Уилли Эдуард Лэньер: Американ футбол тарихындағы жарық жұлдыз

Кіріспе

Вилли Эдвард Ланьер (1945 жылғы 21 тамызда туған) – 1967 жылдан 1977 жылға дейін «Канзас-Сити Чифс» командасында ойнаған бұрынғы американдық футболшы, қорғаушы. Ол қатарынан сегіз жыл постсезондық марапаттарды жеңіп алды, 1968 және 1969 жылдары Америка футбол лигасының жұлдыздар құрамасына, ал 1970 жылдан 1975 жылға дейін «Про Боулға» шақырылды. «Супер Боул» чемпионы Ланьер 1972 жылы «NFL Жыл адамы» атағын иеленді. Ол NFL-дің 75 және 100 жылдық мерейтойлықтардағы барлық уақыттардың үздік командаларына енді, 1986 жылы Профутбол даңқы залына, ал 2000 жылы Колледж футбол даңқы залына қабылданды.

Ерте өмір

Ланьер Кловерде туған және Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Мэгги Л. Уокер орта мектебінде білім алған. ДНК-талдау нәтижесінде оның негізгі ата-тегі Гвинея-Бисаудың жола халқынан екені анықталды.

Колледж мансабы

Ланьер Эрл Бэнкстің басшылығымен Морган штаттық университетінде колледж футболы ойнады, онда ол екі рет шағын колледждердің АҚШ құрама командасына шақырылды және «Танжерин боулында» ең құнды ойыншы атанды. Вилли Ланьер Вашингтон қаласының «Pigskin Club» мүшесі және Ұлттық колледждер аралық америкалық футболшылардың құрметті тізіміне енген.

Кәсіби мансап

1967 жылдың 15 қаңтарында «Чифс» командасы Винс Ломбардидің «Грин Бэй Пэккерс» командасына «Супер Боул I» турнирінде 35:10 есебімен жеңіліп, бас бапкер Хэнк Стромды алдағы драфта қорғаныс ойыншыларын іздеуге мәжбүр етті. Стром 6 фунт 1 дюймдік, 245 фунт салмақты Ланьерді жалпы саны бойынша 50-ші нөмірмен таңдады, бұл «Нотр-Дам Файтинг Айриш» командасының тағы бір қорғаушысы Джим Линчтен үш орын жоғары еді. Линч жыл сайынғы Колледж жұлдыздар ойынына қатысуға шақырылғандықтан, «Чифс» командасының алғашқы екі апталық жаттығуына қатыса алмады. Линч лагерьге келген кезде Ланьер команданың орталық қорғаушысы ретінде өзін бекітіп үлгерген еді. Ол AFL-дің «Хьюстон Ойлерс» командасының Гарланд Бойеттімен бірге кәсіби американдық футболының тарихындағы алғашқы қара нәсілді орталық қорғаушылардың бірі болды. Ынталы маусымның ортасында Ланьер жарақат алып, жылдың соңғы төрт ойынын өткізіп алды. Келесі жылы Ланьер төрт допты ұстап алды, ал 1969 жылы «Чифс» командасы «Минесота Викингс» командасын 23:7 есебімен жеңіп, «Супер Боул IV» турнирін жеңіп алды. Ол «Супер Боул» кезінде 7 допты ұстап, бір допты тартып алды. Кейін ол «Чифс» ойыншыларының лиганың соңғы жылына арналған AFL нышанын тағу арқасында артып кеткен мотивация туралы айтты. Ланиердің мансабында көптеген ұлы сәттер болды, бірақ олардың ешқайсысы 1969 жылғы дивизиондық плей-офф ойынында «Нью-Йорк Джетс» командасына қарсы «Чифс» командасының гол сызығындағы тұруымен салыстыруға келмейді. Төртінші ширек сағатта 6:3 есебімен қалып қойған «Нью-Йорк» командасы Канзас-Ситиге қарсы жасалған пасқа кедергі келтіргеннен кейін «Чифс» командасының бір ярдтық сызығында бірінші мүмкіндікке ие болды. Содан кейін Ланьер «Чифс» қорғанысының қалған ойыншыларына эмоционалды үндеу жасап, «Олар гол соқпайды! Олар гол соқпайды!» деді. «Чифс» командасы үш қатарынан «Джетс» командасын тоқтатып, оларды бір голмен шектеді. Канзас-Сити келесі мүмкіндігінде тачдаун соғып, ойынды жеңіп, «Супер Боулға» жолдама алды. Ланиердің мансабында «Чифс» командасы 1971 жылы бір рет ғана NFL плей-офф кезеңіне ілікті, сол кезде AFC Батыс дивизионының чемпионы атанды. Рождество күні Муниципаль стадионындағы соңғы ойында «Чифс» командасының маусымы «Майами Дельфинз» командасына қарсы өткен қос үстеме классикалық ойында аяқталды. Бұл ойын 82 минуттан астам уақытқа созылып, NFL тарихындағы ең ұзақ ойын болды. 1972 жылы «Чифс» командасы «Эрроухед» стадионына көшті. 1974 жылға қарай команданың құрамы жасқа және жарақаттарға байланысты азайып қалды. Осы маусым аяқталғаннан кейін Стром 15 жылдық басшылықтан кейін жұмыстан босатылды. Ланьер, Линч және оның құрмет залының мүшесі Бобби Беллден тұратын қорғаушылар триосы кәсіби футбол тарихындағы ең таланттылардың бірі ретінде танылды, бұл 1975 жылы жаңа бас бапкер Пол Виггин келгенге дейін сақталды. Ланьер 1978 жылдың сәуір айында «Балтимор Колтс» командасына ауыстырылды, бірақ үш айдан кейін 1978 жылдың 20 шілдесінде белсенді ойыншы ретінде зейнеткерлікке шыққандығын жариялады.

