Таддеус Лоу: Америкалық әуеші, ғалым және ойлап табушының өмірі

Кіріспе

Америкалық аэронавт, ғалым және өнертапқыш (1832–1913)

Таддеус Собиески Константин Лоу (20 тамыз 1832 – 16 қаңтар 1913), сондай-ақ профессор Т. С. С. Лоу деп белгілі, – Америка Азамат соғысының аэронавты, ғалымы және өнертапқышы. Ол химия, метеорология және аэронавтика салаларын көбінесе өзі оқып үйренген және АҚШ-тағы әскери әуе барлауының негізін қалаушы болды. 1850-ші жылдардың соңында ол метеорологиялық ғылымдардағы прогрессивті теорияларымен және ауа шарларын жасаумен танымал болды. Оның мақсатында Атлант мұхитын басып өтуге арналған жоспарлар да болды. Лоудың ғылыми ізденістері Америка Азамат соғысының басталуымен тоқтап қалды, ол Одақ армиясы үшін Конфедерация әскерлеріне қарсы әуеде барлау жүргізу қызметін ұсынды. 1861 жылдың шілдесінде президент Авраам Линкольн Лоуды Одақ армиясының ауа шарлары корпусының бас аэронавты етіп тағайындады. Оның жұмысы көбінесе сәтті болғанымен, әскерилердің барлығы оны лайықты бағаламады, ал операциялары мен жалақысы туралы даулар оны 1863 жылы отставкаға кетуге мәжбүр етті. Лоу жеке секторға оралып, сутек газын өндіруді зерттеуді жалғастырды. Ол бу және кокс қолданып, көп мөлшерде сутек газы өндіруге мүмкіндік беретін су газы процесін ойлап тапты. Осы процеске және мұз жасау машиналарын жасауға байланысты өнертабыстары мен патенттері оны миллионер етті. 1887 жылы ол Лос-Анджелеске көшіп, Пасаденада 24 000 шаршы фут (2230 м²) үй салды. Ол бірнеше мұз жасау зауытын ашып, Лос-Анджелес азаматтық банкін құрды. Лоу Дэвид Макферсонмен танысты, ол көркем тау теміржолының жоспарын жасаған инженер-құрылысшы еді. 1891 жылы олар Пасадена және Маунт Уилсон теміржол компаниясын құрып, Алтаденаның үстіндегі төбелерге Маунт Лоу теміржолын салуға кірісті. Теміржол 1893 жылдың 4 шілдесінде ашылды және көп қызығушылық пен табысқа ие болды. Лоу Оук-Маунтинге қарай құрылысты жалғастырды, оны Маунт Лоу деп атады, бұл физикалық және қаржылық тұрғыдан өте қиын болды. 1899 жылы Лоу банкротқа түсіп, ақырында теміржолды Джаред С. Торрансқа жоғалтты. Лоудың барлық байлығынан айырылып, ол қалған өмірін Пасаденадағы қызының үйінде өткізді, онда 80 жасында қайтыс болды.

Thaddeus Sobieski Constantine Lowe (August 20, 1832 – January 16, 1913), also known as Professor T. S. C. Lowe, was an American Civil War aeronaut, scientist and inventor, mostly self educated in the fields of chemistry, meteorology, and aeronautics, and the father of military aerial reconnaissance in the United States. By the late 1850s he was well known for his advanced theories in the meteorological sciences as well as his balloon building. Among his aspirations were plans for a transatlantic flight. Lowe's scientific endeavors were cut short by the onset of the American Civil War, for which he offered his services performing aerial reconnaissance on the Confederate troops for the Union Army. In July 1861 Lowe was appointed Chief Aeronaut of the Union Army Balloon Corps by President Abraham Lincoln. Though his work was generally successful, it was not fully appreciated by all members of the military, and disputes over his operations and pay scale forced him to resign in 1863. Lowe returned to the private sector and continued his scientific exploration of hydrogen gas manufacturing. He invented the water gas process by which large amounts of hydrogen gas could be produced from steam and coke. His inventions and patents on this process and ice making machines made him a millionaire. In 1887 he moved to Los Angeles, California, and eventually built a 24,000 sq. ft. (2,230 m2) home in Pasadena. He opened several ice making plants and founded Citizen's Bank of Los Angeles. Lowe was introduced to David J. Macpherson, a civil engineer, who had drawn up plans for a scenic mountain railroad. In 1891 they incorporated the Pasadena & Mount Wilson Railroad Co. and began the construction of what would become the Mount Lowe Railway into the hills above Altadena. The railway opened on July 4, 1893, and was met with quick interest and success. Lowe continued construction toward Oak Mountain, renamed Mount Lowe, at an exhausting rate, both physically and financially. By 1899 Lowe had gone into receivership and eventually lost the railway to Jared S. Torrance. Lowe's fortunes had been all but lost, and he lived out his remaining days at his daughter's home in Pasadena, where he died at age 80.

