Кіріспе
Австралиядағы маңызды ұлттық тас жол – Хьюм тас жолы, қазіргі Хьюм автожолы және Хьюм магистралі деп аталатын бөлімдерін қоса алғанда, Австралияның ірі қалалар аралық ұлттық тас жолдарының бірі болып табылады. Ол оңтүстік-батыстағы Мельбурн мен солтүстік-шығыстағы Сидней қалаларын байланыстырады. Сидней маңынан Мельбурн маңына дейінгі жолдың екі бағытты қозғалысқа арналғанға жаңартылуы 2013 жылдың 7 тамызында аяқталды. Солтүстіктен оңтүстікке қарай, жол Сиднейде Хьюм тас жолы, Котлер түйісі мен Беррима аралығында Хьюм автожолы, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының басқа аймақтарында Хьюм тас жолы және Виктория штатында Хьюм автожолы деп аталады. Бұл Auslink ұлттық желісінің бір бөлігі болып табылады және екі қала арасында тауарларды тасымалдау үшін маңызды көлік арнасы болып саналады, сондай-ақ Албури–Уодонга және Канберра қалаларына да қызмет етеді. Сондықтан, бұл жол Австралиядағы екі бағытты қозғалыс стандартын сақтайтын, M әріптерімен немесе автожол сандық белгісімен белгіленген ең ұзын тас жол деп есептеледі.
Hume Highway, inclusive of the sections now known as Hume Freeway and Hume Motorway, is one of Australia's major inter city national highways, running for between Melbourne in the southwest and Sydney in the northeast. Upgrading of the route from Sydney's outskirts to Melbourne's outskirts to dual carriageway was completed on 7 August 2013. From north to south, the road is called Hume Highway in metropolitan Sydney, Hume Motorway between the Cutler Interchange and Berrima, Hume Highway elsewhere in New South Wales and Hume Freeway in Victoria. It is part of the Auslink National Network and is a vital link for road freight to transport goods to and from the two cities as well as serving Albury–Wodonga and Canberra. It is therefore considered to be Australia's longest highway in terms of its dual carriageway standard retaining the M or motorway alphanumeric.
Бағыт
Сидней жағынан Хьюм тас жолы Паррамата жолынан, Эшфилдтен басталады. Бұл маршрут А22 нөмірімен белгіленген. Алғашқыда бұл бөлік ресми түрде Хьюм тас жолы деп аталса да, 2013 жылы M31 Хьюм моторлық жолы деп қайта аталғаннан кейін 2010 жылдың басына дейін F5 тас жолы деп атала берді. Көптеген ерте зерттеушілер, әдетте, жергілікті халықтан жетекшілік алған, бірақ оларға тиісінше құрмет көрсетпеген. Чарльз Тросбидің 1818 жылы қазіргі Голбернге жасаған саяхатынан кейін, содан соң 1824 жылы Гамильтон Юм мен Уильям Ховеллдің Кэмпбелтаунға жақын Аппиннен Порт-Филлипке және кері жолға жасаған саяхатынан соң, Оңтүстік үстірттің ауыл шаруашылығы үшін дамуы қарқынды жүрді. Қазіргі Хьюм тас жолының бағыты пионерлер пайдаланған бағытқа ұқсас. Хьюм тас жолының жағалаудан Оңтүстік үстіртке және Ұлы бөлініске дейін көтерілуі Воллондилли және Шоалхейвен өзендерінің параллель шатқал жүйелері арасында орналасқан. Бұл аймақ әдетте Непеан өзені мен оның салаларымен терең тілінген, көлбеу жазықтан тұрады. Тас жолының бағыты осы шатқалдарды кесіп өту үшін төрт биік көпірді пайдаланады, Рейзорбек жотасынан аулақ жүреді және минималды жер жұмыстарын қажет етеді. Непеан өзенінің батыс жағындағы Менангледен Миттагонгқа дейінгі көтерілу тұрақты, бірақ қазіргі тас жолда жоғары жылдамдықпен оны бағалау қиын. Тас жолы Непеан өзені үстіндегі Фазан ұясы көпірінен Ерринболға дейін үздіріссіз көтеріледі, содан кейін Аилмертондағы үстіртке жететін соңғы көтерілуге дейін сәл төмендейді.
