Питер Каменцинд: Жастық ізденістері мен рухани жол

Кіріспе

1904 жылы жарық көрген «Петер Камензинд» – Герман Гессенің алғашқы романы. Онда автор кейінгі көптеген шығармаларында көтеріп, жиі қайта оралатын бірнеше тақырып бар, атап айтқанда, табиғат пен қазіргі заманғы өркениет аясында жеке тұлғаның ерекше рухани және физикалық өзін-өзі табу іздеуі, сондай-ақ жеке тұлғаның қалыптасуындағы өнердің атқаратын рөлі.

Сюжет

Роман «Бастапқыда аңыз болды. Өзін-өзі тануға ұмтылған Құдай индустардың, гректердің және немістердің жандарына поэзиялық бейнелер сыйлады, және әр баланың жанына күнделікті поэзияны құяды». Роман толығымен поэтикалық, ал оның басты кейіпкері уақыт өте келе адамдардың өмірін шындықпен, ең әдемі түрінде безейтін ақын болуға талпынады. Питер Камензинд Гессенің басқа кейіпкерлерін – Сиддхартха, Голдмунд және Гарри Галлерді еске салады. Олар сияқты, ол да терең күйзеліске ұшырайды және сан алуан зиялық, физикалық және рухани сапарларға шығады. Осы сапарлары барысында ол Германия, Италия, Франция және Швейцарияның алуан түрлі ландшафттарын, сондай-ақ адамдардың өмірінің әртүрлі кезеңдерінде сезінетін эмоциялардың кең спектрін танып біледі. Өмірінің кейінгі кезеңінде ол қасиетті Францисктің идеалын іске асырады, мүгедек адамға қамқорлық жасайды, одан да көп нәрсе алады. Питер Камензинд жастығында таулы ауылынан әлемді көру және оның бір бөлігі болу ниетімен кетеді. Анасының ерте қайтысынан кейін және қатал әкесінен қашып, ол университет табалдырынан аттайды. Оқу барысында ол суретші Ерминия Аглиеттимен танысып, ғашық болады және жас пианист Ричардпен жақын дос болады. Соңғысының өліміне қатты қайғырып, ол өмірдің алуан тәжірибесін сіңіру үшін саяхаттауды бастайды. Өмірдің сынақтарымен үнемі бетпе-бет келе, ол өмірдің қаталдығы мен түсініксіз жаттығына қарсы тұру үшін ішімдікке жүгінеді. Ол сондай-ақ Елизаветамен танысып, оған ғашық болады, бірақ кейін ол басқа біреуге үйленеді. Дегенмен, Италияға жасаған саяхаты оны көп жағынан өзгертеді және өмірді сүюге, барлық нәрсенің ішіндегі сұлулықты көруге қабілетін арттырады. Тек Боппимен, дене мүкімілігі бар адаммен дос болғанда ғана ол екінші адамды сүюдің мәнін толыққанды түсінеді. Уақыт өте келе ол Боппиде адамгершіліктің керемет бейнесін көреді, екеуі ешқашан өшпес достық құрады. Боппи қайтыс болғаннан кейін Питер Камензинд ауылына оралып, қартайған әкесіне қамқорлық жасайды, сонымен қатар өмірінің басты туындысын аяқтауды жоспарлайды.

The novel begins with the phrase, "In the beginning was the myth. God, in his search for self expression, invested the souls of Hindus, Greeks, and Germans with poetic shapes and continues to invest each child's soul with poetry every day." The novel is purely poetical, and its protagonist in time aspires to become a poet who invests the lives of men with reality in its most beautiful of forms. Peter Camenzind easily reminds one of Hesse's other protagonists, i. e. Siddhartha, Goldmund, and Harry Haller. Like them, he suffers deeply and undergoes many intellectual, physical, and spiritual journeys. In the course of his many journeys, he will come to experience the diverse landscapes of Germany, Italy, France, and Switzerland, as well as the wide range of emotions that humans exhibit at different stages in their lives. In a later stage of his life, he will embody the ideal of St. Francis as he cares for a crippled man, from whom he gains as much as he gives. Peter Camenzind, as a youth, leaves his mountain village with a great ambition to experience the world and to become one of its denizens. Having experienced the loss of his mother at an early age, and with a desire to leave behind a callous father, he heads to university. As he progresses through his studies, he meets and falls in love with the painter, Erminia Aglietti and becomes a close friend to a young pianist named Richard. Greatly saddened because of the latter's death, he takes up wandering to soak up the diverse experiences of life. Ever faced with the vicissitudes of life, he continually takes up alcohol as a means to confront the harshness and inexplicable strangeness of life. He also meets and falls in love with Elizabeth, even though she will later marry another man. However, his journey through Italy changes him in many respects and enhances his ability to love life and see beauty within all things. Only when he becomes friends with Boppi, a man with a physical disability, does he truly experience what it means to love another human being. In time, he comes to see in Boppi a wonderful reflection of humanity in its noblest form, and the two forge an indelible friendship. After Boppi dies, Peter Camenzind returns to his village and takes care of his aging father, even as he plans out the completion of his life's great work.