Миссисипи штатының қауіпсіздігі жоғары деңгейдегі түрме шаруашылығы

Кіріспе

Миссисипи штатындағы максималды қауіпсіздік түрме фермасы, АҚШ.

Миссисипи мемлекеттік түрмесі (MSP), сонымен қатар Парчман фермасы деп белгілі, Миссисипи штатының Санфлауэр округіне қарасты Парчман ауылында орналасқан максималды қауіпсіздік түрме фермасы. Парчман шамамен 28 шаршы миль (73 км²) жерді алып жатыр, бұл Миссисипи штатындағы ерлерге арналған жалғыз максималды қауіпсіздік түрмесі және штаттың ең көне түрмесі. Әйелдерге арналған түрмелер әдетте MSP-ге жіберілмейді; Орталық Миссисипи түзеу мекемесі, сонымен қатар әйелдер өлім жазасын өтейтін орын, бір кезде Миссисипи штатындағы әйелдерге арналған жалғыз мемлекеттік түрме болып саналған. Бұл жердегі түрме алғашқыда "Гордон станциясы" деп аталған теміржол торабында орналасқан.

Миссисипи мемлекеттік түрмесінің құрылуы (1901)

Миссисипи штаты 1901 жылдың қаңтар айында Күнбағыс округінде мемлекеттік түрме құру үшін жер сатып алды. 1901 жылы төрт күзетшілік бекет салынды, содан кейін штат тұтқындарды егін өндіру үшін жерді дайындауға жұмылдырды. Миссисипи мемлекеттік түрмесі (ММТ) ашылған кезде Күнбағыс округінің тұрғындары түрмеде өлім жазасын орындауға қарсылық білдірді. Олар округтің "өлім округі" ретінде танылуынан қаушады. Миссисипи штаты бастапқыда сотталған қылмыскерлерді олардың сотталған округтерінде өлім жазасына кесетін. Миссисипи штатының Мұрағаттар және Тарих департаменті MSP-нің "көп жағдайда үлкен соғысқа дейінгі плантацияны еске түсіретінін және 1896 жылы губернатор Джон М. Стоун ұсынған жоспар негізінде жұмыс істегенін" мәлімдейді. Тұтқындар түрме жұмысында еңбекшілер ретінде жұмыс істеді. Бастапқыда Парчман қара нәсілді ерлерге арналған екі түрмеден бірі болды, ал қалған түрмелерде басқа нәсілдік және жыныстық топтар орналастырылды. 1909 жылы Миссисипи штаты ММТ аумағына іргелес жерді сатып алды, нәтижесінде MDOC Миссисипи дельтасында 24,7 шаршы миль (64 км²) жерге ие болды. 1916 жылы MDOC Ламберт қаласының жанындағы Квитман округіндегі О'Киф плантациясын сатып алды. Бастапқыда бұл плантация жеке мекеме болып саналды, Ламберт фермасы. 1950 жылдарға қарай Күнбағыс округінің тұрғындары ММТ-де өлім жазасын орындау камерасын орналастыру идеясына қарсы болды. 1954 жылдың қыркүйегінде губернатор Хью Л. Уайт өлім жазасын қолдану мәселесін талқылау үшін Миссисипи заң шығарушы органының арнайы сессиясын шақырды.

Парчман фермасы және бостандық жолаушылары (1961)

