Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ommadawn – ағылшын музыканты, көп аспапты орындайтын және ән жазатын Майк Олдфилдтің 1975 жылғы 3 қарашада Virgin Records лейблы арқылы шыққан үшінші студиялық альбомы. Ommadawn Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 4-орынға, Канадада 74-орынға, ал АҚШ Billboard 200 тізімінде 146-орынға жетті. "Ommadawn (Part Two)" әнін аяқтаған "On Horseback" әні 1975 жылғы қарашада Олдфилдтің альбомға енбеген "In Dulci Jubilo" трекімен бірге сингл ретінде жарық көрді. Альбом екі ай ішінде Британдық фонографиялық индустриясының алтын сертификатын алды, яғни 100 000 дана сатылды. 2010 жылы Mercury Records Олдфилдтің жаңа стерео және 5.1 айналмалы дыбыс жазбаларымен, сондай-ақ қосымша материалдары бар қайта жаңартылған нұсқасын шығарды. Олдфилд Amarok (1990) альбомын Ommadawn альбомының жалғасы ретінде жасауды жоспарлаған, бірақ бұл идея Return to Ommadawn (2017) альбомын шығарғанға дейін іске аспады.
Ommadawn is the third studio album by English musician, multi instrumentalist and songwriter Mike Oldfield, released on 3 November 1975 on Virgin Records. Ommadawn peaked at No. 4 on the UK Albums Chart, No. 74 in Canada, and No. 146 on the US Billboard 200. The song that concludes "Ommadawn (Part Two)", entitled "On Horseback", was released as a single in November 1975 with Oldfield's non album track "In Dulci Jubilo". The album reached gold certification by the British Phonographic Industry within two months, signifying 100,000 copies sold. In 2010, Mercury Records issued a remastered edition containing new stereo and 5.1 surround sound mixes by Oldfield and extra material. Oldfield had wanted to make Amarok (1990) a sequel album to Ommadawn, but the idea was not realised until he released Return to Ommadawn (2017).
Өмірбаян және жазу
1974 жылдың соңына қарай Олдфилд өзінің тұңғыш студиялық альбомы «Тюбулярлы қоңыраулар» (1973) күтпеген сынға ұшырап, коммерциялық сәттілікке ие болғандықтан, әлемдік деңгейде танымал болды. Одан кейін ол «Hergest Ridge» (1974) альбомын шығарды, ол бұрынғысына қарағанда жағымсыз сын-пікірлерге ие болды, бұл оны көңілі қалдырды, бірақ ол «маңызды және табысты» жаңа туынды жасауға уәде беріп, шығармашылыққа толы кезеңге кірді. Ол «Тюбулярлы қоңыраулар» альбомының табысымен өзі бір реттік ғана хит емес екенін дәлелдеді. Олдфилд «Ommadawn» үшін жаңа музыкамен жұмыс істей бастағанда, кәсіби студиялардан аулақ болуды қалап, өзінің лейблі «Virgin Records» компаниясын Херефордширдегі Кингтон қаласындағы үйі «The Beacon»-да 24 тректі студия құруға көндірді. Олдфилд бастапқыда қайтадан бастауға күйзелді, бірақ кейін «ішімде бірдеңе оянды» дейді және бұрынғы жұмыстары соңғы туындыларына дайындалу үшін жақсы жаттығу болғанын түсінді. «Барлық музыкалық бөліктер өз орнына келді және нәтиже тамаша болды». Сондай-ақ, 1977 жылы түсірілген «Reflection» фильмі де бар. Альбомның мұқабасындағы суретті Дэвид Бейли түсірді.
By the end of 1974, Oldfield had been propelled to worldwide fame due to the unexpected critical and commercial success of his debut studio album, Tubular Bells (1973). He followed it with Hergest Ridge (1974), which generated a more negative critical reaction in comparison, which disappointed him but led to a creative period as he vowed to deliver a follow up that was "worthwhile and successful", proving he was not a one hit wonder with the success of Tubular Bells. When Oldfield started to work on new music for Ommadawn, he wanted to avoid professional studios and persuaded his label, Virgin Records, to install a 24 track studio at The Beacon, his home in Kington, Herefordshire. Oldfield felt depressed to start over at first, but he then noticed that "something clicked inside of me" and realised that his previous takes had become good practice for the final ones. "All the musical pieces fell into place and the results sounded marvellous." and the 1977 film Reflection. The cover photograph was taken by David Bailey.
Музыка
Олдфилдтің алғашқы екі альбомындағыдай, Ommadawn – бір атпен аталатын жеке композиция, ол бірінші және екінші бөлікке бөлінген, әр бөлігі LP-нің бір жағына арналған. "Ommadawn (бірінші бөлім)" 19 минут 23 секундқа, ал "Ommadawn (екінші бөлім)" 17 минут 17 секундқа созылады.
As with Oldfield's first two albums, Ommadawn is a single same titled composition divided into Part One and Part Two, each designated to a single side of the LP. "Ommadawn (Part One)" has a length of 19:23 and "Ommadawn (Part Two)" runs for 17:17.
