Мозес Флитвуд Уокер: Бейсболдың алғашқы афроамерикалық ойыншысы

Кіріспе

Африкалық америкалық бейсболшы және жазушы (1856–1924)

Мозес Флитвуд Уокер (7 қазан 1856 – 11 мамыр 1924) – американдық кәсіби бейсбол ұстауы, тарихи тұрғыдан алғанда, Бас бейсбол лигасының (MLB) ойыншысы болған алғашқы қара нәсілді адам. Огайо штатының Маунт-Плезант қаласында туған, Оберлин колледжі мен Мичиган университетінің жұлдызды спортшысы Уокер 1884 жылғы маусымда Америка Ассоциациясының (АА) «Толедо Блю Стокингс» командасына қосылғанға дейін жартылай кәсіби және кіші лигаларда ойнады. Американдық бейсбол зерттеулер қоғамының (SABR) зерттеулері Уильям Эдвард Уайттың ірі лигалардағы алғашқы афроамерикалық бейсболшы болғанын көрсетсе де, Уокер, Уайттан айырмашылығы (өзін ақ адам ретінде көрсетіп, солай танылған), өзінің қара нәсілдік тегі туралы ашық айтқан және 19 ғасырдың соңында кең таралған нәсілдік дискриминацияға қарсы тұрған алғашқы адам болды. Оның інісі Велди сол жылы Толедо командасында осыған ұқсас жағдайға тап болған екінші қара спортшы болды. Уокер жарақат алғаннан кейін босатылғанға дейін Толедо үшін барлығы 42 ойын өткізді. Уокер 1889 жылға дейін кіші лигаларда ойнады және Джеки Робинсон 1947 жылы бейсболдағы түрлі-түстің бұзылуына дейін ірі лига деңгейінде ойнаған соңғы африкалық америкалық болды. Бейсбол карьерасынан кейін ол табысты кәсіпкер және өнертапқыш атанды. Қара ұлтшылдығын қолдаған Уокер інісімен бірге «Экватор» газетін шығарды. Ол Африкаға қайта көшіп кету туралы идеяларды зерттеу үшін «Біздің үй отармыз» (1908) атты кітабын жариялады. Ол 1924 жылы 67 жасында қайтыс болды.

