Дэниел Девайн: Американ футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1924–2002)
Сонымен қатар осы атқа ие басқа адамдар бар

Дэниел Джон Девайн (23 желтоқсан 1924 – 9 мамыр 2002) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 1955 жылдан 1957 жылға дейін Аризона мемлекеттік университетінің, 1958 жылдан 1970 жылға дейін Миссури университетінің және 1975 жылдан 1980 жылға дейін Нотр-Дам университетінің бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды, мансабында колледж футболында 173 жеңіс, 56 жеңіліс және 9 тең нәтижеге қол жеткізді. Девайн 1971 жылдан 1974 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Грин-Бэй Пэккерс» командасының бас жаттықтырушысы болды, ол 25 жеңіс, 27 жеңіліс және 4 тең нәтижеге ие болды. Оның 1977 жылғы Нотр-Дам командасы «Cotton Bowl» да Техас командасын жеңгеннен кейін ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Девайн 1985 жылы жаттықтырушы ретінде Колледж футболының Даңқ залына енгізілді.

Ерте өмір және әскери қызмет

1924 жылғы 23 желтоқсанда Висконсин штатының Аугуста қаласында дүниеге келген Девин кейіннен Миннесота штатының Проктор қаласындағы әпкесі мен ағасымен бірге тұруға көшті. Проктор орта мектебінде Девин бірінші курста квотербек ретінде ойнай бастады, ал кейіннен досы Лют Олсон оған "Проктор Флэш" деген лақап ат қойды. Оқу бітірген төрт жыл ішінде Девин басқа да үш спорт түрінде қатысты және 1942 жылы мектепті бітірді. Содан кейін Девин Дулут мемлекеттік мұғалімдер колледжіне (қазіргі Миннесота университеті Дулут) оқуға түсті, баскетбол және футбол командаларының капитаны болды, 77 кг салмақты (170 фунт) квотербек ретінде өнер көрсетті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Армия Әуе корпусына қатысу үшін оқуын тоқтатты, онда Девин B-29 ұшқыш офицері болды. 1948 жылы тарих мамандығы бойынша жоғары білім алды.

Тренерлік алғашқы жылдары және Мичиган штаты

Девин өзінің алғашқы жаттықтырушылық жұмысын Мичиган штатындағы Шығыс Джордан орта мектебінде бас жаттықтырушы ретінде бастады, оған автобуспен саяхаттау және автостоп арқылы қол жеткізді. Мектепте екі жеңіліссіз маусым өткен соң, Девайн 1950 жылы Мичиган мемлекеттік университетінде бас жаттықтырушы Кларенс Мунннің көмекшісі лауазымына қабылданды. Келесі бес маусым бойы Девайн «Спартан» командасының жетістікке жетуіне көмектесті, оның ішінде 1952 жылы ұлттық чемпионатты жеңіп алды.

Аризона штаты

1955 жылдың 5 ақпанында Девин Аризона штатының Темпе қаласындағы Аризона мемлекеттік колледжінің (қазіргі Аризона мемлекеттік университеті) бас жаттықтырушы лауазымына қабылданды. Оған көмекші ретінде Франк Куш қосылды, ол Девин кеткеннен кейін осы мектепте одан да үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Sun Devils командасындағы үш жылдық қызметі барысында Девин 27–3–1 (.887) есебін көрсетті, оның ішінде соңғы маусымында 10–0 нәтижеге қол жеткізді. Девиннің командасы соңғы маусымында жалпы шабуыл мен ұпай жинауда ел бойынша көш бастады, соңғы көрсеткіште орташа есеппен ойын сайын 40 ұпайға жуық жинады.

