Кіріспе

Телекоммуникациялар зерттеу мекемесі (TRE) – Ұлыбританияның радио-навигация, радиолокация, жылу іздейтін зымырандарға арналған инфрақызыл анықтау және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейінгі жылдары Корольдік әуе күштері (RAF) үшін осымен байланысты жұмыстар бойынша негізгі ғылыми-зерттеу және әзірлеу ұйымы болды. Ол "1935-1945 жылдар аралығында ағылшын ғылыми таңдауларын кез келген адамнан көп көрген Роу" басшылығымен "ағылшын соғыс кезеңіндегі зерттеу мекемелерінің ең керемет және табыстысы" деп есептелді. 1953 жылы мекеменің атауы Радар зерттеу мекемесіне, ал 1957 жылы Корольдік радар мекемесіне өзгертілді. Бұл мақалада телекоммуникациялар зерттеу мекемесінің және оған дейінгі ұйымдардың тарихы, атауы өзгергенге дейінгі кезеңі қарастырылады. Мекеменің кейінгі жұмыстары RRE туралы жеке мақалада сипатталған.

Тарих

ТРЭ қорғаныс және шабуылдық радарлар саласындағы жұмыстарымен ең жақсы танымал. ТРЭ радио навигацияға және жаудың радио навигациясын кедергілеуге де маңызды үлес қосты. Радар тарихында басты рөл атқарады. Ұйым бастапқыда Баудсиде орналасқан, кейін Дандиге, содан кейін Уорт Матраверске ("Сванадж") көшірілді, онда ТРЭ деп қайта аталды. Соңынан Малвернге көшіп, басқа мекемелермен бірігіп, Корольдік радар мекемесіне айналды.

Баудси

Радарды Ұлыбританияда 1935 жылы сэр Генри Тизардтың Әуе қорғанысын ғылыми зерттеу комитеті бастады. Эксперименталды жұмыс Роберт Уотсон Уотттың басшылығымен Ипсвичке жақын Орфорднессте басталды. Ыңғайлы тұрақты орын іздеу кезінде, команда мүшелерінің бірі Орфорднесстен оңтүстікке қарай орналасқан бос үйді еске түсірді, және бұл орын 1936 жылы Баудси ғылыми-зерттеу станциясы (BRS) атанды. Сол кезде команда Әуе министрлігінің тәжірибелік станциясы (AMES) деп белгілі болды.

Дунди

Баудси Нидерландыдан Солтүстік теңіз арқылы қысқа ғана E қайығымен жүзіп өтуге болатын, және бұл факт Авиация министрлігіне бей-жай қалмады. Уотсон Уотт соғыс жағдайында командаларды қауіпсіз жерге көшіруді жоспарлады және өзінің альма-матер университетінің ректорына, Дундидегі Университет колледжіне жүгінді. Кімнің кінәлі екені белгісіз, бірақ 1939 жылы соғыс басталғанда AMES командалары Дундиге асығып келгенде ректордың бұрынғы әңгімеден жақсырақ хабардар екенін және ештеңе дайындалмағанын көрді. Осы кезде студенттер күзгі семестрге оралғандықтан, зерттеушілерге орын жетіспеді. Университетте орынның жетіспеуімен қатар, әуедегі ұстап алу радары (AI) бойынша жұмыс істейтін командалар Перт қаласына жақын орналасқан, бұрын азаматтық әуежай болған, RAF Scone әуежайына жіберілді, ол олардың жұмысының масштабына мүлдем сай келмеді. AI командасының бір мүшесінің шағымы Министрліктің жоғары деңгейлеріне жетіп, одан қолайлы орын іздеуге әкелді. Жыл соңында AI командасы Уэльстегі RAF St Athan әуежайына көшірілді, бірақ соңында бұл орын Пертке қарағанда аздап жақсырақ екенін анықтады. AMES зерттеулерінен пайдалану үшін құрылған "Армиялық бөлімше" бастапқыда олардың қозғалысын ұстап бақты. 1941 жылы олар Әуе қорғанысы тәжірибелік мекемесінің әріптестеріне қосылды, олар жақында RAF Биггин-Хиллден Англияның оңтүстік жағалауындағы Дорсет графтығындағы Крайстчерч қаласына көшіп келген. Біріккен топ Әуе қорғанысы ғылыми-зерттеу және даму мекемесі (ADRDE) атанды.