Ерте өмір

Мұса Флитвуд Уокер 1856 жылы Маунт-Плезантта, Шығыс Огайодағы жұмысшы табының қаласында дүниеге келді. 1815 жылдан бері қашқан құлдарға пана болған жер еді ол. Халқының арасында квакерлердің көптеген өкілдері және бұрынғы Вирджиния құлдарының ерекше тобы болды. Уокердің ата-анасы, Мозес У. Уокер мен Каролина О’Харра екеуі де аралас нәсілді болған. Уокердің өмірбаясын жазған Дэвид В. Зангтың сөзіне қарағанда, оның әкесі Пенсильваниядан Огайоға келген, мүмкін квакерлердің қамқорлығын алған, және 1843 жылдың 11 маусымында штаттың тумасы О’Харраға үйленген. Уокер үш жасқа толғанда, отбасы солтүстік-шығысқа қарай 20 шақырымдай қашықтықтағы Стьюбенвиллге көшіп, онда Уокер аға Огайодағы алғашқы қарапайым дәрігерлердің бірі болды, кейіннен методисттік епископтық шіркеудің пасторы болды. Сол жылы Уокердің бесінші немесе алтыншы баласы, кіші інісі Уэлди дүниеге келді. Уокер мен Уэлди 1870-ші жылдардың басында Стьюбенвилл орта мектебінде оқыды, сол кезде қоғамда нәсілдік интеграция заңнамасы қабылданды. Ересек болғаннан кейін Уокер 1878 жылы Оберлин колледжіне түсіп, философия және өнер мамандығын таңдады. Оберлинде Уокер өте жақсы студент екенін көрсетті, әсіресе механика және риторика салаларында, бірақ екінші курста сабақтарға сирек қатысты. Уокердің бейсболмен қалай танысқаны белгісіз: Зангтың айтуынша, бұл ойын Стьюбенвилл балаларының арасында танымал болған, ал Оберлиннің дайындық бағдарламасында Уокер дайындық командасының ұстауы және бастапқы соққышы болған. Оберлин студенттері 1865 жылдан бері бейсбол ойнап келген, оның ішінде «қарға» бірінші базада ойнаған, бұл Уокердің колледждің алғашқы қара бейсболшысы еместігін көрсетеді. Уокер көзге түсіп, допты ұстау және алысқа соққы беру қабілеті үшін мектеп газеті «The Oberlin Review»-де айтылды. 1881 жылы Оберлин кампустан тыс жарыстарға тыйым салды. Уокерге 1885 жылы оқуға түскен Уэлди қосылды, олар бейсбол клубының алғашқы қатысқан командасында ойнады. Оберлин шайбашысы Харлан Беркеттің айтуынша, Уокердің маусым финалдағы көрсеткен өнері Мичиган университетін оны өз командасына шақыруға ықпал етті. Сол кезде трансферлік ережелер көбінесе бейресми болды және қарсылас командалардан ойыншыларды тартып алу жиі кездесетін жағдай еді. Уокерге жүкті болған әйел досы Арбелла Тейлор еріп жүрді, ол бір жылдан кейін оған үйленді. Мичиганның бейсбол клубы тақтаның артында ең нашар болған, команда бос орынды толтыру үшін жартылай кәсіби ұстап алушыларды жалдауға дейін барған. Команда ойынның таңертеңгі уақытында келгенде, Уокер Сент-Клауд қонақ үйінен кері қайтарылды. Ойын кезінде де мәселелер туындады: Луисвилл Eclipse командасының мүшелері Уокердің қатысуына қарсылық білдірді, Кливленд оны ойыннан шығарды. Бір иннинг өткен соң, оның орнына шыққан ойыншы қолының қатты жараланғанын айтты, ал Уокер тартыншақтап алаңға жылынуға шықты. Луисвилл қайтадан наразылық білдіріп, Кливлендтің үшінші базасы алаңға ерікті түрде шықпайынша ойынды жалғастырудан бас тартты.

Moses Fleetwood Walker was born in 1856 in Mount Pleasant, a working class town in Eastern Ohio that had served as a sanctuary for runaway slaves since 1815. Its population included a large Quaker community and a unique collective of former Virginian slaves. Walker's parents, Moses W. Walker and Caroline O'Harra, were both biracial. According to Walker's biographer David W. Zang, his father came to Ohio from Pennsylvania, likely a beneficiary of Quaker patronage, and married O'Harra, who was a native of the state, on June 11, 1843. When Walker was three years old, the family moved 20 miles northeast to Steubenville where Walker senior became one of the first black physicians in Ohio, and later a minister of the Methodist Episcopal Church. There, Walker's fifth or sixth sibling, his younger brother Weldy, was born the same year. Walker and Weldy attended Steubenville High School in the early 1870s, just as the community passed legislation for racial integration. As an adult, Walker enrolled at Oberlin College in 1878, where he majored in philosophy and the arts. At Oberlin, Walker proved himself to be an excellent student, especially in mechanics and rhetoric, but by his sophomore year, he was rarely attending classes. How Walker first came to play baseball is uncertain: according to Zang, the game was popular among Steubenville children, and while in Oberlin's preparatory program Walker became the prep team's catcher and leadoff hitter. Oberlin men played baseball as early as 1865 — including a "jet black" first baseman whose presence meant Walker was not the college's first black baseball player—with organized clubs that engaged in intense matchups. Walker gained stardom and was mentioned in the school newspaper, The Oberlin Review, for his ball handling and ability to hit long home runs. In 1881, Oberlin lifted their ban on off campus competition. Walker, joined by Weldy who enrolled in the class of 1885, played on the baseball club's first inter collegiate team. By Oberlin pitcher Harlan Burket's account, Walker's performance in the season finale persuaded the University of Michigan to recruit him to their own program. Transfer regulations at the time were generally informal and recruiting players from opposing teams was not unusual. Accompanying Walker was his pregnant girlfriend, Arbella Taylor, whom he married a year later. Michigan's baseball club had been weakest behind the plate; the team had gone as far as to hire semi professional catchers to fill the void. As the team arrived in the early morning of the game, Walker was turned away from the Saint Cloud Hotel. More issues arose during game time: members of the Louisville Eclipse protested Walker's participation; Cleveland relented and held him out of the lineup. After one inning, his substitute claimed his hands were too badly bruised to continue, and Walker hesitantly walked on to the field for warm ups. Louisville again protested and refused to resume play until Cleveland's third baseman volunteered to go behind the plate.

