Жаңа Йорк қалалық көлік жүйесі

Кіріспе

Автобус және метро операторы

235 автобус
25 метро немесе жай ғана Транзит, сондай-ақ MTA Нью-Йорк қалалық транзиті) – Нью-Йорк штатындағы қоғамдық көлікті басқаратын АҚШ-тың қоғамдық мүдделерді қорғайтын корпорациясы. Солтүстік Америкадағы ең жүйелі және ірі көлік жүйесінің бөлігі – Метрополитендік көлік басқармасының құрамындағы NYCTA күніне 8 миллион жол тасымалдайды (жыл сайын 2,5 миллиардтан астам). NYCTA келесі жүйелерді басқарады:
Нью-Йорк қалалық метрополитені, Манхэттен, Бронкс, Бруклин және Куинс аудандарын қамтитын жылдам транзиттік жүйе;
Стейтен аралы теміржолы, Стейтен аралындағы жылдам транзиттік желі (Стейтен аралы жылдам транзиттік операциялық басқармасының еншілес компаниясы);
Нью-Йорк қалалық автобустары, барлық бес ауданды қамтитын кең автобус желісі (МТА өңірлік автобус операцияларының еншілес компаниясы).

Атауы

Бірлескен корпоративтік имиджді қалыптастыру мақсатында 1994 жылы Метрополитен көлік басқармасы өз еншілес және байланысты компанияларының әрқайсысына кең таралған атаулар берді. Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы қазір MTA New York City Transit (NYCT) деп белгілі (немесе көлік құралдарында MTA New York City Bus және MTA New York City Subway), бірақ бұрынғы атауы құжаттар мен шарттарда заңды мәртебесін сақтайды. Дегенмен, жаңа шарттар мен сұраныс-шарттарда да кең таралған атау қолданылады. Басқарма кейде NYCT (Нью-Йорк қаласының көлігі үшін) немесе жай ғана TA (көлік басқармасы үшін) деп те аталады.

Басқару құрылымы

МТА төрағасы мен мүшелері, заң бойынша, сондай-ақ Транзиттік биліктің төрағасы мен мүшелері ретінде қызмет етеді және Манхэттен мен Бронкстің жер үсті транзитін басқару операциялық органының директорлары болып табылады. МТА атқарушы директоры лауазымы бойынша Транзит органының атқарушы директоры болып табылады. Транзит органының өз басқару құрылымы бар, ол күнделікті операцияларға жауапты, ал атқарушы қызметкерлер агенттік президентіне есеп береді. 2020 жылы Энди Байфордтың отставкасына байланысты президент лауазымы бос болды. Сара Файнберг пен Крейг Сиприано 2022 жылдың 2 мамырына дейін уақытша президенттер болып қызмет етті, содан кейін Ричард Дейви тұрақты түрде осы лауазымға тағайындалды.