Матраверлер

1940 жылдың басында Дундидегі орналасқан жер ұзақ мерзімдік жұмысқа жарамсыз екені анық болды. Соңында Англияның оңтүстік жағалауындағы Уорт-Метраверстен батысқа қарай, ADRDE командаларынан шамалы қашықтықта жаңа орын таңдалды. Бұл жердің бірнеше артықшылығы болды, оның ішінде Баудзидегідей Ағылшын каналдың әдемі көрінісі де бар еді. Дегенмен, бұл жерде ешқандай инфрақұрылым болған жоқ, оны жеделдетіп дайындау қажет болды. Бұл жерде нақты ауыл болмағандықтан, көбінесе жақын маңдағы, шығысқа қарай орналасқан кішкентай қала – Сванадж деп атайды. Көшу 1940 жылдың мамыр айының соңында өтті, және көшуді мұқият жоспарлау AI тобы бірінші келген кезде бұзылып қалды, бұл қосымша ыңғайсыздық тудырды. Келгеннен кейін AMES тағы да Әуе кемелерін өндіру зерттеу мекемесі (MAPRE) деп қайта аталды. Ол RAF қолданысы үшін радарды зерттейтін орталық топ ретінде құрылды. 1940 жылдың қараша айында атауы тағы да Телекоммуникация зерттеу мекемесі (TRE) деп өзгертілді.

Малверн

Осы техникалық жетістіктермен қатар, 1939 жылдың басында Ішкі қауіпсіздік министрлігі әуе шабуылы қаупі туындаса, "үкіметтің маңызды функцияларын Лондоннан эвакуациялау" жоспарын әзірледі. Малвернде Министрліктің өзі үшін жер сатып алынды. Бұл жер толық дамытылмағанмен, қорғаныс шенеуніктеріне жақсы таныс болды. Әуе министрлігі билікті иеленіп, алдын ала құрастырылған бір қабатты ғимараттарда орналасқан Сигналдық оқу орталығын пайдалануға берді. 1942 жылдың мамыр айында осы жерде жүк көліктеріне орнатылатын ерте ескерту радиолокаторларын жасау үшін Радар зерттеу және дамыту мекемесі (RRDE) құрылды. 1942 жылдың ақпан айының екінші аптасында неміс линкорлары «Шарнхорст» және «Гнейзенау» Бресттен Каналға қашып өтті. Олар Англия арнасына жеткенше анықталмады, себебі неміс құрлық әскерлері бірнеше апта бойы британдық радарларға кедергі келтіруді күшейтіп келген. Британдық басшылығы бұл оқиғаның орын алып жатқанын сезбеді. Осыдан кейін Лорд Маунтбеттен мен Уинстон Черчилль Ле-Хавр маңындағы Бруневальдегі неміс радар станциясына шабуыл жасау жоспарын бекітті. Шабуыл тобының құрамында ТРЭ-ден Д. Х. Прайст болды. Бруневаль шабуылы (коды «Biting» операциясы) неміс «Вюрцбург» радар жүйесі мен радар операторын қолға түсірді. Олар ТРЭ-ге жеткізілді. Келесі апталарда британдық билік немістердің де осылай жауап қайтаратынынан алаңдады. Мамыр айында неміс парашюттік батальонының Ла-Манш арқылы келгені туралы хабарламалар түскен соң, ТРЭ қызметкерлері бірнеше сағат ішінде Свандж орнынан көшіп кетті. Бұрынғы Телекоммуникациялық зерттеу мекемесі Малвернге көшіп, Малверн колледжінің ғимараттарына орналасты, ол тәуелсіз ұлдарға арналған пансиондық мектеп еді. Бұл шұғыл түрде жүзеге асырылған көші-қон туралы Реджинальд Джонс өзінің «Ең құпия соғыс: Британдық ғылыми барлау 1939-1945» кітабында толыққанды сипаттаған. Соғыс аяқталғаннан кейін ТРЭ Малверн колледжінен Корольдік теңіз күштерінің оқу мектебі – HMS Duke-қа көшіп, Барнардс Грин аймағына жақын, Сент-Эндрюс жолындағы шамамен бір шақырым қашықтықтағы оқу орталығына орналасты.

Радио навигация

Радио-навигациялық (навигациялық сәуле) жүйелері ұшақтармен қабылданатын импульсті радио сәулелерін таратуға негізделген. Р. Диппи GEE (сондай-ақ AMES 7000 типті деп аталады) радио-навигациялық жүйесін TRE-де құрастырды, онда ол бомбалау шабуылдарының дәлдігін арттыруға мүмкіндік беретін қуатты құралға айналды.

