Батыс Аустралиядағы Ұлы Шығыс Тас Жолы

Кіріспе

Батыс Австралиядағы тас жол

Тас жол көбінесе Мундарингтен Калгурлиге дейінгі су құбырына параллель жүреді, ол Перттің шығысындағы Мундаринг тоғанынан Голдфилдс аймағын сумен қамтамасыз етеді. Алтын құбыр мұра жолы – құбыр бойымен жүретін туристік бағыт, оның көп бөлігі Ұлы Шығыс тас жолымен өтеді. Ұлы Шығыс тас жолының бөліктеріне әртүрлі жолдар тағайындалған, кейбір бағыттардың арасында тоғысулар бар. Ол көбінесе 94-ші ұлттық тас жол ретінде белгіленеді, бірақ Ұлы Шығыс тас жолының айналма жолы мен Роу тас жолы арасындағы, сондай-ақ Куолгардиден Калгурлиге дейінгі соңғы бөлігінде басқаша белгіленеді. Мидлендтегі Коузвей мен Моррисон жолы арасында ол 1-ші ұлттық жол, Гилфордтағы Джонсон көшесі мен Роу тас жолы арасында 51-ші мемлекеттік жол, Гилфордтағы Террас жолы мен Мидлендтегі Моррисон жолы арасында 203-ші туристік жол, ал Куолгардиден шығысқа қарай 94-ші ұлттық жолдың балама бағыты ретінде таңбаланады. 2008/09 жылдары ең қызықты бөлігі Грэм Фармер автожолының тоғысқан жерінің шығысында орналасқан, күндізгі орташа көлік саны 60 760 құрады. 2013 жылы Ұлы Шығыс тас жолы ерекше назар қажет етуге лайық жол болып қала берді, Австралия Автомобиль қауымдастығы тас жолдың 67%-ына бір немесе екі жұлдызды рейтинг (бес жұлдыздан) берді, ал The Lakes пен Northam арасындағы бағыттың 77%-ына бір жұлдызды қауіпсіздік рейтингі қойылды.

Бёрсууд - Мидвейл

Ұлы Шығыс тас жолы The Causeway-дің оңтүстік-шығыс ұшынан, Canning Highway-дің солтүстік-шығыс ұшынан және Shepperton Road және Albany Highway-дің солтүстік-батыс ұштарының арасындағы қиылыстан басталады. Ол жергілікті саябастар арасынан солтүстік-шығыс бағытында жүреді, Crown Perth ойын-сауық кешенінен оңтүстікке қарай. Армадаль теміржол желісінің астынан өткеннен кейін, солтүстік-батыста Грэм Фармер автожолымен алмасу және оңтүстік-шығыста Орронг жолымен алмасу бар, сондай-ақ оңтүстік-батыстан солтүстік-батысқа айналатын қосымша шығыс пандусы бар. Тас жол солтүстік-шығысқа қарай, Суан өзеніне параллель, Ривервейлдің тұрғын және коммерциялық аудандары арқылы жалғасады. Бұл тығыз қоныстанған елді мекендерде көптеген деңгейдегі қиылыстар мен кіреберіс жолдары бар. Басты қиылыстар светофорлармен реттеледі, ал көптеген басқалары кіру/шығуға шектеулі. Содан кейін, Ұлы Шығыс тас жолы Тонкин тас жолымен қиылысады, ол Перт қаласының солтүстік-шығыс және оңтүстік-шығыс аймақтарымен байланыстырады. 2018 жылдың қыркүйегіне дейін бұл қиылыс Брэрли даңғылымен де байланысты болды, ол Перт әуежайының ішкі терминалдарына қолжетімділікті қамтамасыз етті. Форрестфилд әуежайының бір бөлігі ретінде Редклиф теміржол станциясының салынуына байланысты бұл байланыс алынып тасталды. Қазіргі уақытта Ұлы Шығыс тас жолын аталған аймаққа байланыстыратын басты жол – солтүстік-шығысқа қарай Фаунтлерой даңғылы. Жол Аскот пен Редклиф арасындағы шекара бойымен шамамен жүреді, содан кейін Great Eastern Highway Bypass бұрылысына жетеді, ол светофорлармен реттеледі. Басты көлік ағыны айналма жол арқылы шығысқа қарай Роу тас жолына қарай жалғасады, ал Ұлы Шығыс тас жолы солтүстік-шығысқа қарай, Сван өзенінің бойындағы тар тұрғын аймақты қала маңындағы өнеркәсіптік дамудан бөліп тұрады. Тас жол екі жолақты көпір арқылы Хелена өзенінен өтеді және солтүстікке қарай Гилдфордтың тарихи қалашығына қарай жалғасады, ол Джонсон көшесі деп аталады. Бұл тас жолдың көп бөлігі, іс жүзінде, жол болып табылады, себебі оның бойында кіреберістер, кіреберіс және шығу жолдары бар. 2019 жылы Белмонт кеңесінің отырысында қала жоспарлаумен айналысатын мамандар қатысып, Роу тас жолының батысындағы бөлікте күніне 60 000-нан 80 000-ға дейін көлік қозғалысы болатын әлемде одан да қызықты "жолдың" (автомагистраль немесе тас жол емес) табылмайтынын айтты. Олар Франциядағы Елисей даңғылын және Сан-Францискодағы Маркет-стрит көшесін қарастырды. Роу тас жолының батысы.

Great Eastern Highway begins at a grade separated interchange between the south eastern end of The Causeway, north eastern end of Canning Highway, and north western ends of Shepperton Road and Albany Highway. It proceeds in a north easterly direction between local parks for , south of the Crown Perth entertainment complex in After passing under the Armadale line, there is a diamond interchange with Graham Farmer Freeway to the north west and Orrong Road to the south east, with an additional south westbound to north westbound looped ramp. The highway continues north east, parallel to the Swan River, through the residential and commercial areas of Rivervale, , , and There are many at grade intersections and driveway access crossovers in these high density suburbs. Major intersections are controlled by traffic lights, while many others are left in/left out. After , Great Eastern Highway interchanges with Tonkin Highway, which connects to Perth's north eastern and south eastern suburbs. Until September 2018, the interchange was also connected to Brearley Avenue, which provided access to Perth Airport's domestic terminals. The connection was removed due to the construction of Redcliffe railway station as part of the Forrestfield Airport Link. The main connection linking Great Eastern Highway to the precinct is now at Fauntleroy Avenue to the north east. The road travels for another along the border between Ascot and Redcliffe, before reaching a traffic light controlled fork with Great Eastern Highway Bypass. The main traffic flow continues east on the bypass to Roe Highway, while the Great Eastern Highway runs north east through for , separating a narrow residential area along the Swan River from industrial development in the rest of the suburb. The highway crosses the Helena River via a two lane bridge, and continues north into the historic townsite of Guildford, named as Johnson Street. Most of this section of the Highway is actually a road as it contains driveways, entrances and exits. At a 2019 Belmont council meeting interstate town planners attended and mentioned that with 60,000 to 80,000 vehicles a day in the section west or Roe Hwy they could not find a busier "road" (not Highway or Freeway) in the world. They looked at the Avenue des Champs Élysées in France and Market Street in San Francisco. West of Roe Hwy.

