Солон Борглум: Американдық мүсінші және шекаралық өмірді бейнелеушісі
Solon Borglum
Американдық мүсінші Солон Борглум (1868-1922) туралы ақпарат. Ковбойлар, үндістер бейнелері, Mount Rushmore-ге қатысы, және бірінші дүниежүзілік соғыстағы еңбегі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мүсінші (1868–1922)
American sculptor (1868–1922)
Солон Ганнибал де ла Моте Борглум (22 желтоқсан 1868 – 31 қаңтар 1922) – американдық мүсінші. Ол шекаралық өмірді бейнелеуімен, әсіресе ковбойлар мен үндістермен болған тәжірибесімен ең көп танымал. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Les Foyers du Soldat" әскери клубымен жасаған еңбегі үшін Франциядан "Croix de Guerre" орденімен марапатталды.
Solon Hannibal de la Mothe Borglum (December 22, 1868 – January 31, 1922) was an American sculptor. He is most noted for his depiction of frontier life, and especially his experience with cowboys and native Americans. He was awarded the Croix de Guerre by France for his work with Les Foyers du Soldat service clubs during World War I.
Ерте өмір
Огден қаласында туған Борглум, Гутзон Борглумның інісі және Линкольн Борглумның әкесі болды – бұл екеуі Маунт Рашмордағы мүсіндердің жасалуына ең көп жауапты адамдар. Солонның даниялық иммигрант әкесі Джеймс Борглум мормон дінінде көп әйелділікке қатысты, ол екі әйел бауыр, Ида және Кристина Миккелсенге үйленген. Отбасы Небраскаға көшіп келгенде, енді олар ашық күйеу мен әйел бола алмады, сондықтан Солон мен Гутзонның анасы Кристина отбасының қызметшісі ретінде тіркелді. 1871 жылы әкесі медициналық училищенің оқуына қатысу үшін отбасын Сент-Луис қаласына көшіргенде, Кристинаны қалдыру туралы шешім қабылданды. Балаларға оны ешқашан тағы да сөз етпеу керектігі айтылды. Сол кезде Солон шамамен үш жаста болды. Солон Фримонт, Небраска және Омахада өсті және өмірінің алғашқы жылдарын Небрасканың батысында мал өсіруші болып өткізді. Солонның әкесі дәрігер болған, бірақ бұрын ағаш кесуші болып жұмыс істеген, бұл Солонның үлкен ағасы Гутзонды суретші мамандығын таңдауға әсер етті. Формальды білімге қызығушылық танытпаған кіші ұл, жасөспірім шағында Небраска штатының Фримонт қаласының жанындағы әкесінің ранчосында жұмыс істеді. Ол жылқыларды салуға бейімділігін көрсетті, ал олардың қозғалысын мұқият зерттеуі Гутзонды Солонды өнерді кәсіп етіп алуға ынталандырды.
Born in Ogden, Utah, Borglum was the younger brother of Gutzon Borglum and uncle of Lincoln Borglum, the two men most responsible for the creation of the carvings at Mount Rushmore. Solon's Danish immigrant father James Borglum was a Mormon polygamist, being married to two sisters, Ida and Christina Mikkelsen. When the family – each wife had two children – moved to Nebraska they could no longer openly be husband and wives, so Solon and Gutzon's mother Christina was listed as the family servant. When the father moved the family again to St. Louis in 1871, so that he could attend medical school, the decision was made to leave Christina behind. The children were told to never talk about her again. Solon was about three years old at the time. Solon grew up in Fremont, Nebraska and Omaha and spent his early years as a rancher in western Nebraska. Solon’s father was a physician but had worked as a wood carver, which almost certainly influenced Solon’s older brother, Gutzon, to pursue a career as an artist. Having shown little interest in formal schooling, the younger son spent his teens working on his father’s ranch near Fremont, Nebraska. He showed a talent for drawing horses, and his careful studies of their movements prompted Gutzon to encourage Solon to pursue art as a profession.
