Кіріспе

Гамильтон, алғаш рет қоныс салушылармен мекенделген сәттен бастап, Ниагара түбегі мен Онтарио көлі бойындағы маңызды құрлық және су көлігі жолдарына жақын орналасқандығының арқасында үлкен пайда көрді. Оның стратегиялық маңызы Канада стандарттары бойынша қала сақтап қалған бай әскери тарихты қалыптастырды. Экономикалық өсімді барынша арттыру мен қоршаған ортаға зиянды азайту арасындағы керіспір қаланың алғашқы даму кезеңдерінен-ақ байқалды. Берлингтон шығанағы (сондай-ақ Гамильтон порты деп те аталады) мен Ниагара жартасы арасындағы аумақ тұрғын үйлер, өнеркәсіптік және демалыс мақсатында кеңінен өзгертілді. Дундастағы Кутс-Парадиз, сондай-ақ Дундас батпағы деп белгілі, балық, құстар және басқа да аңдарға толы өте бай ылғалды жер болды. Кутс-Парадиз 18 ғасырда Америка революциялық соғысы кезінде осы аймақта орналасқан британ армиясының ирланд тегінен шыққан офицері, капитан Томас Куттың құрметіне аталған. Аймақтың байлығы халықтың өсуіне және батпақтың деградациясына әкелді, бірақ 1880 жылдардан бастап оның заңдық қорғалуы және азаматтық шенеуніктер мен басқалардың күш-жігері оны 21 ғасырда да маңызды экологиялық орталыққа айналдырды. 1846 жылы қала мәртебесіне ие болғаннан кейін шамамен бір ғасыр бойы Гамильтон өзін өнеркәсіптік өндіріс ортасы ретінде қарастырды. Ол «Амбициялы қала», «Болат қала» және «Канаданың Бирмингемы» сияқты лақап аттарды қабылдады немесе алды. Алайда, осы кезеңнен кейін экономиканың басқа салалары көшбасшылыққа ие болды және Гамильтон индустриялық экономикадан кейінгі экономикаға айналды, бірақ өзінің беделін және өзін-өзі қабылдауын жаңа жағдайға сәйкес өзгерте алмады. Осыдан кейін Гамильтонның Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғанға дейінгі даму тарихы келтіріледі. Қоныс салудан бұрын Гамильтонды ирокез тілінде сөйлейтін Хоннонтон немесе Аттивандаронк тайпасы мекендеген. Француз саяхатшылары оларды «бейтарап» халық деп атаған. Содан бері көші-қон толқындары жалғасып келеді.

1811 жылға дейінгі

Американың көп бөлігі сияқты, Гамильтон аймағының түпкі тұрғындары Солтүстік Американың абориген халықтары болды. Қазіргі Гамильтонға алғаш рет 1616 жылы Этьен Бруле келгені болжанады. Ласалл да осы аймақты аралаған, бұл факт жақын орналасқан Берлингтондағы саябақта еске алынған. Колониялық кезеңге дейін, бейтарап тайпа көбінесе осы жерді мекендеген, бірақ олар Ирокездер тарапынан бірте-бірте қуылып шығарылды. Ирокездер британдықтармен одақтасып, француз бен олардың гурондық одақтастарына қарсы күресті. Ирокез конфедерациясының бір өкілі Гамильтон тауындағы Мохок жолының маршрутын және атын, сондай-ақ Төменгі қаладағы болашақ Король көшесінің бағытын көрсетті. Британдық Солтүстік Америка сияқты, Алты тайпа конфедерациясы да Америка революциясынан зардап шекті. Корольге адал аборигендер, капитан Джозеф Брант басшылығымен, 1791 жылы Жоғарғы Канадаға (кейіннен 1867 жылы Онтарио болған) айналған аймақтың бірнеше бөлігінде қоныстанды. Оларға Гамильтоннан оңтүстікке қарай Брант округіндегі Гранд өзені бойындағы Брант Форды (қазіргі Брантфорд) және Гамильтоннан солтүстікке қарай Халтон округіндегі Брант Блогы (қазіргі Берлингтон) кірді. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде және одан кейін Біріккен Империяның адалдары да Гамильтон аймағына көшіп келді, бұл аймақтың халқы мен экономикалық дамуын күрт арттырды. Бұл, бұрынғы Жоғарғы Канаданың астанасы болған Неварк (қазіргі Ниагара-он-те-Лейк) пен жаңа астана Йорк (қазіргі Торонто) арасындағы аймақ үшін маңызды болды. Бұл өте маңызды болды, өйткені АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы қақтығыстар толыққанды аяқталған жоқ еді. Әкімшілік тұрғысынан, бүкіл аймақ Нассау округінің құрамына кірді, ол 1792 жылы Үй округі деп қайта аталды. Сонымен қатар, аймақтың бір бөлігі Йорк округінің Батыс бөлігі мен Линкольн округінің Бірінші бөлігіне жеке қосылды. 1798 жылы болашақ Гамильтонның көп бөлігі Ниагара округінің құрамына кірді, бірақ Линкольн округінде қалды.