Гринмоунт - Лейкс

Ұлы Шығыс тас жолы Гринмаунт төбесімен әйгілі, онда тас жол Перт қаласының шығыс шетінде 7% еңіспен тік көтеріліске тап болады. Тас жол Гринмаунт төбесінің солтүстігінде Суан жағалау жазығынан Дарлинг қапталдарына дейін көтеріледі, бірақ көбінесе "Гринмаунтқа дейін" саяхаттау деп сипатталады. 1830 жылдардан бері танымал ескерткіш болып табылатын және 1846 жылғы Йорк жолының картасына енген, маңызды абориген және еуропалық мұра орындары бар тарихи төбе. Бұл бастапқы шығыс бағыттың бір бөлігі қазір Ескі Йорк жолы деп аталатын жеке жол ретінде сақталған. Тас жол Roe тас жолынан шығысқа қарай бұрылып, ескі жолдың бойындағы тұрғын үйлерді айналып өтеді. Екі бағыт төбенің басты көтерілісінің жоғарғы жағында қайтадан қосылады. Гринмаунт төбесінің кенеттен көтерілуінен бастап Сойерс аңғарына дейін Ұлы Шығыс тас жолында көтеріліп-түсетін учаскелер бар, төбелі жерлерде. Жол бойы Джон Форрест ұлттық паркінің оңтүстік жиегімен өтеді, солтүстікке қарай қарайды, ал ұлттық парктен тыс жерде тас жол жергілікті ағаштармен және қалған ормандық жерлермен қатар жүреді. Ол төмен тығыздықтағы Ховеа, Махогани Крик және Паркервилл ауылдық тұрғын аудандары арасында шығысқа қарай жалғасады, Мундаринг қаласының орталығына кірмес бұрын. Шығысқа қарай саяхатын жалғастыра отырып, маршрут Мундарингтен шығып, Сауерс аңғарының ауылдық қауымдастығына жетуден бұрын Білу ұлттық паркінің солтүстік-шығыс бұрышы арқылы қысқаша өтеді. Сауерс аңғарынан ары Ұлы Шығыс тас жолы солтүстік-шығыс бағытта, Жарахдейл мемлекеттік орманның солтүстік бөлігімен қатар жүреді. Тас жол шығысқа қарай жалғасып, көлдерге қарай жалғасады, онда ол солтүстікке бұрылып, Перт қаласының үлкен оңтүстік тас жолымен қосылады. Тас жол аймақтың негізгі шығыс-батыс бағыты ретінде бидай белдеуі арқылы шығысқа қарай жүреді. Жол ауыл шаруашылығы жерлері мен қалған жергілікті өсімдіктерден өтеді, Мекеринг, Кундердин, Келлерберрин және Мерредин сияқты шағын елді мекендер мен қалалармен кездеседі. Ұлы Шығыс тас жолы Оңтүстік Крестке Нортэмнен, бидай белдеуінің шетіне жақын кіреді. Ландшафт төменгі бұталы жерге айналады, тас жолынан басқа адам қызметінің белгілері аздау, ал су құбыры мен электр желісі көбінесе параллель өтеді. Жол шығысқа қарай осылай жалғасады, Кулгарди қаласына жету үшін үлкен қашықтықты басып өтеді. Қаладан тыс жерде Оңтүстік Австралияға бағытталған көліктер 94-ші ұлттық тас жолды ұстана отырып, оңтүстікке қарай Кулгарди-Эсперанс тас жолына бұрылады. Ұлы Шығыс тас жолы, қазір 94-ші баламалы ұлттық жол деп белгіленген, солтүстік-шығысқа бұрылып, басқа бір бұталы жер арқылы Калгурлидің шеттеріне дейін жүреді. Жол шығысқа қарай Калгурлидің жол жүйесінің желісі бойынша жалғасады, бастапқыда Батыс Калгурлидің өнеркәсіптік ауданынан өтеді. Содан кейін тас жол қайтадан екі жақты жолға айналып, тұрғын үй маңынан өтеді. Осыдан кейін тас жол Ханнан көшесі деп аталады және Калгурли қаласының орталығына дейін жалғасады. 94-ші бағыт оңтүстікке бұрылып, қайтадан Ұлттық тас жолға қарай бұрылады.

Great Eastern Highway is notorious for Greenmount Hill, where the highway encounters a steep slope with a 7% gradient on Perth's eastern outskirts. The highway rises from the Swan Coastal Plain to the Darling Scarp to the north of Greenmount Hill, though it is commonly described as travelling "up Greenmount". The historic hill, with significant Aboriginal and European heritage sites, has been a well known landmark since the 1830s, and featured on an 1846 survey of the York Road. Part of this original eastern route remains as a separate road, now known as Old York Road. The highway diverges from this original route at a point east of Roe Highway, bypassing residential properties that line the old road. The two routes meet again at the top of the main climb of the hill, after
From the sudden rise of Greenmount Hill through to Sawyers Valley, Great Eastern Highway has a series of rising and falling sections over rolling terrain. Along the way, the route follows the southern edge of John Forrest National Park for , passing to the north of the suburb of Beyond the national park, the highway continues to be lined by native trees and patches of remaining forest. It continues east for between the low density, rural residential areas of Hovea, Mahogany Creek, and Parkerville, before entering the Mundaring town centre. Continuing its journey east, the route leaves Mundaring and travels briefly through the north eastern corner of Beelu National Park before coming to the rural community of Sawyers Valley, east of Mundaring. Beyond Sawyers Valley, Great Eastern Highway travels in a north easterly direction, alongside and later within the northernmost part of the Jarrahdale State Forest. After , the highway reaches the Old Northam Road turnoff, which offers an alternative route through The highway route bypasses the development by continuing east for to The Lakes, where it curves around to the north to meet Great Southern Highway, at the edge of the Perth Metropolitan Region. The highway heads east through the Wheatbelt as the region's main east–west route. The road passes by agricultural land and remnant native vegetation, intermittently encountering small settlements and towns such as Meckering, Cunderdin, Kellerberrin, and Merredin. Great Eastern Highway enters Southern Cross out from Northam, near the edge of the Wheatbelt. The landscape changes to low shrubland, with few signs of human activity other than the highway itself, and the mostly parallel water pipeline and power line. The road continues eastwards in this fashion over a vast distance of before reaching the town of Coolgardie. beyond the townsite, traffic bound for South Australia turns south onto Coolgardie–Esperance Highway, following the National Highway 94 route. Great Eastern Highway, now signposted as Alternate National Route 94, turns north east, travelling through another of scrubland to the outskirts of Kalgoorlie. The road continues its journey eastward within the grid of Kalgoorlie's road system, initially passing by the industrial district of West Kalgoorlie. After , the highway once more becomes a dual carriageway, and travels past residential neighbourhoods. Following , the highway takes on the name Hannan Street, and continues for through to downtown Kalgoorlie, terminating at Goldfields Highway on Kalgoorlie's eastern edge. Alternate Route 94 turns south, back towards the National Highway route.

