Строх скрипкасы немесе Стровиол – ішекті музыкалық аспаптың бір түрі, ол металл резонатор және корпусына бекітілген мүйіз арқылы механикалық түрде күшейтіледі. Стровиол атауы скрипканы білдіреді, бірақ виола, виолончель, контрабас, укулеле, мандолина және гитара сияқты басқа да аспаптар осы күшейткіш құрылғымен жабдықталған. Франкфурттан шыққан инженер-электрик Йоханнес Матиас Август Строх бұл аспапты 1899 жылы Лондонда ойлап тапты.
The Stroh violin or Stroviol is a type of stringed musical instrument that is mechanically amplified by a metal resonator and horn attached to its body. The name Stroviol refers to a violin, but other instruments have been modified with the amplification device, including the viola, cello, double bass, ukulele, mandolin, and guitar. Johannes Matthias Augustus Stroh, an electrical engineer from Frankfurt, invented the instrument in London in 1899.
Сипаттама
Строх скрипкасының тақташасының соңында дыбысты аудиторияға немесе жазу құрылғысына бағыттау үшін мүйіз орналасқан, сондай-ақ орындаушының өзі ойнап жатқанын анық есту үшін құлағына жақын қоятын кішкентай бақылау мүйізі де жиі кездеседі.
The Stroh violin has a horn at the end of the fingerboard to project the sound to an audience or recording horn, and often a smaller monitoring horn that the performer placed at their ear to hear what was being played more distinctly.
Өнертабыс
1899 жылдың 4 мамырында Строу Ұлыбританияда GB9418 патентіне өтініш берді, ол 24 наурызда қабылданды. Бұл патент скрипка мен басқа да ішекті аспаптардың дыбыстық қорабында (репродукторында) жалпақ металл (басқа материалдар да аталған) диафрагманы қолдану арқылы дыбысты механикалық түрде күшейтуді сипаттайды. 1901 жылдың 16 ақпанында ол GB3393 атты екінші Ұлыбритания патентіне өтініш берді, ол 14 желтоқсанда қабылданды. Бұл патент граммофондардың, музыкалық аспаптардың және осыған ұқсас дыбыс шығару, жазу және тарату құрылғыларының диафрагмаларын жақсартуға арналған. Бұл алғашқы идеяны кеңейтіп, енді жиектерінде толқындар бар конустық резонаторды пайдалануға мүмкіндік берді, бұл диафрагманы күштірек етуге септі. Строу өзінің өнертабыстарын АҚШ-та тіркемегендіктен, Джон Допьера мен Гео Бошамп Ұлттық брендінің аспаптарында қолданылатын трикон және бір конус дизайндары үшін АҚШ патенттерін алуға қол жеткізді.
On 4 May 1899, Stroh applied for a UK patent, GB9418 titled Improvements in Violins and other Stringed Instruments which was accepted on 24 March 1900. This described the use of a flat metal (other materials are also mentioned) diaphragm in the voice box (reproducer) of a violin to mechanically amplify the sound. On 16 February 1901 he applied for a second UK patent, GB3393 titled Improvements in the Diaphragms of Phonographs, Musical Instruments, and analogous Sound producing, Recording and Transmitting Contrivances which was accepted on 14 December 1901. This effectively extended the first concept to now use a conical resonator with corrugations at its edge, allowing a more 'rigid' diaphragm. His failure to register his inventions in the USA allowed John Dopyera and Geo Beauchamp to subsequently obtain US patents for the tricone and single cone designs used in National brand instruments.