18121844 жыл

Гамильтон қаласын Джордж Гамильтон 1812 жылғы соғыстан кейін көп ұзамай Дюран шаруашылығын сатып алғанда құрастырды. Бастапқыда Гамильтон қаласы Гор ауданының ең ірі орталығы болған жоқ. 1816 жылы құрылған екі алаңның бірі – Принс алаңында кесу тас жобасы аяқталғанға дейін 1832 жылға дейін тұрақты түрме салынбады. Келісімдер мен шекаралық даулар 1812 жылғы соғысқа ұласып, Гамильтон аймағы қайтадан стратегиялық маңызға ие болды. 1813 жылы британдық әскер мен канадалық жасақтар американдық әскерді Стони-Крик шайқасында жеңді, ол қазіргі Гамильтонның шығысындағы саябақта болды. Қазіргі Дундерн паркі мен қамалының жанындағы Берлингтон биіктігі де Берлингтон шығанағына кіретін бағытты бақылап тұрды. Джордж Гамильтон, қоныс аударушы және жергілікті саясаткер, соғыс аяқталғаннан кейін 1815 жылы Бартон қалашығының солтүстік бөлігінде қала орнын құрды. Ол бастапқыда үнді жолдары болған бірнеше шығыс-батыс жолдарын сақтап қалды, бірақ солтүстік-оңтүстік көшелер тұрақты торлы жүйемен салынды. Көшелер Джеймс көшесі немесе No 6 корольдік тас жолынан өтіп кетсе, "Шығыс" немесе "Батыс" деп белгіленді. Көшелер Кинг көшесі немесе No 8 корольдік тас жолынан өтіп кетсе, "Солтүстік" немесе "Оңтүстік" деп аталатын. Уентворт округінің муниципалдық қайта ұйымдастыруының нәтижесінде 1845 жылы Кейстор қалашығы (бұрынғы және кейінгі Батыс Линкольнның бөлігі) қысқа мерзімге қосылды. Гамильтон 1846 жылы қалалық жарғысын алды. Сенека, Онондага және Каистор қалашықтары округ әкімшілігінен алынып, Халтон округінің үш қалашығымен алмастырылды: Беверли, Шығыс Фламборо және Батыс Фламборо (олар 1974-2000 жылдары Фламборо қаласы ретінде біріктірілді). Гамильтон қалалық кеңесі бақылау кеңесіне негізделген, бұл іс жүзінде қалалық кеңесшілердің атқару комитеті қалалық үкіметті басқаратынын білдірді. Қала әкімдері көбінесе жыл сайын ауысып отыратын, қысқа мерзімді тұлғалар болды. Гамильтон қала болған жылы Роберт Смайли және серігі «Гамильтондық көрермен және сауда журналын» шығаруды бастады. МакНаб біріккен Канада провинциясының премьер-министрі ретіндегі екі жылдық мерзімін аяқтағаннан кейін, жаңадан аталған Ұлы Батыс темір жолы 1854 жылы Гамильтонның алғашқы жұмыс істейтін темір жолы болды. Бұл темір жолдың салынуы және Ниагара аспалы көпірі Гамильтонды Нью-Йорк немесе Бостоннан Чикагоға немесе Милуокиге дейінгі американдық көші-қон жолының маңызды орталығына айналдырды. 1867 жылы Конфедерацияда мектеп сақталмады.