Өмірбаян

Қазіргі метро бір кезде бір-бірімен бәсекелесетін үш бөлек жүйеден тұрады. Олардың екеуі жеке компаниялармен салынған және басқарылған: Август Белмонттың Interborough Rapid Transit Company (IRT) және Бруклин–Манхэттен Транзит корпорациясы (BMT). Үшіншісі, мемлекеттік тәуелсіз метро жүйесі (IND) Нью-Йорк қаласына тиесілі және басқарылатын. 1940 жылдың 1 маусымында қала IRT және BMT жүйелерін 317 миллион долларға сатып алып, IND-мен біріктіре отырып, Нью-Йорк қалалық көлік басқармасын (NYCBOT) құрды. Статен-Айлендтегі автобустарды 1946 жылы мерзімі біткен франшиза бойынша жеке компания басқарған. Компания франшизасын жаңартудан бас тартатыны белгілі болған соң, аудан тұрғындарының тобы жұмысты жалғастыру үшін Isle Transportation Company ұйымдастырды. Алайда, бұл топ қаржылық қиындықтарға тап болды және 1947 жылдың 23 ақпанында қала компанияны өз бақылауына алды. Осылайша, қала Статен-Айлендтегі барлық автобус бағыттарын бақылады. 1947 жылдың 30 наурызында қала Куинстегі жеке меншік желілерінің жартысын құрайтын Солтүстік Жағалау Автобус Компаниясының автобус бағыттарын, компанияның қаржылық қиындықтарына байланысты өз бақылауына алды. 1948 жылдың 24 қыркүйегінде қала осыған ұқсас себептермен Манхэттендегі бес автобус желісін сатып алды. BOT-тың жер үстіндегі жұмысы троллейбустар, троллейбус вагондары, бензин және дизельді автобустар сияқты түрлі жабдықтардың қажеттілігіне байланысты қымбатқа түсті, олардың көпшілігі ескірген және жаңаруды қажет еткен. NYCTA 1953 жылдың 15 маусымында BOT-тың орнын ресми түрде иеленді, оның құрамында бес жалақысыз мүше болды. Хью Кейси агенттіктің алғашқы отырысында төраға болып сайланды. Жаңа Транзиттік Билік Нью-Йорк портының қазіргі Порт Билігі (қазір Нью-Йорк және Нью-Джерси Порт Билігі деп аталады) және Триборо көпірлері мен туннельдер билігі (қазіргі MTA бөлігі) үлгісінде құрылды. Осы кезде қала үкіметі IRT, BMT және IND метро желілерін, сондай-ақ жер үсті жүйесін (автобустар және 1956 жылға дейін көше вагондары) жалға алды. NYCTA құрудың басты мақсаты – транзит саясатын, әсіресе, транзит бағасын белгілеуді қалалық саясаттан шығару болды. 1953 жылдың 25 шілдесінде баға 15 центке дейін өсірілді және метро мен жоғары платформа бағаларын төлеу үшін билет енгізілді. Автобус және троллейбус бағалары әлі де тек қолма-қол ақшамен төленеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, TA-ның капиталдық қажеттіліктері қала мен штат бірлесіп қаржыландырды, бірақ бұл қолдау 1960 жылдары, негізінен губернатор Рокфеллердің ықпалымен тоқтатылды. 1965 жылы мэрлікке кандидат Джон Линдсей Триборо көпір және туннельдер басқармасының (TBTA) түсімдерін NYCTA-ның дефицитін өтеу үшін пайдалануға уәде берді. 1966 жылдың қаңтарында Нью-Йорк штаты губернатор Нельсон Рокфеллердің көмегімен Лонг-Айленд темір жолын оның корпоративтік ұйымынан, Пенсильвания темір жолынан сатып алды және ол Метрополитен жолаушылар көлігі басқармасының (MCTA) бөлігі болды. Рокфеллер Джон Линдсейдің, қала әкімі сайлауында жеңіске жеткеннен кейін, TBTA артықшылықтарын NYCTA үшін пайдалану жоспарын көрді және MCTA-ны NYCTA мен TBTA-ға бақылау үшін кеңейтуге шешім қабылдады. MCTA атын Метрополитендік көлік басқармасы (MTA) деп өзгертті. MTA құрылған кездегі заң жобасына байланысты 1967 жылдың қарашасында сайлаушылар мақұлдаған немесе мақұлдамаған 2,5 миллиард долларлық облигация шығарылды. Облигациялардың көпшілігі штаттың көпшілік көлік жүйесіне, соның ішінде Нью-Йорк қаласына, Нассау, Саффолк, Вестчестер, Путнам, Датчесс, Рокленд және Ориндж округтеріне бағытталды. Сайлаудың алдындағы күні екі жаңа R40 вагоны IND Sixth Avenue Line Herald Square станциясында көрсетілді. Облигацияларды шығару мақұлданды және MTA 1968 жылы NYCTA-ны басып алуға дайын болды. 1967 жылдың 31 желтоқсанына дейінгі түнде NYCTA және еңбек одағы ереуілге бармау туралы келісім жасады. Келісім бойынша, қызметкердің жасы елуден асқан жағдайда, ол жиырма жыл қызмет еткеннен кейін жартылай жалақымен зейнеткерлікке шыға алады. Бұл кейіннен мәселе туғызды, өйткені көптеген транзиттік қызметкерлер осы мүмкіндікті пайдалану үшін зейнеткерлікке шықты. 1968 жылдың 1 наурызында NYCTA және оның еншілес ұйымы Манхэттен және Бронкстің жер үсті транзиті операциялық басқармасы (MaBSTOA) Метрополитендік көлік басқармасының (MTA) бақылауына алынды және қазір оның құрамына кіреді. Осы мәселелерді шешу үшін «Метро іс-қимыл жоспары» және «Автобус іс-қимыл жоспары» жарияланды.