Радиошашырау

Радио навигацияға қарсы шара – кедергі тудыру болды. Р. В. Джонс MI6 ғылыми кеңесшісі болды және ТРЭ қызметкерлері онымен тығыз жұмыс істеді, "сәулелер шайқасы" деп аталған жағдайда, жаудың түнгі бомбалау шабуылдарын жүргізу қабілетін шектеу үшін Люфтваффе навигациялық сәуле технологиясына қарсы күресті. Роберт Кокберн TRE-де Jostle IV радио кедергі жасау құрылғысын жасады – ол Еуропада қолданылған ең қуатты кедергі құрылғысы. 2 кВт қуаттылығымен ол 32-48 МГц жиілігінен жоғары барлық VHF таратуларын тоқтатуға қабілетті. Дегенмен, өзінің герметикалық контейнерінде (ішкі жоғары кернеуде доға пайда болуын болдырмау үшін), ол үлкен және 600 фунт салмақта болғандықтан, No. 100 тобы RAF қолданған Boeing Fortress бомба тасу бөлімінің барлық кеңістігін алып жатты. Жоғары қуатты трансляциялық қуатының салдарынан, сынақ ұшулары Исландия маңында жүргізілуі керек болды, әйтпесе кедергі үлкен аумақта белгіленген жиіліктердің барлығын тоқтатып қана қоймай, сонымен қатар немістерге кедергі жүйесінің жақын арада келуі туралы ескерту берер еді.

Радар

Соғыс кезінде қорғаныс және шабуылдық операциялар үшін радарды дамыту ең маңызды мәселе болды. Алғашқы жұмыстар түнгі күресшілерде тасымалданатын және қараңғыда жау ұшақтарын табуға арналған әуедегі ұшып түсіру радары (АИ) бойынша жүргізілді, өйткені Ұлыбритания жақын арада «Блитцке» тап болады. Алғашқы сынақтар 1936 жылдың 7-сінде Handley Page Heyford және кейін Avro Anson ұшақтарында, сол кездегі Аэронавтикалық зерттеулер комитетінің төрағасы Генри Тизардтың ұсынысы бойынша жүргізілді. Бастапқыда пайдаланылған ұшақтар Bristol Blenheims болды, содан кейін AI жабдықталған Turbinlite Douglas Havoc Hawker Hurricanes-пен жұптастырылды, бірақ кейін Bristol Beaufighter таңдалды, одан кейін де Havilland Mosquito RAF-тың стандартты түнгі күресшісіне айналды. АИ-дың бастапқы нұсқалары метрлік толқын ұзындығында болды, антенналар жебе тәрізді немесе дипольдік болды, ал кейінірек сантиметрлік нұсқалар ағымдағы мұрындық радиологының астында орналасқан айналмалы параболалық антеннаны пайдаланды. Әуедегі ұшып түсіру радарі бастапқы AI Mk I нұсқасынан Panavia Tornado-да қолданылған AI Mk 24 Foxhunter-ге дейін жетілді. Параллель жұмыс теңізде U- қайықтарын іздеу үшін жағалау командасының ұшақтары үшін Ауадан-бетке радар (ASV) бойынша жүргізілді, бастапқыда ASV-нің ерте нұсқасымен жабдықталған Lockheed Hudson қолданылды. Жаңа жабдықтың табысы Vickers Wellington және Sunderland ұшатын қайықтарына жабдықты орнатуға әкелді, ертедегі метрлік толқын ұзындығындағы ASV жабдықталған түрлері артқы фюзеляждың жоғарғы және бүйірлерінде және қанаттардың астында "Стиклбек" антенналарының жіберу және қабылдау тізімін алып жүрді. Кейіннен сантиметрлік толқын ұзындығындағы H2S нұсқасы қолданылды. ASV жабдықталған Wellington, Sunderland, Catalina және Liberator сияқты ұшақтар Одақтастар үшін Атлант шайқасын жеңуге маңызды үлес қосты. ASV жабдықталған Fairey Swordfish және Fairey Barracudas әуе кемелерінде тасымалданды, Swordfish кішкентай эскорт кемелерінен ұшырылды, онда олар Солтүстік Атлант мұхитындағы көптеген конвойлар үстінен қолданылғанда бағалы суастына қарсы күш құрады. Oboe соқыр бомбалау жүйесін TRE-дегі Фрэнк Джонс, Royal Aircraft Establishment-тегі Алек Ривзбен бірлесіп жобалады. 109-шы эскадрильяның Mosquito ұшақтарына Oboe транспондерлері орнатылды, олар құрылғыны Pathfinder Force құрамында пайдалануды дамытты. Mosquito таңдалды, өйткені ұшақта орнатылған транспондер құрылғысы үлкен болмады және оны пайдалану үшін ұшақты тура және тегіс бағытта 10 минут ұшу қажет болды. Осыған байланысты, ұсталмау үшін жылдамдық маңызды болды. Сонымен қатар, Mosquito 30 000 фут биіктікке жете алатын, бұл құрылғыны континентте қолдануға болатын аумақты кеңейтті. H2S радарі жаңадан дамытылған қуыс магнитронды пайдаланды. Оны RAF бомбалаушылары түнгі және кез келген ауа райындағы бомбалау үшін жердегі нысаналарды анықтау үшін алып жүрді. Алғашқы сынақтар Handley Page Halifax ұшағымен жүргізілді және кейбір қиындықтарға қарамастан, жабдық кейіннен Halifax, Short Stirling және Avro Lancaster ұшақтарында стандартты жабдыққа айналды. Ол соғыстан кейінгі Vickers Valiant, Avro Vulcan, Handley Page Victor және ағылшын Electric Canberra бомбалаушы нұсқаларына да орнатылды. H2S-тің соңғы түрі H2S Mk 9 1982 жылғы Фолкленд соғысына дейін Vulcan ұшақтарында қолданылып келді. С. Э. Уинн Уильямс осы навигациялық радарлармен жұмыс істеді, бірақ Блетчли Парктегі криптографиялық жұмысқа ауыстырылды. Автоматты қаруды орнату мұнарасы (AGLT) - бомбалаушылардағы ұшақтардың шабуылдарына қарсы ұшақтардың қарушылары қолданған әуедегі радар. Оны Филип Ди жобалап, Алан Ходжкин дамытты. Бұл құрылғы мұнаралы қарушының нысананы көрмей-ақ атуына және оны жоюына мүмкіндік берді. "Village Inn" кодолық атымен танылған AGLT бірнеше Lancaster және Halifax ұшақтарына орнатылды және соғыс кезінде пайдаланылды, сондай-ақ кейбір соғыстан кейінгі Avro Lincoln ұшақтарына орнатылды. Радарлық оқытушыларды Джеффри Даммер жобалап, дамытты. Уинстон Черчилльтің радарды дамытуға және енгізуге берген басымдығын сэр Бернард Ловелл былай сипаттады: Күн сайын сэр Роберт Ренвик Ловеллге немесе Дие телефон соғып, «жаңалықтар бар ма, қандай да бір мәселелер бар ма?» деп сұрайтын, ал олар Ренвик Черчилльге тікелей қол жеткізе алатындықтан дереу шешілетін еді.

