Кіріспе
1927 жылдан 1988 жылға дейін Австралия Парламентінің орны Ескі Парламент үйі, бұрын Уақытша Парламент үйі деп аталған, 1927 жылдан 1988 жылға дейін Австралия Парламентінің резиденциясы болды. Ғимарат 1927 жылдың 9 мамырында Парламент Мельбурннен жаңа астана Канберраға көшкеннен кейін жұмысын бастады. 1988 жылы Ұлттық Парламент Капитал-Хиллдегі жаңа Парламент үйіне көшірілді. Бұл үй уақытша көрмелерге, лекцияларға және концерттерге де арналған кеңістік ретінде қызмет етеді. Ескі Парламент үйі Бёрли Гриффин көліне қарай орналасқан, Парламент үйінің алдында және Австралия соғыс ескерткішімен бір қатарда орналасқан. 2008 жылдың 2 мамырында ол Премьер-Министр мен Министрлер кабинетінің атқарушы органы мәртебесін алды. 2009 жылдың 9 мамырында атқарушы орган Ескі Парламент үйіндегі Австралия демократиясы мұражайы (MoAD) деп қайта аталды және Арнайы Министрге бағынды. Джон Смит Мердок және Жұмыс және теміржол департаментінің көмекшілері тобы жобалаған бұл ғимарат уақытша да, тұрақты да емес – Парламенттің қажеттіліктерін ең көп дегенде 50 жыл бойы қамтамасыз ететін "уақытша" ғимарат ретінде көзделген. Жоба ғимараттың өзінен бастап оның бақтарын, интерьерін және жиһаздарын қамтиды. Ғимарат 1920-1930 жылдары Канберрада салынған Австралия үкіметінің ғимараттарында кеңінен қолданылған қарапайым немесе "жалаңашталған" классикалық стильде салынған. Онда бағаналар, антаблементтер немесе фронтондар сияқты классикалық архитектуралық элементтер жоқ, бірақ неоклассикалық архитектураға тән реттелгендік пен симметрия сақталған.
Old Parliament House, formerly known as the Provisional Parliament House, was the seat of the Parliament of Australia from 1927 to 1988. The building began operation on 9 May 1927 after Parliament's relocation from Melbourne to the new capital, Canberra. In 1988, the Commonwealth Parliament transferred to the new Parliament House on Capital Hill. It also serves as a venue for temporary exhibitions, lectures and concerts. Old Parliament House is, looking across Lake Burley Griffin, situated in front of Parliament House and in line with the Australian War Memorial. On 2 May 2008, it was made an Executive Agency of the Department of the Prime Minister and Cabinet. On 9 May 2009, the Executive Agency was renamed as the Museum of Australian Democracy at Old Parliament House (MoAD), reporting to the Special Minister of State. Designed by John Smith Murdoch and a team of assistants from the Department of Works and Railways, the building was intended to be neither temporary nor permanent—only to be a "provisional" building that would serve the needs of Parliament for a maximum of 50 years. The design extended from the building itself to include its gardens, décor and furnishings. The building is in the Simplified or "Stripped" Classical Style, commonly used for Australian government buildings constructed in Canberra during the 1920s and 1930s. It does not include such classical architectural elements as columns, entablatures or pediments, but does have the orderliness and symmetry associated with neoclassical architecture.