Жол құрылысының алғашқы кезеңдері
Губернатор Лаклан Маккуори 1819 жылы Пиктоннан Гоулберн жазығына дейін жол салуды бұйырды, ол Ұлы Оңтүстік жолы (Хьюм тас жолының солтүстік бөлігінің негізі) деп аталды. Ол 1820 жылы Гоулбернге сапар жасады, бірақ сол кезде тіпті қарапайым жол да аяқталмаған болуы мүмкін. 1833 жылы генерал-геодезист Томас Митчелл Яндера мен Гоулберн арасында Ұлы Оңтүстік жолын қайта жаңартып, толығымен жаңа бағытқа бұрды. 1858 жылғы маусымдағы Басты жолдарды басқару туралы заң Сиднейден Гулберн мен Гундагай арқылы Альбериге дейінгі Ұлы Оңтүстік жолын колонияның үш маңызды жолының бірі деп жариялады. Дегенмен, оның оңтүстік бөлігі 1858 жылға дейін «жасалмай келген өгіздер жолы» деп сипатталды. 1860 жылдардың ортасында жол жақсартылды, Гундагай маңындағы кейбір бөліктері «металлмен жабылды» және Аделонг өзенінен (Гундагайдан оңтүстікке қарай шамамен 10 шақырым жерде, қазір Тумблонг ауылы деп аталады) Альбериге дейінгі барлық арналар көпірленді. Митчеллдің Жаңа Оңтүстік Уэльстегі бағыты, қазіргі Миттагонг, Беррима және Марулан айналымдарынан басқа (1986 жылы екі қатарлы жолдар аяқталды), бүгінгі тас жолмен көптеген жерлерде сақталған. Митчелл Яндерадан солтүстікке қарай бағытты түзуге ниеттенген, бірақ қаржыландыру алмады, алайда оның Фазан ұясы арқылы ұсынған бағыты 1980 жылы ашылған тас жолға ұқсас. Митчеллдің Ұлы Оңтүстік жолындағы жұмысы Тоуранг-Крикте (Гоулберннен солтүстікке қарай 10 шақырым) жақсы сақталған, онда оның тас аркасы әлі де тұр, бірақ ол 1965 жылы бетонды құбырмен ауыстырылды, ол 1972 жылы жол кеңейтілген кезде қазіргі тас жол бағытымен алмастырылды. Викторияда Митчеллдің бағытына ертерек өзгеріс енгізілді. Митчеллдің Албери мен Мельбурн арасындағы бастапқы бағыты Гулберн өзеніндегі Митчеллстаун арқылы өтіп, Маунт-Македон тауының батысына қарай ұзақ айналым жасады. 1837 жылғы наурыз айында Чарльз Бонни Митчеллстауннан Килмор арқылы Мельбурнға жаңа жол салды, бұл бұрынғы сапардан жарты күнге қысқартты. Боннидің жолының көп бөлігі келесі 139 жыл бойы Сидней жолын құрады және 1840 жылы осы жол бойынша жан-жақты зерттеу жүргізілді.
Жолды жіктеу
1914 жылы Виктория және Жаңа Оңтүстік Уэльс штаттарындағы тас жолдың екі бөлігі де тиісті мемлекеттік жол органдарымен негізгі жолдар деп жарияланды. Викторияда 1924 жылғы «Автомобиль жолдары және көлік құралдары» заңы Виктория Парламенті арқылы қабылданып, мемлекеттік автомобиль жолдарының жариялануына мүмкіндік берді, мұндағы жолдардың үштен екісі Мемлекеттік жолдар кеңесі (кейін VicRoads) арқылы мемлекеттік қаржыландырылды. Солтүстік-Шығыс тас жолы 1925 жылғы 1 шілдеде мемлекеттік тас жол деп жарияланды.
Within New South Wales, the passing of the Main Roads Act of 1924 through the Parliament of New South Wales provided for the declaration of Main Roads, roads partially funded by the State government through the Main Roads Board (later the Department of Main Roads, and eventually Transport for NSW). Main Road No. 2 was declared along Great South Road on 8 August 1928, heading southwest from the intersection with Great Western Highway at Ashfield, through Bankstown, Liverpool, Crossroads, Narellan, Picton, Mittagong, Goulburn, Yass, and Gundagai to Albury. to provide for additional declarations of State Highways and Trunk Roads, this was amended to State Highway 2 on 8 April 1929. The Great South Road through New South Wales, and North Eastern Highway through Victoria, were renamed Hume Highway in 1928, through the Parliament of New South Wales updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, Hume Highway today retains its declaration as Highway 2, from the intersection with Parramatta Road in Ashfield in Sydney, to the state border with Victoria. In Victoria, the passing of the Road Management Act 2004 through the Parliament of Victoria granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: VicRoads re declared the road in 2013 as Hume Freeway (Freeway #1550), beginning at the state border with New South Wales to the intersection with Western and Metropolitan Ring Roads at Thomastown. The route was allocated National Route 31 across its entire length in 1954. The Whitlam government introduced the federal National Roads Act 1974, where roads declared as a National Highway were still the responsibility of the states for road construction and maintenance, but were fully compensated by the Federal government for money spent on approved projects. and was consequently re allocated National Highway 31. At the Sydney end, as the South Western Freeway was extended during the 1990s, National Highway 31 was replaced with Metroad 5 from Prestons to Liverpool in the early 1990s, then by Metroad 7 through Liverpool, and State Route 31 from Liverpool to its terminus at Ashfield. At the Melbourne end, route M31 was diverted onto the Craigieburn bypass in 2005; the former alignment (now known as Sydney Road) was replaced with State Route 55. With both states' conversion to the newer alphanumeric system between the late 1990s and the early 2010s, its route number was updated to route M31 for the highway within Victoria in 1997, and eventually within New South Wales in 2013 (with the route between Berrima and Prestons also renamed Hume Motorway), with route A28 between Prestons and Liverpool, and route A22 from Liverpool to its terminus at Ashfield.
Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында 1924 жылғы «Негізгі жолдар» заңы Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламенті арқылы қабылданып, негізгі жолдарды жариялауға мүмкіндік берді. Негізгі жол №2 1928 жылғы 8 тамызда Ұлы Оңтүстік жолы бойында, Ашфилдтегі Ұлы Батыс тас жолымен қиылысынан оңтүстік-батысқа қарай Банкстаун, Ливерпуль, Кросроудс, Нареллан, Пиктон, Миттагонг, Гулберн, Ясс және Гундагай арқылы Албериге дейін жарияланды. Мемлекеттік автомобиль жолдары мен магистральдық жолдарды қосымша жариялауды қамтамасыз ету үшін бұл заң 1929 жылғы 8 сәуірде 2-ші мемлекеттік автомобиль жолы болып өзгертілді. Жаңа Оңтүстік Уэльс арқылы өтетін Ұлы Оңтүстік жолы мен Виктория арқылы өтетін Солтүстік-Шығыс тас жолы 1928 жылы Хьюм тас жолы деп аталды, Жаңа Оңтүстік Уэльс Парламенті жолдардың жіктелуін және оларды Жаңа Оңтүстік Уэльс аумағында жариялау тәсілін жаңартты. Осы заң бойынша Хьюм тас жолы бүгін 2-ші тас жол деп жарияланды, ол Сиднейдегі Ашфилдтегі Параматта жолымен қиылысынан Викториямен шекараға дейін созылады.
Within New South Wales, the passing of the Main Roads Act of 1924 through the Parliament of New South Wales provided for the declaration of Main Roads, roads partially funded by the State government through the Main Roads Board (later the Department of Main Roads, and eventually Transport for NSW). Main Road No. 2 was declared along Great South Road on 8 August 1928, heading southwest from the intersection with Great Western Highway at Ashfield, through Bankstown, Liverpool, Crossroads, Narellan, Picton, Mittagong, Goulburn, Yass, and Gundagai to Albury. to provide for additional declarations of State Highways and Trunk Roads, this was amended to State Highway 2 on 8 April 1929. The Great South Road through New South Wales, and North Eastern Highway through Victoria, were renamed Hume Highway in 1928, through the Parliament of New South Wales updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, Hume Highway today retains its declaration as Highway 2, from the intersection with Parramatta Road in Ashfield in Sydney, to the state border with Victoria. In Victoria, the passing of the Road Management Act 2004 through the Parliament of Victoria granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: VicRoads re declared the road in 2013 as Hume Freeway (Freeway #1550), beginning at the state border with New South Wales to the intersection with Western and Metropolitan Ring Roads at Thomastown. The route was allocated National Route 31 across its entire length in 1954. The Whitlam government introduced the federal National Roads Act 1974, where roads declared as a National Highway were still the responsibility of the states for road construction and maintenance, but were fully compensated by the Federal government for money spent on approved projects. and was consequently re allocated National Highway 31. At the Sydney end, as the South Western Freeway was extended during the 1990s, National Highway 31 was replaced with Metroad 5 from Prestons to Liverpool in the early 1990s, then by Metroad 7 through Liverpool, and State Route 31 from Liverpool to its terminus at Ashfield. At the Melbourne end, route M31 was diverted onto the Craigieburn bypass in 2005; the former alignment (now known as Sydney Road) was replaced with State Route 55. With both states' conversion to the newer alphanumeric system between the late 1990s and the early 2010s, its route number was updated to route M31 for the highway within Victoria in 1997, and eventually within New South Wales in 2013 (with the route between Berrima and Prestons also renamed Hume Motorway), with route A28 between Prestons and Liverpool, and route A22 from Liverpool to its terminus at Ashfield.
