Брольга: Австралияның құсы және теңіз кемелерінің атауы

Кіріспе

Құс түрі

Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының кемелері осы құстың атымен аталады.

Таксономия

1810 жылы табиғатты зерттеуші Джордж Перри алғаш рет сипаттаған кезде, бrolга Ардея туысының бір түрі ретінде жаңылыстырылды, бұл туысқа қасқырлар мен балықшылдар кіреді. Шын мәнінде, ол Gruiformes отрядының мүшесі – крейстер, рельстер және крандарды қамтитын, және Antigone туысына жатады. 1926 жылы Австралия Корольдік орнитологтар одағы бrolганы, Gamilaraay тілінен алынған burralga атауынан шыққан, құстың ресми аты деп бекітті. 1976 жылы бrolга, сары кран (Antigone antigone) және ақ мойынды кран (Antigone vipio) олардың дауыстарының ұқсастығына байланысты табиғи топ құрайды деген ұсыныс жасалды. Бұл олардың ДНК-сының молекулалық зерттеулерімен расталды. Сондай-ақ, бұл зерттеулер бrolганың морфологиялық жағынан ұқсас сары кранға қарағанда ақ мойынды кранға жақын екенін көрсетті. Соның нәтижесінде, монофилетикалық туыстар құру мақсатында қайта ұйымдастыру жүргізіліп, бrolганы қоса алғанда төрт түр неміс табиғатты зерттеушісі Людвиг Рейхенбахтың 1853 жылы құрған Antigone туысына енгізілді. Екі түрше бар деген күдік болды: А. r. argentea Батыс Австралияда, Солтүстік территорияда және Батыс Квинслендте, ал А. r. rubicunda Жаңа Гвинеяда, Квинслендте, Жаңа Оңтүстік Уэльсте, Викторияда және Оңтүстік Австралияда кездеседі.