Фасад және дизайн элементтері
Ескі Парламент үйі – үш қабатты кірпіш ғимарат, негізгі қабаты ортаңғы деңгейде орналасқан. Мурдок оны қарапайым және функционалды етуді көздеген, және бұл дизайнның барлық аспектілерінде көрінеді, ішкі жабдықтар мен жиһаздарға дейін. Фасады бастапқыда терезелер мен балкондардың тік торлы жүйесін қамтыды, төрт бөлігінде аркалы қола терезелер мен сатылап орналасқан парапеттер болды. Ғимараттың алдыңғы жағы тек екі қабатты көрінеді, екі пікірсайыс залының орналасқан жерін көрсететін, ортасынан екі жағында биік конструкциялармен, ал ортасында Патшалар залы орналасқан. Мурдоктың қарапайым классикалық дизайны негізгі шаршыға негізделген, бұл ғимаратқа терезелер және басқа элементтер, соның ішінде (қазір жабық) верандалар мен колоннадалар тұрғысынан дұрыс пропорцияны қамтамасыз етеді. Палаталардың шатырына дейінгі ғимараттың биіктігі (флагштокты есептемегенде) ... құрайды. Ғимарат Канберраның саз кірпіштерінен, ағаштан және жеңіл бетон едендерден салынған. Ол бастапқыда ақ бетонмен жабынған, кейіннен боялған, тек табиғи түсінде қалдырылған кірпіштен жасалған тұғырынан басқа. Бастапқы шатырлар қабатты бетон плиталардан жасалған, мембранамен су өткізбейтін жабынмен және битумды жабынмен аяқталған, ол үстімен жүруге арналған. Шатыр сызығында, басты кіреберістің екі жағында Корольдік және Ұлттар Достастығының гербтерінің үлкен суреттері бейнеленген. Алдыңғы баспалдақтағы қоршаулар федералды парламент ғимаратты қалдырғаннан кейін орнатылған және оның активті кезеңінде болған жоқ. Ішкі кеңістік декорация мен жиһазда жалпы мотивтер мен қарапайым сызықтарды қолдана отырып, сыртқы пішінінің классицизмін жалғастырады. Австралия Ұлттар Достастығының федералдық сипатын көрсету үшін ғимарат Австралияның әртүрлі аймақтарынан алынған ағаштарды кеңінен пайдаланады, әр штаттың (Оңтүстік Австралиядан басқа) әртүрлі мақсаттар үшін қолданылатын ағаштары бар. Бұған қоса, ғимарат терезелер, люктер және жарық шұңқырларынан келетін табиғи жарықты тиімді пайдалану үшін жобаланған. Мұраны сақтау және қалпына келтіру жұмыстары Мұраны басқару жоспарында көрсетілгендей жүргізілуде.
Жоспар
Классикалық формаларын сақтай отырып, ғимарат бірнеше негізгі кеңістікке негізделген күшті симметриялық жоспарлауға ие. Уолтер Берли Гриффин мен Марион Махони Гриффиннің жобасындағы жер осьтерінің бөлігі болған ғимараттың негізгі осі Король залы, Парламент кітапханасы және артқы жағындағы асханалар арқылы өтеді. Көлденең осьте Король залының екі жағында Өкілдер палатасы мен Сенат палаталары орналасқан. Бастапқыда H әрпіндей пішінде болған ғимарат, түрлі кеңейтулердің нәтижесінде қазір үлкен тіктөртбұрыш түрінде, ал арт жағында шағын проекциясы бар. Қазіргі уақытта ғимаратта төрт аула және бірнеше жарық шұңқырлары бар. Аулалар бірінші қабатта колоннадалармен және басты қабатта (қазір жабық) верандалармен қоршалған. Орталық орнында Король залы орналасқан. Ол бөлмедегі мүсіні орналасқан король Георг V-нің құрметіне аталған. Король залымен тікелей іргелес Өкілдер палатасы (оңтүстік-шығыста) және Сенат (солтүстік-батыста) орналасқан. Артында Парламент кітапханасы (1998 жылдан 2008 жылға дейін Ұлттық портреттер галереясы орналасқан) және одан кейін асханалар орналасқан. Ғимараттың басты қабатының қалған бөлігі кеңселер мен мәжіліс залдарына бөлінген. Әрбір парламент палатасының екі жағында үкімет пен оппозициялық партиялардың мәжіліс залдары және әр блоктың соңында Өкілдер палатасының спикері мен Сенат төрағасы үшін арналған бөлмелер (бастапқы ниет бойынша) орналасқан. Ғимараттың арт жағында депутаттар мен сенаторларға, сондай-ақ "сырттан келгендерге" арналған асханалар болды. Жерасты қабатында техникалық қызметтер мен кеңселер, ал жоғарғы қабатта кеңселер мен парламенттік баспасөз галереясы орналасқан.