Миссури

Аризона штатында Девиннің жетістігі Миссури университетінен ұсыныс алуына әкелді, ол оны 1957 жылдың 18 желтоқсанында қабылдады. Бастапқыда Девин лауазымды қабылдауға тартынды; Миссуриге барар жолдағы ұшақтың қозғалтқышында ақау пайда болды. Сонымен қатар, ұшақ кешігіп, алты сағаттан кейін жеткен кезде стюардесса оған ыстық шоколад төгіп жіберді. Келесі 13 жылда Девин бұрынғыда тоқырап қалған бағдарламаны тұрақты түрде бәсекеге қабілетті мектепке айналдырды, ол тоғыз рет үздік 20-лыққа кірді. Оның 93–37–7 (.704) көрсеткіші төрт турнирде жеңіске жетті, ал жеңіс пайызы алдыңғы бапкер Дон Фауроттан асып түсті. Девин Миссури университетінің тарихында Фауроттан кейін екінші ең көп жеңіс тіркеген бапкер ретінде кетті. 2013 жылы Гэри Пинкель одан озып кеткенге дейін Девин үшінші орында болды. 1958 жылы алғашқы жылында 5–4–1 нәтиже көрсеткеннен кейін, келісімшартының екі жылы қалған Девин, Миссури университетінің түлектері оған Тигрлердің бас бапкері қызметін атқаратын болғанша, 150 000 долларлық өмірлік сақтандыру полисін қаржылағаннан кейін жұмындық қауіпсіздікке ие болды. Бұл инвестиция өте табысты болды, себебі келесі он жылда Миссури үш ойыннан артық жеңіліске ұшырамады. 1960 жылы «Тигрлер» маусымды рейтингсіз бастады, бірақ маусымның ашылу ойынында SMU-ды 20–0 есебімен жеңгеннен кейін 16-шы орынға көтеріліп, апталық рейтингте жоғарылай берді. Осы жеңістен кейін сегіз ойынның барлығында жеңіске жеткен Миссури, Оклахомадан 41–19 есебімен жеңгеннен кейін елдегі ең жоғары рейтингтегі командаға айналды. Ұлттық чемпионатты жеңіп алу үшін Канзасқа қарсы жеңіске жеткені жеткілікті болды, бірақ «Тигрлер» (тачдаунға ие болған) 23–7 есебімен күтпеген жеңіліске ұшырады. 1961 жылдың 1 қаңтарында «Оранж Боулда» «Мэри» командасын жеңгеннен кейін Миссури маусымды бесінші орында аяқтады, онда төрт команда ұлттық титулдың бір бөлігіне ие болды. Кейіннен Канзас Big 8 мектептерінің дауыс беруімен екі ойынды (3–5) жоғалтты, өйткені «Jayhawks» командасының ойыншысы Берт Коан Канзас жақтасынан колледждің барлық жұлдызды ойынына билет алған және осылайша Конференция тарапынан қабілетсіз деп танылды. Big 8 ойын ортасында бұл мәселе бойынша дауыс беруден бас тартты, бірақ бұл ойынға дейін белгілі болған. Миссури 1960 жылғы ойынды жеңіліс арқылы жеңіске жеткен деп санайды, осылайша 1960 жыл мектеп тарихындағы жеңіліссіз және теңсіз маусым болды. Миссури ешқашан сол деңгейге жетпегенімен, 1960 жылдары өзінің күшін сақтап қалды, Девин 1967 жылы Фаурот осы қызметтен кеткеннен кейін спорттық директордың қосымша міндеттерін атқарды. Соңғы үш жылда Девин Норм Стюартты мектептің ерлер баскетбол командасының басшысы етіп таңдап, маңызды тағайындама жасады. 1969 жылы 9–1 нәтиже көрсеткеннен кейін, маусым Канзасқа қарсы 69–21 есебімен жеңіспен аяқталды, онда «Jayhawk» командасының бапкері Пеппер Роджерс ойын соңында Девинге бейбітшілік белгісін көрсетті, ал Девин оған «жартысын қайтарды», Миссури 1970 жылғы «Оранж Боулда» Пенн Стейтке қарсы шықты. «Nittany Lions» командасы ойынға 28 ойындық жеңіс тізбегімен кіріп, 10–3 есебімен қорғаныс шайқасында жеті «Тигрлер» командасының өтуін ұстап, тізбекті ұзартты.

