Жаңа Зеландияның Орталық Отаго шарап аймағы

Кіріспе

Жаңа Зеландиядағы шарап аймағы

Орталық Отаго шарап аймағы – Жаңа Зеландияның Оңтүстік аралындағы географиялық көрсеткіш және әлемдегі ең оңтүстік коммерциялық шарап өсіру аймағы. Орталық Отаго көбінесе Пино Нуармен танымал болғанымен, көптеген ақ шарап сорттары да кең таралған.

Шарап өсіру аймағының тарихы

Бұл аймақтағы еуропалықтардың маңызды қоныстануы 1860 жылдары Отаго алтын асығымен басталды. Француз иммигрант алтын кеншісі Жан Дезер Феро көп ұзамай жүзім отырғызып, шағын көлемде коммерциялық шарап өндірісін бастады, тіпті Австралия шарап байқауларында жүлделер жеңіп алды. XIX ғасырдың соңында Жаңа Зеландия үкіметі Ромео Брагатоны елді саралау үшін жалдады. Бұл алғашқы тәжірибелер аймақтың шарап өсіруге қабілетті екенін көрсеткенімен, шарап өнеркәсібі ұзаққа соқпады. 1950 жылдардан 1970 жылдардың соңына дейін жеке тұлғалар және Жаңа Зеландия Ауыл шаруашылығы министрлігінің қолдауымен көптеген шағын сынақ жүзімдіктері отырғызылды. 1980 жылға қарай коммерциялық отырғызуды бастау үшін жеткілікті тәжірибе және сенім жиналды. Орталық Отагодағы жүзімдіктер, Жаңа Зеландияның тән теңіздік климатынан биік таулардың (биктігі ) қорғауында орналасқан. Осылайша, олар елдегі жалғыз нағыз континенттік климат аймағына ие, күндізгі және маусымдық температураның үлкен ауытқуларымен сипатталады. Жауын-шашынның орташа мөлшері шамамен : жаз ыстық және салыстырмалы түрде құрғақ, көбінесе солтүстік-батыс фөн желдерімен бірге; күз қысқа, салқын және ашық; ал қыс суық, қар көп жауады. Қыста қатты аяз жиі болады, тіпті наурыз бен қараша айлары аралығында да аяз болуы мүмкін. Орталық Отагодағы ең жылы шарап өсіру аймақтарының бірі Лоуберн шығанағының солтүстігінде орналасқан. Орталық Отаго мен Солтүстік аралдың ылғалды, жылы шарап өсіру аймақтары арасындағы климаттық контрастты жүзім жинау мерзімінің айырмашылығымен көрсетуге болады. Солтүстіктегі жүзімдіктерде жинау әдетте ақпан айының соңында немесе наурыздың басында жүргізіледі, ал Орталық Отагода егін жинау сәуірдің ортасынан соңына дейін басталады – шамамен алты-жеті апталық айырмашылық. Топырақтың құрылымы да елдің басқа шарап өсіру аймақтарынан едәуір өзгеше, оның құрамында кедір-бұдырлы шиста мен басқа да метаморфтық тақтатастардың көп мөлшері бар. Бұл топырақ жақсы дренаждалады және көптеген жүзімдіктер төбелерге орналасқандықтан, жасанды суару көбінесе қажет.

