Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд дінбасы және саясаткері Джон Гамильтон (3 ақпан 1512 – 6 сәуір 1571), шотланд дінбасы және саясаткері, Шотландия жұртының 1-ші графы Арранның заңсыз ұлы болды.
Scottish prelate and politician
John Hamilton (3 February 1512 – 6 April 1571), Scottish prelate and politician, was an illegitimate son of The 1st Earl of Arran (in the Peerage of Scotland).
Регенттің ағасы
Гамильтон өте ерте жасында монах болып, Пейсли аббаты атанды. Парижде оқығаннан кейін Шотландияға оралды, онда ол көп ұзамай жартылай ағасы, Арран графының екіншісі, регенттік қызметін атқарып жүргенде билік пен ықпалға ие болды. 1543 жылы Шотландияның жеке мөрінің сақтаушысы, екі жылдан кейін Дункельд епископы болды; 1546 жылы кардинал Битоннан кейін Сент-Эндрюс архиепискобы болды, және сол шамада патшалықтың қазынашысы да болды. 1553 жылы итальяндық дәрігер Героламо Кардано оны сөйлей алмай қалған, дертіне ем таба алмаған аурудан құтқартты. Дипломат Томас Рэндольф оның әдістері туралы әңгімелерді жазды, тоғыз жыл өткен соң Эдинбургте олар әлі де айтылып жүрді. Карданоның өзі архиепископтың он жыл бойы тыныс алуда қиындыққа тап болғанын, ал оның көмекшісі емдегеннен кейін 1400 алтын тәжбен сыйланғанын жазды. Архиепископ ауырған кезде, оның ағасы Шотландияның регенттігін Гиздің Мэриіне беруге көндірілді. Ол протестантизмнің таралуын тоқтатуға күш салды, бірақ бір-екі жағдайды қоспағанда, архиепископ Гамильтонның саясаты қудалау емес еді. Рим-католик дінінің мүддесі үшін Гамильтонның катехизимі деп аталатын катехизис (1884 жылы Т.Г.Лоудың кіріспесімен жарияланды) жасалып, басылды, мүмкін оның ұсынысымен. Шотландияда үстемдікке ие болған протестанттардың наразылығына ұшыраған архиепископ 1563 жылы түрмеге қамалды. Азат болғаннан кейін ол Шотландия королевасы Мэридің жақтасы болды; оның ұлын, болашақ король Джеймс VI-ны крещение рәсімінен өткізді және королеваның Ботуэллден ажырасуын жариялады. Ол Лэнгсайд шайқасына қатысты.
At a very early age Hamilton became a monk and Abbot of Paisley. After studying in Paris he returned to Scotland, where he soon rose to a position of power and influence under his half brother, The 2nd Earl of Arran, who was serving as Regent. He was made Keeper of the Privy Seal of Scotland in 1543 and bishop of Dunkeld two years later; in 1546 he followed Cardinal Beaton as Archbishop of St Andrews, and about the same time he became treasurer of the kingdom. In 1553 the Italian physician Gerolamo Cardano cured him of a disease that had left him speechless and was thought incurable. The diplomat Thomas Randolph recorded the "merry tales" rumoured about his methods still current in Edinburgh nine years later. Cardano himself wrote that the Archbishop had been short of breath for ten years, and after the cure was effected by his assistant, he was paid 1,400 gold crowns. While the Archbishop was unwell, his brother was persuaded to give up the Regency of Scotland to Mary of Guise. He made vigorous efforts to stay the growth of Protestantism, but with one or two exceptions persecution was not the policy of Archbishop Hamilton, and in the interests of the Roman Catholic faith, a catechism called Hamilton's Catechism (published with an introduction by TG Law in 1884) was drawn up and printed, possibly at his instigation. Having incurred the displeasure of the Protestants, now the dominant party in Scotland, the Archbishop was imprisoned in 1563. After his release he was an active partisan of Mary, Queen of Scots; he baptised her son, the future King James VI, and pronounced the divorce of the queen from Bothwell. He was present at the Battle of Langside.
Регент Морейдің өлтірілуі
Джон Гамильтон ағасы Джеймспен бірге 1550 жылы Линлитгоу Жоғары көшесінің оңтүстік жағында үй иеленді. 1570 жылы осы үйден оның жүрегі жақын немере інісі немесе туысы, Ботуэллхаудың Джеймс Гамильтоны Шотландияның регенті Джеймс Стюартты өлтірді. Осыдан кейін Джон Гамильтон Думбартон қамалына паналады. Қамал күтпеген түнгі шабуылға ұшырады, оны Джорданхиллдің Томас Кроуфорд бастады, және архиепископ Гамильтон тұтқынға алынды. Ағылшындар архиепископты сақтап қалуға тырысуы мүмкін деген алаңдаумен, король партиясының басшылары Гамильтонды регент Морейді және король Генри Стюарт, Дарнли лордын өлтіруге қатысқаны үшін жылдам соттады және кінәлі деп тапты. 1571 жылғы 6 сәуірде, сағат 18:00-де, тұтқындалғаннан кейін үш күн өткен соң, ол Стирлингтің Меркат кресінің жанында дарға асылды.
John Hamilton, with his brother James, acquired a house on the south side of Linlithgow High Street in 1550. In 1570 from this house, his nephew or close kinsman, James Hamilton of Bothwellhaugh, assassinated James Stuart, Earl of Moray, the Regent of Scotland. During the aftermath, John Hamilton later took refuge in Dumbarton Castle. The castle fell to a surprise night attack, led by Thomas Crawford of Jordanhill, and Archbishop Hamilton was captured. Concerned lest the English should seek to have the Archbishop spared, the leaders of the King's party had Hamilton speedily tried and convicted of art and part in the murder of the Regent Moray and King Henry Stuart, Lord Darnley. At 6 pm on 6 April 1571, three days after his capture, he was hanged beside the Mercat Cross of Stirling.
Балалар
Архиепископ Гамильтон әйелі емес, сүйіктісі Гриззел Семпиллден, Роберт Семпиллдің, 3-ші лорд Семпиллдің қызынан алты баласы болды. Оның екі баласы тиісінше 1547 жылдың 22 қаңтары мен 1548 жылдың 24 қыркүйегінде заңды деп танылды.
Archbishop Hamilton had six children by his mistress, Grizzel Sempill, the daughter of Robert Sempill, 3rd Lord Sempill. Two of his children were legitimated on 22 January 1547 and 24 September 1548 respectively.
Ескертпелер мен сілтемелер
Райнер Хаас, "Түрлі-түсті протестанттар" – Тюдор дәуіріндегі Мәсіх куәгерлері, онда: 5. Джон Гамильтон – кейіннен Сент-Эндрюс архиепископы 1527 жылы Марбург-ан-дер-Лан қаласында студент болған ба?, Нордхаузен, 2010
Rainer Haas, Allerlei Protestanten – Christus Zeugen aus der Tudor Zeit, darin: 5. John Hamilton – war der spätere Erzbischof von St. Andrews 1527 als Student in Marburg an der Lahn?, Nordhausen, 2010