Сипаттама

Бролга - биік денелі, ірі мүсірмен, ұзын, нәзік мойынмен және қаңқа тәрізді аяқтары бар құс. Еркектер мен ұрғашыларын сыртқы түрінен ажырату қиын, бірақ ұрғашылары көбінесе сәл кішкентай болады. Ересектерінің басы шаң-жасыл, терімен қапталған, ал беті, жаны және тамақ қалтасы қауырсынсыз және коралл қызыл түсті. Басының қалған бөліктері зәйтүн жасыл, қара қылшықпен қапталған. Ересектерде, әсіресе еркектерде айқын болатын, тамақ қалтасы тығыз қылмен қапталған, сондықтан қара көрінеді. Ересектерде мүсір сұрғылт жасыл, ұзын және жұқа, ал көздің қабықшасы сары-жеміш түсті. Құлақ үстілік қауырсыны қызыл жалаңаш терімен оралған кішкентай қауырсыннан тұрады, ал денесі күміс сұр түсті. Арқадағы және қанаттың үстілік қауырсындарының шеті ақшыл. Басты қанат қауырсындары қара, ал екіншілік қауырсындары сұр. Аяқтары мен табандары сұрғылт қара. Жастарда қызыл жолақ жоқ, басы толық қауырсынмен жабылған және көздері қара түсті. Толық бой жеткен бролганың биіктігі дейін жетеді және қанаттарының ені құрайды. Ересек еркектердің орташа дене салмағы құрайды, ал ұрғашыларының салмағы орташа есеппен құрайды. Салмағы дейін өзгеруі мүмкін. Еркек бролганың биіктігі дейін тіркелген, бірақ бұл мәліметтер растауды қажет етеді. Бролга – Австралия материгінде кездесетін ең ауыр ұшатын құс, оның дене салмағы қара құйрық, австралиялық пеликан және австралиялық сарус кран (азиялық сарус краны ауыр және әлдеқайда биік) сияқты басқа ірі тұрғын түрлерге қарағанда сәл жоғары. Бролгалар австралиялық бастард және кенелі құйрықты бүркіт сияқты ең үлкен ұшатын құстардан орташа есеппен әлдеқайда ауыр, бірақ одан да ауыр құстар, мысалы, теңіз альбатросы материктен теңізге қаңғып жүретін құстар ретінде кездесуі мүмкін. Австралиядағы бролганың қозғалысы толыққанды зерттелмеген, бірақ Квинслендтің шығысында маусымдық үйірлер көбеймейтін аймақтарда жиі кездеседі, ал жағалаудағы бірнеше популяциялар ішкі аймаққа дейін жылжуы мүмкін. Жаңа Гвинеядағы популяциялардың қозғалысы мен мекендеу ортасы туралы аз мәлімет бар. Квинслендте бролганың саны ең көп, кейде 1000-нан астам құстан тұратын үйірлер кездеседі. Бұл құс штаттың ресми құс белгісі және оның елтаңбасында бейнеленген. Жұптар мен үйірлер Карпентария шығанағының бойындағы бірнеше су тасқыны алаптарында таралған. Бұл жерде бролгалар көбінесе шөптесін аймақтық экожүйелерді (2.3.1 және 2.3.4) пайдаланады, бірақ крандардың 30% -дан астамы төрт қосымша эвкалипт орманды аймақтық экожүйелерді сарус крандарымен бөліседі. Бролганың саны шөптесін мекендеу орталары басым болған су тасқыны алаптарында ең көп, ал ең үлкен үйірлер де шөптесін мекендеу орталарында кездеседі. Гилберт және Флиндерс өзендерінің бассейндерінде қараша мен ақпан аралығында ұялар салынады және әр өзен бассейніндегі жауын-шашын эпизодтары қадағаланады. Жұмыртқалар екі күн аралығында салынады. Ақ түсті жұмыртқалар қызғылт қоңыр түсті ұсақ дақтармен немесе жолақтармен себілген, жұмыртқаның үлкен жағында дақтар тығыз болады. Олардың өлшемі , бірақ үш жұмыртқадан тұратын ұяда үлкен жұмыртқалар да табылды. Отбасылар түнде ылғалды жерлерде демалады және осы түнгі орындарға дейін және одан кейін орташа есеппен 442 м қашықтықты жүрді. Әр отбасы өз аумақтарында бірнеше ылғалды жерлерді пайдаланды, олардың арасында ауысып немесе ылғалды жерлерді бірінен соң бірін пайдаланды. Аумақтық жұптардың көбейту табысы (кем дегенде бір балапанды сәтті ұшырған жұптардың пайызы ретінде бағаланады) Гилберт өзені алабында 59%, Флиндерс өзені алабында 46% болды (аумақтарда орналасқан 80 жұпты пайдалану), барлық сәтті жұптардың 33% -ы екі балапанды ұшырды. Осы Заң бойынша осы түрді қалпына келтіру және болашақта басқару жөніндегі іс-қимыл туралы мәлімдеме дайындалды. Сонымен қатар, ол Викториядағы қауіп төнген омыртқалы жануарлар дүниесінің 2007 жылғы кеңестік тізіміне кіреді, онда ол осал деп саналады. Бролгаға, әсіресе оның оңтүстік бөлігінде, қауіп төндіретін негізгі қауіптер - мекеннің жойылуы, әсіресе көк эвкалипт (Eucalyptus globulus) көбейетін мекендерге таралуы, ылғалды жерлердің кеуектілігі, электр желілерімен соқтығысу, өрт және жайылым режимі, инвазивті түрлердің таралуы және жұмыртқаны жинау. Оның таралу аймағының солтүстік-шығыс бөлігінде қауіпсіз, өйткені Квинслендтің су тасқыны алқаптары негізінен ауыл шаруашылығына жарамсыз және оның көп бөлігі жеке меншікте, бірақ тіршілік ортасының әртүрлілігін өзгертетін немесе азайтатын даму іс-шаралары, әсіресе шығанақ жазықтарында, олардың популяцияларына белгісіз әсер етуі мүмкін. Жел электр станциялары жаңадан пайда болып жатқан қауіп болып табылады, ал көбейіп жатқан жұптар мен балапандардың қозғалысы мен мекендеу ортасын пайдалануы туралы зерттеулер турбиналарды түнгі демалысқа жиналатын ылғалды жерлерден алшақ орналастырудың маңыздылығын көрсетеді. Қабылданып жатқан консервациялық шаралар халықаралық ынтымақтастық, заңдық қорғау, зерттеу, мониторинг, мекенді басқару, білім беру және популяцияны көбейту және қайта орналастыру үшін шаруашылықта ұсталатын үйірлерді күтіп бағуды қамтиды. Құс жабайы табиғатта жақсы көбейсе де, оны шаруашылықта көбейту әлдеқайда қиын болып шықты.