Викторияда 2004 жылғы «Жолды басқару» заңы Виктория Парламенті арқылы қабылданып, Викторияның негізгі артериялық жолдарын жалпы басқару және дамыту жауапкершілігін VicRoads-қа берді: VicRoads 2013 жылы жолды Хьюм автожолы (автожол №1550) ретінде қайта жариялады, ол Жаңа Оңтүстік Уэльспен мемлекеттік шекарадан бастап Томастаундағы Батыс және Метрополитен шеңберлі жолдармен қиылысуға дейін созылады. 1954 жылы бүкіл ұзындығы бойынша 31-ші ұлттық жол деп тағайындалды. Уитлэм үкіметі 1974 жылғы «Ұлттық жолдар» федералды заңын енгізді, онда ұлттық автомобиль жолдары деп жарияланған жолдар жол құрылысы мен техникалық қызмет көрсету үшін штаттардың жауапкершілігінде болды, бірақ бекітілген жобаларға жұмсалған қаражатты федералды үкімет толық өтеді. Осыған байланысты ол 31-ші ұлттық тас жол деп қайта аталды.
Within New South Wales, the passing of the Main Roads Act of 1924 through the Parliament of New South Wales provided for the declaration of Main Roads, roads partially funded by the State government through the Main Roads Board (later the Department of Main Roads, and eventually Transport for NSW). Main Road No. 2 was declared along Great South Road on 8 August 1928, heading southwest from the intersection with Great Western Highway at Ashfield, through Bankstown, Liverpool, Crossroads, Narellan, Picton, Mittagong, Goulburn, Yass, and Gundagai to Albury. to provide for additional declarations of State Highways and Trunk Roads, this was amended to State Highway 2 on 8 April 1929. The Great South Road through New South Wales, and North Eastern Highway through Victoria, were renamed Hume Highway in 1928, through the Parliament of New South Wales updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, Hume Highway today retains its declaration as Highway 2, from the intersection with Parramatta Road in Ashfield in Sydney, to the state border with Victoria. In Victoria, the passing of the Road Management Act 2004 through the Parliament of Victoria granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: VicRoads re declared the road in 2013 as Hume Freeway (Freeway #1550), beginning at the state border with New South Wales to the intersection with Western and Metropolitan Ring Roads at Thomastown. The route was allocated National Route 31 across its entire length in 1954. The Whitlam government introduced the federal National Roads Act 1974, where roads declared as a National Highway were still the responsibility of the states for road construction and maintenance, but were fully compensated by the Federal government for money spent on approved projects. and was consequently re allocated National Highway 31. At the Sydney end, as the South Western Freeway was extended during the 1990s, National Highway 31 was replaced with Metroad 5 from Prestons to Liverpool in the early 1990s, then by Metroad 7 through Liverpool, and State Route 31 from Liverpool to its terminus at Ashfield. At the Melbourne end, route M31 was diverted onto the Craigieburn bypass in 2005; the former alignment (now known as Sydney Road) was replaced with State Route 55. With both states' conversion to the newer alphanumeric system between the late 1990s and the early 2010s, its route number was updated to route M31 for the highway within Victoria in 1997, and eventually within New South Wales in 2013 (with the route between Berrima and Prestons also renamed Hume Motorway), with route A28 between Prestons and Liverpool, and route A22 from Liverpool to its terminus at Ashfield.
Сидней жағынан, Оңтүстік-Батыс автожолы 1990-шы жылдары кеңейтілгенімен, 31-ші ұлттық тас жол 1990-шы жылдардың басында Престоннан Ливерпульге дейінгі 5-ші метрожолмен, содан кейін Ливерпуль арқылы 7-ші метрожолмен және Ливерпульден Ашфилдтегі аялдамасына дейінгі 31-ші мемлекеттік жолмен ауыстырылды. Мелбурн жағынан M31 жолы 2005 жылы Крейгберн айналма жолына ауыстырылды; бұрынғы бағыт (қазір Сидней жолы деп аталады) 55-ші мемлекеттік жолмен ауыстырылды.
Within New South Wales, the passing of the Main Roads Act of 1924 through the Parliament of New South Wales provided for the declaration of Main Roads, roads partially funded by the State government through the Main Roads Board (later the Department of Main Roads, and eventually Transport for NSW). Main Road No. 2 was declared along Great South Road on 8 August 1928, heading southwest from the intersection with Great Western Highway at Ashfield, through Bankstown, Liverpool, Crossroads, Narellan, Picton, Mittagong, Goulburn, Yass, and Gundagai to Albury. to provide for additional declarations of State Highways and Trunk Roads, this was amended to State Highway 2 on 8 April 1929. The Great South Road through New South Wales, and North Eastern Highway through Victoria, were renamed Hume Highway in 1928, through the Parliament of New South Wales updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, Hume Highway today retains its declaration as Highway 2, from the intersection with Parramatta Road in Ashfield in Sydney, to the state border with Victoria. In Victoria, the passing of the Road Management Act 2004 through the Parliament of Victoria granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: VicRoads re declared the road in 2013 as Hume Freeway (Freeway #1550), beginning at the state border with New South Wales to the intersection with Western and Metropolitan Ring Roads at Thomastown. The route was allocated National Route 31 across its entire length in 1954. The Whitlam government introduced the federal National Roads Act 1974, where roads declared as a National Highway were still the responsibility of the states for road construction and maintenance, but were fully compensated by the Federal government for money spent on approved projects. and was consequently re allocated National Highway 31. At the Sydney end, as the South Western Freeway was extended during the 1990s, National Highway 31 was replaced with Metroad 5 from Prestons to Liverpool in the early 1990s, then by Metroad 7 through Liverpool, and State Route 31 from Liverpool to its terminus at Ashfield. At the Melbourne end, route M31 was diverted onto the Craigieburn bypass in 2005; the former alignment (now known as Sydney Road) was replaced with State Route 55. With both states' conversion to the newer alphanumeric system between the late 1990s and the early 2010s, its route number was updated to route M31 for the highway within Victoria in 1997, and eventually within New South Wales in 2013 (with the route between Berrima and Prestons also renamed Hume Motorway), with route A28 between Prestons and Liverpool, and route A22 from Liverpool to its terminus at Ashfield.
