Томас Харт: Әскери теңізші және сенатор өмірі

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы және АҚШ сенаторы Томас Чарльз Харт (12 маусым 1877 – 4 шілде 1971) – АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі адмирал, қызметі Испания-Америка соғысынан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін созылған. Әскери-теңіз күштерінен зейнетке шыққаннан кейін, ол қысқа мерзімге Коннектикут штатынан АҚШ сенаторы болып сайланды.

Өмір және мансап

Харт Мичиган штатының Дэвисон қаласында дүниеге келген. Ол Аннаполистегі АҚШ Әскери-теңіз академиясына түсіп, 1897 жылы 47 студенттің арасында 13-ші орынды иеленді. Сол кездегі Әскери-теңіз саясаты Аннаполистен бітіргеннен кейін әскери курсанттың прапорщик болып тағайындалуына дейін екі жыл теңізде қызмет етуді талап етті. Харт келесі екі жылы «Массачусетс» соғыс кемесінде өткізді. Испан-американ соғысы кезінде «Массачусетс» Сантьяго-де-Кубадағы испан эскадрильясын қоршауға алған американдық флоттың бір бөлігі болды. Харт Кабанас шығанағын барлау үшін жіберілген бу кемесінің командасын басқарғаны үшін мақтау қағазы алды. Испан жағалау батареяларының қызыл отының астында Харт міссияны аяқтады және кемеге бірнеше рет тигенімен, ешқандай жарақатсыз қайтып келді. Оның кеме басқару дағдыларына байланысты Харт лейтенант Александр Шарп-младший мен бас офицер энсинг Артур Макартур III, Дуглас Макартурдың ағасы басқаратын «Виксен» қайта жаңартылған яхта экипажына жәрдемдесу үшін жіберілді. Үшеуі тез арада өмір бойына дос болды. Испан-американ соғысынан кейін Харт екі жыл «Хартфорд» соғыс шлюпінде қызмет етті, содан кейін ол екі жыл бойы артиллерия және оқ-дәрі туралы сабақтар берген Әскери-теңіз академиясына жіберілді. Аннаполисте жүргенде ол контр-адмирал және әйелі Уилард Х. Браунсонның қызы Кэролайн Браунсонға ғашық болды, ол сол кезде Әскери-теңіз академиясының бастығы болды және кейін 1906-1907 жылдары Азия флотының қолбасшысы болды. Аннаполистегі қызметтен кейін Харт «Миссуриде» дивизия офицері болып қызмет етті, содан кейін өзінің алғашқы командасын, «Лоренс» эсминцін қабылдады. Харт 1910 жылдың 30 наурызында Браунсон ханымға үйленді. Сол кезде LCDR Хартқа Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River Shipyard-та жаңа «Солтүстік Дакота» кемесінің құрылысын қадағалау тапсырылды, ол 1910 жылдың 11 сәуірінде қолданысқа енгізілгенге дейін тағайындалды. Харттар бал айларын Вирджиния штатының Бат округіндегі Хот-Спрингс қаласында жаңадан қайта салынған «The Homestead» сәнді курортында өткізді. «Солтүстік Дакотадағы» қызметтен кейін Харт суасты кемелерін басқаруға лайықты деп танылды. 1917 жылы ол Атлантика флотының суасты кемелері күштерінің қолбасшысы штабының бастығы болды (COMSUBLANT), Нью-Лондон, Коннектикут штатында COMSUBLANT-тың флагманы «Чикагоға» қолбасшылық етті. Ол сондай-ақ Mark 6 торпедалық жарылғышты әзірлеуге қатысты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Харт «Миссисипиге» қолбасшылық етті. 1931-1934 жылдары Харт АҚШ Әскери-теңіз академиясының бастығы болды. 1936 жылдан бастап Бас кеңесте болған кезде Харттың сәтсіз ұсынысы шағын суасты кемелерін салу болды. Харттың жоспары – қартайып қалған S, R және O қайықтарын суасты кемелері базаларын қорғауға арналған қайта құру болды. Бұл жоспардың нәтижесінде тек екі тәжірибелік суасты кемесі, «Макрель» және «Марлин» салынды. Осы кезеңде Харт кейіннен авиацияға қарсы жеңіл крейсерлер (CLAA) деп жіктелетін ірі эсминецтер басшыларын салуды сәтті жақтады, олар «Атланта» класы және басқалары болды.