1961 жылдың көктемінде Freedom Riders Американың оңтүстігіне мемлекетаралық көліктерде қызмет көрсететін қоғамдық орындарды сегрегациядан босату үшін барды, себебі мұндай орындар мен автобустардағы сегрегация конституцияға қайшы деп жарияланған еді. Алабама штатында Freedom Riders зорлық-зомбылыққа ұшырады, ал федералды үкімет араласты. Соңында Алабама мен Миссисипи губернаторлары оларды тұтқындауға рұқсат беру шартымен, Freedom Riders-ті қорғауға келісті. Миссисипи губернаторы Росс Барнетт наразылық білдірушілерге қарсы зорлық-зомбылыққа жол бермеді, бірақ олар Миссисипи штатының Джексон қаласына жеткенде тұтқындады. Маусымның соңына қарай 163 Freedom Rider Джексон қаласында сотталып, көптегендері Парчман түрмесіне қамалды. Ел бойынша Freedom Rides-ты жалғастыру және Миссисипи түрмелерін толтыру туралы үндеу тарады. Бір кезде 300 Freedom Rider Парчман фермасында тұтқындалды. Түрме басшылары Freedom Riders-тің киімдерін шешіп, жеке тексеру жүргізуді талап етті. Жеке тексеруден кейін, Тайсон Freedom Riders-ті қарсы алып, оларды қорқыта бастады. Ол Freedom Riders-тің әрекеттерін қысымға алып, оларға үнемі шеруге шығуды қаласа, тікелей түрме жанында шерулеуге болатынын, ал ол оларды бастап баратынын айтты. "Джексоннан келген кезде олардың киімдерін алып тастады, тек футболка мен боксерлік шорт берді. Бұл Freedom Riders-ті қорқыту мен қорлаудың бастамасы болды. Олар қарындаш, қағаз, кітап сияқты ең қарапайым заттардан да айырылды". Парчман фермасындағы Freedom Rider Дэвид Фанкхаузер: "Бізге камераларда Киелі кітап, алюминийден жасалған кесе және тіс щеткасы берілді. Камераның көлемі 6 × 8 фут болатын, артқы қабырғасында унитаз және раковина, ал төсегі – екі қабатты төсек. Аптасына бір рет душқа баруға рұқсат берілді, пошта жіберуге рұқсат жоқ еді. Қауіпсіздік блогында жарық тәулігіне 24 сағат бойы жандырылып тұруы керек еді. Губернатор белсенділерді басқа тұтқындардан бөлек, қатаң күзетпен ұстауға бұйрық берді. Осы бұйрықтан кейін Freedom Riders көбінесе камераларында отырып, бос уақытын өткізді. Олар, көбінесе құлдардың рухани әндерінен бастау алған, Freedom Songs-ты әнмен шырқады. Жаңа орталарына сай әндер шығарды. 45 Freedom Rider түрмеде қиындықтарға тап болғанда, көптеген басқалары да Freedom Rides-қа қосылу үшін оңтүстікке бет алды. Винона Майерс оңтүстікке барған әйелдердің бірі болды және ақырында белсенділігі үшін түрмеге қамалды. Ол осы жағдайды өз көзімен көрді. Оған еркектерге қарағанда ешқандай артықшылық берілмеді, тұрғын үйі, киімі және тағамы нашар болды. Freedom Riders-тің көпшілігі бір айдан кейін кепілдікпен босатылса да, Майерс соңғы болып босатылды. Парчмандағы Freedom Riders-тің тәжірибесі Азаматтық құқық қозғалысында олардың беделін арттырды. Гейтс Коллиерге қарсы (1972) ісінде федералды судья Уильям К. Киди Парчман фермасы Конституцияны бұзғанын және "қазіргі заманғы әдептілік стандарттарына" қайшы екенін анықтады. Басқа реформалармен қатар, тұрғын үй жағдайы жақсартылды, сенімді жүйе (өмір бойы қаруланған мылтықтармен күзетшілік қызмет атқаратын тұтқындар) жойылды. Мемлекет түрмелерді біріктіруді, афроамерикалық қызметкерлерді жұмысқа алуды және жаңа түрмелер салуды талап етті. 1984 жылдың 1 шілдесінде Миссисипи заң шығарушы органы Миссисипи кодексінің §§ 99 19 51-ге түзетулер енгізді; жаңа түзетуде 1984 жылдың 1 шілдесінен кейін өлім жазасына кесілетін қылмыстар жасаған тұтқындар өлім жазасына кесіледі деп айтылды. 1985 жылы аймақтың шаруалары бұл нысанды әлі де "Парчман қылмыстық фермасы" деп атады, бірақ ол ресми түрде "Миссисипи мемлекеттік түрмесі" деп аталды. 1986 жылдың қаңтарында Орталық Миссисипи түзеу мекемесі (CMCF) ашылғанда, MSP-де қамалған барлық әйелдер жаңа мекемеге көшірілді. Би-би-си 1987 жылы мамыр айында Парчманда "Он төрт күн" фильмін түсірді. Бұл деректі фильм түрмедегі газ камерасында өлтірілген Эдвард Эрл Джонсонның соңғы екі аптасы туралы баяндады. 1997 жылы бірнеше күзетші тұтқындардың поштасына заңсыз араласты деген айыппен тұтқындалды. 1998 жылдың 18 наурызында заң шығарушы орган тағы бір түзету енгізді: газ камерасын өлім жазасының әдісі ретінде алып тастады. Ол әйелімен бірге саяхаттаған деп есептелді. 2003 жылдың 11 желтоқсанында қашқан жігіт әйелімен бірге Калифорния штатының Сан-Диего қаласында тұтқындалды. Хентц түрмеге қайтарылды. 2005 жылы Күнбағыс округі экономикалық даму ауданының директоры Тим Климер MSP-ны туристік орталыққа айналдыруды және интерпретациялық орталық құруды қалады. 2010 жылы Миссисипи мемлекеттік түрмесі АҚШ-та тұтқындардың контрабандалық ұялы телефондарын пайдалануын болдырмау үшін алғашқы түзету мекемесі болды. Басқарылатын қол жеткізу жүйесі түрме аумағында контрабандалық сымсыз құрылғылардың аутентификациясын және жұмыс істеуін болдырмауға арналған. Басқа тұтқындар, келушілер және күзетшілер ұялы телефондарды толық немесе бөліктерге бөліп, кейін құрастырып пайдалану үшін контрабандалық жолмен әкелген. Басқарылатын қол жеткізу жүйесі түрме ішінде рұқсат етілмеген құрылғыларды пайдалысыз етеді, әкімшілікке оларды іздеуге немесе тәркілеуге қажеттілік тудырмайды. Рұқсат етілген құрылғылар кедергісіз жұмыс істеуіне рұқсат береді. Бұл технология ұялы телефондарды анықтау және ұялы телефондарды жабу технологияларымен байланысты құқықтық кедергілерден сақтайды. Барлық 911 төтенше қоңырауларының аяқталуына кепілдік береді. MDOC комиссары Кристофер Эппс 2010 жылдың 8 қыркүйегінде бұл жүйені жариялады және оның басқа түрмелерге контрабандалық ұялы телефондарды азайту үшін үлгі болатынын айтты. Жүйе орнатылғаннан кейін 2010 жылдың 6 тамызы мен 9 қыркүйегі аралығында 216 320-дан астам мәтіндік хабарламалар мен қоңыраулар тоқтатылды. 2014 жыл мен 2020 жыл аралығында Миссисипи түзеу бюджетінен 215 миллион доллар кесілді, нәтижесінде Миссисипи түрмелерінің барлығына қысым артты. Түрмеге жасалған 2019 жылғы жылдық тексеру есебінде бұзылған унитаздар, раковиналар мен душтар, санитарлық емес ас үйлер, қауіпті электр жинақтары бар камералар және матрастарсыз ұйықтаған тұтқындар сияқты денсаулық пен қауіпсіздікке қатысты көптеген мәселелер тіркелді. Мәселелерді көрсететін суреттер қоса берілді. 2020 жылғы Денсаулық министрлігінің есебі кейбір прогресс жасалғанын көрсетеді, бірақ матрастардың жоқтығын қоспағанда, осы мәселелерді қамтитын 14 беттік санитарлық мәселелер тізімі де бар. Суреттер ұсынылған. 2019 және 2020 жылдары тұтқындардың өліміне байланысты бірқатар оқиғалар болды. Осы кезде Түзету департаментінің комиссары отставкаға кетті. 2020 жылдың қаңтарында сегіз тұтқын өзіне-өзі зиян келтіру немесе зорлық-зомбылық салдарынан қайтыс болды. 2020 жылдың қаңтарында баспасөз хабарларында түрме инфрақұрылымдық мәселелерге байланысты 29-бөлімді жапқаны және тұтқындарды Парчманнан тыс түрмелерге орналастыруды ұйымдастырғаны хабарланды. Алайда, 29-бөлім ашық күйінде қалды. 2021 жылғы Денсаулық министрлігінің есебі 29-бөлімдегі тұтқындарға арналған жағдайлардың денсаулық, қауіпсіздік және гигиеналық кемшіліктерінің үш беттік тізімін қамтиды. 2020 жылдың ақпанында рэперлер Jay Z және Yo Gotti түрмедегі "адамдық емес және қауіпті жағдайлар" туралы 150-ден астам тұтқын атынан федералдық сотқа шағым түсірді. 2020 жылдың ақпанында АҚШ Әділет министрлігі Парчман мен Миссисипи штатының үш басқа түрмесінде тұтқындар зорлық-зомбылықтан тиісті түрде қорғалған-жоқ па, Парчман өзіне-өзі зиян келтіруді болдырмау және психикалық денсаулық сақтау бойынша міндеттемелерін орындамады ма және Парчманда оқшаулану шаралары шамадан тыс қолданылған-жоқ па екенін анықтау үшін азаматтық құқықтарды зерттеуді бастады. 2022 жылдың сәуірінде Әділет министрлігі мемлекет тарапынан жылдар бойына салдарынан мекемедегі жағдайлардың адамдық емес екенін мәлімдеді.