The subway system today is composed of what once were three separate systems in competition with one another. Two of them were built and operated by private companies: August Belmont's Interborough Rapid Transit Company (IRT) and the Brooklyn–Manhattan Transit Corporation (BMT). The third, the public Independent Subway System (IND) was owned and operated by the City of New York. The IRT and BMT systems were acquired by the city on June 1, 1940, for $317,000,000 and consolidated with the IND into the New York City Board of Transportation (NYCBOT). The buses on Staten Island had been operated by a private company operating under a franchise that expired in 1946. When it became known that the company would not renew its franchise, a group of residents in the borough organized the Isle Transportation Company, to continue operation. This group ran into financial difficulties and the city took over the company on February 23, 1947. The city then controlled all of the bus routes on Staten Island. On March 30, 1947, the City took over the bus lines of the North Shore Bus Company, which comprised half of the privately owned lines in Queens, after that company went into financial troubles. On September 24, 1948, the City acquired five bus lines in Manhattan for similar reasons. The surface operation of the BOT was a costly operation, resulting from the various equipment that was required, including trolley cars, trolley coaches, gasoline and diesel buses, of which many were obsolete and in need of replacement. The NYCTA formally succeeded the BOT on June 15, 1953, being composed of five unsalaried members. Hugh Casey was elected as the agency's chairman at the authority's first meeting. The new Transit Authority was modeled after the existing Port of New York Authority which now calls itself the Port Authority of New York and New Jersey and Triborough Bridge and Tunnel Authority, the latter of which is also now part of the MTA. At this time, the city government leased the IRT, BMT, and IND subway lines and the surface system (buses and, until 1956 street cars). A major goal of the formation of the NYCTA was to remove transit policy, and especially the setting of the transit fare, from City politics. The fare was increased to fifteen cents on July 25, 1953, and a token was introduced for paying subway and elevated fares. Bus and trolley fares continued to be paid by cash only. Historically, the TA's capital requirements were met by the city and state jointly, but this support was withdrawn, primarily by Governor Rockefeller, in the 1960s. In 1965, mayoral candidate John Lindsay pledged to use the toll revenues from the Triborough Bridge and Tunnel Authority (TBTA) to offset the NYCTA's deficits. In January 1966, New York State, with the help of Governor Nelson Rockefeller, purchased the Long Island Rail Road from its corporate parent, the Pennsylvania Railroad, and it became part of the Metropolitan Commuter Transportation Authority (MCTA). Rockefeller saw the difficulty that John Lindsay, who had since won the mayoral election, had in his plan to use the TBTA surpluses for the NYCTA, and decided to expand the MCTA to give it oversight to the NYCTA and the TBTA. The MCTA would be renamed the Metropolitan Transportation Authority (MTA). Tied to a bill with the creation of the MTA was a $2.5billion bond issue that would be approved or disapproved by voters in November 1967. A majority of the bonds would go to the state's mass transit systems, with a majority going to New York City, and to Nassau, Suffolk, Westchester, Putnam, Dutchess, Rockland, and Orange Counties. The day prior to the election, two brand new R40 cars were displayed on the IND Sixth Avenue Line at Herald Square. The bond issue passed, and the MTA was set to take over the NYCTA in 1968. The night before December 31, 1967, the NYCTA and the TWU made an agreement to avoid a strike. The deal gave NYCTA workers the ability to retire with about half pay after twenty years if the employee was over fifty years old. This would later cause problems, as large numbers of transit workers would retire to take advantage of these benefits. On March 1, 1968, the NYCTA, and its subsidiary, the Manhattan and Bronx Surface Transit Operating Authority (MaBSTOA), were placed under the control of, and are now affiliates of the Metropolitan Transportation Authority (MTA). To resolve these issues, a "Subway Action Plan" was revealed, as well as a "Bus Action Plan".