Бейсбол карьерасы

1883 жылдың ортасында Уокер Мичигандағы оқуын тастап, Солтүстік-Батыс лигасының командасы – «Толедо Блю Стокингс» клубының менеджері Уильям Вольцпен бірінші кәсіби бейсбол шартына қол қойды. Кливленд «Плейн Дилиер» газетінің бұрынғы спорт жазушысы Вольц Уокердің Оберлин үшін ойнағанын көрген; оның келісімі Уокерді бұрынғы серігі Беркетпен қайта біріктірді. Уокер жақсы көрсеткіштер тіркесе де, .251 batting average көрсеткішімен көзге түсті, бірақ ол өз позициясындағы шеберлігімен және сол кездегі қауіпті жарақаттарға қарамастан, беріктігімен құрметке ие болды. «Блю Стокингс» командасының доп жинаушысы Уокердің «кейде саусақтары тілінген, алақанына сәл төселген қарапайым қой терісінен жасалған қолғаптар киетінін, бірақ көбінесе жалаңаш қолмен доп ұстайтынын» айтқан. Дегенмен, ол Толедоның 84 ойынының 60-ында ойнады. Команданың табысының кілті, «Спортинг Лайф» газетінің спорт жазушысы атап өткендей, Уокер мен питчер Хэнк О’Дэй еді, оларды «елдегі ең керемет серіктердің бірі» деп санады. Ұзақ пікір-таластардан кейін, Уокерге ойынға қатысуға рұқсат берілді. 1883 жылдың 10 тамызында «Чикаго Уайт Стокингс» командасына қарсы өткен көрсетілім ойынында Чикагоның менеджері Кап Ансон Уокер құрамда болса, ойнамайтынын мәлімдеді. Жауап ретінде, маусым ортасында Вольцтің орнына «Толедо» командасының менеджері болған Чарли Мортон Ансонның талабына қарсы шығып, оған билет сатудан түсетін табыстың жоғалу қаупі туралы ескертті және Уокерді оң жақтан бастады. Ансонның «Біз осы ойынды ойнаймыз, бірақ қара нәсілдімен ешқашан ойнамаймыз» деген сөзі айтылды. «Ақ шұлықтар» командасы қосымша таймда 7:6 есебімен жеңіске жетті. 1884 жылғы маусымда Уокер үздік питчер Тони Муллейн үшін тұрақты түрде ойнады. Муллейн, жаңа ойыншыны «мен жұмыс істеген ең жақсы ұстағыш» деп сипаттап, қарсыласты жаңылыстыру үшін белгіленбеген пас берулер жасады. Уокердің жылы жарақаттармен ауыр болды, нәтижесінде 104 ойындық маусымда ол тек 42 ойында ғана қатыса алды. Маусымда оның batting average көрсеткіші .263 болды, бұл командадағы үш үздік көрсеткіштің бірі еді, бірақ «Толедо» командасы чемпионаттық жарыста сегізінші орынды иеленді. Команданың қалған ойыншылары да көптеген жарақаттарға ұшырады: осы жағдайлар Уокердің інісі Уэлдидің «Блю Стокингс» командасына аутфилдер ретінде алты ойынға қосылуына әкелді. 1884 жылғы маусымда Уокер оның нәсіліне байланысты туындаған мәселелермен күресіп жатты. Бір ерекше мысал 1884 жылдың қыркүйек айында болды, ол кезде «Блю Стокингс» командасы «Ричмонд Виржинианс» командасына қарсы шығуға дайындалып жатқан. «Ричмонд» Уокермен кездескісі келмеді, сондықтан олар «Блю Стокингс» командасының менеджеріне хат жазып, «Біздің ескертулерімізді тыңдасаңыз, ешқандай қиындық болмайды, әйтпесе болады» деді. Ақыр соңында Уокер