In the spring of 1961, Freedom Riders went to the American South to work for desegregation of public facilities serving interstate transportation, as segregation of such facilities and buses had been declared unconstitutional. Violence engulfed the Riders in Alabama, and the federal government intervened. Finally the governors of Alabama and Mississippi agreed to protect the riders, in exchange for being allowed to arrest them. The Governor of Mississippi, Ross Barnett, did not permit violence against the protesters, but arrested the riders when they reached Jackson, Mississippi. By the end of June, 163 Freedom Riders had been convicted in Jackson and many were jailed in Parchman. A call went out across the country to keep the Freedom Rides going and "fill the jails" of Mississippi. At one time, 300 Freedom Riders were imprisoned at Parchman Farm. The prison authorities forced the freedom riders to remove their clothing and undergo strip searches. After the strip searches, Deputy Tyson met the freedom riders and began intimidating them. He began by mocking the Freedom Riders, telling them since they wanted to march all the time, they could march right to their cells, and he would lead them. "When they arrived from Jackson, they were stripped of their clothing, and given a tee shirt and loose fitting boxer shorts no more. It was the beginning of many steps to try to intimidate and humiliate the Freedom Riders. They were denied most basic items, such as pencils and paper or books." David Fankhauser, a Freedom Rider at Parchman Farm, said,<blockquote>In our cells, we were given a Bible, an aluminum cup and a tooth brush. The cell measured 6 × 8 feet with a toilet and sink on the back wall, and a bunk bed. We were permitted one shower per week, and no mail was allowed. The policy in the maximum security block was to keep lights on 24 hours a day. The governor ordered the activists to be kept away from all other inmates and in maximum security cells. With that order given, the Freedom Riders were stuck in their cells for the most part with little to do. They reportedly enthusiastically sang Freedom Songs, mostly direct descendants of slave spirituals. They made up songs to fit their new place. As the 45 Riders struggled in prison, many others were heading South to join the Freedom Rides. Winonah Myers was one of the women who went South and was eventually jailed for her activism. She witnessed the treatment first hand. She was treated just as the men were, with bad living quarters and worse clothing and meals. Although most of the Freedom Riders were bailed out after a month, Myers was the last to leave. The riders' experiences at Parchman gave the Freedom Riders credibility in the Civil Rights Movement. In the case, Gates v. Collier (1972), the federal judge William C. Keady found that Parchman Farm violated the Constitution and was an affront to 'modern standards of decency'. Among other reforms, the accommodation was made fit for human habitation, and the trusty system, (where lifers were armed with rifles and set to guard other inmates), was abolished. The state was required to integrate the prison facilities, hire African American staff members, and construct new prison facilities. On July 1, 1984, the Legislature of Mississippi amended §§ 99 19 51 of the Mississippi Code; the new amendment stated that prisoners who committed capital crimes after July 1, 1984 would be executed by lethal injection. In 1985, area farmers still referred to the facility as being the "Parchman Penal Farm", even though the facility was officially named the "Mississippi State Penitentiary". When the Central Mississippi Correctional Facility (CMCF) opened in January 1986, all women who were incarcerated at MSP were moved to the new facility. The BBC filmed Fourteen Days in May (1987) at Parchman. The documentary followed the last two weeks of the life of Edward Earl Johnson, who was executed in the prison's gas chamber. In 1997, several prison guards were arrested, accused of illegally interfering with prisoner mail. On March 18, 1998, the legislature made another amendment: removing the gas chamber as a method of execution. he was believed to have been traveling with his wife. The escapee and his wife were captured in San Diego, California on December 11, 2003. Hentz was returned to prison. In 2005, Tim Climer, the executive director of the Sunflower County Economic Development District, stated that he wanted to develop MSP as a tourist attraction by establishing an interpretive center. In 2010, the Mississippi State Penitentiary became the first correctional facility in the United States to install a system to prevent contraband cell phone usage by inmates. The managed access system was to prevent the authentication and operation of contraband wireless devices within the prison grounds. Other prisoners, visitors and guards had been smuggling in cellphones as whole units or in pieces for later re assembly and use. The managed access system renders unauthorized devices useless within the prison; it relieves the administration of having to locate or confiscate the devices. It permits authorized devices to operate unimpeded. The technology avoids the legal impediments associated with competing technologies for cell detection and cell jamming. It ensures that all emergency 911 calls are permitted to complete. Christopher Epps, Commissioner of MDOC, announced the system on September 8, 2010, and suggested that it provided a model for other prisons to use to reduce contraband cell phones. Due to the installation of the system, between August 6, 2010 and September 9, 2010, more than 216,320 texts and calls were blocked. Between 2014 and 2020, $215 million was cut from the Mississippi Corrections budget, resulting in increasing pressure on all Mississippi prisons. The 2019 annual inspection report for the prison includes numerous health and safety concerns including broken toilets, sinks and showers, unsanitary kitchens, cells with dangerous electrical fittings and inmates sleeping without mattresses. Photographs illustrating the concerns were included. The 2020 Department of Health report indicates that some progress has been made, but still includes a list of sanitary concerns running to 14 pages which include the same concerns, with the exception of missing mattresses. Photographs are provided. During 2019 and 2020 there were a series of inmate deaths. The Commissioner of the Department of Corrections resigned at this time. Eight prisoners died in January 2020 through suicide or violence. Later in January 2020, it was reported in the press that the prison had closed Unit 29 due to infrastructure issues, and was arranging for prisoners to be housed in prison facilities outside of Parchman. However, Unit 29 has remained open. The 2021 Department of Health Report contains a three page list of health, safety and hygiene deficiencies identified in the Unit 29 accommodation for prisoners. In February 2020, a federal lawsuit was filed on behalf of over 150 inmates by rappers Jay Z and Yo Gotti regarding "inhumane and dangerous conditions" at the prison. A Federal Department of Justice Civil Rights investigation began in February 2020, to examine whether prisoners were adequately protected from violence in Parchman and three other Mississippi state prisons, whether Parchman failed in its responsibility for suicide prevention and mental health care, and whether there were excessive use of solitary confinement in Parchman. In April 2022, the Justice Department reported that conditions at the facility were inhumane due to years of neglect by the state.

