Дойран – Солтүстік Македониядағы бұрынғы қала, қазір Ново-Дойран мен Ескі-Дойран ауылдары. Тарихы, географиясы, туризм және қазіргі әкімшілігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дойран () – Солтүстік Македонияның оңтүстік-шығысындағы Дойран көлінің батыс жағалауында орналасқан қала. Бүгінде бұл – қираған қаланың аумағындағы екі ауылдың біріктірілген атауы: Нов Дойран (Жаңа Дойран, Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңынан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қоныстанған) және Стар Дойран (Ескі Дойран), онда ескі қираған орындармен қатар, жаңадан салынған ғимараттар, әсіресе қонақүйлер, демалыс орындары мен мейрамханалар бар. Дойран Скопьеден, Струмицадан, ал кейбіреулері Гевгелиядан шамалы қашықтықта орналасқан. Ең жақын әуежайлар – Салоники халықаралық әуежайы және Скопье әуежайы. Дойран муниципалитетінің қазіргі әкімі – Анго Ангов. Дойранның ескі қаласы Бірінші дүниежүзілік соғыста толығымен қирады, ал қазіргі ауылдар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін салынып дамыды.
Dojran ( ) was a city on the west shore of Lake Dojran in the southeast part of North Macedonia. Today, it is a collective name for two villages on the territory of the ruined city: Nov Dojran (New Dojran, settled from the end of World War I to World War II) and Star Dojran (Old Dojran), which contains both old ruins and recent construction, especially hotels, resorts, and restaurants. Dojran is from Skopje, from Strumica, and some from Gevgelija. The nearest airports are Thessaloniki International Airport and Skopje Airport. The mayor of Dojran Municipality is currently Ango Angov. The old city of Dojran was totally ruined during the First World War, and the modern villages were established after the Second World War.
Тарих
Дойран, ең алдымен Жұлдызды Дойран, тарихқа дейінгі дәуірде алғаш рет қоныстанды, ал қала туралы алғашқы жазбаша мәлімет б.з.д. 5 ғасырда жазылған. Грек тарихшысы Геродот пеондықтар – ежелгі фрако-иллиялық халық туралы айтады, олар қаланы құрып, кеңейтті. Геродот пеондықтардың тек қайықпен ғана қолжетімді елді мекендерде өмір сүргенін атап көрсетеді. Осы елді мекендер Дойран көлінің батыс және солтүстік жағалауларында, қамысты далалар мен көлдің арасында әлі де сақталған. Дойран экономикасы әрқашан балық аулауға негізделген, ал осы бизнестегі табыс балықшылардың қолданатын дәстүрлі, ежелгі балық аулау әдісімен байланысты. Дойран Осман империясының жаулап алуына дейін Рим-католик епископының ордасы болды. Одан кейін титулдык орын ретінде сақталды.
Dojran, primarily Star Dojran, was first settled in prehistoric times, and the first written record of the city was in the 5th century BC, when the Greek historian Herodotus wrote about the Paeonians, an ancient Thraco Illyrian people, who started and expanded the city. Herodotus notes how the Paeonians lived in settlements accessible only by boats, settlements that still exist today on the west and north shores of Lake Dojran, in between the cane zones and the lake itself. The economy of Dojran has always been primarily dependent on fishing, and success in the business is attributed to the traditional ancient fishing method used by the fishermen. Dojran was the seat of a Roman Catholic bishop until it was conquered by the Ottoman Empire. Thereafter it served as a titular see.
