Кармен Делия Дипини – Пуэрто-Риконың әйгілі болеро орындаушысы. Халықаралық Латын Музыкасының мәртебелі залына енген талантты әншінің өмірі мен мансабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пуэрто-Риколық музыкант
Puerto Rican musician
Кармен Делия Дипини (18 қараша 1927 жыл – 4 тамыз 1998 жыл) – пуэрто-риколық болэро орындаушысы. 2002 жылы Кармен Делия Дипини Халықаралық латын музыкасының Даңқ залына енгізілді.
Carmen Delia Dipiní (November 18, 1927 – August 4, 1998), was a Puerto Rican singer of boleros. In 2002, Carmen Delia Dipiní was inducted into the International Latin Music Hall of Fame.
Алғашқы жылдар
Дипини Пуэрто-Риконың Нагуабо қаласында Жюсто Дипини Кастро мен Консепсьон Пиньеро Медина отбасында дүниеге келді. Бала кезінде Дипини ән айту арқылы отбасы мен достарын көңіл көтеріп отыратын. Ол Евгенио Брач бастауыш мектебінде оқыды, ондағы мұғалімдердің бірі, Бренес ханым, Дипинидің әнші ретінде қабілетті екенін байқап, 7 жасар оқушыны әнші болуға ынталандырды. 1941 жылы, 14 жасқа келгенде, Дипини ата-анасымен бірге радиодағы дарын шоуына қатысу мақсатымен Сан-Хуанға барды. Осының нәтижесінде ол Рафаэль Кинонес Видальдың радио бағдарламасында радио әншісі ретінде тұңғыш рет өнер көрсетті.
Dipiní was born in Naguabo, Puerto Rico to Justo Dipiní Castro and Concepción Piñero Medina. Dipiní often entertained her family and friends as a child with her singing. She attended the Eugenio Brac Elementary School where one of the teachers, Mrs. Brenes, realized that Dipiní was talented as a singer and encouraged the 7 year old student to become a singer. In 1941, when she was 14 years old, Dipiní went with her parents to San Juan with the intention of participating in a radio talent show. As a result, she would make her radio singing debut on the radio program of Rafael Quiñones Vidal.
Музыкалық мансап
1948 жылы Дипини, Пуэрто-Риколық әнші Рут Фернандеспен дос болып, оның кеңесімен Нью-Йоркке кетті. Нью-Йоркте ол Триборо театрында өткен дарын шоуына қатысып, бірінші орынды жеңіп алды. Жүлдесінің бір бөлігі Джонни Альбино және El Trío San Juan тобымен ән жазуға келісім болды, содан кейін ол триомен өзінің бірінші хитін – El Día que nací yo (Мен туған күнім) әнін жазды. Нью-Йоркте ол түрлі театрлар мен түнгі клубтарда жұмыс істеді. Оған тағы бір дискілік компания, Seeco Records ұсыныс жасады, ол халықаралық деңгейде танымал болған Besos de Fuego (Отты сүйіс) атты тангоны жазды. Кейін ол Джонни Родригестің тобына қосылып, олар үшін келесі әндерді орындады және жазды:
In 1948, Dipiní, who had befriended fellow Puerto Rican singer Ruth Fernández, left for New York City at her friend's recommendation. While in New York, she participated and won the first place prize in a talent show held at the Triboro Theater. Part of the prize was a singing contract with Johnny Albino y El Trío San Juan and she would go on to record her first hit El Día que nací yo (The Day I was Born) with the trio. While in New York she worked in various theaters and nightclubs. She received an offer from another recording company, Seeco Records, and recorded a tango titled Besos de Fuego (Kisses of Fire) which earned her international acclaim. She later joined Johnny Rodríguez's band, for whom she sang and recorded the following songs:
Кейінгі жылдар
Пуэрто-Рикоға оралғаннан кейін ол Тито Родригеске қосылды және кейіннен «Somos el Prójimo» әнін жазды, ол «We Are The World» испан тіліндегі нұсқасы болды. Ол сондай-ақ «Los Hispanos» квартетімен Сильвия Рексаққа арналған ән жазды. Оның соңғы жазбаларының ішінде «Amor Perdido» (Жоғалған махаббат) және «Congoja» (Кейу) әндері бар еді. Өмірі бойында ол отыздан астам альбом шығарды. Кармен Делия Дипини 1998 жылдың 4 тамызында қайтыс болды және Баямон қаласындағы Браулио Дуэньо Колон зиратына жерленді. Баямон қаласы Дипинидің құрметіне «Кафе Театро Кармен Делия Дипини» деп аталатын өнер орталығын ашты. 2002 жылы Кармен Делия Дипини Халықаралық латын музыкасының Даңқ залына енгізілді.
When she returned to Puerto Rico, she joined Tito Rodríguez and later recorded Somos el Prójimo, the Hispanic version of We Are The World. She also recorded a tribute to Sylvia Rexach with the quartet Los Hispanos. Among her last recordings were the songs Amor Perdido (Lost Love) and Congoja (Anguish). She had made over thirty albums in her lifetime. Carmen Delia Dipiní died on August 4, 1998, and is buried in the Braulio Dueño Colón Cemetery in Bayamón. The city of Bayamón dedicated an artistic center to Dipiní named Café Teatro Carmen Delia Dipiní. In 2002, Carmen Delia Dipiní was inducted into the International Latin Music Hall of Fame.