Орналасуы және құрамы

Миссисипи штатының жазалау орталығы Миссисипи штатының Күнбағыс округіне қарасты бейресми аумақта орналасқан. Жерді алып жатқан түрмеде 53 ғимарат бар, жалпы ауданы белгілі бір шамада. 2010 жылы мекемеде 4,536 тұтқынға дейін ұстауға болады. 2010 жылы МДЖО-да (Миссисипи Жаза Орындау Департаменті) 1109 адам жұмыс істеді. МДЖО-ның ауыл шаруашылығы кәсіпорнының шаруашылық қызметінің көп бөлігі MSP-де жүзеге асырылады. Миссисипи түрмелерінің жұмыс бағдарламасы MSP-де бар, оған шамамен 190 тұтқын қатысады. Алдыңғы және артқы кіреберістер арасындағы қашықтық 9 шақырымды (5,4 миль) құрайды. MSP-нің бастығы және атқарушысы болған Дональд Кабана: «Алғаш рет көргенде осы орынның зорлығын түсіну қиын болды» деді. «Парчман» автокөлік карталарында нысан ретінде көрсетілген. «Парчман» белгісі MSP-нің басты кіреберісін және бірнеше MSP ғимараттарын көрсетеді, түрме аумағы басты кіреберістің батысында орналасқан. Басты кіреберіс – 49W тас жолының батыс жағында орналасқан, үлкен әріптермен «Миссисипи мемлекеттік түрмесі» деп жазылған металл қақпа. Көлікпен өтетін адамдарға Парчманның басты кіреберісіндегі ғимараттарды суретке түсіруге рұқсат етілмейді. Артқы кіреберіс Шелбиден шығысқа қарай 16 шақырым (10 миль) қашықтықта, MS 32 тас жолында орналасқан. 49W АҚШ тас жолы – MSP-ге саяхаттау үшін маңызды бағыт. Түрме Күнбағыс округінің солтүстік шекарасына жақын орналасқан. Дрю қаласы MSP-ден оңтүстікке қарай 13 шақырым (8 миль) қашықтықта, Парчман – Тутуйлерден оңтүстікке қарай, ал Мемфистен оңтүстікке қарай 145 шақырым (90 миль) қашықтықта орналасқан. Тарихы бойында MSP өзінің аумағындағы шашыраңқы лагерьлеріне байланысты «қабырғасыз түрме» деп аталды. Парчманның жалпы аумағында қоршау жоқ. Миссисипи дельтасының жазық даласында орналасқан түрме аумағында көбінесе ағаштар кездеспейді. Фергюсонның сөзіне қарағанда, қашып кеткісі келетін адам жасырынуға ешқандай жер таппайды. «Үнсіздік конфедерациясы: Жаңа Ескі Оңтүстіктің шын оқиғасы» кітабының авторы Ричард Рубин MSP ортасы қашу үшін соншалықты қолайсыз екенін айтты, сондықтан далада жұмыс істейтін тұтқындар бір-біріне тізгішпен байланбайды, ал әрбір топты бір күзетші бақылайды. Қашып кеткісі келетін адам MSP аумағынан шықпай бірнеше күн бойы серуендеуі мүмкін. 1971 жылдан бастап күзетшілер MSP аумағын жаяу емес, атпен қарауылдайды. Түрмеде 2014 жылдың 1 ақпанына дейін отбасылық кездесулер ұйымдастырылды.

Mississippi State Penitentiary is in an unincorporated area in Sunflower County, Mississippi. The prison which occupies of land, has 53 buildings with a total of of space. As of 2010 the institution can house 4,536 inmates. 1,109 people, as of 2010, work at MSP. Most of MDOC's agricultural enterprise farming activity occurs at MSP. Mississippi Prison Industries has a work program at MSP, with about 190 inmates participating. The road from the front entrance to the back entrance stretches 5.4 mile (9 km). Donald Cabana, who served as the superintendent and executioner of MSP, said, "the sheer magnitude of the place was difficult to comprehend on first viewing." "Parchman" appears as a place on highway maps. The "Parchman" dot represents the MSP main entrance and several MSP buildings, with the prison territory located to the west of the main entrance. The main entrance, a metal gate with "Mississippi State Penitentiary" in large letters, on the west side of 49W. Passersby are not permitted to stop to photograph buildings at the Parchman main entrance. The rear entrance is about 10 mile (16 km) east of Shelby, at MS 32. U. S. 49W is a major highway used to travel to MSP. The prison facility is located near the northern border of Sunflower County. The City of Drew is 8 mile (13 km) south of MSP, Parchman is south of Tutwiler, about 90 mile (145 km) south of Memphis, Tennessee,

Throughout MSP's history, it was referred to as "the prison without walls" due to the dispersed camps within its property. The perimeter of the overall Parchman property has no fencing. The prison property, located on flat farmland of the Mississippi Delta, has almost no trees. Ferguson said that a potential escapee would have no place to hide. Richard Rubin, author of Confederacy of Silence: A True Tale of the New Old South, said that MSP's environment is so inhospitable for escape that prisoners working in the fields are not chained to one another, and one overseer supervises each gang. A potential escapee could wander for days without leaving the MSP property. As of 1971, guards patrol MSP on horseback instead of on foot. The prison offered conjugal visits until February 1, 2014.

Күзетші қатары

"Қорғаушылар қатары" – MSP қызметкерлері мен олардың тәуелді адамдарының тұратын аймағы. 1970 жылдардан бастап "Қорғаушылар қатары" деген ат түрмені екіге бөлетін басты жолға берілген, онда 1930 жылдары Жұмыс жобалары басқармасы салған бір-біріне ұқсас ағаштан жасалған үйлер орналасқан. 1971 жылға қарай штат қызметкерлерден айына 10-ден 20 долларға дейін (1971 жылғы 10 доллар шамамен <есептелген сома> соңғы жылдармен салыстырғанда, ал 1971 жылғы 20 доллар шамамен <есептелген сома> соңғы жылдармен салыстырғанда инфляцияға байланысты) жалдау алым төлеуді талап етті, бұл бағаны MSP-нің бұрынғы басшысы Дональд Кабана "символдық" деп сипаттады. Штат қызметкерлерге MSP-нің шалқару орнында болғандықтан тұрғын үй ұсынды, сондықтан қызметкерлер тұтқындардың тәртіпсіздіктері немесе қашу сияқты төтенше жағдайларға жылдам жауап бере алады. 1970 жылдарға қарай, бірнеше буын отбасы MSP-де тұрып, жұмыс істеді. 2002 жылдан бастап ішкі аудит ғимараты Қорғаушылар қатарында орналасқан.