Significant European occupation in this region started with the Otago Gold Rush in the 1860s. French immigrant gold miner Jean Desire Feraud soon started planting vines and embarking upon small scale commercial wine production, even winning medals in Australian wine competitions. Late in the nineteenth century, the New Zealand government hired Romeo Bragato to survey the country. While this early experimentation showed the wine growing potential of the region, the wine industry did not survive for long on a commercial basis. From the 1950s through to the late 1970s, there were many small scale trial plantings of vines by private individuals and under the auspices of the New Zealand Department of Agriculture. By 1980 enough experience and confidence had been gained for commercial plantings to start. At around elevation, Central Otago's vineyards are protected from New Zealand's characteristic maritime climate by high mountains up to high. They thus have the only true continental climate zone in the country, with large daily and seasonal temperature extremes. Rainfall averages around : summer is hot and relatively dry, and often accompanied by the Nor'wester foehn wind; autumn is short, cool and sunny; and winter is cold, with substantial falls of snow. Heavy frosts are common throughout winter and, indeed, frost can occur at any time between March and November. One of Central Otago's warmest wine growing areas can be found just north of the Lowburn Inlet area. The climatic contrast between Central Otago and the more humid, warmer wine regions of the North Island can be illustrated by the difference in the timing of the grape harvest. In the more northerly vineyards, picking generally takes place in late February or early March, while in Central Otago the harvest begins in mid to late April — a difference of some six to seven weeks. The structure of the soil also differs considerably from other wine growing regions of the country, with heavy deposits of rough edged mica and other metamorphic schists in silt loams. This soil drains easily, and given that most vineyards are positioned on hillside slopes, artificial irrigation is generally essential.

Орталық Отагоның шараптары

Пино-нуар Орталық Отагодағы ең көп тараған жүзім сорты болып табылады, және шамамен 70% егістік осы сортқа тиесілі деп есептеледі. Қалған 30% өнім Шардонне, Совиньон блан, Рислинг, Пино гри және Гевюрцтраминер жүзімдерінен жасалады. Көпіршікті шараптар Пино-нуар және Шардонне жүзімдерінен дәстүрлі әдіспен өндіріледі.

Субөңірлер

Орталық Отаго шарап аймағы бірнеше кіші аймақтарға бөлінген, әрқайсысының өзіндік климаты мен ерекшеліктері бар. Баннокберн – Кромвель қаласының жанындағы Каварау өзенінің оңтүстік жағалауында орналасқан шағын географиялық көрсеткіш. Бұл өте жылы аймақ, алтын кеншілері оны «Шөлдің жүрегі» деп атаған. Жүзім құмды, сазды топырақта ерте піседі. Биіктік диапазоны Бендигодан басталады, ол Клута өзені / Мата-ау мен Данстан көлінің шығысында жатыр. Жүзімдер орташа және жоғары биіктіктегі террасаларда отырғызылған. Бұл жылы аймақта әртүрлі тереңдіктегі жартылай шөлейтті топырақтар бар, төменгі жағында су өткізгіш топырақтар, ал жоғарырақ жағында беткей топырақтар кездеседі. Бендиго кіші аймағына Таррас пен Маори Пойнт шараптық бақтары кіреді. Гибстон – таулы жермен қоршалған тар аңғар. Каварау өзенінің оңтүстік жағалауындағы көлбеу жерге шамамен 250 гектар жүзімдіктер отырғызылған. Гибстон – ең суық және ең биік кіші аймақ, жүзімдіктер биіктік аралығында орналасқан. Оны кейде Куинстаун кіші аймағы деп те атайды. Уанака, ең кішкентай кіші аймақ, Уанака көлінің жағалауы мен шығысындағы Лугате қаласы арасында жүзімдіктерге ие. Теңіз деңгейінен жоғары орналасқан жүзімдіктер Гиббстонға қарағанда ұқсас, бірақ сәл жылырақ климатқа ие. Александра бассейні Клута өзені / Мата-ау және Манухерикия өзендерімен қоршалған және Жаңа Зеландиядағы ең жоғары жазғы температураны жиі тіркейді. Шұрайлы ландшафтта шист тастар басым. Күндізгі температураның күрт өзгеруі жоғары температураны теңдестіреді. Кромвель бассейні – Каварау өзені, Данстан көлі және Пиза тауларымен шектелген аймақта жүзімдіктердің ең көп шоғырланған жері. Бұл жартылай шөлейтті, биік террасалар мен мореналар және көлбеу жазықтармен сипатталатын жылы аймақ.