Hart was born in Davison, Michigan. He attended the United States Naval Academy at Annapolis, graduating 13th in a class of 47 in 1897. Naval policy at the time required two years of sea duty following graduation from Annapolis before a naval cadet was commissioned an ensign. Hart spent the next two years aboard the battleship Massachusetts. During the Spanish–American War, Massachusetts became part of the American fleet blockading the Spanish squadron at Santiago de Cuba. Hart received a letter of commendation for his command of a steam cutter dispatched to reconnoiter Cabanas Bay for possible landing sites. Under a withering fusillade of fire from Spanish shore batteries, Hart completed the mission and returned his craft to the ship without any casualties although the skiff was struck several times. Because of his ship handling skills, Hart was sent to augment the crew of a converted yacht, Vixen. under Lt. Alexander Sharp Jr. and executive officer Ensign Arthur MacArthur III, older brother of Douglas MacArthur. The three quickly became lifelong friends. Following the Spanish–American War, Hart spent two years on the sloop of war Hartford, after which he was posted to the Naval Academy, where he taught ordnance and gunnery for two years. While at Annapolis, he courted Miss Caroline Brownson, daughter of Rear Admiral and Mrs. Willard H. Brownson, then superintendent of the Naval Academy and later commander of the Asiatic Fleet in 1906–07. Following his time at Annapolis, Hart served as a division officer on Missouri and then assumed his first command, the destroyer Lawrence. Hart married Miss Brownson on March 30, 1910. At that time, LCDR Hart was assigned to inspect the building of the new North Dakota at the Fore River Shipyard in Quincy, Massachusetts, to which he was assigned prior to its commissioning on Monday, April 11, 1910. The Harts spent their honeymoon at the newly rebuilt luxury resort "The Homestead", in Hot Springs, Bath County, Virginia. Following his assignment on North Dakota, Hart became qualified to command submarines. In 1917 he was chief of staff to the Commander, Submarine Force, Atlantic Fleet (COMSUBLANT), commanding COMSUBLANT's flagship Chicago at New London, Connecticut. He also was involved in the development of the Mark 6 torpedo exploder. After World War I, Hart commanded Mississippi. From 1931–34, Hart was Superintendent of the United States Naval Academy. An unsuccessful recommendation of Hart's while on the General Board, beginning in 1936, was the building of small submarines. Hart's plan was to replace the aging S boats, R boats, and O boats to provide area defense of submarine bases. This plan resulted in only two experimental submarines, Mackerel and Marlin. During this period, Hart successfully advocated the building of large destroyer leaders, later classified as anti aircraft light cruisers (CLAAs), which became the Atlanta class and others.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Харт 1939 жылғы 25 шілдеде АҚШ Азия флотының бас қолбасшысы болып тағайындалды және сол күні адмирал шеніне көтерілді. Ол 1941 жылғы желтоқсанда Жапония мен АҚШ арасындағы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда осы лауазымда болды. Харттың басқаруындағы күштердің көп бөлігі Филиппинде орналасқан, ал кішкентай күш – эсминецтер мен Борнеодағы жеңіл крейсерде шоғырланған. Оның басқару құрамында Тынық мұхитындағы АҚШ-тың жауынгерлік дайындықтағы суасты кемелерінің көп бөлігі болды. Харт бастапқыда Маниладан АҚШ теңіз күштеріне қолбасшылық етті, бірақ 1942 жылғы 15 қаңтарда Филиппин архипелагы арқылы жапондықтардың жылдам ілгерілеуіне байланысты Яваға көшуге мәжбүр болды. Яваға көшкеннен кейін Харт Жапонның одан әрі ілгерілеуіне қарсы Голландтың Шығыс Индиясының оңтүстік бөліктерін ұстау мақсатында құрылған британдық, голландтық, американдық және австралиялық әскери басшылық – ABDA бас қолбасшылығының теңіз күштеріне қолбасшы болып тағайындалды. ABDA теңіз күштеріне қолбасшылық еткен кезде, оның басқаруындағы кемелер Баликпапан шайқасына қатысты, бұл одақтас күштер үшін тактикалық жеңіс болғанымен, стратегиялық жеңіліс еді. Харт 1942 жылғы 5 ақпанға дейін АҚШ теңіз флотының Азия флотының бас қолбасшысы қызметін атқарды, содан кейін бас қолбасшылық Оңтүстік-Батыс Тынық мұхитындағы АҚШ әскери басшылығының кеңейтілген қайта құрылымының бөлігі ретінде таратылды. Харт 1942 жылғы 12 ақпанға дейін ABDA теңіз күштерінің командирі лауазымын сақтап, операциялық жауапкершіліктен босатылды. Харт 1942 жылғы 16 ақпанда Жавадан шыққанда, денсаулығына байланысты (сондай-ақ саяси себептермен, өйткені ол британдық және голландтық бағынышты командирлерінің араздасуына ұшырады) бұл лауазымнан босатылды. Ол Батавиядан Цейлонға британдық жолаушылар кемесімен, содан кейін АҚШ-қа оралды. Президент Рузвельт 1942 жылғы шілдеде Хартқа екінші «Құрметті қызмет» медалінің орнына алтын жұлдыз табыс етті (бірінші «Құрметті қызмет» медалі Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін берілген), оның себебі: «1942 жылғы қаңтар және ақпан айларында Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағындағы одақтас теңіз күштерінің операцияларын жүргізуі, қиын жағдайлар мен күрделі қарым-қатынастарға қарамастан, мінсіз шешімдер қабылдауымен және табандылықпен сипатталды». Харт 1942 жылғы шілдеде адмирал шенімен зейнеткерлікке шықты, бірақ 1942 жылғы тамызда АҚШ теңіз күштерінің Бас кеңесінің мүшесі ретінде қайта қызметке алынды. Харт 1945 жылғы ақпанда Фрэнсис Т. Малонидің қайтысынан кейін Сенаттағы оның орнын толтыру үшін АҚШ Сенатына тағайындалып, екінші рет зейнеткерлікке шықты.