Білім

Күнбағыс округі біріктірілген мектеп ауданы Парчман аумағында тұратын қызметкерлердің балаларына қызмет көрсетеді. Оқушылар Дрюдегі А. В. Джеймс бастауыш мектебінде бастауыш сыныптарға, Дрюдегі Дрю Хантер орта мектебінде орта сыныптарға және Рулвильдегі Томас Э. Эдвардс аға мектебінде (бұрынғы Ruleville Central High School) жоғары сыныптарға бөлінген. Бұрынғыда тұрғындар Дрю мектеп округіне қарасты, ал MSP аумағында тұратын балалар Дрюдегі А. В. Джеймс бастауыш мектебінде және Дрю Хантер орта мектебінде оқыды. 2010–11 оқу жылына дейін Дрю мектеп округінің жоғары сынып мектептері Хантер орта мектебі және Дрю орта мектебі болды. 2012 жылдың 1 шілдесінде Дрю мектеп округі Күнбағыс округіне біріктірілді, содан кейін Дрю Хантер орта мектебі жабылды және жоғары сынып оқушылары Рулвилл Орталық мектебіне қайта бөлінді. 1969 жылы Миссисипи штаты Рулвилл штатының сенаторы Роберт Л. Крук жазған заңды қабылдады, ол Парчман қызметкерлеріне балаларының білім алу шығындарына ай сайын 60 долларға дейін (1969 жылғы 60 доллар инфляцияға орай, соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) жұмсауға мүмкіндік берді. Осының нәтижесінде Парчманның кейбір қызметкерлері өз балаларын Солтүстік Күнбағыс академиясына жіберді, ал Миссисипи штаты Солтүстік Күнбағыс академиясының көлік шығындарының бір бөлігін, соның ішінде мектеп автобустарын, автобус жүргізушілерін және жанармайды төлеу үшін жалпы қолдау қаражатын пайдаланды. Delta Democrat Times газетінде жарияланған мақалаға сәйкес (1974 жылдың қарашасы шамасында), Миссисипи штаты Солтүстік Күнбағыс академиясының оқу ақысына 250 000 доллардан астам (1974 жылғы 250 000 доллар инфляцияға орай, соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) және көлік шығындарына мыңдаған доллар жұмсады. Осы уақытқа дейін ешкім де бұл заңға сот арқылы наразылық білдірген жоқ. "Күміс құқықтар" кітабының авторы Констанс Карри бұл заң Миссисипи заңнамасына сәйкес заңды екенін, бірақ АҚШ федералды заңнамасына сәйкес конституцияға қайшы болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Парчман, сондай-ақ Күнбағыс округінің басқа да аймақтары Миссисипи Дельта қауымдастық колледжінің (MDCC) қызмет көрсету аймағында орналасқан. MDCC Дрюде Дрю орталығында, ал негізгі кампусы Мурхедте орналасқан. Күнбағыс округі кітапхана жүйесі Дрюдегі Дрю қалалық кітапханасын басқарады.

The Sunflower County Consolidated School District serves children of employees residing on the grounds of Parchman. Students are zoned to A. W. James Elementary School in Drew for elementary, Drew Hunter Middle School in Drew, and Thomas E. Edwards Sr. High School (formerly Ruleville Central High School) in Ruleville. Residents were previously zoned to the Drew School District, and children who lived on the grounds of MSP attended A. W. James Elementary School and Drew Hunter High School in Drew. Prior to the 2010–11 school year the Drew School District secondary schools were Hunter Middle School and Drew High School. On July 1, 2012, the Drew School District consolidated into the Sunflower district, and the high school division of Drew Hunter closed as of that date, with high school students rezoned to Ruleville Central. In 1969, the State of Mississippi passed a law written by Ruleville based state senator Robert L. Crook that allowed Parchman employees to use up to $60 ($60.0 in 1969 is equivalent to about <calculated amount> in recent years when adjusted for inflation) every month to pay for educational costs for their children. As a result some Parchman employees sent their children to North Sunflower Academy, and the State of Mississippi used general support funds to pay for some of North Sunflower Academy's transportation costs, including school buses, bus drivers, and gasoline. According to a Delta Democrat Times article (circa November 1974), the State of Mississippi spent over $250,000 ($250000.0 in 1974 is equivalent to about <calculated amount> in recent years when adjusted for inflation) in tuition costs and thousands of dollars in transportation costs for North Sunflower. By that time nobody had legally challenged that law in court. Constance Curry, author of Silver Rights, stated it was legal under Mississippi law but may have been unconstitutional under U. S. federal law. Parchman, along with other areas in Sunflower County, is within the service area of the Mississippi Delta Community College (MDCC). MDCC has the Drew Center in Drew, while its main campus is in Moorhead. Sunflower County Library System operates the Drew Public Library in Drew.

Зираттар

Парчман қаласында үш зират бар; тұтқындар сол жерде көміледі. Өлген тұтқын екі зираттың бірінде көмілуі мүмкін. Екі зиратта жүздеген тұтқындар көмілген.

Басқа құрылғылар

Түрмеде келушілер орталығы бар, ол MSP-ге келушілер үшін кіру нүктесі және қауіпсіздік тексеру бекеті ретінде қызмет етеді. Қауіпсіздік тексеруден өткеннен кейін келушілер нақты бөлімдерге бағытталатын автобустармен келушілер орталығынан шығады. Түрме аумағында "Жер" деп аталатын мейрамхана да бар. Парчман түрмесінде родео аренасы орналасқан, онда түрме родеосы өткізіледі. Миссисипи штатының түрмесіне қарасты POTW (мемлекеттік кәріздік тазалау қондырғылары) бірінші және екінші қабылдағыштары – мекеменің кәріздік суларын тазартатын станциялар. АҚШ пошта қызметі Parchman Road 12/Миссисипи тас жолы 32 бойында, түрме аумағында Parchman пошта бөлімін ұстап тұрады. Миссисипи штатының түрмесінде жеке өрт сөндіру бөлімі, кәріздік суларды тазартатын станция, жол жөндеу бригадасы, коммуналдық қызметтер тобы, азық-түлік дүкені және аурухана бар.