Devine’s success at Arizona State resulted in an offer from the University of Missouri, which he accepted on December 18, 1957. At first, Devine was reluctant to accept the position; his flight to Missouri had developed engine trouble. Devine also had hot chocolate spilled on him by a stewardess during the flight, which arrived six hours late. Over the next 13 years, Devine would turn the once dormant program into a consistently competitive school that finished with a Top 20 ranking nine times. His record of 93–37–7 (.704) included four bowl game victories, with his winning percentage passing that of his predecessor Don Faurot. Devine left Missouri with the second most number of wins as coach in school history, behind only Faurot. Devine is now third after being passed by Gary Pinkel in 2013. After finishing 5–4–1 in his first year in 1958, Devine (with two years left on his contract) gained some job security when a group of Missouri alumni funded a $150,000 life insurance policy that covered him as long as he remained as head coach of the Tigers. The investment paid off as Missouri never lost more than three games over the next decade. In 1960, the Tigers began the year unranked, but after shutting out SMU 20–0, in the season opener, moved up to 16th and continued to head upward in the weekly rankings. Following that win with eight straight victories, Missouri became the top ranked team in the country following a 41–19 victory over Oklahoma. Needing only a victory over Kansas to clinch a national championship, the Tigers (favored by a touchdown) instead were stunned in a 23–7 upset loss. After an Orange Bowl victory over Navy on January 1, 1961, Missouri finished the year ranked fifth in a season which saw upwards of four teams claim a share of the national title. Kansas was later forced to forfeit two games in a vote by Big 8 schools (3–5) because the Jayhawks' Bert Coan had received a ticket to a college all star game from a Kansas booster and was thus voted ineligible by the Conference. The Big 8 chose not to vote on the issue mid season, though it was known prior to the game. Missouri claims the 1960 game as a win by forfeit—thus making 1960 the only undefeated and untied season in school history. While never again reaching that level, Missouri maintained its strength throughout the 1960s, with Devine taking on the added duties of athletic director in 1967 after Faurot stepped down from that post. During his three years in the latter role, Devine made a key hire when he selected Norm Stewart to head the fortunes of the school's men's basketball squad. After finishing 9–1 in 1969, a season capped off with a massive 69–21 win over Kansas that saw Jayhawk coach Pepper Rodgers showing the peace sign to Devine late in the game and Devine "return half of it", Missouri faced Penn State in the 1970 Orange Bowl. The Nittany Lions entered the game with a 28 game winning streak and extended the string by intercepting seven Tiger passes in a 10–3 defensive battle.