18671892 жыл

1867 жылы Канада Доминионы құрылғанда, Гамильтон осы батыл жаңа саяси жобаға ынталы серіктес болды және Британ империясының артықшылықтарын жариялады. Қаланың өкілі Commons палатасында қаланың өзі үшін бір орынмен және округтің қалған бөлігі үшін екі орынмен (Wentworth South және Wentworth North) өкілдік етті. Сауда және өнеркәсіптің өркендеуі Британ аралдарынан кең ауқымды көші-қонға себеп болды. Көптеген ирланд иммигранттары Джон және Хантер көшелерінің маңында Корктаунды құрды. Отансүйгіш британдықтар мен британдық текті туған канадалықтар қала орталығында Джон А. Макдональд, Виктория патшайымы және Біріккен Империяның адалдарының құрметіне көптеген монументтер орнатты. Халықтың көбеюі қызметтер мен ақпаратқа деген сұранысты арттырды. 1874 жылы Гамильтон көшелік темір жолы (HSR) атпен жүретін қоғамдық көлікті ұсынуды бастады. "The Spectator" газетінің негізін қалаушы баспагер Роберт Смайли газетті 1877 жылы Уильям Саутхамға Саутхам газеттерінің тізбегіндегі алғашқы буын ретінде сатты. 1879 жылы біріктірілген және жалақы төленетін Гамильтон өрт сөндіру қызметі, өрт басшысы Александр Эйтчисон басшылығымен, көптеген ерікті өрт сөндіру бригадаларын алмастырды. Гамильтон аймағы телефонның бастапқы тарихымен де тығыз байланысты болды. Александр Грэм Белл 1874 жылы Брант округіндегі көршілес Брантфордтағы үйінде телефон идеясын ойлап тапты және 1876 жылы Онтарио штатындағы Парижде алғашқы тәжірибелік алыс қашықтықтағы қоңырау шалды. Келесі жылы зейнеткер баптист пасторы Томас Питер Хендерсон Канададағы телефон бизнесі бойынша алғашқы Бас агент болды. 1878 жылы Хью Коссарт Бейкер кіші Гамильтон қаласында Британ империясындағы алғашқы телефон станциясын ашты. 15 мамыр 1879 жылы Хью Коссарт Бейкер кіші Гамильтонды Британ империясындағы алғашқы коммерциялық алыс қашықтықтағы телефон желісінің орналасқан жері етті. Көбірек жұмысшылар мен жаңа иммигранттар білікті мамандықтар арасында жаңадан пайда болған кәсіподақ қозғалысын ынталандырды. Гамильтондық кәсіподақтар мен басқа жұмысшы табының өкілдері 1872 жылы Тоғыз сағаттық қозғалысты құрды, үкіметтен жұмыс уақытын күніне тоғыз сағатқа дейін шектеуді талап етті. 19 ғасырдың соңында да теміржол саласындағы даму шамалы, бірақ тұрақсыз болды. Торонто, Гамильтон және Буффало темір жолы 1884 жылы құрылды және 1892 жылға қарай шектеулі жүк тасымалы және соңында жолаушылар тасымалы қызметтерін ұсынды. Гамильтонды Гримсби, Бимсвилл, Брантфорд және Оквиллмен үзіліс-үзіліспен байланыстыратын электр теміржолдары келесі онжылдықта салынды.