Мұралық

Таддеус Лоу 1832 жылы 20 тамызда Нью-Гэмпшир штатының Кус округіндегі Джефферсон Миллс қаласында Кловис пен Альфа Грин Лоудың отбасында дүниеге келген. Лоудың әкесінің әкесі, Леви Лоу, тәуелсіздік соғысында шайқасқан, ал әкесі 1812 жылғы соғыста барабаншы болған. Кловис пен Альфа екеуі де Нью-Гэмпширдің тумалары, ерте жайлаушылардың ұрпақтары және 17 ғасырдың пилигримдерінің түкпірлес ұрпақтары. Клодвис бастапқыда аяқ киім жасаушы болған, бірақ кейін Джефферсон қаласында саудагерлікпен айналысқан. Ол саясатқа да қатысып, бір кезде штат заң шығарушы жиналысына сайланған. Оның саяси көзқарастары мен пікірлері штатта жоғары бағаланған.

Жастық шақ

Жас Таддейдің өмірі туралы әңгімелер әртүрлі. Ол бес балалы отбасының екінші баласы болды және оның аты – Таддеус Собиески Константин, көбінесе 1803 жылы шотланд жазушысы Джейн Портердің «Варшавалық Таддеус» романындағы Таддеус Константин Собиески (Тадеуш Костюшко) кейіпкерінің құрметіне қойылған. Оның он жасындағы жағдайы белгісіз: анасы қайтыс болғаннан кейін Кловис Мэри Рэндаллға үйленді ме, әлде Лоу басқа шаруашылыққа жіберілді ме, сол кезде анасы қайтыс болып, әкесі қайтадан үйленді ме. Ол Пластедтерге тиесілі басқа шаруашылықта жұмыс істеген, бірақ сол жерде тұрған-тұрмағаны белгісіз. Кловис пен Мэридің тағы жеті баласы болды, бірақ уақыт жолағындағы шатасу оның Кловиске үйленген кезде балалары болғанын көрсетеді. Лоу туралы айтылатын әңгімелерде оның білімге деген қанағатсыздықсыз құштарлығы үнемі кездеседі. Ол оқуға қанағаттанбайтын, әкесі мен мұғалімдерінің жауап бере алмайтын сұрақтары көп болатын. Лоудың мектепке баратын уақыты да шектеулі болды. Шаруашалық жұмыстарының арқасында ол Джефферсон Миллстегі жалпы білім беру мектебіне тек үш қыс айында ғана қатыса алатын, ол екі шақырым қашықтықта орналасқан. Мектепте кітаптар болмады, бірақ Авраам Линкольн сияқты, Тэд кешкісін оттың алдында ұстазының жеке кітапханасынан алынған кітаптарды оқитын. Он төрт жасқа келгенде Тэд өз бетімен жолға шықты: алдымен Мэн штатындағы Портлендке, содан кейін Бостонға оралды, онда ол үлкен ағасы Джозефке аяқ киімнің [детальдарын] кесу ісінде қосылды. Он сегіз жасында Тад қатты ауырып, үйіне қайтты. Ол әлі сауығып жатқанда, кіші інісі оны профессор Реджинальд Динкельхоффтың химия лекциясына шақырды, онда ауадан жеңіл газдар, әсіресе сутек туралы айтылды. Динкельхоф көрермендерден ерікті іздегенде, Таддей ынтасымен алға шықты. Динкельхоф оның көзіндегі қызығушылықты байқап, лекциядан кейін оны өзімен бірге көмекші ретінде алып жүруді ұсынды. Лоу оның ұсынысын қабылдады және екі жылдан кейін, профессор зейнетке шыққаннан кейін, «Химия профессоры Таддеус Собиески Кулинкорт Лоу» деген атаумен шоуды сатып алды.

Versions of the life of young Thaddeus vary. He was the second child in a family of five and was named Thaddeus Sobieski Constantine, more than likely after the character Thaddeus Constantine Sobieski (Tadeusz Kosciuszko) in an 1803 novel Thaddeus of Warsaw by Scottish author Jane Porter. His circumstances around the age of ten are uncertain; either his mother had died and Clovis married Mary Randall, or Lowe was sent away to another farm during which time his mother died and his father remarried. He apparently did work for another farm owned by the Plaisteds, but whether or not he lived there is uncertain. Clovis and Mary had seven more children, but there is a timeline confusion that may indicate she already had children when she married Clovis. What is consistent in the stories of Lowe are accounts of his insatiable appetite for learning. He could not read enough material, and he had questions beyond the answering of his father or teachers. Lowe was also limited in the amount of time he had for school. His farm chores allowed him only three winter months to attend Common School at Jefferson Mills, two miles away. The school had no books, but, like Abraham Lincoln, Thad would spend his evenings in front of the fireplace reading books loaned from his teacher's personal library. By age fourteen, Thad had ventured out on his own: first to Portland, Maine, then back to Boston where he joined his older brother Joseph in the shoe [parts] cutting trade. At eighteen, Thad became quite ill and returned home. While he was still recuperating, his younger brother invited him to attend a chemistry lecture by one Professor Reginald Dinkelhoff featuring the phenomenon of lighter than air gases, specifically hydrogen. When Dinkelhoff requested a volunteer from the audience, an eager Thaddeus jumped to the fore. Dinkelhoff could see the interest in his eyes and after the show offered to take him on the road with him as an assistant. Lowe did so and after two years, upon the professor's retirement, bought out the show using the appellation "Thaddeus Sobieski Coulincourt Lowe, Professor of Chemistry."