Сотталғандардың жолы

Қазіргі Ұлы шығыс тас жолының бойындағы жол Батыс Австралияның мәжбүрлі еңбекшілер дәуірінен бері бар. Дискілер шамамен жуандығы және диаметрімен бірдей болды. 2012 жылы жаңарту жұмыстары кезінде, қолданыстағы асфальттың астынан, белгілі бір аралықта тағы да көп дисктер табылды.

Автомобиль жолдары

Ұлы Шығыс тас жолы деген атауды 1933 жылдың желтоқсанында Перт жол басқармасы тағайындады. Бұл атау Сван өзенінің солтүстік жағындағы (қазіргі Гильдфорд жолы) Перт пен Гильдфорд жолы үшін, Бассендиан жол басқармасының Перт жолы ұсынысына балама ретінде ұсынылды. 1934 жылдың ақпан айында Бассендиан жол басқармасы бұл атауға келісті, себебі Перт жолы тым жалпы болып көрінеді, ал бұл жол шығыс аймақтарға, тіпті Калгурлиге дейін жалғасқан негізгі артерия саналды. Келесі бірнеше айда аймақтағы басқа жергілікті билік органдары да бұл мәселені қарастырды. Бейсуотер және Гринмаунт жол басқармалары бұл идеяны қолдады, ал Гильдфорд жол басқармасы қарсы болды, себебі бірнеше жергілікті жолдардың атаулары жоғалып кетеді. Гринмаунт және жарияланған хабарламалар бойынша жол Ұлы Шығыс тас жолы деп аталды, ал кеңес атын өзгертуді ресми жариялауды сұрап, Бас жолдар департаментіне хат жолдады. Калгурли жол басқармасы Ұлы Шығыс Голдфилдс тас жолын ұсынды. Калгурли қалалық кеңесі жолды тас жол деп атауға келісті, бірақ бұл атау Мидленд-Джанкшенді Куолгардимен байланыстыратын жол үшін жеткіліксіз деп ойлады. Мидленд-Джанкшен муниципалдық кеңесі «ескі атауды сақтап қалудың себептері» деп, қайта атауға қарсылық білдірді. 1934 жылдың тамызында Бассендиан жол басқармасы Жер департаментіне Перт-Гильдфорд жолының өз ауданындағы бөлігін Ұлы Шығыс тас жолы деп өзгертуді өтінді. Департамент бұл өтінішті қабылдамады, себебі Мидлендке бағытталған көліктердің көп бөлігі The Causeway арқылы Сван өзенінің оңтүстік жағынан өтеді, сондықтан Перт-Гильдфорд жолы негізгі тас жолдың бөлігі болмауы керек. Осы сәтсіздікке қарамастан, Перт жол басқармасы Перттен Гильдфордқа дейінгі жолды қайта атау мәселесін қарастыру үшін жергілікті билік органдарының конференциясын ұйымдастырды. Бұл мәселе маңызды деп есептелді, себебі атау өзеннің оңтүстік жағына кетсе, көлік ағыны ескі орталықтардан солтүстікке бұрылуы мүмкін. Қауіпті бұрылыстарды түзету және Бассендиан мен Гильдфорд арасындағы ескі көпірді жаңалау да қарастырылды. 1934 жылдың 7 қыркүйегінде өткен конференцияға Перт, Бейсуотер, Бассендиан және Гильдфорд жол басқармаларының, сондай-ақ Мидленд-Джанкшен кеңесінің өкілдері қатысты. Гильдфорд пен Мидленд-Джанкшен қайта атауға қарсы болды, бірақ қалғандары қолдады. Қабылданған шешімдерге атауды өзгерту туралы үкіметке ұсыныс беру, Бассендианда жаңа көпір салуды ұсыну және жолды негізгі жол деп жариялау үшін үкіметке жүгіну кірді. 