серияда ойнамады, себебі қолы сынған. Осы кезде хаттың жалған екені және нәсілшілдік әзіл екені анықталды, оған жалған ойыншылар қол қойған. Маусым соңында қаржылық қиындыққа тап болған «Толедо» командасы қымбат келісімшарттардан құтылуға тырысты. Шілдеде алған қабырға жарақатынан толыққанды айықпаған Уокер 1884 жылдың 22 қыркүйегінде «Блю Стокингс» командасынан босатылды. Маусымнан кейін Уокер пошта жөнелткіші болып жұмыс істеді, бірақ 1885 жылы бейсболға оралды, Батыс лигасының 18 ойынында ойнады. 1885 жылдың екінші жартысында ол «Уотербери» бейсбол клубында 10 ойынға қатысты. Маусым аяқталғаннан кейін Уокер Кливлендте Уэлдимен бірігіп, опера театры және қонақ үйі «LeGrande House» иесі болды. Жас жанкүйерлер тарапынан «испандық серік» деп аталған Стоуви маусымда 35 жеңіске жетті, ал Уокер карьерасындағы ең көп ойынға қатысып, алаңдағы көрсеткіші мен batting average көрсеткіші бойынша жаңа рекордтар жасады. 1888 жылы Уокер «Ньюарк» командасының менеджері Чарли Хакетттің соңынан «Сиракуз Старс» командасына келді. «Жұлдыздар» үшін ойнаған екі жылында ол тақтада нашар ойнағанымен, Сиракуза жанкүйерлері арасында танымал болды, сондықтан Уокер олардың ресми емес өкілі болды және қалада іскерлік байланыстар орнатты. 1889 жылдың 23 тамызында Уокер командадан босатылды; ол Джеки Робинсонға дейін Халықаралық лигада ойнаған соңғы афроамерикандық ойыншы болды. Топтың мүшелері, соның ішінде кірпішші Патрик «Керли» Мюррей, Уокерге жақындап, оның басына тас лақтырып, оны есінен шығарды. Уокер Мюррейді кесу пышағымен өлтірді. Полицияға өзін-өзі қорғаған деп мәлімдеген Уокер екінші дәрежелі кісі өлтіру (бірінші дәрежелі кісі өлтіруден төмендетілген) айыпталды. 1891 жылдың 3 маусымында Уокерді толығымен ақ ұстаған қазылар алды соттан босатылды, бұл сот залында отырған көрермендердің қуанышын тудырды. Ол Стьюбенвиллге қайтып, тағы да почта қызметіне жұмысқа кірісті, Кливленд пен Питтсбург темір жолының хаттарын жеткізді. 1895 жылдың 12 маусымында Уокердің әйелі Арабелла 32 жасында қатерлі ісік ауруынан қайтыс болды; ол үш жылдан кейін тағы бір бұрынғы Оберлин студенті Эдна Мейсонға үйленді. Осы жылы Уокер пошта ұрлығы жасағаны үшін кінәлі деп танылды және бір жылға түрмеге кесілді, ол Майами және Джефферсон округтеріндегі түрмеде өтті. Ғасырдың басында босатылғаннан кейін Уокер Стьюбенвиллдегі «Union Hotel» мейрамханасының бір бөлігі болды және жақын жердегі Кадиз қаласындағы «Opera House» кинотеатрын басқарды. 2007 жылы зерттеуші Пит Моррис бұрын құл болған Уильям Эдвард Уайттың «Провиденс Грейс» командасы үшін Уокер «Блю Стокингс» командасы үшін дебют жасағанға дейін бес жылдай бұрын бір ойын ойнағанын анықтады. 2021 жылы инди-фолк әртісі «Cousin Wolf» «Moses Fleetwood Walker» атты әнді «Nine Innings» альбомының бір бөлігі ретінде шығарды.