Патша залы
Кіреберісінен бастап, баспалдақ Патша сарайына жетелейді. Патша сарайы – үлкен шаршы бөлме, сыртқы жиегінде амбулатория орналасқан. Оған басты орталық кіреберіс арқылы және баспалдақпен кіруге болады. Орталық кеңістіктің төбесі күмбезделген және төрт жағынан да биік терезелер арқылы жарық түседі. Едені жарға және күміс шағыр ағашынан жасалған паркет. Бөлменің ортасында ғимарат салынған кездегі монарх, король Георг V-нің өмірден үлкен қола мүсіні тұр. Ол Йорк герцогы ретінде 1901 жылғы 9 мамырда Мельбурнде өткен алғашқы Ұлттар Достастығы Парламентінің ашылуында әкесі, король Эдуард VII-ні де өкілдік еткен. Бөлмені айнала қоршаған сегіз бағанада Ұлттар Достастығының құрылуына үлкен үлес қосқан тұлғалардың қола бейнелері бейнеленген. Амбулаторияда Австралияның генерал-губернаторларының, премьер-министрлерінің, Өкілдер палатасы спикерлерінің және Сенат президенттерінің портреттері, сондай-ақ ғимаратпен байланысты оқиғалардың суреттері, мысалы 1927 жылғы ашылу салтанаты көрсетілген.
Камералар
Сенаттың және Өкілдер палатасының залдары үлкен ішкі кеңістіктер, төбелері Король залынан едәуір жоғары. Екі зал да бірдей өлшемде, бірақ Австралия Конституциясының 24-бабында белгіленген талапқа қарамастан, Өкілдер палатасының мүшелерінің саны Сенаттағы мүшелер санынан мүмкіндігінше екі есе көп болуы керек. Екеуі де Мёрдоктың қарапайым классикалық стилін көрсететін ағаш панельдермен қапталған, жиһаздары да осы стильде жасалған. Қабырға панельдерінде, үстелдерде, орындықтарда және дастарқандарда қолданылған ағаш – Австралияның қара бұршақ ағашы мен Тасманияның қара ағашы. Әрбір залдағы қолмен тоқылған кілемдерде эвкалипт жапырақтары мен акация гүлдерінің суреті бейнеленген. Сенат залының ерекшелігі – қызыл түстің басымдылығы, ол кілемде де, орындықтар мен үстелдердің қызыл былғарысында да көрінеді. Бұл оның жоғарғы палата және Вестминстердегі Лордтар палатасы сияқты кеңес беруші палата ретіндегі рөлін көрсетеді. Орындықтар орталық үстелдің айналасында аттың подковасы тәрізді орналасқан. Әрбір сенатордың орындығы мен үстелі бар, соның ішінде алдыңғы қатарда отырғандардың (яғни министрлердің) да. Үстелдің соңында кеңсе қызметкерлеріне арналған үстел орналасқан, ал олардың артында президентке арналған үлкен орындық тұр. Оның артында монарх пен оның жұбайы немесе олардың орнына генерал-губернатор мен оның жұбайы парламенттің ресми ашылуы сияқты ресми шараларда пайдаланатын екі тақ орналасқан. Жиһаз Мёрдоктың қарапайым классикалық стилінде жасалған. Сенат залының қабырғалары қара бұршақ ағашымен қапталған (ол жиһаз жасауға да қолданылған), ал оның үстінде әр жағында галереялар орналасқан. Тақтың үстіндегі галерея баспасөз өкілдеріне арналған, ал қалғандары сенаторлардың, Өкілдер палатасының мүшелері мен жалпы жұртшылықтың қонақтарына берілген. Өкілдер палатасының дизайны Сенат залының дизайнына ұқсас. Алайда, бұл залдағы ерекшелік – жасыл түс, ол Вестминстер сарайындағы Өкілдер палатасынан мұраға алған төменгі палата және үкіметтер құрылатын палата ретіндегі Өкілдердің тарихи мәртебесін көрсетеді. Өкілдер палатасы мен Сенат залының арасында үш негізгі айырмашылық бар. Біріншіден, Өкілдер палатасы Сенатқа қарағанда орындықтармен көбірек толы, бұл мүшелер санын екі есе көбейту қажеттігін көрсетеді. Екіншіден, алдыңғы қатардағы орындықтар – үстелдері жоқ, бір-бірімен жалғасқан ұзын орындықтар, бұл Өкілдер палатасының алдыңғы қатардағы орындықтарына ұқсас. Үшіншіден, спикердің орындығы стильдік жағынан ерекшеленеді, өйткені ол 1926 жылы Империялық парламенттік қауымдастықтың британдық филиалы Австралия Парламентіне сыйға тартқан А. В. Н. Пугиннің британдық Өкілдер палатасындағы спикердің орындығының көшірмесі. Бұл орындық кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әуе шабуылынан қираған түпнұсқа спикердің орындығының орнына қойылды, ол Австралия Парламентінің британдық Өкілдер палатасына жасаған сыйы болды. Орындықтың үстіндегі Патшалық герб 1399 жылы Вестминстер залының құрылысында қолданылған еменнен жасалған. Подлокотникилердің бүгілетін бөліктері Трафальгар шайқасында (1805) Нельсонның флагманы HMS Victory-ден алынған еменнен жасалған. Бұл орындық Австралия Парламентінің британдық тарихпен және Вестминстердегі Парламентпен байланысын көрсетеді.