Шығару
1975 жылдың қарашасында Олдфилдтің альбомға енбеген "In Dulci Jubilo" трегі "On Horseback" трегімен бірге жарық көрді. Ол 1976 жылдың қаңтарында Ұлыбритания Ұлттық жекелей әндер тізімінде 4-орынға дейін көтерілді. 1976 жылы Оммадаун альбомының SQ квадрофоникалық миксі Олдфилдтің Boxed жинақ альбомында жарияланды. 1977 жылдың мамыр айында Лиффи Лайт Оркестры Дублиндегі Тринити колледжінде альбомды тікелей орындады. Олдфилд 1979 жылға дейін гастрольдік сапарға шықпады; ол 1980 жылдан бастап альбомнан үзінділерді орындауға кірісті. Пол Стамп 1997 жылғы "Прогрессивті рок тарихында" былай деді: «Техникалық және эмоционалды жағынан жан-жақты Оммадаун бірнеше деңгейде бірдей жұмыс істейді, себебі Олдфилд бастапқыда бір емес, екі тақырыпты ұсынады және оларды елу минут ішінде бірінен соң бірін дамытуға тырыспай, әрқайсысына жеке-жеке және бірімен қатар өзін көрсетуге мүмкіндік береді». Ол сондай-ақ альбомның гармониясын және Олдфилдтің алғашқы екі альбомымен салыстырғанда, өрнек берудің үнемділігін жоғары бағалады. Оммадауннан алынған үзінділер НАСА-ның "Ғарыш фильмі" (1979) фильмінде пайда болды. Бірінші бөлігінің шағын бөлігі Джон Гранттың Кішкентай мұрын ертегілерін оқыған кезде балалар телешоуы Жаканоридің музыкалық тақырыбы ретінде қолданылды. Олдфилдтің кейінгі Amarok (1990) альбомын Оммадаунға жалғас ретінде жасау туралы алғашқы ойлары болды, бірақ ол жоспар іске аспады. Ол 2015 жылға дейін бұл идеяға оралмады, ол шын жалғастыратын "Оммадаунға оралу" (2017) альбомын жазуға кірісті.
In November 1975, Oldfield's non album track "In Dulci Jubilo" was released with "On Horseback" on the B side. It went on to peak at No. 4 on the UK Singles Chart in January 1976. In 1976, an SQ quadraphonic mix of Ommadawn was released on Oldfield's compilation album Boxed. In May 1977, the Liffey Light Orchestra performed the album live at Trinity College in Dublin. Oldfield did not tour until 1979; he started to perform excerpts from the album from 1980 onwards. Paul Stump, in his 1997 History of Progressive Rock, said that "the technically and emotionally polymathic Ommadawn operates on several levels at once, not least because Oldfield states two themes rather than one near the beginning and doesn't try to develop them sequentially over fifty minutes but allows each its space to breathe and display itself, both singularly and with the other." He also praised the album's harmonics and greater economy of expression as compared to Oldfield's first two albums. Excerpts from Ommadawn appeared in the NASA film The Space Movie (1979). A small portion of Part One was used as the theme to the children's TV show Jackanory on occasions when John Grant narrated his Littlenose stories. Oldfield had initial ideas to make his later album Amarok (1990) as a sequel to Ommadawn, but the idea fell through. He did not revisit the idea until 2015 when he started recording a true sequel, Return to Ommadawn (2017).
2010 жылғы қайта шығарылымдар
2010 жылдың маусым айында «Оммадаун» альбомы Mercury Records лейблы арқылы Олдфилдтің қайта жаңартылған альбомдар сериясының бір бөлігі ретінде Deluxe Edition нұсқасында қайта шығарылды. Жиынтықта қалпына келтірілген обложка суреті, Олдфилд жасаған жаңа стерео және 5.1 қоршау дыбыстық микстері, сондай-ақ бастапқыда жойылған бірінші бөлімнің ерте нұсқасы, «In Dulci Jubilo», «First Excursion», «Argiers» және «Portsmouth» сияқты бонус материалдары бар. Сондай-ақ 2010 жылы Back to Black сериясының бөлігі ретінде 180 граммдық винилдің шектеулі саны шығарылды. Цифрлық нұсқада Deluxe Edition жиынтығының екі дискісіндегі мазмұн бар. Жапондық нұсқасында Super High Material CD форматы қолданылған. 2010 жылы альбомның шектеулі санды жиынтығы да шығарылды, онда Deluxe Edition жиынтығы, винилдік тақта және сурет жұмысының нөмірленген және қол қойылған көшірмесі бар. Жиынтықтың 250 данасы жасалып, Олдфилдтің ресми веб-сайты арқылы сатылды.
In June 2010, Ommadawn was reissued as Deluxe Edition by Mercury Records as part of Oldfield's remastered album series for the label. The set includes a restored cover artwork, new stereo and 5.1 surround sound mixes completed by Oldfield and bonus material, including the early version of Part One that was scrapped and "In Dulci Jubilo", "First Excursion", "Argiers", and "Portsmouth". Also in 2010, a limited edition 180 gram vinyl was released as a part of the Back to Black series. The digital edition contains the content from the two CDs of the Deluxe Edition. The Japanese release features the Super High Material CD format. A limited edition box set of the album was also released in 2010, containing the Deluxe Edition set, a vinyl pressing, and a numbered and signed print of the artwork. The set saw 250 copies made and sold through Oldfield's official website.