Ежелгі грек қоршау машиналарын, "қала алушы" Helepolis мұнарасын таныстырамыз. Полид, Деметрий I және Эпимахтың құрылысы, Родос қоршауында қолданылған. 🏛️🛡️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хелеполис (ἑλέπολις, "Қалаларды жаулаушы" деген мағынада) – қозғалмалы қоршау мұнарасының грекше атауы. Ең әйгілісі Фессалиялық Полид жасаған, ал Македониялық Деметрий I және Афиналық Эпимах Родос қамалында (б.з.д. 305 ж.) жетілдірген мұнара болды. Оның сипаттамаларын Диодор Сицилийлік, Витрувий, Плутарх және "Афиней Механикус" еңбегінде жазған.
Helepolis (ἑλέπολις, meaning: "Taker of Cities") is the Greek name for a movable siege tower. The most famous was that invented by Polyidus of Thessaly, and improved by Demetrius I of Macedon and Epimachus of Athens, for the Siege of Rhodes (305 BC). Descriptions of it were written by Diodorus Siculus, Vitruvius, Plutarch, and in the Athenaeus Mechanicus.
Сипаттама
Хелеполис негізінен, әр жағы 40 метр биіктігі мен 20 метр ені бар, қолмен шайқасқа итерілген, конус тәрізді үлкен мұнара болды. Ол биіктігі 5 метр болатын сегіз дөңгелек пен қосымша дөңғалақтарда тұрды, бұл тікелей және бүйірлей қозғалуға мүмкіндік берді. Мұнараның үш ашық жағы темір тақталармен жабылғандықтан отқа төзімді болды, ал ішкі кеңістігі екі қабатқа бөлінді, көтерілу және түсу үшін екі кең баспалдақпен байланыстырылды. Машинаның салмағы белгісіз болды және оны жылжыту үшін релейлік тәртіппен жұмыс істейтін 3400 адам қажет болды, олардың 200-і үлкен қапстанды айналдырып, дөңгелектерді белбеу арқылы қозғалтса, қалғандары арт жағынан итеріп тұрды. Қосымша дөңғалақтар бүйірлей қозғалуға мүмкіндік берді, сондықтан тұтас құрылғыны қалаған шабуыл нүктесіне бағыттауға болады, сонымен бірге қоршау машиналарын қабырғаларға бағыттап, машинаның қорғаныш корпусын қала қабырғалары мен оны итерушілердің арасында ұстауға болады. Хелеполис екі катапультасы және бірінші қабатта снарядтарының салмағына қарай жіктелетін бір машинасы, екінші қабатта үш катапультасы, ал келесі бес қабаттың әрқайсысында екі-екі катапультасы бар, ауыр қару-жарақтан тұратын қауіпті құрамға ие болды. Механикалық түрде реттелетін жалюзилермен қорғалған, жүн мен теңіз шөптерімен толтырылған терілермен қапталған тесіктер, мұнараның алдыңғы қабырғасын снарядтарды ату үшін тесіп өткен. Жоғарғы екі қабаттағы әскерлер екі жеңіл сүмбілеу тастағыш көмегімен қабырғалардағы қорғаушыларды оңай тазарта алатын.
The Helepolis was essentially a large tapered tower, with each side about 130 feet (40 m) high, and 65 feet (20 m) wide that was manually pushed into battle. It rested on eight wheels, each 15 feet (5 m) high and also had casters, to allow lateral movement as well as direct. The three exposed sides were rendered fireproof with iron plates, and stories divided the interior, connected by two broad flights of stairs, one for ascent and one for descent. The machine weighed , and required 3,400 men working in relays to move it, 200 turning a large capstan driving the wheels via a belt, and the rest pushing from behind. The casters permitted lateral movement, so the entire apparatus could be steered towards the desired attack point, while always keeping the siege engines inside aimed at the walls, and the protective body of the machine directly between the city walls and the men pushing behind it. The Helepolis bore a fearsome complement of heavy armaments, with two catapults, and one (classified by the weight of the projectiles they threw) on the first floor, three catapults on the second, and two on each of the next five floors. Apertures, shielded by mechanically adjustable shutters, lined with skins stuffed with wool and seaweed to render them fireproof, perforated the forward wall of the tower for firing the missile weapons. On each of the top two floors, soldiers could use two light dart throwers to easily clear the walls of defenders.