On January 15, 1967, the Chiefs lost Super Bowl I to Vince Lombardi's Green Bay Packers by a 35 10 score, forcing head coach Hank Stram to look for defensive players in the upcoming draft. Stram picked the 6’ 1”, 245 lb. Lanier with the 50th overall pick, three picks after another linebacker, Jim Lynch of the Notre Dame Fighting Irish. Lynch had been chosen to play in the annual College All Star Game, causing him to miss the first two weeks of Chiefs practice. By the time Lynch made it to camp, Lanier had already established himself as the team's middle linebacker. He joined Garland Boyette of the AFL's Houston Oilers as the first black middle linebackers in professional American football history. In the midst of a solid first season, Lanier suffered an injury and missed the last four games of the year. The following year, Lanier collected four interceptions, then matched that total in 1969 as he helped the Chiefs capture Super Bowl IV with a 23 7 upset of the Minnesota Vikings. He was stellar in the Super Bowl, recording 7 tackles and an interception. He later commented on the increased motivation that Chiefs players felt because of wearing an AFL patch to honor the league's final year. There were numerous great moments throughout Lanier’s career, but none exemplifies his heart and desire as much as the Chiefs' goal line stand against the New York Jets in the 1969 divisional playoff game. Trailing 6 3 in the fourth quarter, New York had a first and goal at the Chiefs' one yard line after a pass interference call on Kansas City. It was then that Lanier made an emotional appeal to the rest of the Chiefs defense, yelling: "They're not going to score ! They're not going to score!" The Chiefs shut down the Jets on three straight plays and held them to a field goal. Kansas City scored a touchdown on its next possession, winning the game, and winning a place in the Super Bowl. The Chiefs reached the NFL playoffs only one more time during Lanier's career, in 1971, winning the AFC Western Division title. On Christmas Day, in the final contest at Municipal Stadium, the Chiefs' season came to an end against the Miami Dolphins in a double overtime classic. The contest was the longest game in NFL history, clocking in at more than 82 minutes. In 1972, the Chiefs moved to Arrowhead Stadium. By 1974 the team's talent was depleted by age and injuries. After the conclusion of that season, Stram was fired after 15 years at the helm. The linebacking trio of Lanier, Lynch and fellow Hall of Famer Bobby Bell is recognized as one of the most talented in professional football history, lasting until the arrival of new head coach Paul Wiggin in 1975. Lanier was traded in April 1978 to the Baltimore Colts, but announced his retirement as an active player three months later on July 20, 1978.

Статистика

Перехваты Потери мячаСезонИгрыIntЯрдыСреднееТДПотёрЯrdsВсегоОчки19671000001001968144 12030 1 0 0 6 1969144 70 17.50 1 5 0 197014 2 2 1 0 2 0 0 197114 2 38 19 0 3 3 0 197213 2 2 1.00 2 0 0 197314 3 47 15.71 3 10 0 197414 2 28 14 0 2 3 6 197514 5 10521 0 0 0 2 197614 3 28 9.30 2 0 0 197714 0 0 0.00 2 0 0 Всего14927 44016.32 18 21 14