Кіріспе

Нью-Йорк метро желісі. IND Queens Boulevard Line, кейде QBL деп қысқартылады. Ван-Вайк экспрессуэйының астында солтүстікке бұрылғаннан кейін, екі рельстік Арчер авеню желісі жергілікті және экспресс рельстерімен ұшқыш түйіспе арқылы қосылады. Содан кейін желі Куинс бульварының астында батысқа бұрылады. Кью-Гарденс – Юнион Тернпайктан шығысқа қарай тағы бір ұшқыш түйіспе шығысқа қарай бағытталған рельстерді Ямайка депосымен байланыстырады. Wye бұрылысының екінші жағы батысқа қарай бұрылып, Кью-Гарденс – Юнион Тернпайктан батысқа қарай метроның төменгі деңгейіне айналады. 75-ші авенюден өткеннен кейін, бұл рельстер тағы бір ұшқыш түйіспеде жергілікті және экспресс рельстерімен қосылады. Метро желісінде экспресс рельстерінің жергілікті рельстерден бөлінетін екі ғана аймақтың бірі осы (екіншісі – жетінші авеню мен Черч авеню арасындағы IND Culver Line). 2013 жылдың маусым айында IRT Flushing Line желісін кеңейту үшін ұзақ уақыт пайдаланылмаған платформа бұзылды.

Қызметтер

Келесі қызметтер IND Queens Boulevard желісінің бір бөлігін немесе толығымен пайдаланады: R желісі Broadway желісінен және 60-шы көше тоннелінен Queens Boulevard-қа кіріп, түнгі уақыттан басқа барлық уақытта Forest Hills–71-ші даңғылға дейін барлық жергілікті аялдамаларды тоқтатады.

