Двайт Фрай: американдық актер, "Дракула" мен "Франкенштейн" фильмдеріндегі жаман рөлдермен танымал. Биографиясы, мансабы және ең белгілі туындылары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1899–1943)
American actor (1899 1943)
Дуайт Илифф Фрай (туғанда Фрай; 22 ақпан 1899 – 7 қараша 1943) – американдық сахна және кино актері. Ол бірнеше классикалық Universal қорқыныш фильмдеріндегі невроздық, кісі өлтіретін жаман рөлдерін сомдағанымен әйгілі, мысалы, «Дракула» (1931) фильміндегі Ренфилд және «Франкенштейн» (1931) фильміндегі Фриц.
Dwight Iliff Frye (born Fry; February 22, 1899 – November 7, 1943) was an American character actor of stage and screen. He is best known for his portrayals of neurotic, murderous villains in several classic Universal horror films, such as Renfield in Dracula (1931) and Fritz in Frankenstein (1931).
Ерте өмір және мансап
Фрай Канзас штатының Салина қаласында дүниеге келді және музыкалық мансапқа оқумен айналысты, алғаш рет концерттік пианист ретінде көзге түсті. Ол үнсіз фильмдерде бірнеше ұсақ комедиялық рөлдер ойнағанымен, дыбыс пайда болғаннан кейін Фрай зұлым рөлдермен танымал болды. Фрай психикалық тұрақсыз кейіпкерлерді сомдауға маманданған, оның ішінде Тод Браунингтің 1931 жылғы «Дракула» фильміндегі есімді Ренфилд рөлі – оның визиттік карточкасы болды. Сол жылы ол «Франкенштейн» фильмінде дөңгелектеген Фриц көмекшісінің және Дашилл Хэмметтің «Мальталық соқыр» фильмінің алғашқы нұсқасында Вилмер Кук («gunsel») рөлінде ойнады. Ол 1933 жылғы «Вампир-жануар» фильмінде кісі өлтіруші деп күдіктелген, ақыл-есі кем Герман рөлін ойнады. «Көрінбейтін адам» (1933) фильміндегі тілші және «Доктор Креспидің қылмысы» (1935) фильміндегі рөлдері есте қалады. «Франкенштейннің жарлысы» (1935) фильмінде ол Карл рөлін ойнады. Бұл рөл бастапқыда мазмұндырақ болған; Фрайдың қосымша көріністерінің көп бөлігі қосымша сюжеттік желінің бір бөлігі болды, бірақ экран уақытын қысқарту және цензура талаптарын орындау үшін олар кесілді. Жоюға ұшыраған көріністердің бірінде Карл Бургомайстерді өлтіреді, осы рөлді Э. Э. Клайв сомдайды. Бұл көріністерден Universal Studios DVD-сіне енгізілген тұрақты кадрлардан басқа ештеңе қалмады. Ол «Франкенштейннің арбағы» (1942) және «Франкенштейн қасқырға қарсы» (1943) фильмдерінде ұқсас кейіпкерлерді ойнады, ал «Франкенштейннің ұлы» (1939) фильміндегі бір көрінісі көрсетілімге шығар алдында өшірілді. 1930 жылдары ол Джеймс Кагнидің қатысуымен екі фильмде ойнады: «Тозаққа жол» (1930), онда ол жалдамал кісі өлтіруші рөлінде, және «Ән айтуға тағы бір себеп» (1937), онда ол талапкер шаштарушы рөлінде болды. 1940 жылдардың басында Фрай кино рөлдерін сахнадағы әртүрлі қойылымдармен, комедиядан мюзиклге дейін алмастырып, сондай-ақ «Дракула» пьесасының сахналық нұсқасында ойнады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Lockheed Aircraft компаниясында құрал-жабдықтарды жобалаушы болып жұмыс істеп, соғысқа үлес қосты.
Frye was born in Salina, Kansas, and studied for a career in music and first appeared as a concert pianist. While he had a few minor comedic roles in silent pictures, with the coming of sound Frye soon became known for playing villains. Frye specialized in the portrayal of mentally unbalanced characters, including his signature role, the madman Renfield in Tod Browning's 1931 version of Dracula. Later that same year, he played the hunchbacked assistant Fritz in Frankenstein and Wilmer Cook (the "gunsel") in the first film version of Dashiell Hammett's The Maltese Falcon. He had a featured role in the horror film The Vampire Bat (1933) in which he played Herman, a half wit suspected of being a killer. He had memorable roles in The Invisible Man (1933) as a reporter, and in The Crime of Dr. Crespi (1935). In Bride of Frankenstein (1935), he played Karl. The part was originally much more substantive; many of Frye's additional scenes were part of a subplot but were cut to shorten the running time and appease the censors. One of the deleted scenes was that of Karl killing a Burgomaster, portrayed by E. E. Clive. Nothing remains of those scenes except still photographs included in a Universal Studios DVD release of the film. He played similar characters in The Ghost of Frankenstein (1942) and Frankenstein Meets the Wolf Man (1943); another appearance in Son of Frankenstein (1939) was deleted prior to release. Also in the 1930s, he appeared in two films starring James Cagney: The Doorway to Hell (1930), as a hit man, and Something to Sing About (1937), as a fussy hairdresser. During the early 1940s, Frye alternated between film roles and appearing on stage in a variety of productions ranging from comedies to musicals, as well as appearing in a stage version of Dracula. During World War II, he made a contribution to the war effort by working nights as a tool designer for Lockheed Aircraft.
Музыкалық құрмет
Американдық рок-топ Alice Cooper Дуайт Фрайға арналған "The Ballad of Dwight Fry" әнін жазды және жазбаға түсірді (соңғы "e" әріпті қасақана жойды), ол 1971 жылғы Love It to Death альбомына енгізілді. Сахнада бұл ән Купердің қысымшыл көйлек киіп, одан құтылуға тырысып, әннің соңында ақыры бостандыққа шығып, медбикені галстугімен тұншықтыруымен көрсетілетін. Devil Doll тобының 1990 жылғы "Eliogabalus" альбомында Дуайт Фрайдың суреті пайдаланылған. SNFU тобының 1991 жылғы жинақ альбомы The Last of the Big Time Suspenders-тің мұқабасында Дуайт Фрайдың "Ренфилд" рөліндегі суреті бейнеленген.
American rock band Alice Cooper wrote and recorded a tribute track to Dwight Frye entitled "The Ballad of Dwight Fry" (intentionally dropping the last "e") that was included on their 1971 LP Love It to Death. On stage, this song would be portrayed with Cooper in a straitjacket trying to escape, and finally breaking free at the end of the song to strangle the nurse with the ties. Devil Doll's 1990 album, Eliogabalus, features the photographed likeness of Dwight Frye in one of its booths. SNFU's 1991 compilation album The Last of the Big Time Suspenders features artwork of Dwight Frye as his "Renfield" character on the front cover.