Ішкі бөлмелер
Мёрдок жобалаған интерьерлер ғимараттың маңызды бөлігінде сақталып қалған, кейде бастапқы жиһаздарымен бірге. Король залы мен палаталардан басқа, ең жақсы сақталған үш интерьер – Үкіметтік партия бөлмесі (Өкілдер палатасы жағында), Сенат клубының бөлмесі (Сенаттағы оппозициялық партия бөлмесі деп те аталады) және Сенат кеңсесінің басшысының кеңсесі (бұл бастапқыда Сенат президентінің кеңсесі болған). Барлығы Мёрдок пен оның командасы жасаған бастапқы жабдықтары мен жиһаздарын, қарапайым классикалық стильде сақтайды. Олар Мёрдоктың төртбұрышты мотивіне негізделген қарапайым формаларымен ерекшеленеді. Бастапқы ғимарат шағын болғандықтан, барлық депутаттарға жеке кеңселер қарастырылмаған. Бұл мәселені министрлердің өз ведомстволарында кеңселерге ие болуымен ішінара шешуге тырысты, бастапқыда шығыс және батыс блоктарында (Мёрдоктың жобасы бойынша салынған). Сондықтан партия бөлмелері – тек отырыстар өткізілетін орындар ғана емес, сонымен қатар жеке телефон кабиналары, жуынатын орындар, үстелдер және жақын әңгімелер үшін кішкентай аймақтар да бар.
Бау-бақшалар
Бастапқыда ғимараттың артқы аулалары бағаналы галерея арқылы бақтарға ашық болды, және Мердоктың ниеті мүшелер мен сенаторлар бақтарды ғимараттың бір бөлігі ретінде пайдалана алуы болған. Кейін бұл ниет жоғалды, себебі ғимараттың артқы жағына кеңселерді ұлғайту үшін қосымша ғимараттар салынды. Мердок сондай-ақ, жақын орналасқан бақтарды Парламент үйінің аулаларының жалғасы деп есептеді. Бұл парламенттік бақтар ғимараттың екі жағында орналасқан, олар тік қоршаулармен қоршалған және ағаштардың саны аз. Екі бақта да әрқайсысы төрт бөлікке бөлінген, олардың екеуінде гүлзарлар, ал қалған екеуінде демалыс алаңдары орналасқан. Сенат жағында теннис корты мен крикет алаңы бар, ал Өкілдер палатасы жағында теннис корты және боулинг/крокет алаңы бар. 1970 жылдары Өкілдер палатасының бақтарының көп бөлігі негізгі ғимаратқа қосылған қосымша ғимаратпен жабылған, бірақ ол кейін бұзылып, бақтар қалпына келтірілді. Ресми түрде қайта ашылу 2004 жылы өтті. Гүлзарларда көптеген түрлі сорттар өседі, соның ішінде көптеген ескі сорттар және көрнекті австралиялықтар мен шетелдік ұйымдар мен жеке тұлғалардың сыйлаған розалары бар. Бұл идеяның (және ұйымдастырудың) көп бөлігі Қара таяқтың сақшысы және кейін Сенат хатшысы болған Роберт Броиновскиге және бақтарды жобалаған Рекс Хейзлвудқа тиесілі. Олар сондай-ақ Король Джордж террасасының ар жағындағы Ұлттық гүлзардың дамуында маңызды рөл атқарды.