Грин-Бей Пэкерс

1970 жылы алғашқы жеңіліссіз маусымнан кейін Девин 1971 жылдың 14 қаңтарында Миссуриден Грин-Бэй Пакерс клубының бас жаттықтырушысы және бас менеджері болу үшін кетіп, NFL-де жұмыс істеді. Девин лауазымның қысымын мойындады, бірақ ол аңызға айналған жаттықтырушы Винс Ломбардиден кейін бірден келмегендіктен, күмәнді пайдаланды. Бенгстон Ломбардидің екінші Суперкубоктан кейін қысқа ғана уақытқа зейнеткерлікке шыққаннан кейін үш жыл бойына негізсіз үміттерге төтеп берді. Девиннің Грин-Бэйдегі мансабы ауыр басталды, ол маусымның алғашқы ойынында Нью-Йорк Гиантс клубына 42:40 есебімен жеңілгенде, жанындағы соққыдан аяғы сынды. 1971 жылы 4–8–2 нәтижесін көрсеткеннен кейін, Девин 1972 жылы төрт мәрте дивизион чемпионы болған Миннесота Викингс клубын жеңіп, плей-оффқа жолдама алып, "The Pack is Back" деген қайта өрлеуді бастады – бұл Пакерс клубының бес жылдан кейінгі алғашқы постмаусымы болды. Пакерс Рождество қарсаңында RFK стадионында өткен бірінші раундта Вашингтон Редскинс клубына 16:3 есебімен жеңіліп қалды. Пакерс тағы бір он жыл бойы плей-оффқа қатыспады, тек 1982 жылғы маусымдағы 16 командадан тұратын кеңейтілген плей-оффқа қатысты. Грин-Бэй 1993 жылға дейін плей-оффқа қайта оралмады және 1995 жылға дейін тағы бір дивизиондық титулды жеңе алмады. 1972 жылғы табысын қайтара алмаған Девиннің Грин-Бэйдегі соңғы екі маусымы көңіл көншітпеді (1973 жылы 5–7–2, ал 1974 жылы 6–8). 1974 жылы Пакерс клубының бас жаттықтырушысы ретіндегі соңғы маусымының ортасында Девин естен кетпес сауда жасады, онда Грин-Бэй екі бірінші раундты, екі екінші раундты және үшінші раундты Лос-Анджелес Рамс клубынан 34 жастағы квотербек Джон Хэдлге алмастырды. Пакерс клубы 3–3 есебімен ойнап жатқанда, квотербек Джерри Тагге нашар ойын көрсетіп жатқан еді, және Девин тәжірибелі квотербек – жұмбақтың соңғы бөлігі деп сенді. Алайда, Хэдл Пакерс клубында тек екі жыл ғана ойнады, жеті ойын жеңіп, сол кезеңде 29 перехват жасады. Осы уақытта Рамс клубы саудадан алған таңдауларын 1970 жылдары NFC West дивизионында үстемдік етуге көмектесетін ойыншыларды таңдау үшін пайдаланды. Бүгінгі күнге дейін көптеген Пакерс жанкүйерлері Девинге осы сауда үшін кешірім көрсетпеді, оны NFL тарихындағы бастаушы квотербек үшін жасалған ең нашар сауда деп санайды. Маусым ішінде Девиннің әйеліне қатты склероз диагнозы қойылды. Пакерс клубының өнер көрсетуі төмендегенде, Девиннің жанкүйерлермен қарым-қатынасы нашарлап, оның отбасы ойын кезінде сөзді қысымға ұшырады. Бір инцидентте оның иті көршісі тарапынан атып өлтірілді. Девин атыс жасаған адам Пакерс клубының ашулы жанкүйері екенін мәлімдеді, бірақ итті өлтірген фермер оны иттің үнемі өзінің жеріне кіріп тұрғаны үшін жасағанын айтты және ол Девинге бұрын ескерткен еді, егер ол үйіне тағы да жақындаса, оның итіне оқ атып жібереді. Үш ойындық жеңіліс сериясы Пакерс клубын плей-оффтан шығарғаннан кейін, Девин 1974 жылдың 16 желтоқсанында отставкаға кетіп, Нотр-Дам университетінің бас жаттықтырушысы болды. Оның кетуі де дау тудырды, өйткені Пакерс клубының директорлар кеңесі Девиннің келісімшартынан шығу үшін төлем жасауға дайын болды, бірақ Девин оларға 1975 жылы команданы жаттықтыру үшін қайта оралатынын айтты. Девин өзінің соңғы маусымдағы жалақысын алдын ала беруді сұрады, және ол берілгеннен кейін Девин өзінің отставкаға кетуін жариялады.

After suffering his first losing season in 1970, Devine left Missouri on January 14, 1971, to become the head coach and general manager of the Green Bay Packers of the NFL, succeeding Phil Bengtson. Devine acknowledged the pressure of the position but had the benefit of the doubt since he did not immediately follow legendary coach Vince Lombardi. Bengtson had endured three years of unrealistic expectations following Lombardi's brief retirement after Super Bowl II. Devine's career in Green Bay got off to a painful start when he suffered a broken leg following a sideline collision in the season opener, a 42–40 loss to the New York Giants. After finishing 4–8–2 in 1971, Devine headed a brief resurgence that "The Pack is Back" by dethroning the four time division champion Minnesota Vikings in 1972 to reach the playoffs, the Packers' first post season in five years. The Packers lost 16–3 in the first round to the Washington Redskins at RFK Stadium on Christmas Eve. The Packers did not reach the postseason for another decade, during the expanded 16 team playoffs of the strike shortened 1982 season. Green Bay would not return to the playoffs in a non strike year until 1993 and would not win another divisional title until 1995. Unable to recapture the success of 1972, Devine's final two seasons at Green Bay were disappointing (5–7–2 in 1973 and 6–8 in 1974). Midway through his last season as Packers head coach in 1974, Devine engineered a memorable trade in which Green Bay exchanged two first round picks, two second round picks, and a third round pick for 34 year old quarterback John Hadl from the Los Angeles Rams. The Packers were 3–3 at the time with lackluster play from quarterback Jerry Tagge, and Devine apparently believed an experienced quarterback was the last piece of the puzzle. However, Hadl would play only two years as a Packer, winning just seven games while throwing 29 interceptions during that span. Meanwhile, the Rams used the picks acquired in the trade to draft players who would help them dominate the NFC West in the 1970s. To this day, many Packer fans have never forgiven Devine for the trade, which is widely reckoned as the worst trade for a starting quarterback in NFL history. Devine's wife was diagnosed with multiple sclerosis during the season. As the Packers' performance declined, Devine's relationship with the fans deteriorated, and his family started to get verbally harassed during games. An incident occurred where one of his dogs was shot by a neighbor. Devine claimed that the shooter was an angry Packers fan, but the farmer who shot the dog said that he did so because it had been constantly straying onto his property, and he had warned Devine in the past that he would shoot Devine's dog if it came near his home again. After a three game losing streak knocked the Packers out of the playoffs, Devine resigned on December 16, 1974, to become the head coach at the University of Notre Dame. His departure was also controversial, as the Packers' board of directors were prepared to buy Devine out of his contract, but Devine told them that he was going to return to coach the team in 1975. Devine asked for his last season's paycheck to come in advance, and after it was given to him, Devine announced his resignation.