Құрылыс

Queens Boulevard Line, сондай-ақ Long Island City-Jamaica Line, Fifty third Street-Jamaica Line және Queens Boulevard-Jamaica Line деп аталады. Бұл қалаға тиесілі тәуелсіз метро жүйесінің (IND) бастапқы желілерінің бірі болды, Манхэттендегі IND сегізінші даңғыл желісі мен Куинстегі 178-ші көше мен Хиллсайд даңғылы арасында созылуы жоспарланған. 1925 жылы бастапқыда ұсынылғандай, желі Лонг-Айленд қаласындағы IND Crosstown Line-мен T түйіспесі болуы керек еді, бұл Манхэттеннен пойыздарға Crosstown желісі арқылы оңтүстікке Бруклинге қарай жол ашуға мүмкіндік беретін. Бұл жағдайда желі Юнион Тренпайк станциясынан кейін Кью Гарденс Роуд арқылы емес, Квинс бульвары арқылы жалғасатын. Кеу Гарденс Роуд арқылы өткеннен кейін, желі Хиллсайд даңғылы арқылы бұрылмақ. Картада екінші желі Квинс бульварымен жалғасып, содан кейін жеке меншік жерімен диагональды бағытта Сатфин бульварына дейін, ал одан LIRR Ямайка станциясына дейін солтүстікке қарай жалғасатыны көрсетілген. Құрылыс кезінде желіге тек бастауыштар (bellmouths) салынған, бірақ олар ақырында IND Archer Avenue Line үшін пайдаланылды. Картада көрсетілгендей, бастапқыда жоспарланғандай, Квинс бульвар желісі экспресс пойыздары Бродвей және Квинс бульвары арқылы тікелей бағытпен жүретін, ал жергілікті пойыздар үлкен халық орталықтарына жету үшін көбірек қисық жолмен жүретін. Мұндай екі жағдай болжалданған, бірақ олардың тек біреуі іске асырылды. Салынбаған бірінші жағдай Винфилд (қазіргі Вудсайд) арқылы, қазіргі Элмхерст авеню станциясының батысынан өтіп, жергілікті жолдар Квинс бульвары арқылы жалғасып, 69-шы көшеге (Фиск авеню) бұрылып, Вудсайдтағы Бродвейдегі экспресс жолдарымен қосылатын. Екінші жағдай, салынған нұсқа, жергілікті жолдар 65-ші көше станциясынан батысқа қарай Бродвей арқылы жалғасып, содан кейін 36-шы көше станциясында экспресс жолдарымен қосылғанға дейін Штайнвей көшесі арқылы оңтүстікке бұрылатын. Бұл жерде экспресс жолдары Солтүстік бульвар арқылы тікелей бағытпен жүретін. Бастапқыда Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы (BOT) Квинс бульвар желісінде 50-ші көше станциясын жоспарламаған. Бұл станция тек сегізінші даңғылдан солтүстікке қарай Вашингтон Хайтске қарай жүретін пойыздарға қызмет көрсетуі тиіс еді. Сегізінші даңғыл қауымдастығы 50-ші көшеде қосымша аялдама орнату туралы өтініш берді. 1926 жылы 21 қарашада BOT бұл жерде Квинс бульвар желісіне аялдама салуға келіскені туралы хабарлады. 1927 жылы 26 ақпанда Нью-Йорк қаласының бағалау кеңесі Патрик Макговерн компаниясына 10 481 550 долларлық келісімшарт берді. 1927 жылы 2 сәуірде Лонг-Айленд қаласындағы Вернон бульвары мен 44-ші жолда жер қазылды. Квинстегі жұмыстарға арналған алғашқы келісімшарт 1927 жылы 14 желтоқсанда BOT компаниясы Atwell Gustin Morris Company компаниясына берді. Келісімшарт Джексон даңғылының астындағы желі бөлігін Куин-стрит пен 44-ші драйвтің жанында салынып жатқан Кросстаун желісімен қиылыстың аралығын қамтыды. Арч көшесі мен Стейнвей даңғылы арасындағы бөлім W. G. T. құрылыс компаниясына берілді, бұл көшенің екі жағына жоғары IRT Flushing Line тірек бағаналарын жылжытуды талап етті. Триест құрылыс компаниясына келесі сегмент берілді, ол Куин-стрит пен Солтүстік бульвар мен 37-ші көше қиылысының арасында болды. Келесі бөлімді Стэнвей көшесі мен Бродвейдің қиылысы мен 53-ші көше мен Солтүстік бульвардың қиылысы арасындағы бөлімді салуға тиіс болған J. F. Cogan компаниясына тапсырды. Қалған бөлігі 108-ші жол деп аталып, алты бөлікке бөлінді. Бродвей арқылы 53-ші көше мен Петтит-плейс арасындағы бірінші бөлім Атвелл Густин Моррис компаниясына, ал Бродвей мен Куинз бульвары бойындағы Петтит-плейстен 55-ші авенюге дейінгі бөлім Джордж Х. Флинн компаниясына берілді. 55-ші даңғылдан 64-ші жолға дейінгі және 64-ші жолдан 71-ші жолға дейінгі бөлімдер Артур А. Джонсонға берілді. Соңғы екі бөлім 71-ші жолдан Юнион автомагистраліне дейін және 137-ші көшеден (қазіргі Ван Уайк тас жолы) Хиллсайд даңғылына дейін. Шығыс өзенінің астындағы 53-ші көше туннелі екі түтігі 1927 жылдың көктемінде салынып, Куинс пен Манхэттен арасында 1929 жылдың қаңтар айында толық қазылып, Велфэр аралында (бүгінгі Рузвельт аралы) желдету шахтасы салынған. 1928 жылы 4 қазанда Эстиматтық кеңес Квинс бульвар желісінің құрылысын мақұлдады. Жолдың құрылысы 1928 жылдың желтоқсан айында басталды, ал бүкіл жол 58 миллион долларға шықты. Жолдың құрылысы кезінде Квинс бульвардың бірнеше қиылыстары негізгі жолдармен сыныпталып бөлінді, Бронкстағы Гранд Конкорс сияқты IND Конкорс желісін салу кезінде сол уақытта. Кью Гарденсте Юнион автомагистралі мен Интерборо паркі (қазіргі Жекки Робинсон паркі) Юнион Тренпайк станциясының аралық қабатының деңгейіне дейін төмендетілді. Юнион Тренпайк станциясының аралық қабатынан Интерборо паркінен кіреберіс салынды, бұл автобустар мен автомобильдерден жолаушыларды Квинс бульварынан емес, осы жерде түсіруге мүмкіндік берді. Лонг-Айленд қаласынан Рузвельт авенюі мен 74-ші көшеге дейінгі метро 1932 жылдың сәуір айына дейін аяқталды. Кенейтілгеннен кейін Квинс бульвары төрт жолмен метро құрылысына кедеріссіз мүмкіндік берді, ал бульвардың жанында көптеген жерлерде ғимараттар емес, жарнамалық стендтер көрінетін. Жолдың құрылысы кезінде электрмен жабдықтау уақытша түрде ағаш тіреулер арқылы жүзеге асырылды. Жолдың құрылысы аяқталғаннан кейін электрмен жабдықтау жер астына орнатылды, ал Квинс бульвары троллейбус желісі автобус қызметімен ауыстырылды (қазіргі ), жаңа салынған метро желісімен бәсекелестікке байланысты. Квинс бульвар желісінің құрылысы кесу және жабу әдісін пайдаланғандықтан, Квинс бульвары бұзылып, жаяу өткелдерге өтуге мүмкіндік беру үшін траншеялар үстінен уақытша көпірлер салынды. Басқа IND желілері сияқты, көптеген станциялардың аралық қабаттары станцияларының толық ұзындығы мен еніне дейін созылған және қазіргі уақытта тым көп салынған деп есептеледі. 1930 жылдың 16 қазанында Хиллсайд даңғылы метро желісін кеңейту комитетінің төрағасы Джеймс А. Берк, Көлік комиссарынан хат алғаннан кейін Спрингфилд бульварына желіні кеңейту сөзсіз екенін мәлімдеді. 1930 жылдың 1 желтоқсанында BOT 178-ші көше мен Хиллсайд даңғылында станция салынатынын хабарлады, бірақ ол 178-ші көше мен Спрингфилд бульвары арасындағы бөлімде, 137-ші көшеден 178-ші көшеге дейінгі бөліммен бірге салынатын болады. Бұл хабарлама Жамайка Estates қауымдастығының 178-ші көшеде станция салу туралы өтінішіне жауап ретінде жасалды. Осы уақытта BOT инженерлері Спрингфилд бульварына дейінгі кеңейту жобасын аяқтады және BOT келісімшарттарды жақын арада ұсынуы мүмкін екенін айтты. 1930 жылдың 23 желтоқсанында 137-ші көше мен 178-ші көше арасындағы бөлімді салуға арналған келісімшарт, 108-ші жол, 11-ші бөлім, жасалды. 1931 жылдың 18 желтоқсанында Квинс бульвар желісінің Рузвельт авенюіне дейін аяқталуы 1933 жылдың 1 қаңтарына дейін кешіктірілгені хабарланды. Бұрын желі 1931 немесе 1932 жылы ашылатыны хабарланған. 1933 жылдың 18 қаңтарында Көлік басқармасының төрағасы желінің бірінші бөлігінің жұмысы қыркүйекке дейін аяқталады деп хабарлады. Сонымен қатар, Делани келесі жылға арналған капиталдық шығындар бағдарламасын ұсынды, ол 177-ші көше мен Хиллсайд даңғылына дейінгі желіні кеңейтуді 1935 жылдың 1 қаңтарында аяқтауды көздейді. Желі 1 қаңтарға дейін аяқталған жоқ, себебі қаржыландыру қажет болды...