Екі штаттың да 1990-шы жылдардың аяғы мен 2010-шы жылдардың басында жаңа әріптік-сандық жүйеге көшуімен, оның маршрут нөмірі 1997 жылы Викториядағы автомобиль жолы үшін M31 бағытына, ал 2013 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстегі (Беррима мен Престон арасындағы бағыт сонымен бірге Хьюм автожолы деп аталды) А28 бағыты Престон мен Ливерпуль арасындағы және Ливерпульден Ашфилдтегі аялдамасына дейінгі А22 бағытына жаңартылды.
Within New South Wales, the passing of the Main Roads Act of 1924 through the Parliament of New South Wales provided for the declaration of Main Roads, roads partially funded by the State government through the Main Roads Board (later the Department of Main Roads, and eventually Transport for NSW). Main Road No. 2 was declared along Great South Road on 8 August 1928, heading southwest from the intersection with Great Western Highway at Ashfield, through Bankstown, Liverpool, Crossroads, Narellan, Picton, Mittagong, Goulburn, Yass, and Gundagai to Albury. to provide for additional declarations of State Highways and Trunk Roads, this was amended to State Highway 2 on 8 April 1929. The Great South Road through New South Wales, and North Eastern Highway through Victoria, were renamed Hume Highway in 1928, through the Parliament of New South Wales updated road classifications and the way they could be declared within New South Wales. Under this act, Hume Highway today retains its declaration as Highway 2, from the intersection with Parramatta Road in Ashfield in Sydney, to the state border with Victoria. In Victoria, the passing of the Road Management Act 2004 through the Parliament of Victoria granted the responsibility of overall management and development of Victoria's major arterial roads to VicRoads: VicRoads re declared the road in 2013 as Hume Freeway (Freeway #1550), beginning at the state border with New South Wales to the intersection with Western and Metropolitan Ring Roads at Thomastown. The route was allocated National Route 31 across its entire length in 1954. The Whitlam government introduced the federal National Roads Act 1974, where roads declared as a National Highway were still the responsibility of the states for road construction and maintenance, but were fully compensated by the Federal government for money spent on approved projects. and was consequently re allocated National Highway 31. At the Sydney end, as the South Western Freeway was extended during the 1990s, National Highway 31 was replaced with Metroad 5 from Prestons to Liverpool in the early 1990s, then by Metroad 7 through Liverpool, and State Route 31 from Liverpool to its terminus at Ashfield. At the Melbourne end, route M31 was diverted onto the Craigieburn bypass in 2005; the former alignment (now known as Sydney Road) was replaced with State Route 55. With both states' conversion to the newer alphanumeric system between the late 1990s and the early 2010s, its route number was updated to route M31 for the highway within Victoria in 1997, and eventually within New South Wales in 2013 (with the route between Berrima and Prestons also renamed Hume Motorway), with route A28 between Prestons and Liverpool, and route A22 from Liverpool to its terminus at Ashfield.