In mid 1883, Walker left his studies at Michigan and was signed to his first professional baseball contract by William Voltz, manager of the Toledo Blue Stockings, a Northwestern League team. As a former sportswriter for the Cleveland Plain Dealer, Voltz watched Walker play for Oberlin; his signing reunited Walker with his former battery mate Burket. Although Walker hit in decent numbers, recording a .251 batting average, he became revered for his play behind the plate and his durability during an era where catchers wore little to no protective equipment and injuries were frequent. The Blue Stockings' ball boy recalled Walker "occasionally wore ordinary lambskin gloves with the fingers slit and slightly padded in the palm; more often he caught barehanded". Nonetheless, he played in 60 of Toledo's 84 games during their championship season. At the core of the team's success, one sportswriter at Sporting Life pointed out, were Walker and pitcher Hank O'Day, which he considered "one of the most remarkable batteries in the country." After intense arguments, the motion was dropped, allowing Walker to play. On August 10, 1883, in an exhibition against the Chicago White Stockings, Chicago's manager Cap Anson refused to play if Walker was in the lineup. In response, Charlie Morton, who replaced Voltz as Toledo's manager at mid season, challenged Anson's ultimatum by not only warning him of the risk of forfeiting gate receipts, but also by starting Walker at right field. Anson is alleged to have said "We'll play this here game, but won’t play never no more with the nigger in". The White Stockings won in extra innings, 7–6. Throughout the 1884 season, Walker regularly caught for ace pitcher Tony Mullane. Mullane, who described the rookie ballplayer as "the best catcher I ever worked with," purposefully threw pitches that were not signaled just to cross up the catcher. Walker's year was plagued with injuries, limiting him to just 42 games in a 104 game season. For the season, he had a .263 BA, which was top three on his team, but Toledo finished eighth in the pennant race. The rest of the team was also hampered by numerous injuries: circumstances led to Walker's brother, Weldy, joining the Blue Stockings for six games in the outfield. Throughout the 1884 season, Walker continued to deal with issues simply because of his race. One notable example came in September of 1884, when the Blue Stockings were preparing to face the Richmond Virginians. Richmond did not want to face Walker, so they penned a letter to the Blue Stockings manager, stating, “We hope you will listen to our words of warning, so there will be no trouble, and if you do not, there certainly will be.” Walker wound up not playing in the series anyway, due to a broken hand. At that time, it was revealed that the letter was fake, and was a racist prank signed by fake players. Toledo's team, under financial pressure at season's end, worked to relieve themselves of their expensive contracts. Not yet fully recovered from a rib injury sustained in July, Walker was released by the Blue Stockings on September 22, 1884. During the offseason, Walker took a position as a mail clerk, but returned to baseball in 1885, playing in the Western League for 18 games. For the second half of 1885, he joined the baseball club in Waterbury for 10 games. When the season ended, Walker reunited with Weldy in Cleveland to assume the proprietorship of the LeGrande House, an opera theater and hotel. Billed as the "Spanish battery" by fans, Stovey recorded 35 wins in the season, while Walker posted career highs in games played, fielding percentage, and BA. Walker followed Newark's manager Charlie Hackett to the Syracuse Stars in 1888. Although he slumped at the plate during his two years playing for the Stars, he was popular among Syracuse fans, so much so that Walker was their unofficial spokesman and established business ties in the city. On August 23, 1889, Walker was released from the team; he was the last African American to play in the International League until Jackie Robinson. Members of the group, including bricklayer Patrick "Curly" Murray, approached Walker and reportedly threw a stone at his head, dazing him. Walker responded by fatally stabbing Murray with a pocket knife. A compliant Walker surrendered to police, claiming self defense, but was charged with second degree murder (lowered from first degree murder). On June 3, 1891, Walker was found not guilty by an all white jury, much to the delight of spectators in the courthouse. He returned to Steubenville to, again, work for the postal service, handling letters for the Cleveland and Pittsburgh Railroad. On June 12, 1895, Walker's wife Arabella died of cancer at 32 years old; he remarried three years later to Ednah Mason, another former Oberlin student. The same year, Walker was found guilty of mail robbery and was sentenced to one year in prison which he served in Miami County and Jefferson County Jail. After his release during the turn of the century, Walker jointly owned the Union Hotel in Steubenville with Weldy and managed the Opera House, a movie theater in nearby Cadiz. In 2007, researcher Pete Morris discovered that another ball player, the formerly enslaved William Edward White, actually played a single game for the Providence Grays around five years before Walker debuted for the Blue Stockings. In 2021, indie folk artist Cousin Wolf released a song entitled "Moses Fleetwood Walker" as part of an album called Nine Innings.