Құрылыс индустриясының өркендеуі мен қауымдастықтардың өсуі

[[Файл:Квинс бульвары Йеллоустоун бульварының батысында.jpg|thumb|alt=Forest Hills, Queens көшесі|Queens-тегі Forest Hills (суретте) сияқты аудандар жаңа метроның бойында пайда болды. Спекулянттарға он бес қабатты тұрғын үйлер салуға мүмкіндік беру үшін бірнеше блоктар қайта жоспарланды. Олар Манхэттеннің ортасынан жұмыстарына жылдам және арзан жолмен жетуді қалаған тұрғындардың келуін қамтамасыз ету үшін көп пәтерлі үйлер салды. Жаңа желіде экспресс-жолдар болғандықтан, Forest Hills және Kew Gardens сияқты экспресс-станциялардың маңындағы аудандар тұруға ыңғайлырақ болды. Forest Hills қауымдастығына метро келген соң, Куинс округінің президенті Джордж У. Харви Куинс бульварының "Куинстің Парк авенюі" болады деп болжады. Желі аяқталғаннан кейін Куинс бульварының маңындағы ғимараттардың құны өсті. Мысалы, 1925 жылы Куинс бульвары бойындағы мүлік 1200 долларға сатылса, 1930 жылы 10 000 долларға сатылатын болды. 1930 жылы Forest Hills халқы 18 000 адамды құрады, ал 1965 жылы 100 000-ға жетті. Құрылыс шары экспресс-станциялармен ғана шектелмеді, Cord Meyer салдырған он бес қабатты тұрғын үйлер, Rego Park Construction Corporation салдырған сексен отбасылық үйлер және Пхербус Каплан Вудхейвен бульвары бойында салдырған 300 бір отбасылық үйлердің барлығы 63-ші көшенің жергілікті станциясын қоршап тұрды. Бұл компаниялардың барлығы метро ашылғанда мүліктерінің құнын арттыруға тырысты. Метро салынар алдында Куинс бульвары Ямайкаға жету үшін шаруашылық жерлері арқылы өтетін қарапайым жол ғана еді. Желі салынғаннан кейін, Рего Паркі мен Кью Гарденс арасындағы аудан көп пәтерлі үйлерге және Сауда-өнер палатасы "Алтын аймақ" деп атаған дамыған бизнес ауданына айналды. 1940 жылдан 1950 жылға дейін, негізінен Куинс бульвары желісінің құрылысының нәтижесінде, Куинс халқы 248 678 адамға өсті, оның 210 000-ы жаңа желі мен оған қосылған автобустардың бойындағы аудандарда тұрды. 1940 жылға қарай желі бойындағы бос жердің көлемі 27,5 шаршы мильді құрады, бұл Бруклиндегі 8, Бронкстағы 4 шаршы мильге қарағанда көп, ал Манхэттенде мүлде бос жер болған жоқ.