Қолданылуы
Строх скрипкасы қымбат аспап болды: 1911 жылы оны Лондондық дилерлер Барнс пен Муллинс тоғыз гинеяға (9,45 фунт стерлинг, сол кезде 37,80 долларға тең) немесе он екі гинеяға (12,60 фунт стерлинг, 50,40 доллар) ұсынды. Бұл скрипка әсіресе шағын театрлар мен музыка залдарында пайдалануға өте қолайлы деп есептелді. 1920 жылдары Буэнос-Айресте әйгілі танго оркестрінің дирижері және скрипкашы Хулио де Каро тікелей өнер көрсетулерінде Строх скрипкасын қолданды, ал жергілікті тұрғындар оны violín corneta (корнет скрипкасы) деп атады. Том Уэйтс, Карла Кильштедт, Томас Ньюман, Bat for Lashes, A Hawk and a Hacksaw және Эрик Горфайн сияқты көптеген музыканттар оның ерекше дыбысы үшін Строх скрипкасын пайдалануды жалғастыруда. Шакира 2010/11 жылғы The Sun Comes Out World Tour гастрольдік саяхатында Строх скрипкасын пайдаланды, бірнеше әнде оны көп аспапты орындайтын Уна Паллизер орындады. Паллизер сонымен қатар Том Хикокс альбомында және Bitter Ruin тобымен бірге Строх скрипкасында ойнады. Пинки Вайцман Нью-Йорктегі әртүрлі эксперименталды ансамбльдерде, соның ішінде өзінің жеке жобасында (Толқынсыз, бірақ батып бара жатқандай), сондай-ақ Flare, LD & the New Criticism және Стивен Мерриттің My Life as a Fairy Tale сахналық тобының құрамында Строх скрипкасында ойнайды. Винс Джорданоның Nighthawks оркестрінің Энди Стайн Строх скрипкасын үнемі ойнайды. They Might Be Giants тобы "I Can Hear You" әнінде Эдисон зертханасында балауыз цилиндріне жазылған Строх скрипкасын қолданды. Композитор Маурисио Кагель 1972-1973 жылдары жазылған 1898 шығармасында Строх скрипкасының, альтының, виолончелінің және контрабасының қайта құрастырылған нұсқаларын пайдаланды. Кагель 1910 жылға жататын жазба студиясындағы аспаптар тобының суретін тапты, онда үш Строх скрипкасы болды. Осы аспапқа қызығып, ол оның мысалын іздеуге кірісті. Ол суреттегі аспаптың көшірмесін Дармштадттық скрипка шебері Франц Эрнст Пешкемен бірлесіп жасады, бұл ретте дыбыс күшейткіш жүйені бейімдеді, соның арқасында қолданыстағы скрипкалардың корпусын негіз ретінде пайдалануға болады. 1973 жылы оған Карл Шламмингер 1920 жылы Бағдаттағы музыка сатушыдан сатып алған Строх виолончелін сыйлады. Бұл шығармада басқа да дәстүрлі аспаптармен қатар балалар хоры да қолданылды.
The Stroh violin was an expensive instrument: in 1911 it was offered by the London dealers Barnes & Mullins for nine guineas (£9.45, then equal to $37.80) or twelve guineas (£12.60/$50.40) at a time when a reasonable factory violin could be had for two guineas. It was listed as being especially suitable for use in small theaters and music halls. In 1920s Buenos Aires, Julio de Caro, a renowned Tango orchestra director and violinist, used the Stroh violin in his live performances, and was called violín corneta (cornet violin) by the locals. A number of musicians, including Tom Waits, Carla Kihlstedt, Thomas Newman, Bat for Lashes, A Hawk and a Hacksaw and Eric Gorfain continue to use the Stroh violin for its distinctive sound. Shakira featured a Stroh violin on her 2010/11 The Sun Comes Out World Tour, with multi instrumentalist Una Palliser playing it on some songs. Palliser also played Stroh violin on a Tom Hickox album and live with Bitter Ruin. Pinky Weitzman plays the Stroh violin for various New York experimental ensembles, including her own project (Not Waving but Drowning), as well as Flare, LD & the New Criticism, and as part of the onstage ensemble for Stephin Merritt's My Life as a Fairy Tale. A Stroh violin is regularly played by Andy Stein of Vince Giordano's Nighthawks Orchestra. They Might Be Giants used a Stroh violin in their song "I Can Hear You", recorded on a wax cylinder at the Edison Laboratory. The composer Mauricio Kagel uses reconstructed Stroh violin, viola, cello and double bass in his work 1898 composed 1972 1973. Kagel found a photograph dated 1910 of a small instrumental group in a recording studio which includes three Stroh violins. Intrigued by the instrument he set out to find an example. He made a copy of the pictured instrument in collaboration with the Darmstadt violin maker, Franz Ernst Peschke adapting the pick up system so that the bodies of existing violins could be used as a base. In 1973 he was given a Stroh cello by Karl Schlamminger which he had bought from a Baghdad music dealer in 1920. Other conventional instruments are used in the work as well as a choir of children's voices.