Нотр-Дам

Девайн 1964 жылы Нотр-Дамның бас жаттықтырушы лауазымына басты үміткер болған, сол кезде Ара Парсегхиан тағайындалған. Он жылдан кейін Парсегиан отставкаға кеткеннен кейін жұмысқа шақырылғанда, Девин оны дереу қабылдады, бұл тарихтағы ең қысқа жұмыс теңгері болуы мүмкін деп әзілдеді. Нотр-Дамдағы алты маусымда Девин 53–16–1 (.764) көрсеткішін жинады. Оның ең маңызды жетістігі осы кезеңнің ортасында болды, 1977 жылы «Соққылы ирландтар» ұлттық чемпионатты жеңіп алды, оған кіші жартылай қорғаушы Джо Монтана жетекшілік етті. Регулярлық маусымдағы ең жарқын сәт – «Өлім саябағында» Клемсонға қарсы 21–17 есебімен жеңіс болды, онда Девин үй иелерінің ықыласты жанкүйерлеріне ортаңғы саусағымен салют берді. Чемпионат маусымы 1978 жылғы Cotton Bowl Classic-те бұрынғы рейтингте бірінші орында болған Техас штатын 38–10 есебімен жеңіспен аяқталды, бұл ойында Гейсман жүлдесінің иегері Эрл Кэмпбелл жетекшілік етті. Бұл жеңіс «ирландтарды» сауалнамада бесінші орыннан бірінші орынға көтерді. Маусымның басында, 22 қазанда USC-ге қарсы жылдық ойынға дейін Девин команданың үй жейдесін теңіз көк және ақ түстен Келли жасыл және алтын түске өзгертті, ол мектепте болған уақытының қалған бөлігінде сақталды. Девин сондай-ақ Нотр-Дамда басшылыққа келгеннен кейін ойыншылардың жейдесіне есімдерді тұрақты түрде қосты. Бұрын есімдер тек боул ойындарында ғана жазылатын. (Атаусыз, дәстүрлі теңіз көк және ақ жейделер 1980-ші жылдары Лу Холцтың басшылығымен қайта оралды.) Девайн командалары үш боул ойынында жеңіске жетті, оның ішінде екі рет қатарынан Cotton Bowl Classic-те жеңіс оді. 1979 жылғы Cotton Bowl Classic-те «ирландтар» ойынның соңына 7:27 минут қалғанда 34–12 есебімен ұтылып бара жатқан. Олар ауырған аға квотербек Джо Монтананың көмегімен 23 ұпай жинап, Хьюстонды 35–34 есебімен жеңді. Бұл ойын мұзды жаңбыр мен нөсердің күтпеген дауылда өткендіктен, колледж футболының фольклорына енді және «Тауық сорпасы ойыны» деп аталды. Девинге легенданы іздеудің қиын міндеті жүктелгендіктен, ол Нотр-Дамда болған кезде қатаң бақылауда болды және ұлттық чемпионатты жеңіп алғанға қарамастан, Нотр-Дам қауымдастығы оны толыққанды қабылдамады делінді. Бірінші маусымда 5–2 есебімен бастағаннан кейін, оның қабілетсіздігі туралы әңгімелер тарады және Девиннің жұмыстан босатылып, орнына Дон Шула немесе тіпті Ара Парсегиан (ол жаттықтырушылыққа ешқандай жағдайда қайта оралмайтынын айтқан) тағайындалатыны туралы хабарлар тарады. Тіпті 1977 жылғы USC ойыны күні Нотр-Дам стадионының сыртында «Девайнды құлату» деген жазуы бар стикерлер сатылды. Девайн 1978 жылы Саут-Бендте Миссуриге 3–0 есебімен жеңіліп қалды. Девин Нотр-Дамда болған кезде ойынның соңы бүгінгі күнге дейін қолданылып жүрген ережелерді өзгертуге әкелді. 1979 жылдың 15 қыркүйегінде «ирландтар» маусымның ашылу ойынында Мичиган Вулверинспен Анн-Арборда кездесті. Ойынның соңына 6 секунд қалғанда Мичиган жеңіс үшін алаңға шықты. Нотр-Дам қақпашысы Боб Крэбл шабуылдаушы сызықтың ойыншысы Тим Фоули мен қорғаныс шебінің ойыншысы Скотт Зеттектың арқасына секіріп, соққыны бұғаттап, 12–10 есебімен «ирландтардың» жеңісін сақтап қалды. Келесі маусымда бұл тактиканы тыйым салатын жаңа ереже енгізілді. 1980 жылдың 15 тамызында Девин 1980 жылғы маусымның соңында Нотр-Дамнан кететінін жариялады, ол әйелімен көбірек уақыт өткізгісі келетінін айтты. Нотр-Дам университеті 1980 жылдың 24 қарашасында Джерри Фаусты Девайнның ізбасары етіп тағайындады. Ол кезде Девиннің «ирландтары» таңқаларлық сәтті маусымды өткізіп жатқан, 9–0–1 есебімен және сауалнамада екінші орында болды, Грузиядан кейін. Алайда, Фаусттың жалдануы жарияланғаннан кейін, Нотр-Дам өзінің тұрақты маусымның финалында бәсекелес USC-ге 20–3 есебімен жеңіліп, содан кейін Sugar Bowl-да Грузияға 17–10 есебімен жеңіліп, «Булдогтарға» алғашқы ұлттық чемпионатты сыйлады және Девайнның бас футбол жаттықтырушысы ретінде соңғы ойынын бұзды.

