Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотландиядағы таулар тобы
Mountain group in Scotland
An Teallach (шотланд гаэль тілінде «үрлеу ошағы» немесе «есен») – Шотландияның Солтүстік-Батыс таулы аймағындағы Вестер Роста орналасқан таулар тобы. Ол Дундоннелл орманның батысында, Лох-на-Сиелганың солтүстігінде және Литтл-Лох-Брумның оңтүстігінде жатыр. Оның ең биік шыңдары – Бидеан а' Глас Туиллдің 1062 м (3484 фут) және Сгур Фионаның 1058 м (3473 фут) биіктігіндегі Мунролары. Таулар көбінесе Торридон құмтасынан тұрады. Торридон төңірегіндегі шыңдар сияқты (тас осыдан аталған), Ан Телахтың террасалы беткейлері тік шатқалдармен тілінген және Сгурр Фионадағы өткір таулы шыңы бар. Ең тік бөлігі, Corrag Bhuidhe деп аталады, Лох Толл ан Лошайннан биікке көтеріледі. Корраг Бхуидхидің ең әдемі ерекшелігі – Лорд Берклидің Отырық деп аталатын тік жарлы шың.
An Teallach (Scottish Gaelic for 'the forge' or 'the anvil') is a mountain group in Wester Ross, in the Northwest Highlands of Scotland. It lies west of Dundonnell Forest, north of Loch na Sealga, and south of Little Loch Broom. Its highest peaks are the Munros of Bidean a' Ghlas Thuill at 1062 m (3484 ft), and Sgùrr Fiona at 1058 m (3473 ft). The mountains are mostly made of Torridonian sandstone. Like the peaks around Torridon (for which the rock is named), An Teallach has terraced sides riven with steep gullies and a sharp rocky summit crest at Sgùrr Fiona. The steepest section, known as Corrag Bhuidhe, rises above Loch Toll an Lochain. Corrag Bhuidhe's most spectacular feature is an overhanging pinnacle known as Lord Berkeley's Seat.
Көтерілу жолдары
Ең қарапайым көтерілу жолы, бәлкім, Дундоннеллден басталады, ол солтүстік шыңға жету үшін көтерілген жердің үстінен жақсы жолмен жүреді, Бидейн а' Глас Туилл, шамамен қашықтықта. Осыдан кейін екінші шың, Сгурр Фиона, оңтүстік-батысқа қарай шамамен қашықтықта жатыр. Солтүстік бағыттың тағы бір жолы – Корри-Халлиден басталады, ол Дундоннеллдің оңтүстігінде шамамен қашықтықта орналасқан. Бұл жол, шамамен ұзындығы, Глас-Толлдың бас қабырғасына тік көтеріліп, Бидейн а' Глас Туиллдың солтүстігіндегі негізгі жотаға жетеді. Алайда, жоғарыда аталған екі бағыт та Ан-Тейлах ең танымал болған орталық бөлігін қамтымайды. Оңтүстіктен шыңдарға жететін жол Корри-Халли маңынан басталады. Содан кейін ол оңтүстік-батысқа қарай шамамен қашықтыққа дейін созылады. Содан кейін солтүстікке бұрылып, Саил Лиат деп аталатын қосалқы шың арқылы жотаның оңтүстік шетіне көтеріледі. Солтүстік-батысқа қарай Corrag Bhuidhe бекіністеріне қарай бағытталғанда таңдау жасау қажет. Біреу оларды тікелей (Лорд Берклидің орнын кесіп өтуді қоса алғанда) немесе оңтүстік-батыс жағындағы айналма жолды таңдауы мүмкін. Бұл жол кейбір жерлерде тозып, оңай жол деп қарастырылмауы керек. Қыста жотадан өту, Лиатх немесе Аонах-Иагах жоталарынан өтуге қарағанда күрделірек болуы мүмкін.
The simplest route of ascent is probably that from Dundonnell, which follows a good path over rising ground to reach the northern summit, Bidein a' Ghlas Thuill, a distance of about From here the second summit, Sgurr Fiona, lies about to the southwest. An alternative northern route heads up from Corrie Hallie, which lies about south of Dundonnell. This route, some in length, climbs steeply up the headwall of the corrie of Glas Tholl to reach the main ridge just north of Bidein a' Ghlas Thuill. Both of the above routes, however, miss out the central section, for which An Teallach is best known. A route reaching the summits from the south starts from near Corrie Hallie. It then follows a track (later a path) southwest for about Then it breaks off to the north, climbing the southern end of the ridge via a subsidiary summit known as Sàil Liath. Heading northwest towards the Corrag Bhuidhe buttresses a choice must be made. One may either scramble over them directly (including the crossing of Lord Berkley's Seat), or take the bypass path on the southwest side. This path is eroded in some places and should not be regarded as an easy option. The winter traverse of the ridge is probably more demanding than that of Liathach or the Aonach Eagach.