Өздігінен ғалым және аэронавт

Лоу бала кезінде жетіспеген білімін дәріс оқу арқылы табуға жете алды. Әжесінің тілегін орындау үшін медицинаны оқып көрді, бірақ көңілі авиацияға, яғни ауадан жеңіл газдарды пайдалануға қайта оралды. Америкалық аэронавттар көк газды жібек матадан тігілген шарларды толтырды, ал француздықтардың алғашқы шарлары мақтадан тоқылған, оттың үстінде ыстық түтін жинаған қатты каркасқа бекітілген болатын. 1850 жылдардың соңына қарай Лоу шар жасаудың шеберіне айналып, шарларды саяхатқа шығарып, табысты бизнес жүргізді. 1855 жылы бір дәрісінде ол 19 жасар Леонтин Августин Гашон есімді әдемі париждік актрисамен танысты. Оның әкесі Людовик Филипп патшасының сарай күзетшісі болған және саяси себептермен АҚШ-қа қашқан. Бір аптадан кейін, 1855 жылдың 14 ақпанында Таддеус пен Леонтин үйленді. Лоу ғылыми зерттеулерін жалғастырды және жоғары биіктіктегі желдің күшімен Атлант мұхитын басып өту арманымен өзіне шар жасауды көздеді. Ол Джон Уайздың «Аэронавтика жүйесі» атты кітабын оқыды, онда аэростаттарды жасаудың егжей-тегжейлі нұсқаулары берілген: кесу, тігу, ауа өткізбеу тәсілдері. 1857 жылы Лоу Нью-Джерси штатының Хобокен қаласындағы шағын шаруа қожалығында алғашқы шарын жасап, байлап ұшырды. Тадтың әкесі де шар жасау ісіне қосылып, өзі де тәжірибелі аэронавтқа айналды. 1858 жылы Лоулар «Энтерпрайз» және тағы бірнеше үлкен шарлар жасады. 1858 жылдың 17 маусымында ол 24 мамырдағы сәтсіз әрекеттен кейін Канаданың батысындағы Оттавада сәтті қоғамдық көтерілу жасады. Осы және 1 қыркүйектегі аспанға көтерілу кезінде ол Месье Карлинкорт (Т. С. К. Лоу) деген атпен танылды. Лоу ғылыми еңбектерін және Атлант мұхитын жоғары биіктіктегі жел арқылы басып өту арманын жалғастырды, бұл жел кейіннен реактивтік ағыс деп аталды. 1859 жылы Лоу «Нью-Йорк қаласы» деп аталатын алып шардың құрылысын бастады. Осы уақытта ол Еуропаның қор нарығында мүдделі көптеген адамдарға Атлант мұхитын басып өту теориясын ұсынды. Жақында салынған Атлант мұхиты кабельі бұзылып, теңіз саяхаты тым баяу болды. Ол бизнес және ғылыми қауымдастықтың барлық салаларынан қолдаушылар жинады, әсіресе Смитсондар институтының профессоры Джозеф Генри: Смитсондар институты профессор Лоудың жұмысымен және теорияларымен ұзақ уақыттан бері таныс, және оның мәлімдемелері ғылыми тұрғыдан дұрыс деп табылған. Біз оның генийінің дәлелін зор қуанышпен қарсы аламыз. Біз оның жоспарының нәтижесін қызығушылықпен қадағалаймыз.

The lecture circuit business proved lucrative enough for Lowe to seek out the education he so lacked as a child. He tried studying medicine to fulfill his grandmother's wish, but the boredom redirected him to his first interest, aviation with the use of lighter than air gases. American balloonists used coke gas to inflate limp silk bags, as opposed to the original French balloons which were cotton weave over rigid frameworks that were stood over fires to collect hot smoke (hot air). By the late 1850s, Lowe had become a foremost balloon builder and continued his lucrative business as a showman giving balloon rides to passersby and funfair attendees. In 1855, at one of his lectures, he was introduced to a pretty Parisian actress, 19 year old Leontine Augustine Gaschon. Her father was a palace guard of King Louis Phillipe who fled to the U. S. as a political refugee. A week later, on February 14, 1855, Thaddeus and Leontine wed. Their union would produce ten children, seven girls and three boys. Lowe continued with his scientific endeavors and the dream of owning his own balloon with the wild idea of making a transatlantic flight via the high winds he observed. He pored over the book A System of Aeronautics by John Wise, which had specific instructions for the construction of aerostats including the cutting, the sewing, the leak proofing. In 1857 Lowe built and piloted his first balloon in tethered flight at a small farm in Hoboken, New Jersey. Thad's father joined in the balloon making business and had become an accomplished aeronaut himself. In 1858 the Lowes built the larger balloon Enterprise and several others. On the 17th of June 1858 he made a successful public ascension in Ottawa, Canada West, after an unsuccessful May 24th attempt. During this and another September 1st ascension he appeared under the name Monsieur Carlincourt (T. S. C. Lowe)

Lowe continued with his scientific endeavors and avocation to make a transatlantic flight via the high altitude winds later known as the jet stream. In 1859 Lowe began the construction of a mammoth balloon to be named the City of New York. Meanwhile, he promoted the theory of transatlantic flight to many who had stock market interests in Europe. The recently laid transatlantic cable had failed, and sea travel was undependably slow. He amassed supporters from all corners of the business and scientific communities, in particular one Prof. Joseph Henry of the Smithsonian Institution, who wrote:

The Smithsonian Institution has long been aware of the work and theories of Professor Lowe and we have found his statements scientifically sound. It is with great pleasure and satisfaction that we welcome proof of his genius. We shall follow the outcome of his plan with interest.