The brolga is a tall bird with a large beak, a long and slender neck, and stilt like legs. The sexes are indistinguishable in appearance, though females are usually a little smaller. The adult has a grey green, skin covered crown, and the face, cheeks, and throat pouch are also featherless and are coral red. Other parts of the head are olive green and clothed in dark bristles. The gular pouch, which is particularly pendulous in adult males, is covered with such dense bristles as to make it appear black. The beak is greyish green in adult birds, long and slender, and the irises are yellowish orange. The ear coverts appear as a grey patch of small feathers surrounded by red naked skin and the body plumage is silvery grey. The feathers on the back and the wing coverts have pale margins. The primary wing feathers are black and the secondaries grey. The legs and feet are greyish black. Juveniles lack the red band and have fully feathered heads with dark irises. A fully grown brolga can reach a height of and has a wingspan of Adult males have an average body mass of with females averaging The weight can range from Heights up to in male brolga have been reported but presumably need confirmation. The brolga is the heaviest flying bird regularly found in mainland Australia, averaging slightly higher in body mass than other large resident species such as black swan, Australian pelican and the Australian race of sarus crane (Asian sarus cranes are heavier and significantly taller). Brolgas are as well as much heavier on average than the biggest flying land birds such as the very sexually dimorphic Australian bustard and wedge tailed eagle), although heavier birds such as wandering albatross may be seen as marine vagrants off the mainland. Brolga movements in Australia are poorly understood, though seasonal flocks are observed in eastern Queensland in nonbreeding areas regularly, and a few coastal populations are suspected to move up to inland. Little is known of the movements and habitats of the New Guinea populations. Queensland has the greatest numbers of brolgas, and sometimes flocks of over 1,000 individuals are seen. The bird is the official bird emblem for the state and also appears on its coat of arms. Breeding pairs and flocks are distributed across several floodplains along the Gulf of Carpentaria. Brolgas here preferentially use two grassland dominated regional ecosystems (2.3.1 and 2.3.4), though over 30% of the cranes share four additional Eucalyptus dominated woodland regional ecosystems with sarus cranes. Brolga numbers were highest in floodplains where grassland habitats dominated, and the largest flocks were also found in grassland habitats. Nests were initiated between November and February in the Gilbert and Flinders River basins, and tracked rainfall episodes in each river basin. are laid about two days apart. The dull white eggs are sparsely spotted or blotched with reddish brown, with the markings being denser at the larger end of the egg. They measure , though larger eggs were found in a clutch of three eggs. Families roosted in wetlands at night, and moved an average distance of 442 m to and from these night roosts. Each family used multiple wetlands within their territories, either switching between them, or using wetlands sequentially. Breeding success of territorial pairs (estimated as percentage of pairs that successfully fledged at least one chick) was 59% in the Gilbert River basin and 46% in the Flinders River basin (using a total of 80 pairs located on territories), with 33% of all successful pairs fledging two chicks each. Under this Act, an Action Statement for the recovery and future management of this species has been prepared. It is also included in the 2007 advisory list of threatened vertebrate fauna in Victoria where it is listed as vulnerable. The suspected chief threats faced by the brolga, particularly in the southern part of its range, are habitat destruction particularly spread of blue gum (Eucalyptus globulus) into breeding habitats, the drainage of wetlands, collision with powerlines, burning and grazing regimes, spread of invasive species, and harvesting of eggs. It is more secure in the north eastern part of its distribution range as the floodplains of Queensland are mostly unsuitable for farming and much of it is in private ownership, but development activities that change or reduce habitat diversity, especially in the Gulf Plains, can have unknown impacts on their populations. Wind farms are an emerging threat, and research on movement and habitat use by breeding pairs and chicks show the importance of locating turbines away from wetlands important for night roosting. Conservation measures being undertaken include international cooperation, legal protection, research, monitoring, habitat management, education, and the maintenance of captive flocks for propagation and reintroduction. Although the bird breeds well in the wild, breeding it in captivity has proved to be much more problematic.