Жаңа Оңтүстік Уэльс
2009 жылдың ақпан айынан 2012 жылдың наурыз айына дейін Брукс жолы мен Нареллан жолы аралығында екі бағыттың да жолдары кеңейтілді. Бұл жұмыс 3 кезеңде жүзеге асырылды. Бірінші кезеңде Брукс жолы мен Сент-Эндрюс жолы аралығындағы әр бағытқа 4 жолақтан қосылды, бұл жұмыс 2010 жылы аяқталды. Екінші кезеңде Сент-Эндрюс жолы мен Раби жолы аралығындағы әр бағытқа 4 жолақтан қосылу жұмысы 2009 жылы басталды және 2011 жылдың ортасында аяқталды. Соңғы кезеңде Раби жолы мен Нареллан жолы аралығындағы әр бағытқа 3 жолақтан қосылу жұмысы 2010 жылдың қыркүйегінде басталды және 2012 жылдың наурызында аяқталды. Клеймор мен Вудбайнды байланыстыратын жол үстіндегі жаяу өткелінің құрылысы да аяқталды. Бұл тас жол бөлігі 1973 жылдың қазанында және 1974 жылдың желтоқсанында ашылған екі кезеңнің бөлігі ретінде пайдалануға берілді, бастапқыда жолдарды үш жолаққа дейін кеңейту үшін жобаланған еді. 2010 жылы Холбрукты айналып өтуге арналған жол құрылысы басталды. Жаңа айнала жол 2013 жылдың 7 тамызында қозғалысқа ашылды, нашар ауа райы салдарынан кейінге қалдырылғаннан кейін. Айнала жолдың ашылуымен автомобиль жолының барлық бөлігінде екі бағытты қозғалыс (автожол стандартына жақын) қамтамасыз етілді.
Виктория
2008 жылы VicRoads Хьюм тас жолын жаңарту мақсатында жоспарлау зерттеуін жүргізді, ол Калкалло мен Беверидж арасындағы жанындағы жерлерден тікелей шығуларды жою және қиылыстарды деңгейлік бөліп өткізу арқылы жүзеге асырылды. Осы қиылыстарда Виктория штатындағы Хьюм тас жолындағы апаттардың ең жоғары көрсеткіші тіркелген. 2009 жылдың наурыз айында аяқталған зерттеу кеңестің жоспарлау схемаларына жаңарту үшін орын қалдыру мақсатында өзгерістер енгізілгенін қамтамасыз етті, бірақ жобаны іске асыруға нақты мерзім белгіленбеді. Бұдан өзге, Хьюм тас жолы мен жоспарланып отырған Сыртқы Метрополитендік айналма жолы арасындағы 4 деңгейлі қиылыс құрылысын 2030 жылдары бастау жоспарлануда.
Жылдамдық камерасының орны
2007 жылдың сәуір айында "нүктеден нүктеге" принцип бойынша жұмыс ілейтін жылдамдық камералары орнатылды. Олар Виктория штатындағы Крейгберн айналма жолының орталық бөлігінде және солтүстікке қарай Бродфордқа дейін, шамамен 15–20 км қашықтықта орналасқан. Бұл камералар жылдамдықты дереу (жарықпен фототүсіру арқылы) өлшеуге, сондай-ақ "нүктеден нүктеге" жүйесі арқылы ерекшеленеді (екі немесе одан көп нүкте арасындағы жылдамдық өлшеніп, көліктің бір нүктеден екіншісіне жетуге кеткен уақыты ескеріледі және орташа жылдамдық белгіленген лимитпен салыстырылады). Барлығы бес учаскеде, әрқайсысында екі камерадан (радарлық түрде) орналасқан, яғни жалпы саны он камераны құрайды. Сиднейде: Ашфилд бастауыш мектебінің қасында, Калдис Роуд (Бервуд), Уилли Сент (Энфилд), Стейси Сент (Банкстаун), Бреннан Сент (Ягуна) және Найт Сент (Лансвалл) жерлерінде орналасқан.
Шығу нөмірлеу сынағы
Престон мен Кемпбелтаун арасында 2016 жылдың мамыр айынан бастап шығу нөмірлеу жүйесі сынаққа алынды.
Шығулар мен ірі алмасулар
Хьюм тас жолының шығулары мен негізгі қиылыстары Сиднейдің оңтүстік-батыс шеттерінен басталады; Хьюм автожолы оңтүстік-батысқа қарай, Престоннан тысқа дейін созылады, ал Берримадан тыс Хьюм тас жолы оңтүстік-батысқа қарай, батысқа қарай созылады, Мюррей өзенін кесіп өтіп, Викторияға кіреді. Осы нүктеден Хьюм тас жолы оңтүстік-батысқа қарай жалғасады, солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай, терминалдары, негізгі шығулары және түйіспелері Ұлы Батыс тас жолы / Паррамата жолы (A22), A3 (A3), A6 (A6), Генри Лоусон драйві, Камберленд тас жолы (A28), M5 автожолы (M5), Вестлинк M7 (M7), Камден аңғары жолы (A28), A9 (A9), Еске алу драйві, Ескі Хьюм тас жолы (B73), Иллавар тас жолы (A48), Федералдық тас жолы (M23), Ясс аңғары жолы, Бартон тас жолы (A25), Лаклан аңғары жолы (B81), Бурли Грифин жолы (B94), Қарлы таулар тас жолы (B72), Стёрт тас жолы (A20), Олимпиада тас жолы (A41), Риверина тас жолы (B58), Мюррей аңғары тас жолы (B400), Альпі тас жолы (B500), Мидленд тас жолы (A300/B300), Гоулберн аңғары автожолы (M39), Гоулберн аңғары тас жолы (B340), Солтүстік тас жолы (B75), Сидней жолы (SR55) және Батыс және Метрополитен сақиналық жолдарымен (M80) түйіседі. Мәселе бір-бірлеп қақпаларды жауып, еңістің тұрақсыз бөлігіне екі "жер көпірі" салып шешілді.