Ұзартулар
Ескі Парламент үйі бастапқыда тек "уақытша" деп жоспарланған, сондықтан барлық депутаттарға кеңсе орындары қарастырылмаған. Бұл орын тапшылығын Премьер-министр Джеймс Скуллиннің 1930 жылы өзінің бас кеңсесін Батыс блогынан ғимаратқа көшіруі одан әрі ушықтырды. Соңында барлық министрлер мен олардың ведомстволық қызметкерлері ғимаратқа орналасып, кеңсе орындары мәселесі күшейді. Депутаттарға қосымша кеңсе орындарын ұсыну үшін 1947 жылы ғимараттың арт жағына алғашқы кеңейтімдер салынды. 1964 жылы тағы бірнеше кеңейтімдер жүзеге асырылды. 1970 жылдары ғимараттың екі жағына және оңтүстік-батыс бұрышына ірі кеңейтімдер қосылды. Фасад Мердоктың жобасына сәйкес келетіндей етіп, сақталған архитектуралық стильде кеңейтілді. Өкілдер палатасы тарапынан кеңейтімдерге үлкен қажеттілік болды, бақтың маңызды бөлігі салынды және негізгі ғимаратқа көпірмен жалғастырылды. 1972–1973 жылдарғы кеңейтімдердің интерьері сол кездегі сән үлгілерін көрсетеді, бірақ қабырғаларға ағаш панельдер қолданылды, бұл ғимараттың ескі бөліктерімен үйлесімді, бірақ 1970 жылдарға тән стильде жасалған. Өкілдер палатасы тарапынан жасалған кеңейтімдер Премьер-министрдің кеңсесін (бастапқыда Спикерге арналған) және бастапқы Кабинет отырыстар залын бұзуға әкеп соқты. Бөлмелер 1988 жылдың мамыр айында Жаңа Парламент үйіне көшуге дейін Боб Хоук пайдаланған күйінде сақталды. Сенат тарапында да ұқсас кеңейтімдер жасалды, Сенат төрағасы үшін ұқсас стильде жаңа кеңселер салынды.
Жаңа Парламент құру
1914 жылғы 30 маусымда Парламент үйін жобалауға қатысу үшін 7 000 фунт стерлинг көлемінде ақшалай сыйлықпен конкурс жарияланды. Алайда, келесі айда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан, конкурс тоқтатылды. Ол 1916 жылғы тамызда қайта жарияланды, бірақ 1916 жылғы 24 қарашада тағы да белгісіз мерзімге шегерілді. Осы уақыт аралығында Комонвеллдің бас архитекторы Джон Смит Мердок өзінің қызметтік міндеттерінің бір бөлігі ретінде жобалау жұмыстарын жүргізді. Ол жобаға жеке қызығушылық танытпады, себебі оны ақшаның ысырабы деп есептеді және сол кезде оған жұмсалатын шығындарды дұрыс деп санамады. Дегенмен, ол жобаны іс жүзінде дайындады. Ескі Парламент үйінің құрылысы 1923 жылғы 28 тамызда басталды және 1927 жылдың басында аяқталды. Оны Австралияның түкпір-түкпірінен келген шеберлер мен материалдарды пайдалана отырып, Комонвелл Құрылыс департаменті салды. Жалпы құны шамамен 600 000 фунт стерлингті құрады, бұл бастапқы бағадан үш еседен астам. Ол тұрақты нысан салынғанша ең көп дегенде елу жыл бойы қолданылуы тиіс еді. 1923 жылы Канберра – аз ғана нысандары бар, шашыраңқы орналасқан шағын қала болды және онда әкімшілік немесе парламенттік функциялар болған жоқ. Ескі Парламент үйінің салынуы қала халқын екі есеге арттырды. Жобаға қажетті жұмысшылар мен олардың отбасылары лагерьтерде және поселкелерде орналастырылып, Канберраның қатал ауа райына төтеп берді. Парламент Канберрада отырыс кезеңін бастағаннан кейін, Мельбурннен Комонвелл мемлекеттік қызметкерлерін көшіру үшін , , (бұрынғы Бландфордия деп аталған) және аудандарында тиісті тұрғын үйлер салу қажет болды.