Басқа жұмыстар

Радарды бұзу технологиясын Роберт Кокберн жасады. Нәтижесінде пайда болған құрылғылар, мысалы, Mandrel, Carpet, Piperack және Jostle, No. 100 топ RAF радиоэлектрондық қарсы шаралар мен ЭКМ мақсатында неміс түнгі әскерлеріне қарсы қолданылды, олар RAF-тың Германияға түнгі шабуылдарына кедергі келтірді. Джеффри Даммердің басшылығымен радар дисплейлері үшін катодтық сәулелі түтіктер мен түрлі электрондық компоненттер жасалды. Ұшу симуляторларын А. М. Уттли әзірледі. Электрондық компьютерлік жүйелерді Филип Вудвард жасады. 1942 жылы штат 2000 адамды құрады; 1945 жылы электроника өндірісінің өсуі штат санын шамамен 3500 адамға дейін арттырды.

Орынбасар ұйымдар

1953 жылы ТРЭ Радар зерттеу және әзірлеу орталығымен біріктіріліп, Радар зерттеу орталығы құрылды. 1957 жылы ол Корольдік радар орталығы деп аталды. 1976 жылы Армияның сигналдар зерттеу және дамыту орталығы (SRDE) Малвернге көшкен кезде ол Корольдік сигналдар және радар орталығы болды. 1991 жылдың сәуір айында ол Қорғаныс ғылыми-зерттеу агенттігінің (DRA) құрамына кірді. 1995 жылдың сәуір айында Қорғаныс ісін бағалау және зерттеу агенттігі (DERA) деп қайта аталды. 2000 жылдың шілдесінде ол жеке сектордағы QinetiQ компаниясы және толық мемлекеттік меншіктегі Қорғаныс ғылымы және технология зертханасынан (Dstl) тұратын екі ұйымға бөлінді.