Турго́т: Англиялық дін қызметкері мен Шотландияның епископы
Turgot of Durham
Турго (1050-1115) – Линкольнширлік архидиякон, Сент-Эндрюс епископы. Норманд жаулауынан кейін Норвегияда сабақ берді, кейін Дарем монастырінің приоры болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз экономисі және мемлекет қайраткері Торго немесе Турго (шамамен 1050–1115) (кейде, Турго) Дарем архидиаконы және приоры, Сент-Эндрюс епископы болған.
the French economist and statesmen
Thorgaut or Turgot (c. 1050–1115) (sometimes, Thurgot) was Archdeacon and Prior of Durham, and Bishop of Saint Andrews.
Ерте өмір және Дархемдегі қызметі
Турго Линкольнширдегі Линдсей Корольдігінен шыққан. Норманд басқыншылығынан кейін ол кепілге алынды, бірақ Норвегияға қашып, онда король Олафқа псалмодияны үйретті. Шамамен 1074 жылы Англияға оралып, Жарро монастырында кеңсе қызметкері болды. Кейін Уэрмут монастырінде монахқа айналды, ал 1087 жылы Дархем монастырінің приоры болып тағайындалды, 1093 жылдан бастап бұл қызметін Дархем архидияконымен біріктірді. Ол Шотландия сарайына жақын болды және 1089 жылы Шотландияның әйелі, король Малькольм III-нің әйелі және терең діншіл Маргарет қасиеттісінің жақын досы мен рухани кеңесшісі болды. Оның қайтысынан кейін, 1100 және 1107 жылдар аралығында Турго, Англия королі Генрих I-нің әйелі Матильданың өтініші бойынша оның өмірі туралы өмірбаян жазды.
Turgot came from the Kingdom of Lindsey in Lincolnshire. After the Norman conquest he was held as a hostage, but escaped to Norway, where he taught king Olaf psalmody. In about 1074 he returned to England and became a clerk at Jarrow monastery. He then became a monk at Wearmouth, and in 1087 he was appointed prior of the monastery at Durham, from 1093 combining this with the archdeaconry of Durham. He became close to the Scottish court and became in 1089 a close friend and spiritual adviser to Saint Margaret of Scotland, wife of king Malcom III and a profoundly religious person. After her death and between the years 1100 and 1107, Turgot wrote a vita of her life at the request of her daughter, Matilda, wife of king Henry I of England.
Сент-Эндрюс епискобы және өлім
1107 жылы Преор 1093 жылдан бері епископсыз болған Сент-Эндрюс епархиясының епископы болып сайланды. Киелілену Йорк пен Сент-Эндрюс арасындағы шіркеу дауларына байланысты кешіктірілді және 1109 жылдың 1 тамызына дейін болмады. Симеон Дурхемнің айтуынша, ол қызметін «лайықты» атқара алмайтынын түсінді, себебі онда тек қарапайым қасиетті жерлер ғимараты болды, оны қолдауға бенедиктин монахтары жоқ, сондай-ақ оған түрлі топтар арасындағы қақтығыстармен күресуге тура келді, олардың ішінде шотланд королі Александр, Йорк архиепискобы және жергілікті шотланд монахтар қауымы – кулдилер болды. Александр Рим папасы Паскаль II-ден Тургоға осы мәселелер бойынша кеңес беруін өтінді, ал папа Тургоға екі хат және канондық құқықтан үзінділер кітабын жіберді. Турго, бұл хаттарға жауап ретінде, Римге барып, Папа Паскаль II-мен тікелей сөйлесуді ұсынды, бірақ Александр оған рұқсат бермеді. 1115 жылдың маусымында Турго ауырып, діни қызметін бастаған Дурамға қайтуға рұқсат алды, ол 1115 жылдың 31 тамызында онда қайтыс болды. Тургоның соңғы сөздері 76-шы псалмнан алынған: «Оның мекені бейбітшілік, оның орны Сионда» және ол Дурамның шаптерхаусында басқа епископтардың қабірлеріне жақын жерленді. Оның қабірлік тізімі, мүмкін, Симеон Дурхемнің өзі дайындаған, Францияның Анжу, Блуа, Турен және Вермандуа графтықтарына дейін тарады.
In 1107, the Prior was elected as bishop to the see of St. Andrews which had been without a bishop since 1093. Consecration was delayed by ecclesiastical disputes between York and St Andrews, and did not take place until 1 August 1109. According to Symeon of Durham, he found that he could not exercise the office "worthily" as there was only a primitive reliquary church, no Benedictine monks to support him and conflicts between various factions he had to deal with, including the Scottish king Alexander, the archbishop of York and the culdees, a local Scottish monastic community. Alexander asked Pope Paschal II to advice Turgot on these matters and the pope sent Turgot two letters as well as a book of excerpts of canon law to support him. Turgot, perhaps in response to these letters, proposed to go to Rome to speak directly with Pope Paschal II but Alexander prevented him from doing so. Tugot became ill in June 1115 and was allowed to return to Durham where he had begun his clerical life, where he died on 31 August 1115. Turgot's last words were from Psalm 76 "His dwelling is in peace and his habitation in Sion" and he was buried in the chapter house of Durham next to the graves of other bishops. His mortuary roll, which may have been prepared by Symeon of Durham himself, circulated as far as the French counties of Anjou, Blois, Touraine and Vermandois.