Оңтүстік Африканың десерттенген шарабы – Constantia. Тарихы, өндірісі, Muscat Blanc à Petits Grains үзімі, қайта жандануы туралы ақпарат. Constantia шарабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Десерт шарабы
Dessert wine
Констанция – Оңтүстік Африканың десерт шарабы, Кейптаун қаласының Констанция ауданында өсірілген Muscat Blanc à Petits Grains (Muscat de Frontignan) жүзімінен жасалады. XVIII-XIX ғасырларда ол Еуропаға кеңінен экспортталған. Бірақ, Оңтүстік Африка жүзімдіктеріндегі филоксера эпидемиясы салдарынан Констанцияның өндірісі XIX ғасырдың соңында тоқтатылды. Өндіріс 1986 жылы Klein Constantia шарап зауытында, 2003 жылы Groot Constantia шарап зауытында және 2007 жылы Buitenverwachting шарап зауытында қайта жаңғыртылды.
Constantia, a South African dessert wine, is made from Muscat Blanc à Petits Grains (Muscat de Frontignan) grapes grown in the district of Constantia, City of Cape Town. In the eighteenth and nineteenth centuries it was widely exported to Europe. However, production of Constantia ceased in the late nineteenth century following the devastation of South African vineyards in the phylloxera epidemic. Production resumed at Klein Constantia in 1986, at Groot Constantia in 2003 and at Buitenverwachting in 2007.
Тарих
1685 жылы Кейп губернаторы Симон ван дер Стел Фальс-Бейге қарап тұрған аңғарда Констанция иелігін құрды, оның "Констанция вині" көп ұзамай жақсы даңққа ие болды. 1705 жылы табиғатты зерттеуші Франсуа Валентин оны "Кейпта табылған ең таңғажайып шарап, оның дәмі құдайлық және тартымды" деп атады. Бірақ 1778 жылы шаруашылықты сатып алған Хендрик Клоэте Констанцияны шынымен танымал етті, ол негізінен Мускат де Фронтиньян (Мускат Бланк а Петиз Гренс), Понтак, қызыл және ақ Мускадел, сондай-ақ аздаған Шенен Блан қосылған күшейтілмеген шарап жасады. Бұл шарап Ұлы Фредерик, королева Виктория және Сент-Еленадағы жер аударында болған Наполеон сияқты еуропалық патшалар мен императорлардың сүйіктісіне айналды. Үш Констанция иелігі де түпнұсқа рецептіне құрмет көрсетіп, Грот Констанция "Гранд Констанция", Buitenverwachting "1769", ал Кляйн Констанция "Vin de Constance" деп аталады.
In 1685, the Constantia estate was established in a valley facing False Bay by the Governor of the Cape, Simon van der Stel whose "Constantia wyn" soon acquired a good reputation. In 1705, Naturalist François Valentyn called it "The coicest wine to be found at the Cape so divine and enticing in taste. But it was Hendrik Cloete, who bought the homestead in 1778, who really made Constantia famous, with an unfortified wine made from a blend of mostly Muscat de Frontignan (Muscat Blanc à Petits Grains), Pontac, red and white Muscadel and a little Chenin Blanc. It became a favorite of European kings and emperors, such as Frederick the Great, Queen Victoria, and Napoleon who had it ordered from his exile on St Helena. All three Constantia estates produce a homage to the original recipe, with Groot Constantia being called Grand Constance, "1769" at Buitenverwachting and "Vin de Constance" at Klein Constantia.
Танымал мәдениетте
"Сезім мен сана" (1811) романында Джейн Остиннің кейіпкері миссис Дженнингс жүрегі ауырған Марианнаға "ең жақсы ескі Констанция шарабынан" бір стакан ұсынады, себебі ол марқұм күйеуінің ішек ауруына көмектескен еді; Элинор, бұл үйлесімсіздікке қызыққанмен де, "оның ренішті жүрегін емдеу күшін" сынап көру үшін шарап ішеді. Шарль Бодлердің "Жаман гүлдер" поэмасының XXVI-шысы, "Сед нон сатиата" атты туындысында Бадлер өзінің сүйіктісінің сұлулығын "Нюи Сен-Жорж" және "Констанция" шараптарының әкелген ләззатына теңейді: "Констанциядан, опийден, Нюиден де артық, мен махаббаттың баяу биін орындайтын аузыңның эликсирін жақсы көремін". Жорис Карл Хьюсманның "А ребоурс" романында басты кейіпкер Флорессас Де Эссентес Констанция шарабының қасиеттерін мақтайды және әлсіз асқазанын жеңілдету үшін одан аздап ішеді (13-тарау). Неміс ақыны Фридрих Готлиб Клопсток "ескі әке Иоганннан" гөрі "кенже Констанцияны" артық жақсы көргені үшін кешірім сұрайды.
In Sense and Sensibility (1811), Jane Austen's character Mrs Jennings recommends a glass of "the finest old Constantia wine" for the broken hearted Marianne, on the grounds that it helped her late husband's colicky gout; Elinor, though amused by the incongruity, still drinks the wine to try "its healing powers on a disappointed heart" – her own. In Charles Baudelaire's Les fleurs du mal poem XXVI entitled Sed non satiata Baudelaire compares the charms of his beloved to the pleasures brought by Nuits Saint Georges and Constantia wine: "Even more than Constantia, than opium, than Nuits, I prefer the elixir of your mouth, where love performs its slow dance." In Joris Karl Huysmans' novel, A rebours, the protagonist, Floressas Des Esseintes, extols the virtues of Constantia wine and takes some in an attempt to alleviate a weak stomach (Chapter 13). German poet Friedrich Gottlieb Klopstock begged forgiveness for preferring "Daughter Konstanzia" to "old Father Johann".