Атлантиканы ашатын әрекеттер

Лоудың соңғы шары, Нью-Йорк қаласы, диаметрі 103 фут (31,4 м) болатын, 11 1/2 тонна (10,433 кг) көтергіштікке ие (кокс газымен, 22 1/2 тонна (20,412 кг) сутегімен), оның ішінде диаметрі 20 фут (6 м), сегіз адамға арналған, кенеппен жабылған гондола және оның әйелі Леонтиннің құрметіне аталған тікұшақ болды. 1859 жылғы 1 қарашада Нью-Йорктегі Резервуар алаңында сынақ ұшуға дайындалды. Айынышты жағдай, жергілікті газ компаниясы жеткілікті газ жеткізе алмады. Бір аптадан кейін Лоуды Бенджамин Франклин ғылым институтының профессоры Джон Крессон Филадельфияға шақырды, ол сонымен қатар Point Breeze газ зауытының директорлар кеңесінің төрағасы еді. Олар жеткілікті газ ұсынуға уәде берді. Лоу шарды Хобокенде сақтап, сынақ ұшуға көктемді күтті. Сынақ ұшу алдында, газетші Хорас Грилидің кеңесі бойынша, шар «Ұлы Батыс» деп аталып, 1860 жылғы көктемде «Грейт Истерн» кемесінің алғашқы сапарымен бәсекелесу үшін қайта аталды. Лоу 1860 жылғы 28 маусымда Филадельфиядан Нью-Джерсиге сәтті ұшты, бірақ 7 қыркүйекте Атлантиканы кесіп өтуге жасаған алғашқы әрекетінде жел «Ұлы Батыс» шарды жыртып жіберді. 29 қыркүйектегі екінші әрекет шардың жөнделген бөлігінің инфляция кезінде ісінуіне байланысты тоқтатылды. Лоу «Ұлы Батыс» шарды жөндеуге және келесі көктемге дейін күтуге мәжбүр болды. Профессор Генридің ұсынысымен Цинциннатиден екінші сынақ ұшуы жасалды, ол шығыс жағалауға оралуы керек еді. Бұл ұшу үшін ол кішірек «Энтерпрайз» шарын пайдаланды. Ұшу 1861 жылғы 19 сәуірде, Вирджиния Одақтан шыққаннан кейін екі күн өткен соң, таңертең басталды. Ұшу оны Оңтүстік Каролина штатындағы Юнионвилл қаласына қате жіберіп алды, онда ол янки тышпысы ретінде үй қамауына алынды. Өзінің ғалым екенін дәлелдегеннен кейін, ол үйіне оралуға рұқсат алды, онда ол Қаржы министрі Салмон П. Чейстен шарымен Вашингтонға келу туралы бұйрық алды. Американдық Азамат соғысы Лоудың Атлантиканы кесіп өту әрекетін тоқтатты.

Lowe's latest balloon, the City of New York, was a massive 103 foot (31.4 m) diameter balloon with an 11 1/2 ton (10,433 kg) lift capacity (on coke gas, 22 1/2 ton (20,412 kg) on hydrogen), which included a 20 foot (6 m) diameter, eight man canvas covered gondola and a suspended lifeboat named for his wife Leontine. It was prepared for a test flight to be launched at Reservoir Square in New York on November 1, 1859. Unfortunately the local gas company was not able to deliver a sufficient supply of gas. Within a week Lowe was invited to Philadelphia by Prof. John C. Cresson of the Benjamin Franklin Institute of Sciences, who also happened to be chairman of the board of the Point Breeze Gas Works. They promised a sufficient supply of gas. Lowe stored the balloon in Hoboken and waited for spring to do the test flight. Before the test flight the balloon was renamed the Great Western, on the advice of newspaperman Horace Greeley, to rival the maiden voyage of the steamship Great Eastern in the spring of 1860. Lowe made the flight successfully on June 28, 1860, from Philadelphia to New Jersey, but on his first attempt at a transatlantic launch on September 7, the Great Western was ripped open by a wind. A second attempt on September 29 was halted when the repaired spot on the balloon bulged during inflation. Lowe would need to overhaul the Great Western and wait for the next late spring. A second test flight, at the suggestion of Prof. Henry, was made from Cincinnati and was to return him to the eastern seaboard. For this flight he used the smaller balloon Enterprise. His flight took off on the early morning of April 19, 1861, two days after Virginia had seceded from the Union. The flight misdirected him to Unionville, SC, where he was put under house arrest as a Yankee spy. Having established his identity as a man of science, he was allowed to return home, where he had received word from Secretary of the Treasury Salmon P. Chase to come to Washington with his balloon. The American Civil War permanently ended Lowe's attempt at a transatlantic crossing.