Devine had been a leading candidate for the head coaching job at Notre Dame in 1964 when Ara Parseghian was hired. When approached for the job following Parseghian's resignation a decade later, Devine accepted immediately, joking that it was probably the shortest job interview in history. In his six seasons at Notre Dame, Devine compiled a 53–16–1 mark (.764). His lasting achievement came midway through this run when the Fighting Irish won the 1977 national championship, led by junior quarterback Joe Montana. The regular season was highlighted by the Irish's 21–17 come from behind win over Clemson at Death Valley when Devine repeatedly gave the middle finger salute to the raucous home crowd. The championship season was completed with a convincing 38–10 win in the 1978 Cotton Bowl Classic over previously top ranked Texas, led by Heisman Trophy winner Earl Campbell. The win vaulted the Irish from fifth to first in the polls. Earlier in the season, before the annual game against USC on October 22, Devine changed the team's home jerseys from navy blue & white to kelly green & gold, which would remain for the rest of his time at the school. Devine also added names to the players' jerseys on a permanent basis when he took over at Notre Dame. Previously, names had been included on jerseys only during bowl games. (The traditional navy blue & white jerseys without names returned in the 1980s under Lou Holtz.) Devine's teams won three bowl games, including consecutive Cotton Bowl Classics. In the 1979 Cotton Bowl Classic, the Irish trailed 34–12 with 7:27 remaining in the game. They rallied for 23 unanswered points behind ailing senior quarterback Joe Montana for a 35–34 victory over Houston. The game, played in an unseasonal storm of freezing sleet and rain, became part of college football folklore, referred to as the Chicken Soup Game. Because Devine had the unenviable task of following a legend, he came under heavy scrutiny while at Notre Dame, and it was felt that Devine was never fully embraced by the Notre Dame community, despite winning a national championship. After a 5–2 start in his first season, rumors of incompetence were circulated and that Devine would be dismissed and replaced by Don Shula or even Ara Parseghian (who went so far as to say he would not return to coaching under any circumstances). Even on the day of the 1977 USC game, "Dump Devine" bumper stickers were being sold outside Notre Dame Stadium. Devine also lost to his old program, a shocking 3–0 defeat to Missouri at South Bend in 1978. Devine was involved in a game while at Notre Dame whose ending resulted in a rule change still in effect today. On September 15, 1979, the Irish faced the Michigan Wolverines in Ann Arbor in their season opener. With six seconds remaining, Michigan lined up for a game winning field goal attempt. Notre Dame linebacker Bob Crable ran onto the backs of offensive lineman Tim Foley and defensive end Scott Zettek and was able to block the kick, preserving a 12–10 Irish victory. A new rule was implemented the following season that prohibited this tactic. On August 15, 1980, Devine announced that he would be leaving Notre Dame at the end of the 1980 season, saying that he wanted to spend more time with his wife. Notre Dame named Gerry Faust as Devine's successor on November 24, 1980. At the time, Devine's Irish were enjoying a surprisingly successful season, with a 9–0–1 record and No. 2 ranking in the polls, behind only Georgia. However, after Faust's hiring was announced, Notre Dame lost its regular season finale at rival USC, 20–3 and then lost the Sugar Bowl to Georgia, 17–10, giving the Bulldogs their first national championship and spoiling Devine's final game as a head football coach.

