Италияның Империя провинциясы

Кіріспе

Италия провинциясы

Империя провинциясы (; ; Лигурия: provinsa d'Imperia; ) – Италияның Лигурия аймағындағы таулы және төбелі провинция, солтүстік және батыс жағында Франциямен, ал оңтүстікте Жерорта теңізінің бір бөлігі – Лигурия теңізімен шектеседі. Оның орталығы – Империя қаласы.

Шолу

Шығыс жағынан Италияның Савона провинциясы орналасқан, ал батыс шеті Италияның Франциямен шекарасының бөлігін құрайды (Альп-Теңіз департаменті) және солтүстік шекарасын Пьемонт провинциясы Кунеомен бөліседі. Провинцияның солтүстігіндегі тау тізбегінде бірнеше шың бар, олардың кейбірі француз шекарасында орналасқан, мысалы Монте-Саккареллодағы Монте-Саккарелло. Таулар тізбегі жағалауға қарай жалпы солтүстік-оңтүстік бағытында төмендейді, бұл Империя провинциясын жағалауда аяқталатын таулар мен аңғарлардың қатарлы тас-талшықты жерлері мен кішкентай тас-талшықты шығанақтарымен байланыстырады. Әр аңғардың өз маусымдық өзені немесе тасқын ағысы бар және тек бір аңғар ғана жыл бойы өзенге ие бола алады – Роя өзені (француз тілінде Руа), оның жоғарғы бөлігі Францияда орналасқан. Бұл жағалау жер сілкінісі болатын аймақта орналасқан, ал Баярдо мен Буссана Веккьяның қираған үйінділері 1887 жылғы жер сілкінісін еске салады. Буссана хиппилер мен суретшілердің сүйікті орнына айналды. Жер бедеріне қарамастан, негізгі байланыс инфрақұрылымы жағалау бойымен шығыстан батысқа қарай созылады. Бұл жағалауға бірнеше халықаралық экспресс пойыздар қызмет етеді, ал автожол көптеген туннельдер мен виадуктармен сипатталады. Ең жақын халықаралық әуежай – Франциядағы Ницца Кот-д’Азур әуежайы. Бұл жағалаудың бұл бөлігі француз жағалауымен көптеген сезімдер мен тарихты бөліседі, ол Ниццаның батысындағы Варға дейін 1860 жылға дейін солтүстік Италияның Сардиния және Савойя корольдығының бөлігі болды. Бальци Россиде француз шекарасына жақын жерде ежелгі үңгірлердің қалдықтары табылды, бірақ римдік өркениеттің көптеген дәлелдері бар. Жағалау жолы түпнұсқадағы римдік Виа Аурелия болды және Вентимилья маңында римдік театрмен қоса қала қалдықтары бар. Ерте орта ғасырларда, 11 немесе 12 ғасырға дейін, Лигурия жағалауының бұл бөлігі әртүрлі жергілікті билеушілерге, мысалы Дориа және Гримальди отбасыларына, сондай-ақ Вентимилья және Клавесана графтарына бағынды. Көптеген төбе басындағы ауылдар осы кезеңнен басталады, бұл кезде жағалау сарацен қарақшыларының шабуылына ұшырады және жағалауда әлі күнге дейін сарацен күзет мұнараларының іздерін көруге болады. Тек осы феодалдық кезеңнен кейін Савойя мен Генуя Лигурияның осы бөлігін екі ғасырдан астам уақыт бойы бақылауға алуға ұмтылды, одан кейін 16 ғасырға дейін француз және миландық үстемдікке ауысты, содан кейін Генуя өз бақылауын қайта нығайтты. Наполеонның Француз империясы жылдарында бұл жағалау Франция қосып алған «Лигурия Республикасының» бөлігіне айналды. Шын мәнінде, Наполеон Италиядағы жорығы кезінде Империяда түндеген деп есептеледі. Наполеонның құлдырауы осы жағалаудың Савойя әулетіне және Сардиния корольдығына қайта оралуына әкелді. Францияға жақын орналасқан Империя провинциясы көбінесе Француз Ривьерасының жалғасы ретінде қарастырылады және жағалаудың бұл бөлігі көбінесе Италия Ривьерасы деп аталады. Алайда, көптеген тарихшылар Сан-Ремо (кейде қате түрде Сан-Ремо деп аталады), Бордигера және Оспедалетти (сондай-ақ Савона провинциясында орналасқан Аляссио) империялық курорттары әлемдегі алғашқы «Ривьераны» құрды деп мәлімдейді. 