Ашылу және кеңейту

Жолдың бірінші бөлігі, Рузвельт даңғылынан батысқа қарай 50-ші көшеге дейін, 1933 жылғы 19 тамызда сағат 12:01-де ашылды. Бастапқыда пойыздар сағат шамасында төрт-алты минуттық интервалмен жүрді. Сол жылы желінің қалған бөлігін қаржыландыру үшін 23 миллион долларлық несие мақұлданды. 1934 және 1935 жылдары Ямайкаға дейінгі кеңейту құрылысы 15 айға тоқтатылып, ереуілдерге ұшырады. 1935 жылы құрылыс электршілердің Бас теміржол сигнал компаниясы төлейтін жалақыға наразылық білдірген ереуілі салдарынан кешіктірілді. 1935 жылғы 21 қаңтарда BOT төрағасы Джон Делани Куинсте экспресс қызметінің басталуы, жоспарланған IND Sixth Avenue желісінің құрылысы аяқталғанға дейін болмайтынын мәлімдеді. 1935 жылғы ақпанда Jamaica Yard құрылысының 20 тамызға дейін аяқталуы күтілді. Құрылыс тек үйінділердің астындағы сазды және топырақты қабаттардан өтіп, берік құмға жеткеннен кейін ғана басталды. 1936 жылғы 17 наурызда Нью-Йорк штатының Транзит комиссиясы мен Нью-Йорк штатының Мемлекеттік қызмет комиссиясының тыңдауында LIRR 1937 жылы Ямайка мен Пенсильвания станциялары арасындағы негізгі желідегі үш станцияны – Kew Gardens, Forest Hills және Woodside станцияларын жабуға рұқсат сұрайтынын мәлімдеді. LIRR Куинс бульвары желісінің Ямайкаға дейін кеңейтілуімен жылдық кірістің 750 000 – 1 миллион долларға дейін төмендеуін күтіп отырғанын айтты. Континентальді даңғылға дейінгі желінің ашылуы 1936 жылғы сәуірде қазан айына дейін күтілді. Сонымен қатар, Jamaica Yard осы қызметтің кеңейтілуімен пайдалануға берілетіні хабарланды. Үшінші рельстің және қойма жолдарының орнатылуы жаздың басында аяқталады деп күтілді. 1936 жылғы сәуірде BOT хатшысы Уильям Джером Дейли 178-ші көшеде аялдама жасау туралы өтініштерге жауап ретінде сол жерде станция салу экспресс қызметінің Континентальді даңғылдан өтуіне кедеріс келтіретінін мәлімдеді. Ол 169-шы көшедегі соңғы станциясының болуы экспрестердің Парсонс бульварына дейін жүре алуына мүмкіндік беретінін, ал егер желі жоспарланғандай Спрингфилд бульварына дейін созылса, экспресс қызметі 178-ші көшеден асып, жаңа терминалдан шығысқа қарайғы аулаға дейін ұзартылуы мүмкін екенін айтты. 1936 жылғы тамызда Forest Hills құрылысының жыл соңына дейін аяқталуы күтілді. Жолдар 178-ші көшеге дейін орнатылды, ал Юнион Терпик станциялары аяқталды. Алайда, шығыстағы аялдамаларға әлі де плитка төсеу, баспалдақтар, турникеттер мен жарықтандыру орнату қажет болды. Тек екі қосымша келісімшарт ғана ұсынысқа қойылды, олардың екеуі де соңғы минуттағы өзгерістердің нәтижесі болды. Екі өзгерістің біріншісі – Рузвельт даңғылына дейінгі бастапқы бөлігімен бірге ашылмаған Элли-авеню станциясын аяқтау. Екіншісі желідегі шығыс терминалын қамтиды. Бастапқыда экспресс пойыздары 178-ші көшедегі станцияда тоқтауы жоспарланған. Алайда, жоспарлар өзгертіліп, экспресс пойыздары Парсонс бульварына дейін тоқтатылды, бұл ауыстырғыштарды орнатуды талап етті. Бұл бөлімде туннельдің құрылысы аяқталғандықтан, екі ауыстырғышты орнату үшін бірнеше жүз фут туннель қабырғасын алып тастау қажет болды. Жаңа терминал 169-шы көшеде орналасқандықтан, 178-ші көшедегі жолдар пойыздарды кері бұру үшін пайдаланылатын болады. Бұл өзгеріс Ямайка мүлік иелері қауымдастығының наразылығын тудырды. Осыған сәйкес, желі сол күні Рузвельт даңғылынан Юнион Терпикке дейін шығысқа қарай ұзартылды. Бұл кеңейтудің құны 27 миллион долларды құрады, оның ішінде 5,8 миллионы – Jamaica Yard үшін, 1,4 миллионы – жылжымайтын мүлік үшін, 2,2 миллионы – туннельдер мен жолдар үшін, ал 16,2 миллионы – теміржолдар үшін жұмсалды. 