1893-1905 жылдар

Заманауиландыру мен бизнесті консолидациялау жиі кәсіподақтар құрумен бірге жүрді. HSR 1892 жылы электрмен жүретін көліктерге көшті. Аймақтың беделіне сай, 1896 жылы өрт сөндірушілер кәсіподаққа бірікті. 1899 жылы Hamilton Electric Light and Power Company компаниясы оны сатып алғандықтан, HSR қызметкерлері қазіргі Amalgamated Transit Union-ның алдыңғы ұйымының (қазіргі жергілікті) 107-ші бөлімшесіне қосылды. Бірақ жергілікті тұрғындар үшін бұл тек жұмыс ғана емес, демалыс та болды. 1894 жылы Hamilton Herald газетінің және темекі дүкенінің иесі Билли Кэрролл «Around the Bay» жол жарысын ұйымдастырды. Бұл жарыс Burlington шығанағын айналып өтеді және марафон болмаса да, Солтүстік Америкадағы үздіксіз өткізіліп келе жатқан ең ұзақ қашықтықтағы жүгіру жарысы болып табылады. Уильям «Билли» Шерринг, Том Лонгбоут және Сэм Меллор сияқты көрнекті спортшылар осы жарыста жеңіске жетті. Аделаида Худлес және басқалар 1897 жылы Saltfleet қалашығында (Stoney Creek) алғашқы Әйелдер институтын құрып, үй шаруашылығы экономикасы бойынша білім беру науқанын бастады. Ол 1910 жылы қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, Гамильтон қаласындағы көптеген жаңа мектептердің бірі оның құрметіне аталды. Гамильтон тұрғындары, колониялардың басқа тұрғындары сияқты, 1899 жылы Оңтүстік Африка соғысы басталғанда британ империализмінің қараңғы жақтарын көрді. Wentworth округының және басқа канадалықтардың ер адамдары Канада атты әскерлерінің немесе Солтүстік-Батыс атты полициясының құрамында ерікті болып қызмет етті. Олар буарларға қарсы ащы партизандық соғыста өте жақсы көзге түскенмен, 1902 жылы соғыс аяқталғаннан кейін болашаққа қатысты бір белгі пайда болды. Эрнест Д’Израэли Смит Стони-Крик аймағынан жемісін тасымалдау үшін төлеуге шалдыққаннан кейін, 1882 жылы көтерме саудагерлерге тікелей сату және делдалдарды жою мақсатымен компания құрды. Smith & Sons Ltd. бүгінге дейін жұмыс істеуде және 20 ғасырдың басынан бері консервіленген жеміс-жидектер мен джемдерді сатуда. Оның негізін қалаушы 20 ғасырдың басында Wentworth округының консервативті депутаты болды. 19 ғасырдың соңында, ХХ ғасырдың басында патшайым Викторияның қайтысымен символдық түрде белгіленген Гамильтон қаласы оңтүстікке қарай Mountain Brow, батысқа қарай Chedoke Creek және шығысқа қарай Gage Avenue дейін кеңейді. Табиғи өсім мен иммиграция арқасында қалалық Гамильтон мен ауылдық Wentworth арасындағы халық санының арақатынасы өсті, нәтижесінде 1904 жылы федералды сайлау округтері қайта бөлінді. Депутаттардың жалпы саны өзгермегенмен, енді екеуі қаладан (Hamilton East және Hamilton West) және біреуі округтің қалған бөлігін өкілдік етті.