Осман билігі
Осман империясы тұсында Дойран (Тойран деп те аталады) түрік үлгісіндегі ислам қаласы ретінде дамыды. Жоғарғы бөлігі түрік әсеріне күшті ұшырады, оның тар көшелері болды, ал төменгі бөлігі кең көшелермен және заманауи қоғамдық ғимараттармен тоғысқан македониялық тамырларын сақтап қалды. Үйлер көбінесе екі қабатты, амфитеатр сияқты орналасқан, көлге қарайтын көрініспен болды. Дойранның сәулеттік стилі Салоники стиліне соншалықты ұқсас болғандықтан, ол "Кішкентай Салоники" деп танылды. Дойран көлінің жанындағы базарда 300 дүкен мен қолөнер шеберханасы болды. Қаланың сұлулығына тәнті болған көптеген түрік сановниктері онда қоныстанды.
During Ottoman rule, Dojran (also known as Toyran) developed according to the Turkish model of an Islamic city. The upper part was profoundly impacted by Turkish influence, with narrow streets, whereas the lower part retained its Macedonian roots, crossed with wide streets and modern public buildings. Houses were usually two storied, arranged amphitheatrically, with a view onto the lake. The style of architecture was so similar to that of Thessaloniki that Dojran came to be known as "Little Solun" The bazaar, near Lake Dojran, had 300 shops and craft workshops. Many Turkish dignitaries settled there after being impressed by the beauty of the city.
Османнан кейінгі кезең
Дойран – Солтүстік Македонияның бұрынғы Дойран муниципалитетінің бөлігі, ол 1913 жылы Грекия Македониясы мен сол кездегі оңтүстік Сербия арасындағы жаңа шекаралармен бөлінді. Бірінші дүниежүзілік соғыс қаланы физикалық және экономикалық тұрғыдан қиратты, көптеген мәдени ескерткіштерді және балық аулау кәсібін жойды. Халық бомбалаудан қашу үшін қаланы тастап кетуге мәжбүр болды. Соғыстан кейін халық қайтып келіп, Жаңа Дойранды (Нов Дойран) құрды. Бүгінде екі ауыл бір қала ретінде қарастырылады, бірақ көптеген жаңа ғимараттар Ескі Дойранда (Стар Дойран) орналасқан және туризмді қызықтыруға бағытталған. Ескі қалада 5000 тұрғын болса, қаланың бақылауындағы көршілес ауылдармен бірге қала халқы 30 000 адамды құрайды.
Dojran is North Macedonia's part of the former municipality of Doyuran, which was divided in 1913 by the new borders created between Greek Macedonia and what was then south Serbia. World War I devastated the city physically and economically; destroying many cultural monuments and the fishing business. The population was forced to desert the city to escape bombardment. After the war, the population returned and formed Nov Dojran. Today the two villages are seen as one town although most new buildings are located in Star Dojran, and are devoted to attracting tourism. The old city had 5,000 inhabitants, while under city's control were the neighboring villages and with them the city's population amounts to 30,000 people.
Сәулет
Амам (Хамам) қаланың жоғарғы бөлігінде орналасқан түрік моншасы, және бұрын осы жерде түрік халқы тұрған. Салынған жылы белгісіз, қазір тек мұнарасының бөліктері сақталған. Қасиетті Илия шіркеуі 1874 жылы қаланың солтүстік бөлігінде салынды. Шіркеудің қазіргі күйі – суреттердің фрагменттері, қабырғаларының бастапқыда фрескалармен жабылғанын көрсетеді. Доджран археологиялық жағынан да маңызды, себебі кездейсоқ немесе жүйелі қазбалар барысында көптеген жәдігерлер табылды, олардың ішінде рельефтер, грек жазулары бар мәрмәр тақталар, қабырға қалдықтары, монеталар және жазулы қабірлер бар.
The Amam (Hamam) is a Turkish bath located in the upper part of the city, and in the past it was inhabited by the Turkish population. The year it was built is unknown and only parts of the tower remain. The Church of St. Ilija was built in 1874 in the northern part of the city. The current state of the church; fragments of paintings, suggests that the church walls were originally covered with frescoes. Dojran is also significant archaeologically due to numerous discoveries of accidental or systematic excavations including relief, marble plates with Greek inscriptions, remainders of walls, coins, and tombs with epitaphs.