1937 жылғы наурызда 169-шы көшеге дейінгі кеңейтудің 1 мамырда ашылуы күтілді, бұл жұмыстың 3 сәуірге дейін аяқталуын және 20 сәуірге дейін толық бекітіліп, сынақтан өтуін талап етті. Осы уақытқа дейін, шағын станция жұмыстары, соның ішінде шамдарды орнату, 169-шы көше терминалында аяқталуға қалған жалғыз ірі жұмыс болды. Жұмысшылар екі қосымша ауыстырғыштарға сигнализация орнатумен айналысты. Union Turnpike-тің шығыс бөлігіндегі жұмыстар, оның ішінде бастапқыда 1936 жылғы 20 қазанда аяқталуы жоспарланған Jamaica Yard-қа жететін шығыс ауласы, 1937 жылғы 31 наурызда аяқталды. 1937 жылғы 9 сәуірде қала әкімі Ла Гардия Ямайкаға дейінгі 14,4 миллион долларлық кеңейтудің және экспресс қызметінің 24 сәуірде басталатынын мәлімдеді. 169-шы көшедегі терминал станциясы бар Хиллсайд даңғылы мен 178-ші көшеге дейінгі кеңейту жоспарланғандай 1937 жылғы 24 сәуірде ашылды. Экспресс қызметі тығырық сағаттарында ашылды, Е пойыздары 71-ші – Континентальді даңғылдардан Куинз Плазаға дейін жедел аялдамалар жасады. Экспресс қызметі шамамен сағат 6:30-дан 10:30-ға дейін таңда және сағат 15:00-ден 19:00-ға дейін жұмыс істеді. Желінің Рузвельт даңғылынан шығысқа қарайғы бөліктері қоғамдық жұмыс басқармасымен салынды. Бұл кеңейту Парсонс бульвары станциясында лентамен кесіліп, Хиллсайд даңғылы бойымен шеру өткізіліп тойланды. Экспресс қызметі үшін бастапқы интервал үш-бес минутты құрады. 23-ші көше – Элли-авеню станциясы 1939 жылғы 28 тамызда қосымша станция ретінде ашылды. Ямайкаға дейін кеңейтілгеннен кейін, желі жақын орналасқан BMT Jamaica Line метросы мен Long Island Rail Road жолаушыларын тартып алды. 1939 жылғы 30 сәуірден 1940 жылғы қазанға дейін Куинс бульвары желісі 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне World's Fair Railroad арқылы қызмет көрсетті. World's Fair желісі Jamaica Yard арқылы және қазіргі Ван-Вайк экспрессінің бойында орналасқан Flushing Meadows–Corona Park арқылы өтті. 1939 жылғы әлемдік көрмеге GG пойыздары қызмет көрсетті, олардың кейбіреулері S Special деп белгіленген. Пойыздар көрме кезінде барлық уақытта World's Fair станциясына дейін ұзартылды, кешкі сағаттардағы пойыздармен толықтырылды. Көрме 1940 жылғы 28 қазанда жабылып, содан кейін бұзылды. Нәтижесінде GG қызметі Forest Hills–71st Avenue станциясына дейін қысқартылды. Куинс округінің президенті Джордж Харви сияқты қоғамдық шенеуніктердің Флашингке және Солтүстік Куинске желіні тұрақты қосылым жасау туралы шақыруларынан кейін, 1941 жылы желі бұзылды. Бұл орналасу екі станциядағы тығырықтарды болдырмау үшін жасалды. Транзит комиссиясы BOT-қа Берк ұсынған кеңейтуді ұсынды, олар оның құны 150 000 долларға жетеді деп бағалады, және 1935 жылғы 30 желтоқсандағы BOT суреті мұндай уақытша станцияны көрсеткенін мәлімдеді. 1940 жылы кеңейту құрылысы жоспарланған және 1942 жылы ұсынысқа қоюға дайын болған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан кешіктірілді. 1946 жылғы 1 тамызда Бағалау кеңесі желіні кеңейту жоспарын мақұлдады, оның құны 10,3 миллион долларды құрады, оның 7,764,000 доллары құрылысқа, қалғаны метро вагондарына, қуаттық станцияларға, үшінші рельске және сигналдық жабдықтарға, сондай-ақ басқа электр жабдықтарына жұмсалды. Жоба келісімшартқа қол қойылған күнінен бастап бес жыл ішінде аяқталуы күтілді. Кеңейту құрылысы 1947 жылы басталды және 1949 жылы аяқталуы күтілді. Кеңейту күтілгеннен кешіктіріліп, 1950 жылғы 11 желтоқсанда ашылды. Е пойыздары барлық уақытта сонда ұзартылды, ал F пойыздары кештерде, түндерде және жексенбі күндері таңертең ұзартылды. 1951 жылғы 13 мамырда сағаттардан басқа барлық пойыздар Парсонс бульварынан тыс жердегі жергілікті жолдарды пайдаланып 179-шы көшеге дейін ұзартылды. 1951 жылғы 8 қазанда пойыздар барлық уақытта 179-шы көшеге дейін ұзартылды. Тығырық сағаттарында F пойыздары 169-шы көшені өткіріп, экспресс жолдарымен жүрді. Басқа уақыттарда F 169-шы көшеде тоқтады.