Бас ұшқыш

1861 жылғы 11 маусым күні кешке Лоу президент Линкольнмен кездесіп, "Энтерпрайз" және Ақ үйден шамамен 152,4 метр (500 фут) биіктіктен телеграф құрылғысын көрсетуді ұсынды. 1861 жылғы 16 маусымдағы демонстрация кезінде Лоу президентке телеграф арқылы жіберген хабарында:

Лоу осы лауазым үшін Джон Уайз, Джон ЛаМаунтейн және ағайындылар Езра Аллен мен Джеймс Аллен сияқты үш танымал аэронавтпен бәсекелесіп отырды. Уайз бен ЛаМаунтейн Лоудың бұрынғы сыншылары болған, бірақ осы тапсырманы оңай алуға қол жеткізе алмады. Лоудың алғашқы миссиясы генерал Ирвин Макдауэлл мен Солтүстік-Шығыс Вирджиния армиясымен бірге Булл-Ран шайқасының бірінші күнінде болды. Конфедераттардың орналасқан жерін барлаудан кейін, Лоу өз қатарларына қайтып келе жатқанда, оны Одақ әскерлерінің күзетшілері атып тастады, олар оны немесе оның шарын танымағандықтан. Бұл оны жау шебінің артына қонуға мәжбүр етті. Әйқайына орай, 31-ші Нью-Йорк еріктілері оны жау көздеріне түспей тауып алды, бірақ қонудан кейін ол білегін бұрап алып, олармен бірге жүре алмады. Олар Форт-Коркоранға оның орналасқан жері туралы хабарлады. Соңында оның әйелі Леонтина қарт әйел кейпіне кіріп, оны құтқаруға келді, сондай-ақ оның жабдықтарын қауіпсіз шығарып алды. Оның ерліктері туралы хабар президентке жеткен соң, ол генерал Винфилд Скоттқа Лоуды бас аэронавт етіп, шар корпусын құруды тапсырды. Лоуға төрт (кейін жетіге дейін) шарды, жылдам сутекті газ генераторларымен жабдықтауға тапсырыс беруге шамамен төрт ай уақыт кетті. Осы уақытта ол әскери шарларды пайдалану әдістемесін үйрететін адамдардан топ құрды. Жаңа құрылған Одақ армиясының шар корпусы азаматтық келісімшарт ұйымы болып қала берді, ешқашан әскери шендер алған жоқ, бұл олардың біреуі тыңшы ретінде ұсталса, дереу жазаланып өлтірілуі мүмкін болған қауіпті жағдай еді.

Жарым аралдағы жорық

Лоу жаңа әскери шары «Бүркіт»пен, генераторлары дайын болмағанымен, генерал Джордж Макклелланның қол астындағы Потомак армиясына оралды. Ол Йорктаунда көтеріліп, содан кейін Конфедерация Ричмондқа қарай шегінді. Лоуға қайта жаңартылған «Джордж Вашингтон Парк Кастис» көмір баржасын пайдалануға берді, оған ол екі жаңа шар мен екі жаңа сутегі газ генераторын жүктеді. Осы генераторлармен Лоу су үстінде алғашқы байқауларды жүргізіп, GWP Кастисті әуе кемелерін тасымалдауға арналған алғашқы әуе кемесі етіп жасады. Лоудың Соғыс министріне ресми баяндамасында ол былай деді:

Лоу 1862 жылғы Жарым арал науқанында қызмет етті, Вирджиния штатының Механиксвилл қаласы мен одан кейінгі Жеті сосна немесе Фейр-Окс шайқасы үстінде байқаулар жасады. Бұл шайқас маңызды сәт болды, онда Лоудың (әуеде) және Пинкертонның (жердегі барлау) арасындағы қарама-қайшылықты барлау мәліметтері Конфедерация әскерлерінің саны туралы мүлдем әртүрлі есептер берді. Егер Макклеллан Лоудың барлау ақпаратын Пинкертоннан жоғары бағалағанда, Конфедерация өз күштеріне «шешуші соққы» берілуі мүмкін еді. Лоудың «Интрепид» шарындағы Жеті сосна шайқасы барысында қарсы келе жатқан Конфедерация армиясын байқап, әскерлердің қозғалысы туралы уақтылы хабарлауы генерал Сэмюэл П. Хайнцельманның оқшауланған армиясын құтқарды. Ол сутек газ генераторларын қолданғанмен (әр шар лагеріне екі генератор бөлінді), шарды толтыруға тағы бір сағат керек болды. Ол газды «Конституциядан» «Интрепидке» жылдам ауыстырды, лагерь қазанының түбінде тесік жасап, клапан арқылы екі шарды қосты. Бұл процеске он бес минут кетті, бұл уақытты үнемдеу кейін «минут сайын миллион доллар» деп бағаланды. Фейр-Окс және Чикахомини өзенінің айналасындағы батпақты жерлер тиф және безгек сияқты көптеген қауіпті аурулардың пайда болуына себеп болды. Лоу безгекке шалдығып, бір айдан астам уақытқа жұмыстан шығарылды. Сәтті болмаған Потомак армиясы Вашингтонға шегінуге бұйрық берілді, ал Лоудың вагондары мен есектері кері шегіну үшін тартылып алынды және ақырында жабдықтаушыға қайтарылды. Лоу Вашингтонға оралғанда, оны қайта қызметке қосу үшін көп күш жұмсалды. Ақырында, ол Шарпсбург пен Фредериксбургке шақырылды, онда оның қызметі пайдаланылды.