1934 жылдың қараша айында мемлекеттік жер кеңесі Сван өзенінің оңтүстік жағындағы жергілікті билік органдарымен байланысып, Каузвей-Мидленд бағытын құрайтын жолдарды Ұлы Шығыс тас жолы деп қайта атауды сұрады. Перт қалалық кеңесі мен Белмонт Парк жол басқармасы бұл өтінішті мақұлдады. Бұл RAC сипаттағандай, «ерекше жағдайды» тудырды, себебі Сван өзенінің солтүстігінде де, оңтүстігінде де жолдар Ұлы Шығыс тас жолы деп аталуы керек болды. Атаудың ресми түрде өзгеруіне қарамастан, Белмонт арқылы өтетін жол бойындағы кейбір тұрғындар өздерінің меншіктерін Ұлы Шығыс тас жолында орналасқан деп сипаттай бастады. 1934 жылдың желтоқсанында өзеннің солтүстігіндегі жергілікті билік органдары тағы бір конференция өткізді. Олар Перт-Гильдфорд жолын Ұлы Шығыс тас жолы деп қайта атауды және оны негізгі жол деп жариялауды жалғастыруға келісті. Бас жолдар комиссарының хатында Белмонт арқылы өтетін жол шығыс штаттарына апаратын негізгі тас жол екені айтылды. Сондықтан ол Ұлы Шығыс тас жолы атауын Мидленд-Джанкшеннің батысына қолданса, оны сол жолға қолдану керек екенін ұсынды, себебі Бассендиан арқылы өтетін жол негізгі жол деп есептелмейді. Алайда, Бассендиан жол басқармасы жинаған деректерге сәйкес, Бассендиан арқылы өтетін өзеннің солтүстік бағыты екі бағытта да оңтүстік бағыттан (Белмонт арқылы) көбірек көлік тасымалдады – 54% 46% -ға қарағанда. Солтүстік бағыт 3 шақырымға қысқа болды және жергілікті билік органдары оны «қалаға табиғи кіру» деп санайды, ол тек бір рет Сван өзенін кесіп өтеді және Каузвейде қайтадан кесіп өтпейді. 1935 жылдың 8 қаңтарында өзеннің солтүстігіндегі жергілікті билік органдарының өкілдері Жерлер министрі Майкл Тройды сол аудандар арқылы өтетін Перт-Гильдфорд жолын Ұлы Шығыс тас жолы деп қайта атауға шақырды. Жол қысқарақ және көлік көп жүретін болса да, ол бұл өтінішті қабылдамады. Ол бұл жол магистраль деп жарияланбағанын және Белмонт арқылы өтетін жолды Ұлы Шығыс тас жолы деп қайта атау туралы шешім фактілерді қарастырғаннан кейін және Бас жолдар басқармасының сұрауы бойынша қабылданғанын айтты. Перт жол басқармасынан атауды «ұрлап алғандарына» наразылық болды. Министр бұл наразылықты ескермеді. Ол өкілдерге жолды негізгі жол деп жариялау үшін Ғимараттар министріне жүгінуді және содан кейін оған жаңа атаумен қайтадан келуді кеңес берді. Осылайша Ұлы Шығыс тас жолының бағыты шешілді, ал өзеннің солтүстігіндегі жергілікті билік органдары Бас тас жол сияқты басқа атауларды іздеуді жалғастырды. 1938 жылдың 14 сәуірінде 1933–1937 жылдарға қабылданған Жер заңының 10-бабына сәйкес Ұлы Шығыс тас жолы атауы ресми жарияланды. Бұл бұрын қолданылған атауларды алмастырды: Аскот жолы, Гильдфорд жолы, Йорк жолы, Гильдфорд-Нортхэм жолы, Тудей-Нортхэм жолы, Митчелл авенюі, Троссел жолы, Сермон жолы, Дрейер жолы, Голдфилдс жолы, Калгурли жолы, Вудвард көшесі және Куолгарди жолы.

