды. Оның орнына бригадалық генерал Уильям Томпсон қысқа мерзімге келді, ол 5 маусымда Форт Тикондерогадан қосымша күштермен Сорельге келген кезде қолбасшылықты генерал Джон Салливанға тапсырды. 5 маусымда, Салливанның келуіне бірнеше сағат қалғанда, Томпсон полковник Артур Сент-Клэр басқаруымен 600 сарбазды Трой-Ривьерге жонелтті, мақсаты – ондағы шағын британдық күшті күтпеген шабуылмен жеңу. Салливан Сорельге келгеннен кейін бірден Томпсонды 1600 сарбазбен бірге оларды қууға жіберді. Бұл күштер Сент-Клэрді Николетте қуып жетеді, онда келесі күні өзендегі әскерлердің қозғалысына қарсы қорғаныс құрылыстары салынды. 7 маусым күні түні Томпсон, Сент-Клэр және 2000-ға жуық сарбаз өзеннен өтіп, Трой-Ривьерден бірнеше шақырым жоғарыдағы Понт-дю-Лакқа түсті.
Since Thomas's retreat was instigated by the early arrival of three ships of the fleet carrying only a few hundred troops, he was unaware of the true size of the British army. In a war council at Sorel on May 21, which included representatives of the Second Continental Congress, a decision was reached to make a stand at Deschambault, between Trois Rivières and Quebec. This decision was reached based on sketchy reports and rumors of the British troop strengths and was dominated by the non military Congressional representatives. Thomas contracted smallpox on May 21, from which he died on June 2. He was briefly replaced by Brigadier General William Thompson, who relinquished command to General John Sullivan when he arrived on June 5 at Sorel with further reinforcements from Fort Ticonderoga. On June 5, just hours before Sullivan's arrival, Thompson sent 600 troops under the command of Colonel Arthur St. Clair toward Trois Rivières with the goal of surprising and beating back the small British force believed to be there. Sullivan, on his arrival at Sorel, immediately dispatched Thompson with an additional 1,600 men to follow. These forces caught up with St. Clair at Nicolet, where defenses against troop movements on the river were erected the next day. On the night of June 7, Thompson, St. Clair, and about 2,000 men crossed the river, landing at Pointe du Lac, a few miles above Trois Rivières.
Шайқас
Америкалықтардың шабуылын жергілікті жасақтың капитаны көріп, дереу Трои-Ривьердегі британдық лагерьге жетіп, генерал Фрейзерге хабарлады. Томпсон қону жерін күзету үшін 250 сарбазды қалдырып, қалғандарын Трои-Ривьерге қарай жолдады. Жергілікті жерді білмейтіндіктен, ол жергілікті шаруа Антуан Готьеден сарбаздарды Трои-Ривьерге бастап салуын өтінді. Готье әдейі түрде америкалық әскерді батпақты, қиын өтетін жерге жетеледі, одан шығуларына сағаттаған уақыт кетті. Осы уақытта америкалықтардың келгені туралы естіген британдықтар флоттан әскер түсіріп, ауыл сыртындағы жолда шайқасқа дайындалды. Сонымен қатар, Пойнт-дю-Лакқа кемелер жіберілді, олар американдық күзетшілерді өзеннің арғы жағына қашуға мәжбүр етті, көптеген қайықтарды қалдырып кетті. Томпсон бастаған американдық сарбаздар батпақтан шығып, HMS "Мартин" кемесіне тап болды, ол оларды жүзімша түйірдей оқтармен кері батпаққа қуды. Полковник Энтони Уэйн басқаратын сарбаздар тобы да батпақтан шығып, Фрейзердің жасағына қарсы тұрды. Ұзаққа соқпаған атыс болды, бірақ Фрейзердің күштеріне қарағанда әлсіз болғандықтан америкалықтар шатыр-шұңқыр қашып, қару-жарақтары мен жабдықтарын қалдырып кетті. Американдықтардың бір бөлігі орман шетіне шегініп, қамтылуға тырысып, британдық сарбаздарға шабуыл жасауға әрекеттенді, бірақ британдықтардың атысы оларды жолдан алса, өзендегі кемелердің атысы жағалауға жақындауға мүмкіндік бермеді. Генерал Карлтон шайқас аяқталғанда Трои-Ривьерге келді. Майор Грант басқаратын британдық жасақ Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауымен шегінетін американдықтар үшін маңызды болған Ривьер-дю-Луп көпірін басып алды. Карлтон Грантқа кері шегінуге бұйрық берді, осылайша көптеген американдықтар қашуға мүмкіндік алды, себебі ол көптеген тұтқындармен айналысқысы келмеді немесе американдықтарды одан әрі әлсіретуді көздеді. Брендан Морриссидің сөзінше, шамамен 30 маусымда Континентальдық армия провинцияны тастап кетті, бірақ Монреальді өртеп жіберуге тырысқаннан кейін, сондай-ақ Форт-Сен-Жанды және Шамплейн көлінде жүзуге жарамды барлық әскери кемелерді жойды. Карлтон британдық армияның көп бөлігін 9 маусымда Сорельге қарай жолға шығуға бұйырды, бірақ олар 13 маусымда оған қосылғанға дейін шықпады. Британдық армияның бөлімдері 17 маусымда Монреальге кірді және Форт-Сен-Жанға соңғы американдықтарды (соңғысы Бенедикт Арнольд болған деп хабарланды) оның өртенген қирандыларынан кетуіне үлкерді. Трои-Ривьер қаласында шайқастың әртүрлі аспектілерін еске түсіретін үш тақта орнатылған. Британдық қатысушыларды құрметтеу үшін тақта Канаданың тарихи орындар және ескерткіштер жөніндегі кеңесі ұлттық тарихи жерге орналастырды. 1985 жылдың тамыз айында Америка революциясының қыздары америкалық қаза тапқандарды құрметтеу үшін Парк Шамплейнге тақта орнатты. 2009 жылдың 4 шілдесінде қаланың 375 жылдығын тойлау кезінде американдық консул Дэвид Феттер Урсулиндерге 130 канад долларын төлеп, символдық түрде қарызын өтеді.
The American crossing had been seen by a local militia captain, who rushed to the British camp at Trois Rivières and reported to General Fraser. Thompson left 250 men to guard the landing and headed the rest towards Trois Rivières. Unfamiliar with the local terrain, he convinced Antoine Gautier, a local farmer, to guide the men to Trois Rivières. Gautier proceeded, apparently intentionally, to lead the American army into a swampy morass from which it took them hours to extricate themselves. In the meantime, the British, having been alerted to the American presence, proceeded to land troops from the fleet and formed battle lines on the road outside the village. Ships were also sent up to Pointe du Lac, where they drove the American guards there to flee across the river with most of the boats. Some of the Americans, led by Thompson, made their way out of the swamp to be confronted by HMS Martin, which drove them back into the swamp with grapeshot. A column of men under Colonel Anthony Wayne fared only a little better, arriving out of the swamp only to face Fraser's formation. A brief exchange of fire took place: but the Americans, clearly outmatched by Fraser's forces, broke and ran, leaving arms and supplies behind. Portions of the American force retreated to the edge of the woods, which gave them some cover, and attempted to engage some of the British troops: but fire from those troops kept them off the road and fire from some of the ships in the river kept them from the shore. General Carleton arrived in Trois Rivières late in the action. A detachment of British forces led by Major Grant had taken control of a bridge over the Rivière du Loup, a critical crossing for the Americans retreating along the north shore of the Saint Lawrence. Carleton ordered Grant to withdraw, allowing most of the Americans to escape, either because he did not want to deal with large numbers of prisoners or because he wanted to demoralize the Americans further. Brendan Morrissey says that about 30 By June 17, the Continental Army had left the province; but not before it had attempted to burn Montreal, as well as destroying Fort Saint Jean and any boats of military value capable of navigating Lake Champlain. Carleton ordered most of the British army to sail upriver toward Sorel on June 9, but they did not actually leave until he joined them on June 13. Elements of the British army entered Montreal on June 17, and also arrived at Fort Saint Jean in time to see the last Americans (the very last one reported to be Benedict Arnold) push away from its burning remnants. There are three plaques in the city of Trois Rivières commemorating aspects of the battle. A plaque honouring the British participants was placed at the National Historic Site by the Historic Sites and Monuments Board of Canada. A plaque honouring the American dead was placed in the Parc Champlain by the Daughters of the American Revolution in August 1985. On July 4, 2009, during festivities marking the town's 375th anniversary, American Consul General David Fetter symbolically repaid the debt to the Ursulines with a payment of C$130.