Родостың қоршауы
Хелеполис қалаға қарай итерілген кезде родостықтар металл пластиналардың бір бөлігін шешіп алды, ал Димитрий оны өртеуден сақтау үшін шайқастан кері тартып алуға бұйырды. Қоршау сәтсіз аяқталғаннан кейін Хелеполис, басқа қоршау машиналарынмен бірге тасталып қалды. Родос халқы металл пластиналарын балқытып, тастап кетілген қару-жарақтарды сатты, ал алынған материалдар мен ақшаны өздерінің қамқоршы құдайы Гелиосқа арналған Родос Колосының мүсінін салуға жұмсады, ол ежелгі әлемнің жеті кереметінің бірі ретінде танылды. Витрувий басқаша нұсқа келтіреді, онда родостықтар бұрын Родос қаласының сәулетшісі болған Диогнеттен Хелеполисті қолға түсірудің жолын табуды өтінеді. Ол түнде родостықтарға қала қабырғасында тесік жасап, Хелеполистің шабуылдайтын күні күтілетін аймаққа көп мөлшерде су, лай және канализация суларын құйып жіберуді тапсырды. Диогнет сәтті болды: мұнара күтілген шабуыл позициясына жеткізілді де, лайға батып, қозғалмай қалды. Қоршау аяқталғаннан кейін родостықтар Деметрийдің тастап кеткен қоршау машиналарын сатып, түскен ақшаны Родостың алып Колосын тұрғызуға жұмсады.
As the Helepolis was pushed towards the city, the Rhodians managed to dislodge some of the metal plates, and Demetrius ordered it withdrawn from battle to protect it from being burned. Following the failure of the siege, the Helepolis along with the other siege engines were abandoned, and the people of Rhodes melted down their metal plating and sold abandoned weapons, using the materials and money to build a statue of their patron god, Helios, the Colossus of Rhodes, which became known as one of the ancient Seven Wonders of the World. Vitruvius offers an alternative version, in which the Rhodians begged Diognetus, once the town architect of Rhodes, to find a way to capture the Helepolis. By cover of night, he had the Rhodians knock a hole through the city wall to channel large amounts of water, mud and sewage onto the area where the Helepolis was expected to attack the following day. Diognetus was successful; the tower was brought forth to the anticipated attack position and became irretrievably stuck in the mire. Once the siege was lifted, the Rhodians sold Demetrius's abandoned siege engines and used the money to erect the enormous Colossus of Rhodes.
Кейінгі пайдалану
Деметрий б.з.д. 292 жылы Теба қоршауында тебалықтарға қарсы осындай машинаны тағы қолданды және келесі жылы қаланы жаулап алды. Кейінгі замандарда қоршау инженерлері "гелеполис" атауын жылжымалы мұнаралар үшін, олардың көмегімен қабырғаны бұзуға арналған тараулар (айдарлар) орнатылған, сондай-ақ найза мен ауыр тастарды лақтыратын машиналар үшін де қолданды. Византиялықтар бұл терминді көп уақыттан кейін өте әртүрлі қоршау машинасына қатысты қолданды; ол тартымдық требушет болды. Бұл терминді алғаш рет Теофилакт Симокат 602-628 жылдардағы Византия-Сассанид соғысында Тифлис қоршауын сипаттағанда қолданды.
Demetrius again used a similar machine in 292 BC against the Thebans in the siege of Thebes and captured the city the following year. In subsequent ages, siege engineers continued to use the name helepolis for moving towers which carried battering rams, as well as for machines for throwing spears and heavy stones. The Byzantines much later used the term helepolis to describe a very different siege engine; the traction trebuchet. The first recorded use of this terminology was by Theophylact Simocatta, in describing the siege of Tiflis in the Byzantine–Sassanid War of 602–628.