The name Great Eastern Highway was coined by the Perth Road Board in December 1933. It was suggested for the Perth to Guildford road on the north side of the Swan River (now known as Guildford Road), as an alternative to the Bassendean Road Board's proposal, Perth Road. In February 1934, the Bassendean Road Board agreed to the name, as Perth Road would be too general, and the road was considered the main artery serving eastern districts, all the way through to Kalgoorlie. Other local governments in the area considered the issue over the next few months. The Bayswater Road Board and Greenmount Road Board were in favour of the idea, but Guildford Road Board was opposed, as several local road names would be lost. Greenmount, and public advertising, thereafter referred to the road as Great Eastern Highway, and the council wrote to the Main Roads Department, requesting the name change be gazetted. while the Kalgoorlie Road Board suggested Great Eastern Goldfields Highway. The Kalgoorlie Municipal Council agreed that the road should be known as a highway, but thought the name was inadequate for a road that only connected Midland Junction with Coolgardie. The Midland Junction Municipal Council opposed the renaming, citing "sentimental and practical reasons for the continuance of the use of the old name". In August 1934, the Bassendean Road Board applied to the Lands Department to change the portion of the Perth–Guildford road within its district to Great Eastern Highway. The department refused the request, reasoning that most traffic bound for Midland used The Causeway and travelled on the south side of the Swan River, and that therefore the Perth–Guildford road should not be part of the main highway. Despite this setback, the Perth Road Board organised a local government conference to consider renaming the road from Perth to Guildford. The issue was considered important, as losing the name to the south side of the river would divert traffic away from the old established centres to the north. The straightening of dangerous bends and the replacement of an old bridge between Bassendean and Guildford were also to be considered. The conference, held on 7 September 1934, was attended by representatives of the Perth, Bayswater, Bassendean, and Guildford road boards, and the Midland Junction Council. Guildford and Midland Junction were still opposed to the renaming, but the others were supportive. Motions that passed included submitting a rename proposal to the state government, urging the government to construct a new bridge at Bassendean, and approaching the government to have the road declared a main road. In November 1934, the state government Land Council contacted the local governments on the south side of the Swan River, asking them to rename the roads that make up the Causeway–Midland route as Great Eastern Highway. Both the Perth City Council and Belmont Park Road Board agreed to the request. This created a "peculiar situation", as described by the RAC, with roads both north and south of the Swan River proposed to be renamed as Great Eastern Highway. Despite the name change not being official, some residents along the road through Belmont started describing their properties as located on Great Eastern Highway. Another conference of the local governments north of the river was held in December 1934. They decided to continue to pursue renaming the Perth–Guildford road to Great Eastern Highway, and having it gazetted as a main road. A letter from the Commissioner of Main Roads had stated that the road through Belmont was considered the principal highway to the eastern states. He therefore recommended that if the name Great Eastern Highway were to be applied west of Midland Junction, it should be to that road, as the road through Bassendean was not considered a main road. Traffic counts collected by the Bassendean Road Board, however, showed that the north of river route, through Bassendean, carried more traffic in both directions than the southern route, through Belmont – 54% compared to 46%. The northern route was also shorter by about 2 mile (3 km), and considered by the local governments to be the "natural entrance to the city", only crossing the Swan River once and not again at the Causeway. On 8 January 1935, representatives from the local governments north of the river urged Minister for Lands, Michael Troy, to rename the Perth–Guildford road through those areas as Great Eastern Highway. Despite the route being shorter and carrying more traffic, he refused. He said that it was not gazetted as main road, and a previous decision to rename the road through Belmont as Great Eastern Highway was made after considering the facts, and at the request of the Main Roads Board. There was resentment and an objection over the name being "pinched" from the Perth Road Board. The minister disregarded the objection. He advised the representatives to see the Minister for Works to get the road declared a main road, and then approach him with a new name. This resolved Great Eastern Highway's route, with the local governments north of the river pursuing other names such as Main Highway. On 14 April 1938, the name Great Eastern Highway was gazetted, in accordance with section 10 of the Land Act, 1933–1937. It replaced the names previously used along the route: Ascot Road, Guildford Road, York Road, Guildford–Northam Road, Toodyay–Northam Road, Mitchell Avenue, Throsell Road, Sermon Road, Dreyer Road, Goldfields Road, Kalgoorlie Road, Woodward Street, and Coolgardie Road.