Ұқсас үлгілер
Басқа өндірушілер де ұқсас дизайндарды жасады, мысалы, Хоусон мыс мүйізді фоно аспаптарын жасады, соның ішінде бір ішекті фонофидлдер мен төрт ішекті фоноукулелелер. Виолончельді фонофон 20 ғасырдың басында Прагада жасалған. Бұл аспаптың диафрагмасы көпірдің астындағы скрипка корпусына тік орнатылған. Дыбыс түтік арқылы скрипкадан шығып тұрған мүйізге, содан соң иықтың айналасына оралған ұзын мүйізге жеткізіледі – металл резонатор мен металл мүйіздер арқылы дыбысын күшейтетін, стандартты скрипкадағы ағаш дыбыс қорабының орнына қолданылатын скрипка. Вилли Тибель Германияның Маркнеукирхен қаласында 1920 жылдары Строх скрипкасының көшірмелерін жасады. Строх скрипкасы басқа мүйізді скрипкалармен тығыз байланысты, олар фонофидлдер деп аталатын мика табақшасынан жасалған резонанс диафрагмасын қолданады. Қазіргі кезде, әсіресе Балқан аймағында, мүйізді скрипканың көптеген түрлері кездеседі.
Other makers created similar designs, such as Howson, which made brass horned phono instruments including single stringed phonofiddles and four stringed phono ukuleles. The violinophone was made in Prague in the early 20th century. This instrument has a diaphragm mounted vertically in a violin body under the bridge. The sound is carried through a tube to the horn which protrudes from the violin to a long horn which wraps around the shoulder. —a violin that amplifies its sound through a metal resonator and metal horns rather than a wooden sound box as on a standard violin. Willy Tiebel in Markneukirchen, Germany made Stroh violin copies in the 1920s. The Stroh violin is closely related to other horned violins using a mica sheet resonating diaphragm, known as phonofiddles. In the present day, many types of horn violin exist, especially in the Balkans.
Румындық мүйізді скрипка
Румындық мүйізді скрипкасы Строх скрипкасына ұқсас. Ол 20 ғасыр бойында жасалған. Оның ұзындығы Строх скрипкасының ұзындығымен бірдей, бірақ мүйізі тар және дыбыс бағытталғанрақ шығарады. Аспаптың құрылымы граммофонның вольфрам элементіне негізделген. Оны әуесқойлар немесе шағын шеберханалар оңай жасауға болады, сондықтан Шығыс Еуропада көптеген түрлері кездеседі. Ішектер мен көпірдің дірілі жұқа таяқ арқылы граммофон элементінің мембранасына беріледі. Мембрана бұл дірілдерді дыбыс толқындарына айналдырады, ал олар мүйіз немесе ыдыс арқылы күшейтіледі. Мүйізді скрипканы ойнау қалыпты скрипкадан қиын, себебі садақ ішектерге тиген кезде реакциясы нашар, және аспаптың салмағы біркелкі емес. Бұл иықтың тепе-теңдігін бұзады. Аспап әлі де румын халық музыкасында хоралар мен доиналарды ойнау үшін қолданылады және пан флейтаның ерекше дыбысымен үйлеседі. Әдетте, оның тембріне байланысты сирек қолданылады. Строх скрипкасы және басқа да мүйізді скрипкалар сияқты аспаптар көңіл көтеретін нәрсе болып табылады; олар оркестрде өте сирек кездеседі. Мүйізді скрипка Румынияның Бихор аймағының халық музыкасында ерекше жиі қолданылады. Бұл музыка стилінің белгілі орындаушылары: скрипкашы Георге Рада, әншілер Флорика Браду, Флорика Унгур, Флорика Дума, Леонтин Чикур, Корнел Борза, Василе Иова, Мария Хайдук, Виорика Флинташу және танымал халық ансамбльдері Кришана немесе Рапсози Зарандулуи.
The Romanian horn violin is similar to the Stroh violin. It was built through the 20th century. It has the same length as the Stroh violin, but its horn is narrower and yields a more directional sound. The structure of the instrument is based on the tungsten element of a gramophone. Amateurs or small workshops could easily build it and, perhaps for that reason, many variants exist in Eastern Europe. The vibrations of the strings and bridge are transmitted by a thin rod to the membrane of the gramophone element. The membrane transforms these vibrations into sound waves, which are amplified by the horn or beaker. The horn violin is harder to play than a normal violin because the reaction of the bow on the strings is less flexible, and the instrument's weight is less evenly distributed. This causes an imbalance on the shoulder. The instrument is still used in Romanian folk music for playing horas and doinas, and mixes well with the characteristic sound of the pan flute. It is generally used sparsely due to its tone. Instruments like the Stroh violin and other types of horn violin remain a curiosity; they are quite rare in the orchestra. The horn violin is especially used in folk music of the Bihor region of Romania. Famous practitioners of this music style include fiddler Gheorghe Rada, singers Florica Bradu, Florica Ungur, Florica Duma, Leontin Ciucur, Cornel Borza, Vasile Iova, Maria Haiduc, Viorica Flintașu, and renowned folk ensembles Crișana or Rapsozii Zarandului.