From northeast to southwest, termini, major exits and interchanges occur with the Great Western Highway / Parramatta Road (A22), A3 (A3), A6 (A6), Henry Lawson Drive, Cumberland Highway (A28), M5 Motorway (M5), Westlink M7 (M7), Camden Valley Way (A28), A9 (A9), Remembrance Drive, Old Hume Highway (B73), Illawarra Highway (A48), Federal Highway (M23), Yass Valley Way, Barton Highway (A25), Lachlan Valley Way (B81), Burley Griffin Way (B94), Snowy Mountains Highway (B72), Sturt Highway (A20), Olympic Highway (A41), Riverina Highway (B58), Murray Valley Highway (B400), Great Alpine Road (B500), Midland Highway (A300/B300), Goulburn Valley Freeway (M39), Goulburn Valley Highway (B340), Northern Highway (B75), Sydney Road (SR55), and Western and Metropolitan Ring Roads (M80). The problem was remedied by closing one carriageway at a time and building a pair of 'land bridges' across the unstable section of the slope.
Мосс Вейл
Мосс Вейлде бірнеше әдемі ескі және тартымды ғимараттар бар, ал қаланың басты көшесінің ортасында орналасқан Лейтон Гарденс - жағымды саябақ. Көктемде гүлдері гүлдегенде не күзде экзотикалық жапырақты ағаштардың жапырақтары түсін өзгерткенде оның сұлулығы ерекше. Саттон Орманы фермалармен, жүзімдіктермен қоршалған, онда әсем ауылдық үйлер мен иеліктер орналасқан. Мұнда шіркеу, қонақ үй, бірнеше мейрамхана және бір-екі арнайы дүкен бар.
Беррима
Беррима 1989 жылғы наурыз айында магистраль айналып өткеннен бері гүлденуде, туристер Сиднейден немесе Канберрадан оңай бір күндік саяхат жасап, осы тарихи қаланың қалалық алаңын және грузин сәулетін тамашалайды. Беррима – Юм тас жолынан өтетін Оңтүстік жоталардың соңғы қаласы.
Марулан
Марулан айналма жолы 1986 жылы ашылды. Губернатор Лаклан Маккуоридің 1819 жылғы жолының оңтүстік бөлігі Саттон орманынан қазіргі Пенроуз мемлекеттік орман арқылы Канионли, Брейтон, Каррик және Тоурангқа дейін, кейін Гоулбернге баратын қазіргі жолға қосылған. Бұл жолдан (қазір Илаварра тас жолының бір бөлігі) Саттон орманының батысынан бұрылып, 1820 жылдары дамыған, қазір Олд Аргайл жолы деп аталатын жол Вингело, Таллонг және Маруланның оңтүстік шеті арқылы Бунгонияға дейін созылды. Марулан 150-ші шығыс бойламында орналасқан. Томас Митчелл 1830 жылдары Ұлы Оңтүстік жолын қайта жоспарлағанда, осы екі жолды ескі Марулан жерінде біріктіріп, Гоулбернге батысқа және Бунгонияға оңтүстікке қарай жолдар салуға шешім қабылдады. 1868 жылы теміржол Маруланға келгенде, қала 3 км солтүстікке, теміржол станциясына көшті. Бірақ, ескі зират Бунгония жолының қиылысында қалып қойды. Қиылысқа жақын жерде карьер салынуға дайындық жүргізілуде, сондықтан бұрылыс салынып бітті. Осы жерде тас жол Марулан төбесіне көтеріледі, ол Шоалхейвен және Воллондилли өзендері жүйелерінің арасындағы бөліктің бір бөлігі болып табылады.
Товранг қамауы
Тауранг өзені шынжырланған сотталғандар мен Ұлы Оңтүстік жолын салуға қатысқан басқа адамдар үшін ірі бекініс орны болған. Бұл бекініс тас жолдың батыс жағында орналасқан және шамамен 1836-1842 жылдар аралығында қолданылған. Бекініс оңтүстік аймақтағы негізгі жаза орындау мекемесіне айналды және қатал тәртібімен белгілі болды. Көбінесе онда кем дегенде 250 сотталған адам орналасқан. Олар әрқайсысына бір-бір жамылғымен, жалаңаш ағаш тақталарда ұйықтады, әр бөлмеге немесе камераға 10 адамнан. Екі ресми жазалаушының бірі кейіннен өлтірілген күйде табылған. Бұрын бекініске кіруге арналған баспалдақ болған, бірақ ол бұл бір кезде қауіпті болған тас жол мен Тауранг жолының қиылысын пайдалануды болдырмау үшін алынып тасталды. Воллондилли өзенінің жанындагі ұнтақ қоймасының қалдықтары, Тауранг өзенінің солтүстік жағалауындағы үш қабір және бекініс үшін салынған Тауранг өзеніндегі бөгет қалдықтары бар. Тауранг өзенінің жағалауларында аборигендердің тас құралдары да табылды, бұл 1824 жылы Гамильтон Хьюм осы жолмен келгенге дейін бұл жердің көптен бері жол ретінде пайдаланылғанын көрсетеді. Тас жолдың шығыс жағында демалыс аймағы бар, онда 1839 жылға дейін сақталған (мүмкін Дэвид Леннокс салған) көпірді және 1960 жылдардағы бетон құбырлы дренажды көруге болады.