Алғашқы онжылдықтар
Ғимарат 1927 жылғы 9 мамырда Йорк герцогы мен герцогинясы (кейіннен король Георг VI және королева Елизавета, Королева Ана) тарапынан ашылды. Ашылу рәсімдері сол кездегі Канберраның сирек салынғандығы мен халықтың аздығын ескере отырып, әсем әрі керемет болды. Ғимарат көптеген Ұлыбритания туларымен және Австралия туларымен, сондай-ақ мерекелік ленталармен безендірілді, осыған ұқсас схемалар кейінірек өткен шараларда да қолданылды, әсіресе 1954 жылы Елизавета II алғаш рет Канберраға келіп, Парламентті ашқанда. Парламент алдындағы шарбақтардың бойында уақытша трибуналар орнатылды, олар көпшілікпен толды. Вираджури тайпасының ақсақалы Джимми Клементс, Брангл станциясынан (Тумут қаласының жанында) шамамен бір апта бойы жаяу келген, осы оқиғаға қатысқан жалғыз екі абориген австралиялықтың бірі болды. Уолтер Берли Гриффин Мельбурнға көшіп кеткендіктен, ашылу рәсіміне ресми шақыру алмады. Нелли Мелба ханым ұлттық әнұранды (сол кезде "God Save the King") орындады. Йорк герцогы алтын кілтпен алдыңғы есіктерді ашты және ресми делегацияны Король залына жетектеп, онда ол әкесі, Үндістан императоры Георг V-нің ескерткішінің ашылу салтанатын өткізді. Содан кейін герцог жаңа Сенат палатасындағы алғашқы парламенттік сессияны ашты. Парламент үйінің тікелей қарсысында орналасқан король Георг V-ке арналған үлкен ескерткіш 1953 жылы ашылды. Бұл ескерткіш 1968 жылы Австралия соғыс ескерткішіне тікелей көрініс ашу үшін жақын жерге көшірілді. 1945 және 1951 жылдары қайтыс болған Премьер-министр Джон Кертин және бұрынғы Премьер-министр Бен Чифли екеуі де Король залында сақтауға жатты.
Соңғы онжылдықтар
1972 жылғы 26 қаңтарда төрт абориген еркесі Австралиядағы жергілікті халықтың жер құқықтары және басқа да аборигендердің құқықтарына наразылық білдіру үшін шатырлар мен таңбаларды орнатып, осы жиынды Аборигендердің Шатыр Елшілігі деп атады. 2022 жылы елшілік 50 жылдығын тойлап, әлемдегі жергілікті халықтың жер құқықтары үшін ең ұзақ үзіліссіз наразылық акциясы болды. 1973 жылдың басында Австралиядағы жаһандық терроризмнің күшеюі – жаңа Уитлэм үкіметінің ерекше алаңдаушылығы – Парламенттегі қауіпсіздік жағдайына елеулі алаңдаушылық тудырды. Осы кезде Премьер-министр кеңсесі оқтан қорғалған шынымен жабдықталды. 1975 жылғы 11 қарашада Генерал-губернатордың ресми хатшысы Дэвид Смит, сэр Джон Керрдің Уитлэм үкіметін таратуынан кейін Парламентті тарату туралы жарлықты оқыды. Содан кейін Гоф Уитлэм жиналған халыққа сөз сөйлеп, оның сөздері Австралияның саяси тарихының танымал бөлігіне айналды. 1970 жылдарға қарай Ескі Парламент үйінің сыйымдылығы шектеулі болды және оған күрделі жөндеу мен қайта жаңарту қажет болды, әсіресе ол тұрақты құрылыс ретінде жоспарланбағандықтан және пайдалы өмірінің соңына жақындап қалғандықтан. Осы себепті 1970 жылдардың соңында Малкольм Фрейзердің үкіметі жаңа Парламент үйін салуға міндеттенді. 1988 жылғы 9 мамырда Елизавета II жаңа Парламент үйін ашқаннан кейін Ескі Парламент үйі бірнеше апта бойы қолданыла берді. Соңғы отырыс 3 маусымда сағат 12:26-да Сенат төрағасы сенатор Керри Сибраамен тоқтатылды. Осыдан кейін Ескі Парламент үйі бірнеше жыл бойы бос тұрды.