19061918 жылдар

Гамильтон үшін 1906 жыл есімді жыл болды: жергілікті ұл Билли Шерринг Афинада марафонда Олимпиаданың алтын медалін жеңіп алды. Гамильтонның радиалды теміржол жүйесі одан әрі бірікті. 1907–1908 жылдары қалааралық теміржолдардың бас компаниясы қайта ұйымдастырылып, «Dominion Power and Transmission Company» деп аталды, сонымен бірге қала орталығында жаңа бас станция ашылды: Гамильтон терминалды станциясы. Жолаушылар тасымалы әртүрлі бағыттардың сол жерде тоғысатындай етіп қайта ұйымдастырылды, ал ескі станциялар көбінесе жүк тасымалына берілді. Вагонтар бір-бірінің бағыттарында жиі жұмыс істеді, мысалы, Оквилльден Брантфордқа ауыстырусыз біржола саяхаттауға мүмкіндік берді. Авиация ғылымының жаңа саласы Гамильтонда ертеде және ынталы қолдаушыларын тапты. Джек Эллиот Стелконың солтүстік жағында әуежай құрды, ол 1911 жылы алғашқы Канадалық әуе көрсетіліміне төңкерілді. Пионер ұшқышы Дж. А. Д. МакКарди осы жарысты жеңіп алды, оған жаңадан құрылған Гамильтон Автомобиль клубы (қазіргі CAA South Central Ontario) демеушілік етті. Бұл кезеңде жергілікті мұражайлар көрсеткендей, Ұлыбритания мен АҚШ-тан (көбінесе афроамерикандықтар) көші-қон жалғасты, сонымен қатар Италия, Австрия-Мажарстан сияқты басқа елдерден де басталды. Қызығы, мыңдаған итальяндық гамильтондықтар осы кезеңде Сицилияның бір қаласынан келген эмигранттардың ұрпақтары болып табылады, бұл факті Мюррей көшесінің «Corso Raculmuto» деп екі атаумен аталуымен еске алынады. Халық санының өсуі және өркендеуі құрылыс шабуылына түрткі болды. 1913 жылы жұмысшылар мен мердігерлер жарнамалық акция және лотерея ретінде бір күнде үй салып, одан кейін Риплидің «Сенсең сен, сенбесең сенбе» мультфильмінде көрсетілді. Сол жылы Гамильтон қалалық кітапханасы қайырымды Эндрю Карнегидің қаржыландыруымен жаңа ғимаратын ашты. (Бұл орын жаңартылып, қазір Отбасы соты орналасқан.) Гамильтондықтар Бірінші дүниежүзілік соғысқа жауынгер ретінде қатысты, бірақ полковник сэр Сэм Хьюздің Канада экспедициялық корпусын жұмылдыру жоспарларына байланысты Гамильтондықтармен байланысты ірі шайқастар болған жоқ. Корольдік Гамильтон жеңіл жаяу әскері кейіннен CEF-тің осы тізбектелген теңіз жағалауы батальондарының шайқастағы жетістіктерін сақтап қалды. Канада және Ұлыбритания үкіметтерінің соғысқа байланысты болат, қару-жарақ, оқ-дәрі және тоқыма өнімдеріне деген сұранысының артуымен ауыр өнеркәсіп гүлденді. Алайда, кеңейе беруге тырысқан екі алып болат зауыты Гамильтон портын толтырып, бұрын шығанаққа құйылатын көптеген арналарды көміп немесе бұрып, жерге зиян келтірді. Өндірушілердің соғысқа байланысты пайда табуы кейбір көңіл-күйді басаңдатты, бірақ жалпы алғанда Гамильтондықтар бірігіп жұмыс істеді.