Құрастыру тарихы

Түрме шаруашылығы алғаш құрылғанда орман алқаптары кесіліп, жерлер өңделді. Тұтқындар ағаштарды «өлтіріп» немесе олардың айналасын айналдырып белгіледі. Ағаш кесетін зауыт ашылып, одан түрмедегі үйлерді салуға қажетті тақтайлар жасалды. 1911 жылы «Пархман-плейс» деп аталған жерде он лагерь болды, әр лагерьде 100-ден астам тұтқын жұмыс істеді. Басқару ғимараты, инспектордың үйі, кеңселер, 70 төсектік аурухана, жалпы дүкен, ағаш кесетін зауыт және кірпіш-плитка зауыты «Пархман» деп аталатын жерге орналастырылды. Пошта бөлімі теміржол бойында орналасқан еді. Әр лагерьде «Пархман» орналасқан телефон желісі болды. 1911 жылға қарай созылмалы ауруларға шалдыққан тұтқындар Миссисипи штатының Оукли түрмесіне жіберілді. Әйелдер лагері ерлер лагерінен бөлек орналастырылды. Лагерь ішінде ақ нәсілді тұтқындарға арналған жеке аймақ бөлінді. 1968 жылға қарай «В» лагері Миссисипи штатының ең ірі афроамерикандық лагерьлерінің бірі болды. «В» лагері Ламбертке жақын, Квитман округінде, негізгі Пархман кешенінен тыс жерде орналасқан. «В» лагерінің ғимараттары бұзылды. 1970 жылдары сот шешімімен жаңа бөлімдер ашылғанға дейін Пархманның ең жаңа бөлімі 1960 жылдары салынған қызыл кірпіштен жасалған алғашқы қылмыскерлер лагері болды. Ғимараттың периметрінде қоршау, екі мұнара қарсы бұрыштарда және қақпалар болды. Түрме бастығы және атқарушы Дональд Кабана бұл ғимараттың «көзге ұнайтындай емес» екенін айтты. 1971 жылға қарай түрменің көп бөлігінде күзет мұнаралары, камералар, қатарлар және биік қабырғалар болмады. Кабана түрмені «басқа заман мен басқа орынға оралу» деп сипаттады. Кабана қызметкерлердің тұрғын үйлерін «көбінесе қарапайым және жарамсыз күйде» деп бағалады. 1972 жылы «Гейтс және Коллиер» ісі бойынша федералдық сот шешімінен кейін және Орталық Миссисипи түзеу мекемесі ашылғаннан кейін әйелдер 25-ші лагерден көшірілді. 1990 жылдары Миссисипи штатының түрмесінде 6800 тұтқын болды. 1990 жылы Миссисипи штатының халқы 2 573 216 адамды құрады, сондықтан Миссисипи халқының шамамен 0,026% сол кезде Миссисипи штатының түрмесінде отырды. 1995 жылға дейінгі он жылдық ішінде түрмедегі тұтқындардың саны тез өсті, түрме басшылығы спорт залын тұтқындарға арналған жатаққа айналдырды, бірақ бәрібір тығыздық сақталды. Сол кезде көптеген құрылыс жобалары жүзеге асырылды. 2002 жылы өрт салдарынан Guard Row бойында орналасқан Ішкі аудит ғимараты қирады.

When the prison farm was first established, forests were cleared and land was put into cultivation. Prisoners "deadened" or circled the trees. A sawmill opened, and the wood was converted into planks used to build the housing in the prison. In 1911 what was then "Parchman Place" had ten camps, with each camp holding over 100 prisoners and working on The central buildings, including the superintendent's residence, the offices, a hospital with a capacity for 70 patients, the general store, the sawmill, and the brick and tile works, were placed in a location referred to as "Parchman". The post office was located along a railroad. Each camp had a telephone system that was headquartered in the "Parchman" location. Around 1911, prisoners who developed chronic illnesses were sent from MSP to the Oakley prison. was isolated from the male camps. An enclave within the camp was reserved for white inmates. Around 1968, Camp B was one of the largest African American camps of MSP. Camp B was located in unincorporated Quitman County, near Lambert, away from the main Parchman complex. Camp B's buildings have been demolished. Until the post lawsuit units opened in the 1970s, Parchman's newest unit was the first offender camp, a red brick building that opened in the 1960s. The building had a fence, two guard towers at opposite corners, and a gateshack. Donald Cabana, who became the prison's superintendent and executioner, said that the building was "not physically impressive." Around 1971, most areas of the prison had no guard towers, no cell blocks, no tiers, and no high walls. Cabana said that the prison was "a throwback to another time and place". Cabana described the employee housing as "by and large drab and in various states of disrepair." After the 1972 Gates v. Collier federal judge ruling, After Central Mississippi Correctional Facility opened, the women were moved out of Camp 25. In the 1990s, MSP had 6,800 prisoners; in 1990 Mississippi had a population of 2,573,216, so about .026% of Mississippi's population was incarcerated in MSP at that time. The prison population had been increasing rapidly over the decade leading to 1995, and the prison officials converted a gymnasium into inmate housing and still faced overcrowding. Many construction projects occurred during that time. The Internal Audit building, located along Guard Row, was destroyed in a fire in 2002.

Демография

2008 жылдың 1 қыркүйегіне қарай Миссисипи мемлекеттік түрмесінде 4527 орындыққа ие, 4181 тұтқын болды, бұл Миссисипи түзеу департаментінің басқаратын түрмелерінде, округтік түрмелерінде және қоғамдық еңбек орталықтарындағы адамдардың жалпы санының 29,04% құрады. MSP-дегі ер адамдардан тұтқындардың 3024-і қара нәсілді, 1119-ы ақ нәсілді, 30-ы испаниялық, 6-ы азиялық және біреуі американдық үнді болды. 2008 жылы MSP-де бір афроамерикандық әйел қамауда болды. 2010 жылдың 8 қарашасына қарай Parchman түрмесінде шамамен 998 штаттан тыс қызметкер жұмыс істеді. 1971 жылы түрмеде 75-тен аз штаттан тыс қызметкер болды, себебі Parchman-да сенімді тұлғалар көптеген жұмыстарды атқарды. Штаттан тыс қызметкерлерге әкімшілік, медициналық және көмекші персонал жатты.