19 ғасырда бұл курорттар бай еуропалықтар арасында, әсіресе жергілікті туризм индустриясын бастаған британдықтар арасында өте танымал болды. Бұл жағалауда Ұлыбританияның королевасы Виктория тұрып, бір кезде мұнда ағылшын және орыс аристократтарының үлкен қауымдастықтары болған, олар жұмсақ қысқы климатты ұнататын. Бұл жағалауда өмір сүргендердің арасында Бордигерада тұрған Савой королевасы Маргарита, Сан-Ремода қайтыс болған Альфред Нобель, Ресей патшайымы Мария Александровна (Гессендік Мария), Сан-Ремода «Евгений Онегин» шығармасын жазған Чайковский, Бордигера маңында сурет салған Клод Моне және ақырында Империяда қайтыс болған әйгілі швейцариялық клоун Грок бар. Бұл курорттар 20 ғасырдың ортасына дейін британдықтар арасында танымал болды, содан кейін Испанияға көбірек ұнай бастады. Бүгінде осы қауымдастықтардың қалдықтары аз, бірақ оның өткенінің іздерін француз шекарасына жақын орналасқан Вилла Ханбериден (немесе Giardini Botanici Hanbury) табуға болады, ол тропикалық және субтропикалық бақтарымен әйгілі, оны сэр Томас Ханбери құрған. Басқа мысалдар – Санремодағы орыс православие шіркеуі және Империядағы Вилла Грок. Қазіргі кезде «Италиялық Ривьера» термині бүкіл Лигурия жағалауына дейін, шығысқа қарай Ла Специяға дейін қолданылады, сондықтан Империя провинциясының жағалауын Ривьера деи Фьори (немесе Гүлдер Ривьерасы) деп атау дұрыс. Ол бұл атауды экзотикалық флорасымен және Сан-Ремо мен Вентимилья гүл базарларында шоғырланған маңызды гүл өсіру өнеркәсібімен алған. Жағалау бойында Сан-Ремо және Империяны қоса алғанда, бірнеше порттар мен мариналар бар, бірақ балық аулау қайықтары байлардың демалыс кемелеріне жол берді. Туризм бүгінде де өте маңызды, бірақ гүл өсіруден басқа, зәйтүн өсіру және май шығару Империя қаласының маңындағы маңызды табыс көздері болып табылады. Сан-Ремо бұл жағалаудағы ең танымал, әсем және ірі курорт. Казинодан басқа, Сан-Ремо Италиядағы телешоу – Сан-Ремо музыка фестиваліне де үй иесі. Бордигера Палм жексенбі күні Ватиканға пальма жеткізеді. Ортақ тарихты бөлісуден басқа, Империя провинциясының жергілікті лигурия тілі француз және итальян тілдерінің қосындысы болып табылады, архитектура мен ас ішімдігі де итальяндық ұқсастықтарды көрсетеді. Макарон, балық, теңіз өнімдері, аң еті, көкөністер, шөптер, жаңғақтар және жемістер – бұл диетаның негізгі бөлігі. Франциядағы Ментон және Италиядағы Вентимилья алғашқы халықаралық бірлескен қауымдастықтар екенін мәлімдейді. Бұл жағалауда француз Ривьерасының Монако княздығы сияқты өз княздық нұсқасы бар: Оспедалетти маңындағы Себорга Италиядан тәуелсіздігін жариялаған, бірақ оның тәуелсіздігі күлкілі болып саналады. Италияның осы бөлігінде Ренессанс немесе Барокко архитектурасының көптеген мысалдары болмаса да, көптеген жағалау қалалары мен төбе басындағы ауылдар орта ғасырлардан қалған көрнекті ескі кварталарды сақтап қалған. 20 ғасырдың барысында көптеген құрылыстар жүргізілді. Жалпы, жағалау жолағы тым көп халыққа толып кетті, ал ішкі ауылдар тұрғындары азайып барады.