1919-1938 жылдар

Онтарионың Біріккен фермерлері 1919 жылғы провинциялық сайлауда ең көп мандатты жеңіп алып, Тәуелсіз Еңбек партиясымен коалициялық үкімет құрды. Гамильтон-Уэсттен сайланған Вальтер Ролло осы үкіметте Онтарионың алғашқы Еңбек министрі болды. Гамильтон білім беру кеңесі мектептерді салу бойынша бастамаларын жаңартты. Мектептерге берілген аттар көбінесе соғыс ардагерлерінің есімін сақтайтын: Мемориал мектебі, Алленби мектебі және Эрл Китченер мектебі. Білім беру саласындағы құрылыс шарыбы тұрғын үй салу шарыбымен қатар өркендеді, нәтижесінде қаланың, әсіресе шығыс бөлігінде үш-төрт қабатты және алты-он пәтерлік жүздеген төмен қабатты үйлер бой көтерді. Жоғары білім беру, әдеттегі педагогикалық училищені немесе мұғалімдер колледжін есептемегенде, 1930 жылы Гамильтонға келді. Макмастер университеті Торонтода баптисттік жоғары оқу орны ретінде құрылды. 1887 жылы сенатор Уильям Макмастердің қалдырған мүлігімен қаржыландырылған бұл университет Торонто университетіне сіңіріліп кету қаупінде болды. Гамильтон қалалық әкімшілігі, қоғамдық белсенділер мен қарапайым тұрғындар 1930 жылы университетті жер мен ақша гранттары арқылы қалаға көшіруге ықпал етті. Макмастер тек тәуелсіздігін сақтап қана қоймай, сонымен қатар қазіргі таңдағы жүлделі апталық газет – «The Silhouette» студенттік газетін шығара бастады. Жергілікті белсенділер Гамильтон қаласының 1930 жылы алғашқы Империя ойындарын (қазіргі Комонвелл ойындары) қабылдауын қамтамасыз етті. Британ империясы мен Достастықтың әуесқой спортшылары Мельвилл Маркс Робинсонның күш-жігерінің нәтижесінде Гамильтон қалалық стадионында (қазіргі Айвор Уинн стадионының орнында) жарысу үшін жиналды. 1930 жылдардағы Ұлы депрессия Гамильтонға ауыр соққы берді. Дайын өнеркәсіптік тауарлар мен құрылыс материалдарына қатысты ішкі тұтынудың және халықаралық сауданың бір уақытта және ұзаққа созылған төмендеуі тұрғын үй және мекемелерді салуды он жылға тоқтатты. Осы қиын жағдайда 1931 жылы дәрігер Элизабет Багшоу заңсыз контрацепция клиникасын ашты. Экономиканы жандандыруға және Гамильтонның ұзақ мерзімді тартымдылығын арттыруға бағытталған мемлекеттік жобалар арқылы нақты көмек көрсетілді. Томас Б. МакКвестен, Гамильтон заңгері, қалалық кеңес мүшесі және провинциялық мәжіліс депутаты, 1934 жылдан 1943 жылға дейін көлік министрі және Ниагара саябақтары комиссиясының төрағасы қызметін атқарды. Ол Форт-Эриді Гамильтон арқылы Торонтомен байланыстыратын, сондай-ақ Стони-Криктегі 20-шы тас жолға қосылатын бақылаудағы магистраль – Королева Елизавета жолының құрылысын жетекшілік етті. Ол Корольдік ботаникалық бақтарды құрды, оның бастамасы 1920 жылдарда пайда болды және 1940 жылдары құрылып, штаттық құраммен толықтырылды. Оның қалалық үйі Уайтхерн қазір азаматтық мұражай болып табылады.