Тұтқындық өмір

Парчман өркенді Миссисипи дельтасының жерінде орналасқан, жұмыс істейтін ферма ретінде қызмет етті. Түрмедегілердің еңбегі мақта және басқа да шаруашылық өнімдерін өсіруден бастап, теміржол салуға және қарағайдан терпентин алуға дейін көптеген жұмыстарда қолданылды. Парчман, сол кездегідей, қазір де мақта өсіруге қолайлы аймақ болып табылады. Түрмедегілер мақта, соя және басқа да ақшалай дақылдар өсіріп, мал, шошқа, құс және сүт өндірді. Түрмедегілер қарашаның ортасынан ақпанның ортасына дейінгі кезеңнен басқа уақытта егістіктерде жұмыс істеді, себебі ауа райы шаруашылық жұмысына тым суық болды. Бұрын Парчман түрмесінің бастығы және атқарушысы болған Дональд Кабана түрмедегі еңбек жағдайларының түрмедегілерді жұмыспен ұстап тұруға мүмкіндік бергенін айтты. Кабана "бос жүріс" мәселесінің басқа түрмелерде де кездесетінін қосты. MSP тарихында көптеген тұтқындар егістіктерде жұмыс істеген. Жексенбі күндері тұтқындар діни қызметтерге қатысып, бейсбол ойындарында ойнады, командалар лагерьлер негізінде құрылды. Кабана: "Парчманда өмір бойы отыру – мәңгілік" деді. Тарихи тұрғыдан алғанда, көптеген ер адамдар "сақиналы" киім киген, ол шалбар және көлденең қара-ақ жолақты жейдеден тұрды. "Сенімді атқыштар" тік жолақты киім киген. 1930 жылдары Парчманда егілген дақылдардың көп бөлігі мақта болды. Мекеменің кірпіш зауыты, фабрикалары, мақта тазартатын машинасы және машина жасау шеберханасы Миссисипи штатына пайда әкелді. Әйелдер күні бойы мекемеге кереует, перделер, форма сияқты тұрмыстық матадан жасалған бұйымдар тікті. Тігін жұмысы болмаған кезде әйелдер мақта шауып жинады. Кабана 1971 жылы түрмедегі жағдай "салыстырмалы түрде тыныш" болғанын айтты, себебі көптеген тұтқындар ұзақ уақыт камерада отырудың орнына сыртта жұмыс істеді. 1960 жылдары Парчманға келгеннен кейін тұтқындарға мінез-құлқы мен физикалық ерекшеліктерін көрсететін лақап есімдер берілді. Мысалы, Джонни Ли Томас деген адам басқа тұтқынды ұрып-соғуға қарсылық білдіргені үшін "Рақымды бол" деп аталды. Томас Парчманның, Уильям Ферристің "Жүрегімді жеңілдет" кітабының авторы айтқандай, "тек күштілер мен ақылдылар ғана тірі қалатын қорқынышқа толы әлем" екенін мәлімдеді. Феррис "Ақылды қоян сияқты, қара тұтқын да ақ бастығынан жылдам қимылдап, жылдам ойлауы керек" деп қосты.

Located on fertile Mississippi Delta land, Parchman served as a working farm. Inmate labor was used for many tasks from raising cotton and other farm food products, to building railroads and extracting turpentine gum from pine trees. Parchman, then as now, was in prime cotton growing country. Inmates labored there in the fields raising cotton, soybeans and other cash crops, and produced livestock, swine, poultry and milk. Inmates spent much of their time working with crops except the period from mid November to mid February, because the weather was too cold for farm work. Donald Cabana, who previously served as a superintendent and an executioner at Parchman, said that the labor situation was an advantage to the prison because inmates were occupied with it. Cabana added that "idleness" was an issue facing many other prisons. Throughout MSP's history, most prisoners have worked in the fields. On Sundays prisoners attended religious services and participated in baseball games, with teams formed on the basis of the camps. Cabana said "A life sentence in Parchman is an eternity." Historically, most male prisoners wore "ring arounds", consisting of trousers and shirts with horizontal black and white stripes. "Trustee shooters" wore vertical stripes. In the 1930s, most of the crops planted at Parchman were cotton. The facility's brickyard, factories, gin, and machine shop gained the State of Mississippi profits. For most of the day, the female prisoners sewed utilitarian cloth goods, including bedding, curtains, and uniforms for the institution. When sewing labor was not available, women chopped cotton. Cabana said that in 1971 the prison environment was "relatively tranquil" because many prisoners worked outside instead of being confined in their cells for long periods of time. In the 1960s, shortly after inmates arrived at Parchman, they received nicknames that reflected personality traits and physical characteristics. For instance, a man named Johnny Lee Thomas was nicknamed "Have Mercy" when he protested a beating of a fellow inmate. Thomas stated that Parchman was, in the words of William Ferris, author of Give My Poor Heart Ease, "a world of fear in which only the strong and intelligent survive". Ferris added that "Like the trickster rabbit, the black prisoner had to move quicker and think faster than his white boss."

Ерлі-зайыптылардың кездесулері

Тарихи тұрғыдан алғанда, Миссисипи штатының түрмесінде сотталған ер адамдарға әйелдерімен кездесуге рұқсат берілді; мұндай кездесулер тек заңды некеде тұрған, әртүрлі жынысты жұптарға ғана арналды. Миссисипидің Қорғау департаменті (MDOC) заңды некеге тұрғандарды анықтағанда, азаматтық некеде тұрған жұптарды мұндай кездесулерге қатысуға жарамды деп санамады. «А» және «В» деңгейлеріндегі Миссисипи түрмесінің сотталғандары, егер соңғы алты айда ешқандай тәртіп бұзу туралы есеп болмаса, кездесуге қатыса алатын болды. Миссисипи түрмесінде мұндай кездесулер қашан басталғаны туралы ресми жазбалар жоқ; Миссисипи штаты түрмелерде мұндай кездесулерге рұқсат берген алғашқы штат болды. «Миссисипидегі кездесулердің эволюциясы» (1989) кітабының авторы Колумб Б. Хоппер: «Мүмкін болғанның бәрі, Парчман плантациясы 1900 жылы түрмеге айналғаннан кейін басталды» деді және «Мен оны 1918 жылға дейін анық байқадым» деді. Кездесулерге мемлекеттік бақылау немесе заңдық мәртебе болған жоқ. Бастапқыда тек афроамерикандық ер адамдарға ғана рұқсат берілді, себебі қоғам қара нәсілді ер адамдардың сексуалдық құштарлығы ақ нәсілділерге қарағанда күштірек деп сенді. Түрме басшылары қара нәсілді ер адамдарға сексуалдық қатынасқа рұқсат берілсе, түрмедегі шаруашылық салаларында олар өнімдірек болады деп ойлады. 1930 жылдары билік ақ нәсілді ер адамдарға да кездесуге рұқсат берді. Түрмеде жүктілік болмауын қалағандықтан, сол кезде әйел сотталғандарға мұндай кездесуге рұқсат етілмеді. 1930 жылдары жексенбі күндері Парчманға және түрме лагерлеріне проституткалар келіп тұратын. Хоппердің айтуынша, бір тұтқынның әнінде проститутканың қызметі үшін 50 цент алғаны айтылған, «бұл Ұлы депрессия кезінде емес, көптеген адамдар күніне 12 сағат жұмыс істеп, бір доллар тапқан кезде аз сома емес». Бастапқыда кездесулерге арналған арнайы орындар болған жоқ. Кейбір сотталғандар лагерь аймақтарындағы құрал-саймандар сақталатын сарайларды және қоймаларды пайдаланды, ал басқалары әйелдері мен достарын тұтқындардың казармаларына алып барып, жеке өмір үшін төсектерге жамылғылар төседі. 1962 жылы Хоппер «Қылмыстық құқық, криминология және полиция ғылымы журналында» Миссисипи штатының түрмесінде АҚШ-тағы ең либералды сапарлар бағдарламасы бар екенін айтты. 1944 жылы қабылданған сапарлар мен демалыс ережелері сотталғандарға төтенше жағдайлардан басқа себептерге байланысты үйлеріне баруға рұқсат берді. 1956 жылы жүргізілген сауалнамаға сәйкес, бұл елдегі жалғыз түзету мекемесі болды. Сотталғандарға әр жексенбі күні екі сағат бойы әйелдерімен кездесуге рұқсат етілді. 1962 жылы әрбір Парчман лагерінде, қауіпсіздігі жоғары лагерьлерді қоспағанда, бес-он бөлмелі құрылым орналасқан, ол «қызыл үй» деп аталды; әрбір үй лагерьдің негізгі ғимаратының басты қақпасына жақын орналасқан. Үйде сотталған және оның әйелі сексуалдық қатынасқа түсе алады. Түрме басшылары балаларды түрмеге баруға шақырады; 1962 жылдан бастап бір лагерьде балаларға арналған ойын алаңдары бар. Парчманның отбасылық кездесулер бағдарламасы отбасының барлық мүшелері белгілі бір сотталғанмен араласа алуы үшін жасалған. Дэвид Ошинский некелерді сақтау туралы мәлімдемелердің дұрыс болуы «мүмкін» екенін, ал түрмедегі сексуалдық қатынасқа қатысты мәлімдемелердің «әлдебір дәрежеде» дұрыс емес екенін айтты. ауыл шаруашылығы өнімдеріне басымдық беру және лагерьлердің шағын мөлшері. Лагерь күзетшілері сотталғандарды жеке таниды. Жазбалардың жоқтығына байланысты, кездесулер бағдарламасы түрмедегі сексуалдық қатынасты немесе қайталап қылмыс жасауды азайта алатынын анықтау мүмкін емес. 1970 жылдары Парчман әлі күнге дейін мекемеде болған кездесулер туралы жазбалар сақтамаған. 1980 жылдары күзетшілер сотталғандардың әйелдерімен сексуалдық қатынасқа түсетінін айтты. 1985 жылы «Чикаго трибьюн» газетінің Роберт Кросс хабарлағандай, Калифорния, Коннектикут, Нью-Мексико, Нью-Йорк, Оңтүстік Каролина және Вашингтон штаттарындағы жаңа және шектеулі кездесулер ережелерімен салыстырғанда, MSP бағдарламасына салыстырмалы түрде аз көңіл бөлінді. Крос былай деп қосты: «Бәлкім, айырмашылық Миссисипиде Парчман жалғыз түрме ретінде қызмет етеді, ешкім жариялаулар шығарған жоқ немесе мәселені талқылауға ашқан жоқ». 2008 жылдың сәуір айында құрылған Парчман жануарларды күту және оқыту (PACT) бағдарламасы сотталғандардың мал шаруашылығына қамқорлық етуін ұйымдастырады.