Кейінгі өмір және өлім

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Девин Аризонаға оралып, Аризона штатының Sun Devil Foundation қорына қайырымдылық жинаушы болды. 1985 жылы ол Колледж футболының Даңқ залына сайланды, ал 1992 жылы Миссуридегі бұрынғы мектебіне спорттық директор болып оралды, мектепті қаржылық қиындықтардан өткізуге көмектесті. Девин 1991 жылы Миннесота университеті Дулуттың Спорттық Даңқ залының тұңғыш құрамына енгізілді. 2000 жылы Девиннің әйелі қайтыс болды. 2001 жылдың ақпан айында оның денсаулығы нашарлай бастады, жүрек операциясынан кейін аортасы жарылды. Он бес ай өткен соң, 2002 жылдың 9 мамырында 77 жасында үйде қайтыс болды.

Танымал мәдениетте

Девинді "Руди" фильмінде актер Челси Росс сомдады. Фильмде Девин Дэниел Руэтигердің Нотр-Дам командасының формасын кию немесе ойынға түсу арманына бөгет жасайтын, жағымсыз кейіпкер ретінде көрсетілген. Девин фильмдегі бейнесіне наразы болғаны хабарланды, ол Рудиге бастапқыда ойнауға рұқсат беруді жоспарлағанын айтты. Девин ешбір ойыншының наразылық ретінде жейделерін үстеліне тастамағанын, егер тастаса, оларды командадан қуатынын мәлімдеді. Фильмнің түзушілері Девинді оның кейіпкеріне "жаман рөл" ойнауға шақырды, арқасында драмалық сюжеттік мүмкіндіктер туады. Девин келіссе де, кейін Росс сомдаған рөл фильмдегідей кескілескен болады деп ойламағанын жазды.

NFL

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-оффЖеңісЖеңілісТең ойынЖеңіс көрсеткішіТоптағы орныЖеңісЖеңілісЖеңіс пайызыНәтижеGB1971 4 8 2 28.6 NFC Central-де 4-орын – – – –GB1972 10 4 0 71.4 NFC Central-де 1-орын 0 1 .000 NFC Дивизиялық ойынында Вашингтон Редскинстерден жеңілдіGB1973 5 7 2 35.7 NFC Central-де 3-орын – – – –GB1974 6 8 0 42.9 NFC Central-де 3-орын – – – –Барлығы 25 27 4 44.6 0 1 .000