Білім
1893 жылы Солон Томас Эйкинстің бұрынғы шәкірті Дж. Лори Уоллеспен оқу үшін Омахаға барды. Осы ерте және, көрінетін, қысқа мерзімді ресми оқудан кейін ол ағасы Гутзонға Сіерра-Мадре тауларындағы үйіне қосылды. Алайда Гутзонның бірінші әйелі Лизамен болған жеке пікір қақтығысы Солонды басқа жаққа көшуге мәжбүр етті; ол Лос-Анджелеске барып портреттер салды, ал Санта-Анаға, Калифорнияға барып жеке өнер сабақтары берді. Дегенмен, ол көп табысқа жете алмады, сондықтан 1895 жылдың қараша айында Огайо штатының Цинциннати қаласына сапар шегіп, Цинциннати өнер академиясына түсті. Оның ұстаздарының бірі, мүсінші Луи Рибисо, оны мүсін жасауға ынталандырды. Оның алғашқы жұмысы – Цинциннатидегі АҚШ почтасының атқоймаларында жасаған байқаулары мен суреттеріне негізделген жылқылар тобының мүсіні болды. 1898 жылы Көркемсурет академиясы Борглумға стипендия берді, осылайша ол Парижге барып, Денис Пуэхтың студенті ретінде Académie Julian-да оқуға қабылданды. Ол көрнекті мүсіншілер Эммануэль Фремие мен Август Сент-Годенспен танысты, олар оған қосымша қолдау көрсетті. Борглум Универсальдық көрмеде (1900) күміс медаль және Нью-Йорк штатының Буффало қаласында өткен Пан Америкалық көрмеде тағы бір күміс медальмен марапатталды.
In 1893 Solon went to Omaha to study with J. Laurie Wallace, a former pupil of Thomas Eakins. Following this early, and evidently brief, formal training, he joined his brother Gutzon at his home in the Sierra Madre mountains. A personality clash with Gutzon’s first wife Lisa however, forced Solon to move on; he went to Los Angeles, where he painted portraits and to Santa Ana, California, where he taught art privately. He had little success, however, and in November 1895 he traveled to Cincinnati, Ohio, where he entered the Cincinnati Art Academy. One of his instructors, the sculptor Louis Rebisso, encouraged him to try sculpting. His first effort was a sculpture of a group of horses based on observations and drawings he had made at the U. S. Mail stables in Cincinnati. In 1898 the Art Academy awarded Borglum a scholarship that allowed him to go to Paris, where he matriculated at the Académie Julian as a student of Denys Puech. He met leading sculptors Emmanuel Fremiet and Augustus Saint Gaudens, who gave him further encouragement. Borglum received a silver medal at the Exposition Universelle (1900) and another at the Pan American Exposition in Buffalo, NY
Кейінгі өмірі
Борглум Коннектикут штатының Нью-Канаан қаласының Silvermine ауданына көшіп барды, онда ол суретшілердің "Knockers Club" клубын құруға көмектесті. Оның ағасы Гатзон 1910 жылдан 1920 жылға дейін Коннектикут штатының Стамфорд қаласында тұрды. Борглум 1898 жылы үйленді, ал ол әйелі Эммамен бірге 1899 жылдың жазында Оңтүстік Дакотадағы Кроу Крик қорығында болды. Кейін ол Париж бен Нью-Йоркте өмір сүріп, Американың танымал мүсіншілерінің бірі ретінде көзге түсті, бірақ оның атағының негізі – шекаралық өмірді бейнелеу, әсіресе ковбойлар мен американдық жергілікті халықтармен болған тәжірибесі. 1911 жылы Борглум Ұлттық дизайн академиясына қосымша мүше болып сайланды. 1920 жылы Нью-Йоркте американдық мүсіншілік мектебін ашты және 1922 жылғы қаңтарда соғыс жарақаты салдарынан асқынған аппендициттен қайтыс болғанға дейін мектепті басқарды, көптеген өнер лекцияларын оқыды. Оның мұрасын 1934 жылы қайтыс болғанға дейін әйелі Эмма сақтап келді, содан кейін қызы Моника және оның күйеуі А. Мервин Дэвис оның туындыларының көрмесін ұйымдастырды. 1974 жылы олар оның өмірбаянын – «Солон Х. Борглум: Жалғыз тұрған адам» деген атпен жариялады. Борглумның құжаттары Америка өнерінің мұражайында және Конгресс кітапханасында сақтаулы.
Borglum moved to the Silvermine neighborhood of New Canaan, Connecticut, where he helped found the "Knockers Club" of artists. His brother, Gutzon, lived in nearby Stamford, Connecticut from 1910 to 1920. Borglum married in 1898, and he and his wife, Emma, spent the summer of 1899 at the Crow Creek Reservation in South Dakota. Though he later lived in Paris and New York City and achieved a reputation as one of America's notable sculptors, it was his depictions of frontier life, and especially his experience with cowboys and Native American peoples, which was the basis of his reputation. In 1911, Borglum was elected into the National Academy of Design as an Associate member. In 1920, he established the American School of Sculpture in New York City. and ran the school and gave many lectures on art until his death after an appendectomy complicated by his war wounds in January 1922. His legacy was carried on by his wife Emma until her death in 1934, at which point his daughter Monica and her husband, A. Mervyn Davies, oversaw the exhibition of his artwork. In 1974 they published his biography Solon H. Borglum: A Man Who Stands Alone. Borglum's papers are held at the Archives of American Art, and the Library of Congress.