1939-1945 жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыста Ұлыбритания Доминиондағы қолдауын нығайту үшін Канадаға корольдік сапар жасауды шешті. 1939 жылғы мамыр және маусым айларында король Георг VI және оның жұбайы королева Елизавета Канадаға келгенде, олар Гамильтон қаласында тоқтады және QEW ашылды. Гамильтон тұрғындары, Канададағы және әлемдегі басқалар сияқты, соғыс салдарынан туындаған экономикалық сұраныстың артуын қуана қарсы алды, бірақ оның себебін емес. Ауыр өнеркәсіп тағы да ластаушы заттарды шығара бастады, ал соғыс аяқталған кезде ластанудың экологиялық салдары Гамильтонға зиян келтірді: ауыр металдар Гамильтон портындағы балықты жеуге жарамсыз етті, ауаның ластануы тыныс алуды қиындатты, ал өнеркәсіптік полигондар жерді ластады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан өзгеше, осы соғыста Канада армиясы жеке адамдарды біріктірілген бөлімдерде қызмет етуге шақырудың орнына, аумақтық милиция бөлімдерін бір күш ретінде жұмылдырды. Корольдік Гамильтон жеңіл пехота полкінің (әдетте "Райлилер" деп аталады) және 2-ші канадтық дивизияның қалған бөлігі ерте жұмылдырылды, бірақ екі жыл бойы Ұлыбританияда әрекетсіз отырды. Гамильтон аймағы Канада Корольдік әуе күштерінде (RCAF) де белсенді болды: қала 424 "Тигр" эскадрильясын бомбалаушылар сатып алып, оны жабдықтау арқылы демеушілік етті. Ішкі майданда халық соғыстың барысын қызығушылықпен қана бақылап қоймай, әуешілердің іс-қимылын көру мүмкіндігіне де ие болды. 1940 жылы Британ Достастығының әуе оқу жоспары аясында Корольдік Канада әуе күштері Гланфорд қалашығында әскери база құрды. RCAF Mount Hope базасында жүздеген Достастық ұшқыштары мен әуе экипажының басқа да мүшелері даярланды, ал кейбір бақытсыздыққа ұшырағандар әлі де сол жерге жерленген. Армияның мәжбүрлі түрде әрекетсіздігі – 1940 жылғы мамырда Францияға жасалған сәтсіз шабуыл мен 1941 жылғы желтоқсанда Гонконгты қорғаудағы апатты ескере алмай, армияда, халық арасында және үкіметте наразылық тудырды. Осы атмосферада лорд Луи Маунтбеттеннің ойсыз және рұқсатсыз шабуылына жағдай пісіп жетті. "Райлилер" 1942 жылы бір күні жүздеген жас жігіттерін жоғалтты, олар Диепте жауынгерлік күш ретінде дерлік жойылды. 1943 жылы Гамильтон саябағы полициясы, арнайы констебльдер тобы құрылды. Соғыс аяқталғаннан кейін Гамильтон мүлдем басқаша қалаға айналды. Әйелдер тұрақты түрде ақы төленетін жұмысқа орналасты. Ұлы депрессияның қиын жылдары аяқталды, ал ардагерлер осының орын алуын қамтамасыз етуге бел буды.