ХХ ғасырдың аяғы

thumb|left|Маршрут 2001 жылы 63-ші көше желісімен байланыс шеңберінде қызмет көрсету үшін құрылды, бірақ 2010 жылы жойылды. 1953 жылы платформалар 75-ші даңғыл мен Сатфин бульварында E және F пойыздарына он бір вагондардан тұратын пойызды жүргізуге мүмкіндік беру үшін ұзартылды. 1953 жылдың 8 қыркүйегінде E және F пойыздары тығырықтан тыс уақытта он бір вагондармен жүгіре бастады. Қосымша вагондар жалпы жолаушылар тасымалын 4000-қа арттырды. Ұзарту жобасы 400 000 долларға бағаланды. Он бір вагондардан тұратын пойыздың жұмысы 1958 жылы операциялық қиындықтарға байланысты тоқтатылды. Сигнал блоктары, әсіресе Манхэттенде, ұзын пойыздарды орналастыру үшін тым қысқа болды, ал машинистер пойызды дұрыс платформаға қою үшін өте аз қателікке ие болды. Он вагондардан тұратын пойыздың жұмыс істеуі сағатына екі қосымша пойыздың жүруіне мүмкіндік беретіндігі анықталды. Жергілікті қызмет тек Бруклинге қатынайтын GG пойыздарымен ұсынылатындықтан, жолаушылар Манхэттенге жету үшін экспресс-станцияларда ауысуға мәжбүр болды. Бұл көпшіліктің жиналуына және кешіктірулерге себеп болды. BOT алғаш рет 1940 жылы Куинс бульвары желісі мен 60-шы көше туннелі арасындағы байланысты ұсынған болатын. Он бес жылдан кейін, 1955 жылдың 1 желтоқсанында 60-шы көше туннеліне қосылу ашылды, бұл BMT Бродвей желісінен пойыздарға Куинс бульварына 71-ші Континенталь станциясынан қосымша жергілікті қызмет көрсетуіне мүмкіндік берді. Бұл байланыс жүйедегі ең маңызды сілтемелердің бірі болды, 1930 жылдары Куинс-Манхэттен трафигіне жеткіліксіз сыйымдылық қатесін түзетті. Бұл қызмет 1961 жылы пойыздармен, 1967 жылы жаңа EE пойызымен және 1976 жылы пойыздармен алмастырылатын болды. 1985 жылдың 6 мамырынан бастап жергілікті қызметті көрсету үшін қос әріптерді қолдану тоқтатылды, сондықтан GG G болып қайта белгіленді. 1981 жылдың 20 сәуірінде Нью-Йорк қалалық транзит басқармасы 75-ші даңғылдан 169-шы көшеге дейінгі Куинс бульвары желісінің алты станциясында жарықтандыруды ауыстыру туралы келісімшарт жасауға келіскенін мәлімдеді. Станциялардағы жарықтандырудың нашар болуы платформаларды өте жарықсыз қылды және жолаушылардың қауіпсіз емес сезінуіне себеп болды. 1986 жылға дейін 2 E және 2 F пойызы таңертеңгі сағаттарда Continental Avenue станциясынан жүретін, мақсаты – тығырықтан арылу. Бұл пойыздар жойылды, өйткені олар жүктеме теңгерімсіздігіне әкелді, себебі осы аз жүктелген пойыздардан кейін 179-шы көшеден өте көп жүктелген пойыздар келіп, E және F қызметінен 8 минут үзіліс жасады. 1987 жылдың 24 мамырында R және R қызметтері Куинстегі терминалдарын алмастырып, R пойыздарына Jamaica Yard-қа тікелей қол жеткізуді қамтамасыз етті. Қайта маршруттау жоспарының бір бөлігі ретінде Куинс бульвары бойындағы F қызметі түнгі уақытта (1-ден 5-ке дейін) тоқтатылды. Түнгі жергілікті қызмет R қызметімен ауыстырылды, ол барлық уақытта Куинс бульвары жергілікті пойызы ретінде жұмыс істеді. F пойыздары түнгі уақытта Алтыншы даңғыл желісінің 57-ші көшесіне дейін қысқартылды. Сонымен қатар, Куинс Плаза кешкі уақытта, демалыс күндері және түнгі уақытта G пойызының солтүстік терминалына айналды. 1986 жылы TA түнгі уақытта желіге қандай екі қызмет көрсету керектігін зерттеді, өйткені бұл уақытта жолаушылар саны үш қызметті ақтамайды. 1986 жылдың желтоқсан айында қоғамдық тыңдау өткізілді, онда E және R түнгі уақытта жұмыс істеуі ең жақсы қызмет көрсетті деп анықталды, ал E және F экспресс пойыздары Куинс бульвары магистралімен 179-шы көшеге қарай жүретін. N пойызы апта күндері 71-ші даңғылдан Ямайка орталығына дейін ұзартылуы керек еді, ал 57-ші көшеде немесе 71-ші даңғылда аяқталғанда, кешкі және демалыс күндері G пойызы Ямайка орталығына дейін ұзартылатын еді, ал түнгі уақытта G пойызы шаттлы Ямайка орталығы мен Ван Вайк бульвары арасында жүретін. 