Баллон корпусының аяқталуы

Баллон корпусы инженерлік корпусқа қайта бағындырылды. Лоу полковник шенімен (күн сайын 10 алтын доллар) жалақы алған, бірақ 1863 жылдың наурыз айында капитан Сайрус Б. Комсток жаңадан бағындырылған әуе бөліміне жетекші болып тағайындалды және Лоудың жалақысын 6 доллар ақша (3 алтын доллар) дейін төмендетті. Осымен қатар, әуе бөліміне Конгресс тарапынан бағалау жүргізіліп жатқанда, үшінші тараптан жасалған сынды есеп, оны Лоу ұзақ жауап хатымен жоққа шығарды, Одақ командирлерін шарларды одан әрі қолдану туралы ойлануға мәжбүр етті. Сонымен қатар, Лоу инженерлік офицерлерге тәуелсіз персоналды тағайындауы әскерилермен қарым-қатынасын нашарлатты. Лоу 1863 жылдың мамыр айында отставкаға өтініш берді, Аллен ағайындылары Баллон корпусын басқарды, бірақ тамыз айына қарай корпус таратылды.

Жеке секторға қайта оралу

Лоу малярияның әсерінен және соғыстың шаршаңқысынан қалпына келгісі келді. Ол Леонтинмен бірге Джефферсон, Нью-Гэмпширге оралды, онда ол отбасымен уақыт өткізді. 1863 жылдың күзінде ол Вашингтонға бір айға оралып, хатшыға соғыс есебін аяқтады, содан кейін үйіне қайтып, Вэлли-Фордж маңындағы ферманы сатып алды, онда шаруалық өмір оған қайтадан күш жинауға көмектесті. Лоудың әуедегі барлаудың жетілдірілген әдістері әлемдік деңгейде маңызды болғандықтан, Ұлыбритания, Франция және Бразилия оған генерал-майор шені ұсынды, егер ол олар үшін әскери ауа күштерін құрса. Соғыстан жалыққан ол ұсыныстан бас тартты, бірақ оларға портативті генераторлар мен басқа да жабдықтары бар шар жіберді. Ол олардың әскери сарапшыларына кеңес берді және оларға көмектесу үшін өзінің ең жақсы аэронавттары – Аллен ағайындыларын шақырды. Джеймс пен Езра Аллен Лоудың екі шарын пайдаланып, Бразилия әскери ауа күштерін құрды, біреуі 12,2 метрлік, 6-8 адамға арналған, ал екіншісі 8,5 метрлік диаметрлі, 2 адамға арналған. Азамат соғысы кезінде Лоу граф Фердинанд фон Цеппелинмен танысты, ол сол кезде соғыстың әскери бақылаушысы болып жұмыс істеді. Генерал Макклеллан барлық шарлармен ұшуды тыйым салғандықтан, Лоу фон Цеппелинды Пулесвиллге, өзінің неміс тіліндегі ассистенті Джон Штайнерге баруға жіберді, ол оны өз тілінде қонақ қыла алатын. 1870 жылдары фон Цеппелин Лоумен сұхбаттасып, оның барлық аэронавтикалық техникасы туралы білуге тырысты. Кейіннен граф фон Цеппелин өзінің атын алған дирижабльді ұшақты жасады. Лоу Пенсильвания штатының Норристаун қаласында жаңа үй салды, онда сутек газымен ғылыми зерттеулерін жалғастырды, су газы процесін жетілдірді және патенттеді. Бұл индустрия шығыс жағалаудағы үйлерді жылыту және жарықтандыруды өзгертіп жіберді. Ол мұз жасау машинасына бірнеше патент алды, соның ішінде салқындату индустриясына революция жасаған "Компрессиялық мұз машинасының" жетілдірілген нұсқасын. Ол сондай-ақ платиналық тор арқылы жанған газтың жарқын жарық беретінін анықтады (кейіннен Кольман шамдарында қолданылды). Ол ескі пароходты сатып алып, оның ішіне салқындату қондырғыларын орнатып, Нью-Йорктан Галвестонға жаңа жемістерді, ал кері бағытта жаңа сиыр етін тасымалдауды бастады. Бұл адамдардың консерванттармен қапталмаған жаңа сиыр етін жей алуының тарихи алғашқы мүмкіндігі болды. Оның пароходпен айналысуы кеме жүргізу туралы білімі болмағандықтан сәтсіз аяқталды, бірақ бұл саланы бірнеше басқа елдер қолға алды. Лоу сонымен қатар сутек газымен жұмыс істейтін өнімдер өндірді. Осы және көптеген патенттерінің арқасында Лоу зор байлық жинады. Ол адамзатқа ең пайдалы деп танылған өнертабысы үшін Эллиотт Крессон медалін алды.

