Эндрю Холлидей: Шотланд журналисі және драматургі

Кіріспе

Шотланд журналисі және драматург, шотланд журналисі және драматург Эндрю Холлидей (туған Эндрю Холлидей Дафф; 1830 жылдың 10 сәуірі – 1877 жыл) – шотланд журналисі және драматург.

Өмірбаян

Эндрю Холлидей Дафф 1830 жылдың басында Банфширдегі Марнох (Хантлидің жанында) Гранжта дүниеге келді. Ол 1821–1844 жылдары Гранж, Банфширде қызмет еткен, 23 қыркүйек 1844 жылы 53 жасында қайтыс болған, әйелі Мэри Стейнсонмен бірге болған пастор Уильям Даффтың ұлы еді. Эндрю Маришаль колледжінде және Абердин университетінде білім алды. 1849 жылы Лондонға келгеннен кейін ол біраз уақыт Morning Chronicle, Leader, People's Journal және басқа да мерзімді басылымдармен байланыста болды. Көп ұзамай ол жазушы ретінде танылып, Дафф есімін тастады. 1851 жылы ол Генри Мейхьюдің «Лондон еңбегі және Лондон кедейлері» еңбегінде «Тілшілер» мақаласын жазды. Оның жұмысы Тэккерейдің назарына түсіп, оны Cornhill журналына жазуға шақырды және ол тұрақты үлесші болды. Ол 1861 жылдан бастап соңғы мерзімді басылымға бірнеше эсселер жазды, олар кейіннен «Күнделікті жазбалар», «Саннисайд жазбалары» және «Қала мен ел» атты жинақтарға біріктірілді. Оның «Жыл бойы» журналындағы «Менің Мажастетимен есептесуім» атты мақаласы почта бас директорының бұйрығымен қайта басылып, жарты миллионнан астам данасы таратылды. 1857 жылы Savage Club-тың негізін қалаушылардың бірі және президенті ретінде ол драмалық жазуға қызығушылық танытты және 1858 жылы Бокс күні Фредерик Лоуренспен бірлесіп Strand театрында «Кенилворт» атты бурлеск қойылымды шығарды, ол жүзден астам түнді қамтыды, содан кейін «Ромео мен Джульетта» пародиясы қойылды. Уильям Броумен серіктесіп, ол «Жылқышы», «Халық санағы», «Арай Белль» және басқа да бірнеше фарстар жазды. Отандық драмаларда ол «Дэдди Грей», «Сүйкімді кесе», «Шахмат» және «Махаббат арманы» шығармаларының авторы болды. 1867 жылы 22 сәуірде Дрюри-Лейн сахнасында қойылған «Ұлы қала» пьесасы сюжеті мен диалогы жағынан ерекше болмаса да, көпшіліктің көңілінен шығып, 102 түнді қамтыды. 1870 жылы 16 сәуірде Лондондағы жаңа Vaudeville театрында «Махаббатқа немесе ақшаға» атты пьесаны Хэллидей жазды. Ол сонымен қатар белгілі авторлардың шығармаларынан бейімделген драмалардың авторы болды. Олар: «Кішкентай Эмли», Олимпиада театры, 9 қазан 1869, екі жүз түнді қамтыды; «Эми Робсарт», Дрюри Лейн, 24 қыркүйек 1870; «Нелл», Олимпиада театры, 19 қараша; «Нотр-Дам», Адельфи театры, 10 сәуір 1871; «Ребекка», Дрюри Лейн, 23 қыркүйек; «Хилда», Адельфи, 1 сәуір 1872; «Көл ханым», Дрюри Лейн, 21 қыркүйек; және Диккенстің «Домби және ұлы» романынан бейімделген «Жүрек қуанышы», Глобус театры, 17 желтоқсан 1873. Австралияға барғаннан кейін Джеймс Робертсон Андерсон 1874 жылы Дрюри Лейнде сэр Уолтер Скоттың «Талисман» романының Хэллидейдің бейімделуінде Ричард I рөлінде пайда болды. Ол романның маңызды тұстарын ашып көрсетуде ерекше талантқа ие болды және оның бейімделулері басқалардың сәтсіздікке ұшыраған жерінде сәтті аяқталды. Чарльз Диккенс «Кішкентай Эмлидің» құрылымын жылы мақұлдады. 1873 жылдан бастап Хэллидей миының жұмсаруынан зардап шекті. Ол 1877 жылы 10 сәуірде 74-ші Сент-Огастин-роуд, Камден-Таун, Лондонда қайтыс болды және 14 сәуірде Хайгейт зиратында жерленді.

Andrew Halliday Duff was born at the Grange, Marnoch (near Huntly), Banffshire, early in 1830, was son of the Rev. William Duff, M. A., minister, of Grange, Banffshire, 1821–44, who died 23 September 1844, aged 53, by his wife Mary Steinson. Andrew was educated at the Marischal College and the University of Aberdeen. On coming to London in 1849 he was for some time connected with the Morning Chronicle, the Leader, the People's Journal, and other periodicals. He soon became known as a writer, and discarded the name of Duff. In 1851 he wrote the article Beggars in Henry Mayhew's London Labour and the London Poor. His work having attracted the notice of Thackeray, he was invited to write for the Cornhill Magazine, and was a constant contributor to All the Year Round. To the latter periodical he furnished a series of essays from 1861 onwards, which were afterwards collected into volumes entitled Everyday Papers, Sunnyside Papers, and Town and Country. His article in All the Year Round called My Account with Her Majesty was reprinted by order of the postmaster general, and more than half a million copies circulated. As one of the founders and president of the Savage Club in 1857, he naturally took an interest in dramatic writing, and on Boxing night 1858, in conjunction with Frederick Lawrence, produced at the Strand Theatre a burlesque entitled Kenilworth, which ran upwards of one hundred nights, and was followed by a travesty of Romeo and Juliet. In partnership with William Brough he then wrote the Pretty Horsebreaker, the Census, the Area Belle, and several other farces. In domestic drama he was the author of Daddy Gray, the Loving Cup, Checkmate, and Love's Dream, pieces produced with much success by Miss Oliver at the Royalty Theatre. The Great City, a piece put on the stage at Drury Lane on 22 April 1867, although not remarkable for the plot or dialogue, hit the public taste and ran 102 nights. The opening piece at the new Vaudeville Theatre, London, 16 April 1870, For Love or Money, was written by Halliday. He also was the writer of a series of dramas adapted from the works of well known authors. These pieces were: Little Em'ly, Olympic Theatre, 9 October 1869, which ran two hundred nights; Amy Robsart, Drury Lane, 24 September 1870; Nell, Olympic Theatre, 19 November; Notre Dame, Adelphi Theatre, 10 April 1871; Rebecca, Drury Lane, 23 September; Hilda, Adelphi, 1 April 1872; The Lady of the Lake, Drury Lane, 21 September; and Heart's Delight, founded on Dickens Dombey and Son, Globe Theatre, 17 December 1873. After visiting Australia James Robertson Anderson appeared in 1874 at Drury Lane as Richard I in Halliday's adaption of Sir Walter Scott's novel The Talisman. He possessed a remarkable talent for bringing out the salient points of a novel, and his adaptations were successful where others failed. Charles Dickens warmly approved the construction of Little Em'ly. From 1873 Halliday suffered from softening of the brain. He died at 74 St. Augustine's Road, Camden Town, London, 10 April 1877, and was buried in Highgate cemetery on 14 April.