Hart was appointed commander in chief, U. S. Asiatic Fleet on July 25, 1939, and was promoted to admiral the same day. He held that position at the commencement of hostilities in World War II between Japan and the United States in December 1941. The majority of forces under Hart's command were located in the Philippines, with a small force of destroyers and a light cruiser based in Borneo. His command included the majority of the combat ready US submarines in the Pacific. Hart initially commanded U. S. naval forces from Manila, but was forced to relocate to Java on January 15, 1942, in light of rapid Japanese advances through the Philippine archipelago. On his relocation to Java, Hart was named Commander, Naval Forces, ABDA Command, a joint British, Dutch, American and Australian military command, formed for purposes of holding the southern portions of the Dutch East Indies against further Japanese advances. While in command of ABDA naval forces, ships under his command fought the Battle of Balikpapan, a tactical victory, but strategic defeat for the allied forces. Hart held the command of the U. S. Navy Asiatic Fleet until February 5, 1942, at which point the command ceased to exist as part of a broader U. S. military command restructuring in the Southwest Pacific. Hart continued to hold the position of commander for ABDA naval forces until relieved of operational responsibilities on February 12, 1942. Hart formally was relieved of this title on February 16, 1942, when he left Java, ostensibly for health reasons, (and for political reasons as he was undermined by his British and Dutch subordinate Commanders). Returning to the US via Batavia to Ceylon on a British passenger vessel and then onto the United States. President Roosevelt presented Hart with a Gold Star in lieu of a second Distinguished Service Medal in July 1942 (his first Distinguished Service Medal having been awarded for his service in World War I) for "[h]is conduct of the operations of the Allied naval forces in the Southwest Pacific area during January and February 1942, was characterized by unfailing judgment and sound decision, coupled with marked moral courage, in the face of discouraging surroundings and complex associations." Hart was retired with the rank of admiral in July 1942, but recalled to duty in August 1942 as a member of the U. S. Navy's General Board. Hart retired from active duty a second time in February 1945, on his appointment to the U. S. Senate to fill the seat of Francis T. Maloney, on Maloney's death.

Отбасы және мұра

Харттың қызы Харриет Тафт Харт, президент Вудро Вильсонның қызы Джесси Вудро Вильсон Сайрдың ұлы Фрэнсис Б. Сайрдың әйелі болды. 1973 жылы қолданысқа берілген Томас С. Харт, Харттың құрметіне аталды және оның спонсоры Харттың немересі Пенни Харт Брагоньер болды. Харт 4 шілдеде 1971 жылы қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.