COVID-19 пандемиясы

2020 жылдың 25 наурызынан бастап Нью-Йорктегі COVID-19 пандемиясының бірінші толқыны кезінде жолаушылар санының төмендеуіне байланысты автобустар мен метролардағы қызмет көлемі қысқартылды. Наурыз айының соңында NYCTA уақытша президенті Сара Файнберг "мен үшін тоқтату дұрыс емес сияқты" және "қарастырылмады" деді. Файнберг сондай-ақ, жедел жәрдемде жұмыс істейтін қызметкерлерге қауіп ақысы төлеуді қолдады. Сәуір айында Файнберг МТА-ны "өзінің қызметкерлерін қорғау үшін жылдам және шешімді әрекет ететін елдегі ең белсенді көлік мекемесі" деп атады. 2020 жылдың 22 сәуіріне қарай COVID-19 салдарынан 83 агенттік қызметкері қаза тапты; агенттік олардың отбасыларына 500 000 доллар көлемінде өлім жәрдемақы төленетінін хабарлады. 2020 жылдың мамыр айынан бастап станциялар тазалау мақсатында түнгі уақытта жабыла бастады; түнгі жабылу пандемия аяқталғаннан кейін тоқтатылатын уақытша шара ретінде жарияланды. Пойыздар мен станциялар бұрынғыдан да жиі тазаланды.

Төрағалар

+NYCTA президенттері (1973 – қазіргі уақытқа дейін) Джон Г. ДеРус 1973 – 1979 Джон Д. Симпсон 1979 – 1984 Дэвид Л. Ганн 1984 – 1990 Алан Ф. Киппер 1990 – 1996 Лоренс Г. Рейтер 1996 – 2007 Говард Робертс 2007 – 2009 Томас Прендергаст 2009 – 2013 Кармен Бианко 2013 – 2015 Вероника "Ронни" Хаким 2016 – 2017 Энди Байфорд 2018 – 2020 Сара Файнберг (уақытша) 2020 – 2021 Крейг Циприано (уақытша) 2021 – 2022 Ричард А. Дейви 2022 – қазіргі уақытқа дейін

Шабуылдар

Нью-Йорк қалалық транзиттік басқармасының Нью-Йорк қалалық метрополитеніне және Бруклин, Манхэттен және Бронкс қалаларындағы қызметкерлері Американың көлік жұмысшылары одағының 100-ші жергілікті бөлімінің мүшелері, ал Куинс және Стейтен-Айленд автобус қызметкерлері әртүрлі Біріккен көлік одақтарының жергілікті бөлімдерімен өкілдік етіледі. 1949 жылы Көлік жұмысшылары одағы мен қала әкімі Уильям О'Двайер басшылығындағы Көлік басқармасы ТДБ арасында барлық жүйе қызметкерлерін өкілдік ету құқығын беретін өзара түсіністік туралы меморандумға қол қойылды. 1954 жылы NYCTA бойынша жалпы өкілдік сайлау өтті. Ол TWU-ға NYCTA-ның барлық сағаттық еңбекшілері үшін эксклюзивті ұжымдық келіссөздер жүргізу құқығын берді, бірақ Куинс және Стейтен-Айленд автобус бөлімдері Американың көшелік электр теміржолы және моторлы көлік қызметкерлерінің біріккен қауымдастығының құрамында қалды, ол 1964 жылы Біріккен көлік одағы болып қайта аталды. Локомотив инженерлерінің бауырластығын үлгі еткен NYCTA локомотившілері 1954 жылы өздерінің мүдделерін қорғау үшін Локомотившілердің қайырымдылық қоғамы (ЛҚҚ) деп аталатын өз кәсіподағын құрды. 1956 жылы маусымның ыстық күнінде олар BMT бөлімшесінде қызметті тоқтатты. Ереуілден кейін оның президенті Теодор Лус және басшылығы жұмыстан босатылды, бірақ ереуілге қайта шықпауға келіскеннен кейін қайта қызметке орналастырылды. MetroCard деп аталатын жол төлемі жүйесі енгізілді, ол жолаушыларға метро станциясының кассасында немесе автоматтан төленген сомаға тең жол төлемін жүзеге асыру үшін құндылығы сақталған карталарды пайдалануға мүмкіндік берді. Бастапқыда Cubic Transportation Systems компаниясы әзірлеген және басқарған MetroCard 1997 жылы жолаушыларға екі сағат ішінде метро мен автобус арасында тегін ауысуға мүмкіндік беру үшін жаңартылды, ал 2001 жылы метро станциялары арасында бірнеше MetroCard арқылы ауысу мүмкіндігі қосылды. 1998 жылы шектеусіз сапарларға арналған MetroCard енгізілгеннен кейін, Нью-Йорк қалалық транзиттік жүйесі Сан-Францискодағы BART-тан басқа, Америка Құрама Штаттарындағы шектеусіз автобус және жылдам транзиттік сапарларға билеттерді ұсынатын соңғы ірі транзиттік жүйе болды. Шектеусіз сапарларға арналған MetroCard 7 және 30 күндік кезеңдерге қол жетімді. Бір күндік "Қызықты сапар" және 14 күндік карталар да ұсынылды, бірақ кейіннен тоқтатылды. 2016 жылдың сәуір айында MTA 2022 жылға дейін MetroCard-ты алмастыратын байланыссыз "Жаңа тарифтік төлем жүйесі" үшін ұсыныстар қабылдады. 2017 жылдың 23 қазанында MetroCard-тың біртіндеп тоқтатылып, Cubic компаниясы жасаған байланыссыз төлем жүйесі OMNY-ға алмастырылатыны туралы хабарланды, төлем Apple Pay, Google Pay, жақын қашықтықтағы байланыс технологиясы бар дебеттік/кредиттік карталар немесе радиожиіліктік идентификациялық карталар арқылы жүзеге асырылады. Хабарламада 2018 жылдың соңына дейін 500 метро станциясының және 600 автобустың айналым пунктерінде осы жүйенің кеңейтілуі, ал 2020 жылға дейін барлық автобустар мен метро станцияларында электрондық төлемді қабылдау көзделген. Алайда, MetroCard қолдауы 2024 жылдың сәуір айына дейін сақталады.