Жаңартулар мен жақсартулар

1950 жылға қарай тас жол Перттен Саут Кроссқа дейін және Кулгардиден батысқа қарай бірнеше шақырым жердегі Калгурлиге дейін жабылды. Голдфилдс айманындағы қозғалыс тығырықсыз болды, орташа тәуліктік қозғалыс Саут Кросс пен Кулгарди арасында 44 көлік, ал Кулгардиден Калгурлиге 33 көлік құрады. 1953 жылы жол толығымен жабылды. 1954 және 1956 жылдар аралығында Перт пен Саут Кросс арасындағы тас жолдың бөліктері жақсартылды. Жұмысқа 38 миль (61 км) жол бойындағы жабын енін ұлғайту, 3 миль (5 км) жолды қайта жаңарту және 23,5 миль (38 км) қайта жабу кірді. Ескі, тар ағаш көпірлердің орнына жиналмалы бетон конструкциялар орнатылды. Бұл оқиға төбесіне жақын жерде жүк көліктерін тоқтатуға арналған алаңша салуға әкелді. Ол содан бері бірнеше рет төтенше жағдайларда пайдаланылды. 1994 жылы федералды үкімет Нортам мен Саут Кросс арасындағы Ұлы Шығыс тас жолының нашар бөліктерін жаңартуға 43,9 миллион долларлық жобаны мақұлдады. Бұл тас жолдың бөлігі Батыс Австралиядағы Ұлттық тас жолдың ең көне бөліктерінің бірі болды. Жолдың нашарлауына нашар дренаж және жиі су тасқыны себеп болды. Соңғы жұмыстар Перттегі тас жолдың кейбір бөліктерін жақсартты. Ұлы Шығыс тас жолының Роу тас жолымен қиылысы деңгейден бөлінген қиылысқа дейін жаңартылды. Дизайн алмаз тәрізді қиылыс болып табылады, Роу тас жолында еркін қозғалыс бар, сондай-ақ солтүстіктен шығысқа қарай қозғалыс үшін қосымша ілмек тәрізді пандус бар. 101,5 миллион долларлық жобаның құрылысы 2010 жылдың соңында басталды, ал қиылыс 2012 жылдың 9 маусымында ресми түрде қозғалысқа ашылды. Тағы бір жоба – Ривервейл, Белмонт және Редклиф қалаларының маңындағы тас жолды кеңейту, Койонг жолынан, Грэм Фармер тас жолының қиылысының солтүстік-шығысында, Тонкин тас жолына дейін. Жұмыс 2011 жылдың маусым айында басталды және 2013 жылдың ақпан айында аяқталды. Премьер-министр Джулия Гиллард 2013 жылдың 28 наурызында жаңартылған тас жолды ашып, лента кесу рәсіміне қатысты. 280 миллион долларлық жаңартуға орталық жолақты салу, жолды әр бағытта үш жолаққа дейін кеңейту, бірнеше қиылыстарда автобусқа арналған арнайы жолақтар және велосипед жолақтары кірді. Жаңарту тас жолдағы тығындарды азайтуы күтілді, алайда апаттар көбінесе жеңіл болды және жол жұмыстары "негізгі себепші фактор" деп есептелді. 2013 жылдың қазан айында жоба Азаматтық мердігерлер федерациясының Ұлттық Жер сыйлығымен марапатталды.

By 1950, the highway had been sealed from Perth to Southern Cross, and from a few miles west of Coolgardie to Kalgoorlie. Traffic in the Goldfields was light, with an average daily traffic of 44 vehicles between Southern Cross and Coolgardie, and 33 from Coolgardie to Kalgoorlie. The road was completely sealed by 1953. Between 1954 and 1956, sections of the highway between Perth and Southern Cross were improved. The works included increasing the seal width along 38 mile (61 km) of the road, reconstructing 3 mile (5 km) of road, and resealing 23.5 mile (38 km). Precast concrete structures were used to replace two old, narrow wooden bridges. This accident led to the construction of a truck arrester bed near the bottom of the hill. It has been used in emergencies several times since. In 1994, the federal government approved a $43.9 million project to upgrade substandard sections of Great Eastern Highway between Northam and Southern Cross. That portion of the highway was one of the oldest sections of the National Highway in Western Australia. The road was susceptible to failure due to poor drainage and frequent flooding. More recent works have improved sections of the highway in Perth. Great Eastern Highway's intersection with Roe Highway was upgraded to a grade separated interchange. The design is a diamond interchange, with free flowing traffic on Roe Highway, and an additional looped ramp for northbound to eastbound traffic movements. Construction of the $101.5 million project began in late 2010, and the interchange was officially opened to traffic on 9 June 2012. Another project undertaken was the widening of the highway through the suburbs of Rivervale, Belmont and Redcliffe – between Kooyong Road, just north east of the Graham Farmer Freeway interchange, and Tonkin Highway. Work commenced in June 2011, and was completed in February 2013, Prime Minister Julia Gillard opened the upgraded highway on 28 March 2013, participating in a ribbon cutting ceremony. The $280 million upgrade included construction of a median strip, widening the road to three lanes in each direction, bus priority lanes at several traffic light controlled intersections, and bicycle lanes. The upgrade was expected to reduce congestion along the highway, However, the accidents were usually not serious, and roadworks were considered a "major contributing factor". In October 2013, the project was recognised with the Civil Contractors Federation National Earth Award for Excellence.