1988 жылдың 11 желтоқсанында Арчер авеню желісі ашылды, ол Бриарвуд станциясынан шығысқа қарай қолданыстағы ережелерді пайдаланды. E пойызы өзінің қазіргі Ямайка орталығында аяқталатын жеріне ауыстырылды. R 179-шы көшеге дейін ұзартылды, ол Континентальді даңғылдан шығысқа қарай жергілікті стансаларға қызмет көрсетті, жергілікті E қызметін 179-шы көшеге ауыстыруға мүмкіндік берді, F пойыздары 179-шы көшеге экспресс жүруге мүмкіндік берді. F пойыздары енді 169-шы көшеде таңғы сағат 10-дан кешкі сағат 3-ке дейін тоқтамайды. Таңертеңгі шұғыл уақытта кейбір R пойыздары Континентальді даңғылда қызмет етеді, өйткені 179-шы көшеден жергілікті жолаушылар шұғыл уақытта оны талап етпейді. Барлық R пойыздары Continental-те жүк жүретін R пойыздарын қызметтен шығарудан аулақ болу үшін түстен кейінгі сағаттарда 179-шы көшеге кетті. 1990 жылдың 30 қыркүйегінде R 71-ші Континенталь авенюіне дейін шұғыл уақыттан басқа уақытта қысқартылды. Түнгі 179-шы көшеге қызмет көрсету G қызметімен ауыстырылды, ал F пойыздары 71-ші даңғылдан шығысқа қарай ортаңғы уақытта, кешкі уақытта және демалыс күндері жергілікті болып жүре бастады. Жауап ретінде MTA үш нұсқаны қарастырды, оның ішінде қызметті өзгеріссіз қалдыру, E пойыздарына 71-ші даңғылдан шығысқа қарай R қызметімен бірге жергілікті болып жүру және F пойыздарына R қызметін ауыстыру арқылы 71-ші даңғылдан шығысқа қарай жергілікті болып жүру. Қызметті өзгеріссіз қалдыру E және F қызметі арасындағы 75-ші даңғылдан Ван Вайк бульварына көшуден туған сенімділіктің жақсаруын сақтап қалар еді, максималды қызмет сыйымдылығын қамтамасыз етер еді және Куинс бульварының көптеген жолаушыларына уақытты үнемдеу және сенімділік тұрғысынан пайдалы болар еді. Екінші нұсқа сыйымдылықты сегіз пайызға немесе сағатына екі пойызға азайтар еді, Шығыс Куинс-тен көптеген жолаушылар үшін саяхат уақытын 1-2 минутқа ұзартар еді, E және F қызметтерінің сенімділігін нашарлатар еді және Ван Вайк бульвары мен 75-ші даңғылдағы R және F пойыздарымен екі қосылысты енгізер еді. Үшінші нұсқа бұрынғы жергілікті аялдамалардағы 13 880 адамға тікелей экспресс қызметін ұсыну арқылы көмектесетіні күтілді, ал Парсонс бульвары мен 179-шы көшедегі 30 010 жолаушы үшін саяхатты үш минутқа ұзартуға болады. Бұған қоса, ол сыйымдылықты сегіз пайызға немесе сағатына екі пойызға азайтар еді, E және F қызметтерінің сенімділігін төмендетіп, F қызметіне көбірек және E қызметіне аз қызмет етуді қажет етуі мүмкін. Үшінші нұсқа 1992 жылдың қазан немесе қараша айында сынақтан өтуге таңдалды және NYCTA-ға жылына 50 000 доллар үнемдеуге мүмкіндік береді деп күтілді. Бұл Шығыс Куинс жолаушылары үшін саяхат уақыты ұзарғандықтан жолаушылар мен кірістің аздап төмендеуіне де әкелуі мүмкін. 1992 жылдың 26 қазанында R пойыздары барлық уақытта 71-ші авенюге дейін қысқартылды. Оның орнына F пойызы барлық уақытта 71-ші авеню мен 179-шы көше арасында жергілікті болып жүрді, бұл Хиллсайд авенюі бойындағы экспресс қызметін жойды. Бұл өзгеріс 169-шы көше, Сатфин бульвары, Ван Вайк бульвары және 75-ші авеню станцияларын пайдаланатын жолаушылардың өтініші бойынша экспериментальды түрде алты айға енгізілді, себебі олар 1988 жылы тікелей Куинс бульвары экспресс қызметін жоғалтқан. 1988 мен 1990 жылдар арасында Арчер авеню желісі ашылғаннан кейін 179-шы көшеде жолаушылар саны 12 пайызға, 169-шы көшеде 60 пайызға, Парсонс бульварынде 47 пайызға, Сатфин бульварынде 70 пайызға және Ван Вайк бульварынде 28 пайызға төмендеді. 1997 жылдың 23 наурызынан бастап IND 63-ші көше желісі мен IND Куинс бульвары желісі арасындағы қосылыстағы құрылысқа байланысты G пойыздары кешкі, түнгі және демалыс күндері Court Square станциясында аяқталады. 1997 жылдың 30 тамызында түнгі G қызметі 179-шы көшеден Court Square станциясына толығымен қысқартылды, F пойызы Куинс Плазадан шығысқа қарай жергілікті болып жүрді, яғни G пойызы апта күндері Куинс бульвары желісінде ғана жүрді. Осы күні E пойызы түнгі уақытта Куинсте жергілікті болып жүре бастады. G қызметі басқа уақытта Forest Hills–71st Avenue станциясына дейін ұзартылды, бұл бұрынғы үлгіге кері болды. Желінің батыс жағында Бродвей және Стейнвей көшелерінде қосымша торлар орнатылды. 2010 жылы MTA-дағы бюджеттік шектеулер желіде қызметтерді қысқартуға әкелді. 2010 жылдың 19 сәуірінде G қызметі барлық уақытта Court Square станциясына дейін толығымен қысқартылды; осылайша Куинс бульвары жергілікті жолдарында жүретін Crosstown Line пойыздары енді бұл желіде жүрмейді.