Employees of the New York City Transit Authority assigned to the New York City Subway and in Brooklyn, Manhattan, and the Bronx are members of the Transport Workers Union of America Local 100, with Queens and Staten Island bus personnel represented by various Amalgamated Transit Union locals. In 1949, the Transport Workers Union and the Board of Transportation, under Mayor Willian O'Dwyer signed a Memorandum of Understanding that gave the right to represent all of the system's workers to the TWU. In 1954 an NYCTA wide representation election took place. It gave TWU exclusive collective bargaining rights for all hourly workers for the NYCTA, except for those in the Queens and Staten Island Bus Divisions, which remained a part of the Amalgamated Association of Street Electric Railway and Motor Coach Employees of America, which became the Amalgamated Transit Union in 1964. After looking at the Brotherhood of Locomotive Engineers as their model, NYCTA motorman formed their own union in 1954, a Motormen's Benevolent Association (MBA) to further their interests. In 1956 they went on strike on a hot June day, tying up service on the BMT Division. Its president, Theodore Loos, and its leadership were fired after the strike, but were reinstated after agreeing not to strike again. a fare system called the MetroCard was introduced, which allowed riders to use cards that have stored value to pay fares equal to the amount paid at a subway station booth or vending machine. Designed and initially operated by Cubic Transportation Systems, the MetroCard was enhanced in 1997 to allow passengers to make free transfers between subways and buses within two hours; several MetroCard only transfers between subway stations were added in 2001. With the addition of unlimited ride MetroCards in 1998, the New York City Transit system was the last major transit system in the United States, with the exception of BART in San Francisco, to introduce passes for unlimited bus and rapid transit travel. Unlimited ride MetroCards are available for 7 day and 30 day periods. One day "Fun Pass" and 14 day cards were also introduced but have since been discontinued. In April 2016, MTA solicited proposals for a contactless "New Fare Payment System" to replace the MetroCard by 2022. On October 23, 2017, it was announced that the MetroCard would be phased out and replaced by OMNY, a contactless fare payment system also made by Cubic, with fare payment being made using Apple Pay, Google Pay, debit/credit cards with near field communication technology, or radio frequency identification cards. The announcement calls for the expansion of this system to a general use electronic fare payment system at 500 subway turnstiles and on 600 buses by late 2018, with all buses and subway stations using electronic fare collection by 2020. However, support for the MetroCard is slated to remain in place until April 2024.