Байпастар

Ұлы Шығыс тас жолының айналмасы, Роу тас жолымен бірге, Гилфорд және Мидленд қалалық аудандарының айналып өтуін қамтамасыз етеді. Айналма жол Оңтүстік Гилфордтағы бастапқы тас жол бағытынан бөлініп, Перт әуежайының солтүстік жиегінен өтеді, содан кейін шығысқа қарай бағытталды. Ұлы Шығыс тас жолының айналмасының шығыс бөлігінде көліктер Роу тас жолымен солтүстікке бұрылып, негізгі тас жолға қайта оралады. Осы тас жол салу жоспары 1955 жылғы Гордон Стивенсон мен Алистер Хепберннің «Метрополиялық аймаққа жоспар» атты еңбегіне дейін жетеді, ол Перт қаласының Метрополиялық аймақ схемасының алға күші болды. Жол 1980-ші жылдардың соңында салынды және құрылыс кезінде Редклифф–Бушмид тас жолы деп аталды. Ұлы Шығыс тас жолының айналмасы 1988 жылдың 14 мамырында, 21 айлық құрылыстан кейін және 10 миллион долларға аяқталды. 1993 жылы Қоршаған ортаны қорғау агенттігі бұл ұсынысты бағалап, қалалық ауданнан ең алыс бұрылатын бағыт ғана экологиялық тұрғыдан қабылданатынын анықтады. Avon өзеніне тигізетін әсері мүмкін болғандықтан, жақын бағыттар мақұлданбады. Жоба 1994 жылдың 24 маусымында Қоршаған ортаны қорғау министрінің шартты келісімін алды. Northam қаласын айналып өту жолының құрылысы 2001 жылдың қаңтарында басталды, ал жаңа жол 2002 жылдың 17 мамырында ашылды. Clackline қаласын айналып өту жолы да салынды, ол қаланың солтүстігіндегі Ұлы Шығыс тас жолының бағытын өзгертті. Жұмыс 2007 жылдың қаңтарында басталды және 2008 жылдың ақпанында аяқталды. Жобаға сонымен қатар Clackline мен Bakers Hill арасындағы қосымша қадамдарды салу, Clackline қаласындағы қиылыстарды жаңарту және мұра жолы үшін жаяу өткел құрылысы кірді. Clackline Brook үлкен қорап құбыр арқылы қайта бағытталды. Айналма жолға 2006 жылы бастапқыда 2,4 миллион доллар қаржы бөлінген, бірақ 2007 жылдың қаңтарына қарай оның құны шамамен 11 миллион долларға жетеді деп күтілді.

Болашақ

Ұзақ мерзімді жоспарда Ұлы Шығыс тас жолының Дарлинг жартасына қазіргі көтерілуін айналып өту көзделген. Перт қаласының шығыс дәлізіндегі жаңа ірі жол желісін жоспарлау 1970 жылдары басталды. 1978 және 1981 жылдар аралығында Мундарингтен Вурлулуға дейінгі жаңа тас жол учаскесін жоспарлаудың алғашқы әрекеттері қоғамдық наразылыққа ұшырады, ал Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) толыққанды экологиялық бағалау жүргізуді сұрады. 1985 жылы Бас жолдар департаменті, Метрополитен аймағын жоспарлау басқармасы, Мундаринг және Суон округтері аймақтағы негізгі шығыс-батыс бағыттарын зерттеуге тапсырыс берді. Зерттеу Перттен Аделаидаға созылатын ұлттық тас жол үшін «Қызыл жол» деп аталатын жаңа бағытты ұсынды. Жаңа ұлттық тас жол Роу тас жолынан Түйедей жолы бойымен солтүстік-шығысқа қарай, содан кейін ұсынылған Қызыл жол арқылы шығысқа бұрылып, Уундуиге жақын Ұлы Шығыс тас жолымен қосылуы керек еді. Тас жолдың соңғы жобасында барлық қиылысқан жолдар үшін деңгейлерде бөлінген түйісулер қарастырылды. «Қызыл жол» 1989 жылғы 22 қарашада экологиялық мақұлдау алды. Қызыл жолдың Клэклайн мен Вурлулу арасындағы бөлігін егжей-тегжейлі жоспарлау 1998 жылы басталуы тиіс еді. 2012 жылғы мәліметтер бойынша, Қызыл жолдың құрылысы Бас жолдар үшін басымдыққа ие емес. Жоба алдағы жұмыс бағдарламасына енгізілмеген, күтілетін басталу мерзімі көрсетілмеген, сондай-ақ, жақында шығын-пайданы талдау жүргізілмеген. Жоспар әлі де жасалуда, бірақ жобаны қаржыландыру жауапкершілігі федералды үкіметте.