Байланысқа негізделген пойыздарды басқару

Желінің көп бөлігі тарихында сағаттар бойынша тығырындар болды. Queens Boulevard Line желісінің жалпы құны 900 миллион доллардан астам деп есептеледі. Queens Boulevard Line автоматтандырылуы сағат шыңында 30 пойызға дейін, яғни үш пойызға артық жүруге мүмкіндік береді, сондай-ақ жергілікті жолдардың өткізу қабілеті де артады. 2017 жылдың қаңтар айында L. K. Comstock & Company Inc. компаниясы 223,3 миллион долларлық келісімшартты орындауға таңдалды. Жобаға сондай-ақ 309 R160 вагонын CBTC жүйесімен үйлесімді ету кірді, 2022 жылдың сәуір айына қарай бұл көрсеткіш 335 жиынтыққа жеткізілді. Бірінші кезеңнің соңғы бөлігі 2022 жылдың ақпан айында іске қосылды. 2021 жылдың желтоқсанында MTA кеңесі Queens Boulevard Line желісінің шығыс бөлігінде CBTC орнату бойынша үш келісімшарттың біріншісін бекітті. 2023 жылдың 17 наурызында New York City Transit кешкі және түнгі E, F және R бағыттарына түзетулер енгізді, бұл Queens Boulevard Line желісінде Union Turnpike мен 179-шы көше арасындағы CBTC орнатуына байланысты, түнгі пойыздарды сақтау үшін Forest Hills-тің батысындағы экспресс жолдарының пайдаланылуын қажет етеді. Сағат 21:30-дан кейін Queens бағытындағы R пойыздары Queens Plaza станциясында аяқталады, ал Queens бағытындағы E және F пойыздары R бағытының орнына толықтыру үшін Queens-тегі жергілікті аялдамаларды жасайды. Brooklyn бағытындағы F пойыздары сағат 22:45-тен кейін Queens-те толықтырумен жүреді. MTA бұл өзгерістердің қанша уақытқа созылатынын нақтыламады. Желі кем дегенде Hillside, Springfield Boulevard және Braddock Avenue қиылысына дейін (соңғы екеуі бұрын Rocky Hill Road-тың бөлігі болған) Queens Village-қа, ал кейін Nassau округінің шекарасына жақын Bellerose-тағы Little Neck Parkway-ге дейін созылуы жоспарланған. Springfield Boulevard-қа созылу, келісімшарт сызбаларында 108-ші бағыттың 13-ші бөлімі ретінде белгіленген, D3 және D4 экспресс жолдарының екі жолды созылуын, 187-ші көше, 197-шы көше, Cross Island Boulevard (қазіргі Francis Lewis Boulevard), 214-ші көше және Springfield Boulevard-тағы терминал сияқты бес станцияны қамтиды. Springfield Boulevard-тан басқа барлық станцияларда екі жақты платформалар болады. Hillside Avenue 1930 жылдары 218-ші және 229-шы көшелер арасында Springfield Boulevard станциясын салу және Hillside Avenue-ді Springfield Boulevard және Braddock Avenue-дің астынан өткізу үшін кеңейтілді. Springfield Boulevard және Braddock Avenue-де алты станция кіреберісі болжамдалған. Станция 88-ші авенюге дейін созылуы тиіс еді. Екі жол 229-шы көшеге дейін жалғасады. 1950 жылы желі 179-шы көшеге дейін созылған кезде, оны Hillside Avenue арқылы шығысқа қарай одан әрі созуға мүмкіндік беру үшін шаралар қабылданды. 179-шы көшеден шығысқа қарай екі төрт жолды деңгей бар, екеуі де пойыз сақтау үшін пайдаланылады. Жоғарғы деңгей шығысқа қарай созылуы жоспарланған, ал төменгі деңгей пойыздарды ауыстыру және сақтау үшін пайдаланылуы тиіс еді. Жоғарғы деңгейдегі жолдар төменгі деңгейдегі жолдардан ұзын, сонымен қатар жоғарғы деңгейдегі жолдарда бамперлерде ағаштан жасалған бөліктер бар. Жолдар 184-ші көшеге дейін жалғасады. 63-ші Drive станциясында ұқсас қоңыраулар бар, олар LIRR магистральдық желісімен (Whitepot Junction) бұрынғы LIRR Rockaway Beach тармағының белсенді емес бөлігіне тікелей қосылуы мүмкін еді. Батысқа қарай бір аялдамада орналасқан Woodhaven Boulevard станциясында экспресс станциясына айналдыруға мүмкіндік бар. Briarwood станциясынан шығысқа қарай Van Wyck Boulevard (қазіргі Van Wyck Expressway) арқылы Rockaway Boulevard-қа, қазіргі John F. Kennedy International Airport-ының жанына созылу үшін қосымша жолдар салынған.

Іс-қимыл бағдарламасы

1960 жылдардың ортасында МТА-ның іс-қимыл бағдарламасы шеңберінде ұсынылған Арчер даңғылы мен 63-ші көше метро желілері, Квинс бульвары желісінің қызметін кеңейтудің екі бөлігі болды. LIRR Rockaway Beach тармағына қосылу туралы ұсыныс қайта көтерілді, сондай-ақ жылдам транзит қызметі жоқ Квинстің шеткі аймақтарына басқа LIRR тармақтары арқылы жаңа желілер салу ұсынылды. Бұл жоспарлар (олардың ең маңыздылары төменде сипатталған) 1970-ші жылдардағы қаржылық дағдарыс салдарынан тоқтап қалды, бұл Арчер даңғылы мен 63-ші көше желілерінің аяқталуын кешіктірді. Кейінірек жасалған ұсыныстарда, LIRR Montauk тармағы арқылы (қазір жолаушылар тасымалы тоқтатылған) Archer Avenue желісіне тікелей бағыт салу қарастырылды. Айналма жол құрылысы егер басталатын болса, сол үшін туннельдің соңына қоңырау тәрізді саңылау салынды.

Солтүстік-шығыс Куинс желісі

Бұл уақытта көп жарияланбаған тағы бір жоспар болды – Вудхейвен бульвары маңындағы Куинс бульварының басты желісінен бөлініп, Лонг-Айленд экспресс-жолы (LIE) бойымен Куинс колледжінің Киссена бульварына, содан кейін Фреш-Медоус пен Бейсайдке дейін созылатын тармақ желісі. Бұл "Солтүстік-Шығыс Квинс" желісі немесе 131 C маршруты, жоспарланған экспресс-жолдың кеңейтілуімен бірге салынуы тиіс еді. Метро жолдары экспресс-жолдың астына, оның сервистік жолдарының астына немесе Чикаго "L" жүйесінің Конгресс тармағы сияқты кеңейтілген LIE-дің ортасына орналастырылатын еді.