Жаңа Парламент үйінен кейінгі өмір
Парламент 1988 жылы жаңа ғимаратқа көшкеннен кейін Ескі Парламент үйін бұзу мәселесі ұзақ талқыланды. 1920 жылдары Уолтер Берли Гриффин сияқтылар ғимараттың орны тұрақты Парламент үйінің көрінісіне кедергі келтіреді деп сарсанады. Гриффин Ескі Парламент үйінің орналасуын "Айнсли тауынан Капитал төбесіне дейінгі жер осін бұзумен, алдыңғы ауланы қосалқы ғимараттармен толтыруға" теңеді, себебі ғимарат осы жер осіне кедергі келтіретін еді. Бірақ, ХХ ғасырдағы Австралия тарихындағы ғимараттың маңыздылығын қарастырғаннан кейін, үкімет оны сақтап қалу керектігіне шешім келдірді. Соңында, оның ең лайықты мақсаты – "саяси тарихтың ашық мұражайы" болуы тиіс деп белгіленді.
Ескі парламент үйіндегі Австралия демократиясы мұражайы
Ғимарат 2009 жылы Премьер-министр және Министрлер кабинетінің атқарушы агенттігі – Ескі Парламент үйіндегі Австралия демократиясы мұражайы ретінде қайта ашылды. Оның мақсаты – демократияны және Австралияның саяси тарихын дәріптеу. Австралия Премьер-министрлер орталығы Австралия демократиясы мұражайының бірінші кезеңі болды. Ол "Австралия демократиясының тарихын, бастауын және дәстүрлерін зерттеуді қолдайды, оның ішінде Австралия премьер-министрлеріне ерекше назар аударады". Орталық "Австралия демократиясының тарихы, бастауы, дәстүрлері және қазіргі кездегі тәжірибесіне қызығушылық танытқан, әсіресе Австралия премьер-министрлеріне қатысты зерттеулер жүргізетін ғалымдар мен суретшілерге" стипендиялар ұсынады. Қаржыландырудың қысқартылуына байланысты, 2016 жылы Австралия Премьер-министрлер орталығы тек онлайн форматқа көшті.
Уақытша Ұлттық портрет галереясы
Парламент үйінің кітапханасы 2009 жылы жаңа ғимаратқа көшкенге дейін уақытша Ұлттық портреттер галереясы ретінде ашылған болатын.
Өртке қарсы шабуылдар
Бұл ғимарат, сайланған билік өкілдерін және құқық қорғау органдарын, соның ішінде соттарды мойынламаған, "өздігінен басқарушы азаматтар" деп аталатын наразылықтар кезінде екі рет өртке түсті. Наразылық білдірушілер "Аборигендердің шатыр елшілігі" тобына енуге тырысты. 1972 жылы осы орынның құрылуына куә болған Нгунавал ақсақалы Матильда Хаус Уильямс өртті айыптап, бұл наразылықтың елшілікке немесе Канберраның жергілікті халықтарына қатысы жоқ екенін айтты. 2021 жылдың 21 желтоқсанында алдыңғы есіктер өртенді, оның себебі алғашқыда наразылық білдірушілердің кездейсоқ немесе қасақана тұтандыруы деп есептелді. Тоғыз күннен кейін, қасақана тұтандырылған ірі өрт есіктерге, портикке және қасбетке айтарлықтай зиян келтірді. 2022 жылға қарай жөндеу жұмыстары жүргізілуде, олардың құны 5,3 миллион доллардан аспауы тиіс. Жауаптылардың кейбіріне айып тағылды.
Инженерлік мұра сыйлығы
Ескі және жаңа Парламент үйі Австралия инженерлерінің Инженерлік мұраны тану бағдарламасы аясында Инженерлік мұраның ұлттық таңбасын алды.