Lowe sought to recuperate from the effects of malaria and the fatigue of war. He and Leontine returned to Jefferson, New Hampshire, where he spent time with his family. He had a month's return to Washington in the fall of 1863 to complete his war report to the Secretary, then returned home to buy a farm near Valley Forge, where the farming life allowed him to recompose himself. As the advanced techniques of aerial reconnaissance developed by Lowe became influential around the world, Great Britain, France and Brazil offered him the position of major general if he were to organize a balloon corps for them. Having had enough of war, he declined the offer, but he did send them a balloon with equipment including portable generators. He consulted with their military experts and recruited his best aeronauts, the Allen brothers, to assist them. James and Ezra Allen formed the Brazilian Balloon Corps using two of Lowe's balloons, one 12.2 m to carry 6–8 people, and another 8.5 m in diameter to carry 2 persons. During his Civil War days, Lowe had met Count Ferdinand von Zeppelin, who was at the time acting as a military observer of the war. General McClellan had put all balloon ride alongs off limits, so Lowe sent von Zeppelin to Poolesville to visit his German assistant aeronaut John Steiner, who could entertain him in his own language. Von Zeppelin returned in the 1870s to interview Lowe on all of his aeronautic techniques. Count von Zeppelin later designed the dirigible aircraft that bore his name. Lowe made a new home in Norristown, Pennsylvania, where he continued with his scientific endeavors with hydrogen gas, improving upon and patenting the water gas process by which high volumes of the volatile fuel could be made from passing steam over hot coal. The industry revolutionized home heating and lighting along the eastern seaboard. He held several patents on ice making machines, including his perfected "Compression Ice Machine" which would revolutionize the cold storage industry. He also discovered that gas burning through a platinum mantle produced a bright illumination (as later found in the Coleman lantern). He bought an old steamship in which he installed his refrigerating units and began shipping fresh fruit from New York to Galveston, and fresh beef back. This was an historical first where people were able to eat fresh beef that hadn't been packed in preservative salts. His steamship venture failed due to his lack of knowledge about shipping, but the industry was picked up by several other countries. Lowe also manufactured products that ran on hydrogen gas. With these and his several patents, Lowe amassed a fortune. For his achievements, Lowe received the coveted Elliott Cresson Medal for the Invention Held to be Most Useful to Mankind.

Пасаденада (Калифорния) зейнетке шыққанда

1887 жылы Лоу Лос-Анджелеске, ал 1890 жылы Калифорния штатының Пасадена қаласына көшіп барды, онда 2200 шаршы метр (24,000 шаршы фут) ауданында сарай салды. Ол су газы компаниясын ашты, Лос-Анджелес Азаматтар Банкін құрды, бірнеше мұз өндіріс орнын (зауытын) құрды және Пасадена опера театрын сатып алды.

Маунт-Лоу темір жолы

Ертедегі Пасадена тұрғындары әрқашан Сан-Габриэль тауларының шыңына дейін көркем тау теміржолының бойынан армандаған. Корнелл университетінің инженер-құрылысшысының дипломы бар Дэвид Макферсон осындай теміржолдың жалпы жоспарын жасаған. Ол профессор Лоумен Макферсонның жоспары мен Лоудың қаржысын біріктіру идеясымен танысты. 1891 жылы Лоу мен Макферсон Пасадена және Маунт-Уилсон теміржолын (кейін Маунт-Лоу теміржолы) құрды. Маунт-Уилсонға қажетті барлық құқықтарды ала алмағандықтан, екеуі теміржолды Эхо шығанағы арқылы Оук Маунтинге қарай бағыттады. Бұл теміржол, осы сияқты басқа көрікті тау теміржолдарынан ерекшелігі, толығымен электрмен жұмыс ілетін троллейбус (көше трамвайы) болды, және оның сияқты екіншісі болған емес. Кейін Оук тауы Маунт-Лоу деп аталды, және оны ресмилеу үшін карта басып шығару компаниясының негізін қалаушыларының бірі Эндрю МакНалли, Алтаденаға көшіп келген соң, барлық карталарына Маунт-Лоу деп жазды. Лоу теміржолдың бірінші бөлігін 1893 жылдың 4 шілдесінде Альтаденадағы Лейк және Калаверас көшелерінің қиылысынан Рубио каньонындағы Рубио павильонына дейін ашты, содан кейін 2800 фут (853 метр) ұзындығындағы тік фуникулермен Эхо тауына көшіп отыруға болатын. Таудың үстінде 40 бөлмелі шале орналасқан. 1894 жылы ол 80 бөлмелі қонақ үй, Эхо Маунтин Хаус және обсерваторияны қосты. 1896 жылға қарай жоғарғы бөлім "Ye Alpine Tavern" орналасқан Гранд-Каньонға дейін аяқталды. Барлығы шамамен 11,265 км жол салынды. Лоу 1899 жылы теміржолды банкротқа ұшыратып, мүліктің иесінен айырылып, кедейленді. 1902 жылы MLR Генри Хантингтонның жаңа құрылған Тынық мұхиты электр теміржолының (сонымен қатар "Қызыл вагон" деп те аталды) бөлігіне айналды. Лоудың теміржол мүлігінің жалғыз қалған бөлігі – Эхо тауындағы обсерватория болды. Онда 406,4 мм диаметрі бар рефлекторлық телескоп орналасқан, оның көмегімен көптеген астрономиялық жаңалықтар ашылды. 1928 жылы боран кезінде бұл обсерватория қирап түсті. Теміржол Эхо Маунтин Хаус өртінен, 1900 жылдың 4 ақпанындағы ас үйінде болған өрттен, 1905 жылы Эхо тауындағы желдің көмегімен болған құрғақ шөп өртінен (обсерватория мен астрономның үйінен басқа барлығын жойды), 1909 жылғы Рубио каньонындағы су тасқынынан (Павильонды қиратты) және 1936 жылғы Тавернаны қиратқан электр өртінен зардап шекті. 1938 жылдың наурыз айындағы Лос-Анджелес су тасқынынан кейін теміржол толығымен тоқтатылды.