Historically, Mississippi State Penitentiary permitted imprisoned men to engage in conjugal visits with wives; conjugal visits had to be with married, opposite sex couples. The Mississippi Department of Corrections (MDOC) did not include couples of common law marriages in its definition of marriage that makes a couple eligible for conjugal visits. MSP prisoners of "A" and "B" custody levels were permitted to engage in conjugal visits if they had no rule violation reports in the previous six months leading to each conjugal visit. Formal records stating when conjugal visits began at MSP do not exist; Mississippi was the first state to allow conjugal visits to take place in its prisons. Columbus B. Hopper, author of The Evolution of Conjugal Visiting in Mississippi (1989), said, "In all probability, conjugal visiting began as soon as Parchman Plantation was made into a prison in 1900" and "I traced it back definitely as early as 1918." There was no state control or legal status for conjugal visits. Originally only African American men were allowed to participate, as society believed that the sexual drives of black men were stronger than those of white men. Prison authorities believed that if black men were allowed to have sexual intercourse, they would be more productive in the farming industries of the prison. By the 1930s, the authorities had permitted white men to receive conjugal visits. As officials did not want pregnancies to occur in prison, at that time they did not permit female prisoners to have conjugal visits. In the 1930s, on Sunday afternoons, prostitutes visited Parchman and the prison camps. Hopper said that a prisoner's song referred to a prostitute charging 50 cents for her services, "not a small amount during the Great Depression when many people worked a 12 hour day for a dollar." Originally, there were no facilities designated for conjugal visits. Some prisoners used tool sheds and storage areas in the camp areas, and others took their wives and girlfriends into the prisoner barracks and placed blankets over beds to allow for privacy. In 1962, Hopper, in The Journal of Criminal Law, Criminology, and Police Science, said that the Mississippi State Penitentiary had the most liberal visitation program in the United States. Rules of visitation and leave, adopted in 1944, allowed inmates to make home visits for reasons other than emergency. According to a 1956 survey, it was the only correctional facility in the country to do so. Inmates were allowed to be visited every Sunday for two hours by their wives. In 1962, each Parchman camp, with the exception of the maximum security camps, housed a five to ten room structure called a red house; each house is near the main gate of the main camp building. In the house, the inmate and his wife may engage in sexual intercourse. Children are encouraged by the prison authorities to visit; as of 1962 one camp houses a play area for children. The Parchman conjugal visit program is designed so that all members of the family may interact with a particular prisoner. David Oshinsky said the statements regarding the preservation of marriages were "likely" to be correct and the statements regarding the prison sexuality were "probably" not true. the emphasis placed on agricultural production, and the small sizes of the camps. The guards in the camps knew the prisoners personally. Due to the lack of records, it was not possible to tell if the conjugal visit program reduced prison sexuality or recidivism. In the 1970s, Parchman still did not maintain records on the conjugal visits that took place at the facility. In the 1980s guards reported that inmates were more docile if they had periodic sexual access to their wives. Robert Cross of the Chicago Tribune reported in 1985 that the MSP program received relatively little attention compared to newer and more limited conjugal visit policies in California, Connecticut, New Mexico, New York, South Carolina, and Washington. Cross added that "The difference, perhaps, is that in Mississippi, where Parchman serves as the only penitentiary, nobody issued proclamations or opened up the matter for debate." The Parchman Animal Care & Training (PACT) program, which was established in April 2008, organizes inmate care of livestock.

Қызметкерлер

Крис Эппс, 29-бөлімдегі күзетші, департамент ішінде жоғарылатылып, 1998 жылы Парчманның орынбасары болып тағайындалды. 2002 жылы ол MDOC комиссары болып тағайындалды. 2014 жылы оған пара алу және сыбайлас жемқорлық қылмыстары бойынша федералдық айыптар қойылды. 2017 жылдың 25 мамырында ол 235 айға (19,6 жылға) федералдық түрмеге кесілді.