To the east lies the Italian province of Savona while its western edge forms part of Italy's frontier with France (the département of Alpes Maritimes) and it shares its northern border with the Piedmontese province of Cuneo. The mountain chain to the north of the province has several peaks above , with some peaks on the French border above such as Monte Saccarello at Ranges of hills run down to the coast in a generally north–south direction, in effect making the province of Imperia a succession of hills and valleys ending at the coast in rocky headlands and small pebbly bays. Each valley tends to have its own seasonal river or torrential stream and only one valley can lay claim to a year round river the River Roia (or Roya in French) whose upper stretches are within France. This coast is in an earthquake zone and the deserted ruins of Baiardo and Bussana Vecchia are reminders of the 1887 earthquake. Bussana has become the haunt of hippies and artists. Notwithstanding the terrain, the main communications infrastructure runs east–west along the coast. Several international express trains serve this coast while the motorway is characterised by many tunnels and viaducts. The nearest international airport is Nice Côte d'Azur Airport in France. This stretch of coast shares much sentiment and history with the French coast, which as far as the Var just west of Nice was until 1860 a part of the northern Italian Kingdom of Sardinia and Savoy. Prehistoric cave remains were found near the French border at Balzi Rossi, although there is far more evidence of Roman civilisation. The coast road was the original Roman Via Aurelia and there are remains of a town including a Roman theatre near Ventimiglia. During the early Middle Ages until the 11th or 12th century, this part of the Ligurian coast was subject to various local lords such as the Doria and Grimaldi families and the Counts of Ventimiglia and Clavesana. Many hill top villages date from this period when the coast was subject to raids from Saracen pirates and evidence of Saracen watchtowers can still be seen along the coast. It was only after this feudal period that Savoy and Genoa vied for control over this part of Liguria for over two centuries, in turn being replaced by French and Milanese dominance until the 16th century after which Genoa reasserted its control. During the years of Napoleon's French Empire, this coast became part of the French annexed 'Ligurian Republic'. Indeed, It is believed that Napoleon over nighted in Imperia during his Italian campaign. The overthrow of Napoleon eventually led to this coast reverting to the House of Savoy and the Kingdom of Sardinia. With its close proximity to France, the province of Imperia is often viewed as just a continuation of the French Riviera and this stretch of coast is often referred to as the Italian Riviera. However, many historians claim that the Imperia resorts of Sanremo (also referred to incorrectly as San Remo), Bordighera and Ospedaletti (plus Alassio which is found in the adjoining province of Savona) formed the world's first 'Riviera', predating and originally outshining today's far more glitzy Côte d'Azur or French Riviera. In the 19th century, these resorts became very popular with wealthy Europeans, especially the British who can lay claim to starting the local tourism industry. It is claimed Britain's Queen Victoria once stayed on this coast and at one time there were large communities of resident British and Russian aristocrats who favoured the mild winter climate. Amongst those who lived on this coast are Queen Margherita of Savoy who lived in Bordighera, Alfred Nobel who died in Sanremo, the Russian Tsarina Maria Alexandrovna (Marie of Hesse), Tchaikovsky who wrote his Eugene Onegin in Sanremo, Claude Monet who painted around Bordighera and finally Grock the famed Swiss clown who died in Imperia. These resorts remained popular with the British until the mid 20th century when Spain became more favoured. Today there are few remnants of these communities although traces of its past can be found in the Villa Hanbury (or Giardini Botanici Hanbury) near the French border, famed for its tropical and sub tropical gardens founded by Sir Thomas Hanbury. Other examples are the Russian Orthodox church in Sanremo and the Villa Grock in Imperia. Nowadays, the term "Italian Riviera" is used for the whole Ligurian coast as far east as La Spezia, so it is more accurate to refer to the coast of the Imperia province as the Riviera dei Fiori (or Riviera of Flowers). It takes this name from the exotic flora and important flower growing industry centred on the Sanremo and Ventimiglia flower markets. There are several ports and marinas along the coast including Sanremo and Imperia, although fishing boats have given way to pleasure craft of the rich. Tourism is still very important today, but apart from flower growing, olive cultivation and oil pressing are important mainstays around the city of Imperia. Sanremo is the tourist capital and chic est and largest resort on this coast. As well as a Casino, Sanremo is home to the Sanremo Music Festival, a TV event in Italy. Bordighera supplies palms to the Vatican for Palm Sunday. As well as sharing a common history, the local Ligurian language dialect of Imperia province is a mix of French and Italian, the architecture and cuisine also show many Italianate similarities. Pasta, fish, seafood, game, vegetables, herbs, nuts and fruit are all mainstays of the diet. Menton in France and Ventimiglia in Italy claim to be the first international joint community. This coast even has its own princely version of the French Riviera's Principality of Monaco: Seborga near Ospedaletti claims an unrecognised and much humoured independence from Italy dating back to those early feudal days. Although there are few examples of Renaissance or Baroque architecture in this part of Italy, most coastal towns and many hill top villages still exhibit picturesque old quarters dating from the Middle Ages. There has been much development during the 20th century. In general, the coastal strip has become over populated while inland villages are steadily becoming depopulated.