Early Pasadenans always had a dream of a scenic mountain railroad to the crest of the San Gabriel Mountains. David J. Macpherson, a civil engineer graduate of Cornell University, had the general plans for just such a railroad. He was introduced to Prof. Lowe with the idea of joining Macpherson's plans and Lowe's money together in one venture. In 1891, Lowe and Macpherson incorporated the Pasadena & Mount Wilson Railroad (later the Mount Lowe Railway). Unable to obtain all the rights of way to Mt. Wilson, the two men redirected their railway toward Oak Mountain via the Echo promontory. The difference between this and any other scenic mountain railway of its kind was that it was an all electric traction trolley (streetcar), the only one of its kind to ever exist. Oak Mountain was later renamed Mount Lowe, and to make it official, Andrew McNally, the co founder of the map printing company Rand McNally who had moved to Altadena, had the name Mt. Lowe printed on all his maps. Lowe opened the first section of the railway on July 4, 1893, from the corner of Lake and Calaveras in Altadena to the Rubio Pavilion in the Rubio Canyon, then transferring to a steep 2800 feet (853 m) long funicular to Echo Mountain. At the top there was a 40 room chalet. In 1894, he added an 80 room hotel, the Echo Mountain House, and the observatory. By 1896, the upper division was finished into Grand Canyon at Ye Alpine Tavern. Altogether there were some seven miles (11.265 km) of track. Lowe lost the venture to receivership in 1899, which left him impoverished. The MLR became part of Henry Huntington's recently formed Pacific Electric Railway (also known as "Red Car") in 1902. The only part of the railway property that remained Lowe's was the observatory on Echo Mountain. It boasted a 16 inch (406.4 mm) reflective telescope from which many astronomical finds were made. It was blown down in a gale in 1928. The railway fell in stages to the Echo Mountain House fire, a kitchen fire on February 4, 1900; a wind aided brush fire on Echo Mountain in 1905, which wiped out everything except the observatory and the astronomer's cabin; a Rubio Canyon flash flood in 1909 that destroyed the Pavilion; and an electrical fire that razed the Tavern in 1936. The line was abandoned after the Los Angeles deluge of March 1938.

Өлім және мұра

Лоу 1913 жылғы 16 қаңтарда 80 жасында, бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін, қызының Пасаденадағы үйінде қайтыс болды. Лоу Калифорния штатының Алтадена қаласындағы Маунтин-Вью зиратында жерленді. Оның әйелі Леонтина бір жыл бұрын қайтыс болып, оның қасына жерленген. Лоу ескерткішінің жанында олардың екі ұлы Леон және Собиски, сондай-ақ басқа да отбасы мүшелері жерленген. Отбасы мүшелерінің көпшілігі Шығыс жағалауға оралды. Жақын жерде оның ұлы Таддей мен оның әйеліне арналған жеке ескерткіш орнатылған. Таддеус Лоудың немересі Панчо Лоу Барнс та авиация саласындағы пионер болған. Маунт-Лоу темір жолы 1993 жылғы 6 қаңтарда Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Таудың өзі әлі де оның атын иеленеді. Лоу АҚШ Армиясы Әскери барлау қызметінің Даңқ залының мүшесі. Алабама штатының Форт-Рукердегі Лоу армиялық вертолет алаңы оның құрметіне аталған. Оның Пенсильвания штатының Норристаун қаласындағы 823 W. Main Street мекенжайындағы үйі әлі де сақталған. Лоу Нью-Гэмпширдегі тарихи белгіде (№19), Джефферсон қаласынан өтетін 2-ші АҚШ тас жолының бойында көрсетілген.

Таддеус Лоу танымал мәдениетте

Лоуді 1972 жылы Уолт Дисней Продакшнс компаниясы түсірген "Жоғары ұшқан тыңшы" фильмінде Стюарт Уитман сомдады. Лоудың әуе шары корпусының тарихы "Мас тарих" эпизодының тақырыбы болды, онда Грег Киннер Лоу рөлін, ал Стивен Мерчант президент Линкольн рөлін ойнады. "Азамат соғысы" телесериалының "Көк және сұр" мини-сериалында 1862 жылғы Жарым аралдағы науқан кезінде Таддеус Лоу өзінің бақылау шарын сынап жатқан эпизод бар. Лоу рөлін актер Джеймс Кэрролл Джордан ойнады.