1946 жылға дейінгі Гамильтонның танымал адамдары

Гамильтонмен байланысты адамдар 1946 жылға дейін танымал болды, олар төмендегі тізімде туған жылының ретімен көрсетілген. Этьен Брюле, (1592–1633), қазіргі Гамильтонға келген алғашқы еуропалық, шамасы, 1616 жылы Этьен Брюле болған. Натаниел Хьюсон, (1755–1837), фермер және қонақ үй иесі, американдық төңкерістен кейін Канадаға қоныс аударған лоялист, Гамильтон қаласын құрушылардың бірі. Джеймс Гейдж, (1774–1854), ағаш саудагері, диірменші. Қаладағы Гейдж даңғылы оның құрметіне аталған. Джон Уилсон, (1776–1860) – Жоғарғы Канададағы судья және саяси қайраткер. Питер Гесс, (1779–1855), фермер, жер иесі. Қаладағы Питер және Гесс көшелері оның есімімен, ал Каролина көшесі оның қыздарының бірінің есімімен аталған. Колин Кэмпбелл Ферри, (1808–1856), Гамильтонның алғашқы мэрі. Томас Бэйн, (1834–1915), Канада Төменгі палатасының спикері. Уильям Эли Санфорд, (1838–1899), канадалық кәсіпкер, меценат және саясаткер. Джордж Вашингтон Джонсон, (1839–1917), мұғалім және әнші; «When You and I Were Young, Maggie» өлеңінің авторы, кейін әнге айналды. Сэр Джон Морисон Гибсон, (1842–1929), заңгер, саясаткер, кәсіпкер. Кэмпбелл Лекки, (1848–1925), инженер. Гамильтондағы Лекки паркі оның құрметіне аталған. Роберт Б. Харрис, (1852–1933), 1889 жылы «The Hamilton Herald» газетін құрған кәсіпкер. Сидней Чилтон Мьюберн, (1863–1956), канадалық заңгер және саясаткер. 1917 жылдың 12 қазанынан 1920 жылдың 15 қаңтарына дейін, сэр Роберт Борденнің Одақ үкіметі тұсында Канаданың әскери және қорғаныс министрі болды. Хелен Грегори МакГилл, (1864–1947), Британдық Колумбияда 23 жыл бойы басқарған жасөспірімдер сотының судьясы болып тағайындалған алғашқы әйел. Джулия Артур, (1868–1959), Канадада туған сахна және кино актрисасы. Уолтер Ролло, Онтарионың алғашқы еңбек министрі. Джон М. Лайл, (1872–1945), 19 ғасырдың соңындағы канадалық сәулетші; Нью-Йорктің қоғамдық кітапханасы (1897), Торонтодағы Корольдік Александра театры (1907), Юнион станциясы (Торонто) (1914–1921). Клифтон Шерман, (1872–1955), 1912 жылы Доминион құю және болат (кейін Dofasco деп аталды) зауытын (ағасы Фрэнк Шерманмен бірге) құрды, қалаға өркендеу мен ерекшелік әкелетін алыпты жасады. Жан Адайр, (1873–1953), актриса. Ол негізінен сахнада жұмыс істегенмен (кейде Дженнет Адайр деп аталады), мансабының соңында бірнеше фильмге түсті, әсіресе Кэри Гранттың «Арсен және ескі кружка» фильміндегі қателікпен өлтірген тәтелерінің бірі ретінде. Чарльз Уильям Белл, (1876–1938), драматург, саясаткер және Рокко Перридің заңгері. Уильям Шерринг, (1878–1964), канадалық спортшы, 1906 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында марафон жарысының алтын жүлдегері. Джон Кристи Холланд, (1882–1954), 1924 жылы діни қызметкер болып тағайындалды және Гамильтонның Стюард мемориалдық шіркеуінің пасторы болды. Шіркеу Онтарио үкіметімен тарихи ескерткіш ретінде тағайындалды, өйткені оның бай тарихы және атақты «Underground Railroad» желісімен байланысы бар. 1953 жылы Гамильтон қаласының «Жыл азаматы» атағын алды, бұл марапатты алған алғашқы африкалық канадалық. Роберт Керр, (1882–1963), ирландиялық-канадалық спринтер. Ол 1908 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында 200 метрге жүгіруден алтын, 100 метрге жүгіруден қола медаль иеленді. Беша Старкман, (1889–1907), қылмыскер. Рокко Перридің әйелі және қылмыстағы серіктесі («Ми»). Джеймс Лайл Телфорд, (1889–1960), 1939 жылдан 1940 жылға дейін Ванкувер қаласының мэрі болды. Флоренс Лоуренс, (1890–1938), Голливудтың алғашқы кино жұлдызы. Дел Лорд, (1894–1970), кинорежиссер және актер, «Үш марионетка» фильмдерінің режиссері ретінде танымал. (Гримсби, Онтарио). Хелен Киннер, (1894–1970), канадалық заңгер. Ол Канададағы алғашқы федералды тағайындалған әйел судья болды. Фрэнк О'Рурк, (1894–1986), бұрынғы МЛБ бейсболшысы және ұзақ жылдар бойы Нью-Йорк Янкис клубының скауты. Сесил «Бейб» Дай, (1898–1962), НХЛ хоккейшісі, 1920 жылдардағы НХЛ-дің ең көп гол соққан ойыншысы, 1970 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді. Джордж Оуэн, (1901–1986), НХЛ-дің «Бостон Бруинс» командасының хоккейші қорғаушысы. Роберт Макдональд, (1902–1956), 1920-1930 жылдары белгілі шотландтық «Рейнджерс» футбол клубында он жыл ойнаған канадалық футболшы. Джон Фут, (1904–1988), әскери капеллан және Онтарио кабинетінің министрі. Канадалық Виктория кресінің иегері. Джордж Клейн, (1904–1992), көбінесе «20 ғасырдағы Канададағы ең өнімді өнертапқыш» деп аталады; электрлік мүгедектер креслолары, микрохирургиялық баспа пішіні, ZEEP ядролық реакторы және Canadarm. Ред Хорнер, (1909–2005), бұрынғы кәсіби хоккейші, 1932 жылы «Торонто Мейпл Лифс» клубына алғашқы Стэнли кубогын жеңуге көмектесті. Джеки Вашингтон, (1919–2009), блюз музыканты және теміржолшы. Джо Крол, (1919–2008), Канада футбол клубының қорғаушысы (1932–53), 1946 жылы Канаданың ең үздік спортшысы атанды. Лео Рейзе кіші, (1922–2015), зейнеткер НХЛ хоккейшісі. 1940 және 1950 жылдары «Детройт», «Чикаго» және «Нью-Йорк Рейнджерс» командаларында 494 ойын өткізді.