Гулберн
Ливерпуль және Кэмпбеллтаун қалаларынан кейін, Гулберн – Сиднейден Хьюм тас жолы бойындағы алғашқы ірі ауылдық қала. Бұл қала ұзын жүн өндірісіне мамандандырылған бай шаруашылық аймағының орталығы болып табылады. Осы аймақтан әлемдегі ең жоғары сапалы жүн шығады. Сондықтан қаланың сервистік бекетінің жанында «Үлкен мерино» ескерткіші орналасқан. 1992 жылдың 5 желтоқсанында Гулберн қаласының маңынан жаңа тас жол салынды, соның салдарынан басты көшесі (Оберн көшесі) бұрынғыдан тыныш болды, бірақ сенбі күнгі таңертеңгі сауда кезінде әлі де жұмбас. Әдемі Белмор паркі Оберн көшесінің ортасында жайғасқан. Белмор паркіне жақын жерде сәулеттік және тарихи маңызы бар бірнеше ғимараттар орналасқан, олардың ішінде сот үйі, пошта кеңсесі және теміржол стансасы бар. Сонымен қатар, Гулберннің орталық бөлігінде екі кафедралық собор орналасқан, екеуі де сәулет өнерінің ескерткіштері. Слоан көшесіндегі теміржол стансасының жанында бірнеше ескі үйлер мен қонақүйлер салынған.
Қарулы атқылау
Гуннингтің 19 ғасырдағы басты көшесі жылқы және бұқалармен тартылған керуендер үшін тым кең салынған болатын. Бұл қалаға Сидней мен Мельбурн арасындағы басты тас жол арқылы көліктер мен жүк машиналары өткенде жақсы қызмет етті. Алайда, 1993 жылдың 5 сәуірінде айналма жол салынысымен бұл тоқтатылды. Қазір қала әлдеқайда тыныш, және ол бұрынғы ауылдық өмір салтына оралуға мүмкіндік алды. Қонақ үй және таңғы ас ұсынатын орындарды дамыту саласында белгілі бір өркендеуге қол жеткізді. Жақында салынған Гуннинг жел электр станциясы тас жолдың жанында орналасқан, оның жел турбиналары ерекше белгілі бір нысан болып табылады. Бұрынғы тас жол, Куллерин тауларынан өтетін, қазір Куллерин жолы деп аталады және Бредлбейн мен Гуннинг арасында қолданылуда.
Жас
Ясстің тарихи басты көшесі бар, онда 19 ғасырда сақталған верандалы қатардағы пабтар орналасқан (көбісі басқа мақсаттарға қолданылады). Бұл орын туристердің арасында танымал, олардың кейбіреулері Канберрадан, ал басқалары тас жолдан демалу үшін келеді. Гамильтон Хьюмнің Кума коттедж шаруашылығы Ясс қаласының шығысында, бұрынғы Хьюм және Бартон тас жолдарының қиылысына жақын жерде орналасқан. Ол 1873 жылы қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Ясс айналма жолы 1994 жылдың 25 шілдесінде ашылды.
Букхам
Букхэм Ясс қаласының батысында орналасқан. Бұрын тас жол осы ауылдан өтетін, бірақ қазір ауылды айналып өтеді. Бұл айналма жол екі кезеңде салынды, оңтүстік бөлігі 1998 жылдың 18 ақпанында, ал солтүстік бөлігі 2001 жылдың 11 шілдесінде ашылды. Айналма жолдың салынуы нәтижесінде Букхэм демалыс аймағы құрылды, ол саяхатшылар үшін ыңғайлы жағдайлармен және пикниктермен танымал аялдама болып табылады. Сондай-ақ, ол түнде кемпинг ретінде де пайдаланылады. Көп жылдар бойы Букхэм екі тарихи шіркеуі, крикет алаңы, сәтті құрт шаруашылығы және екі өркендеген ескі және жаңа техника сату алаңы бар тыныш ауыл болып келді. 2009 жылы "Барни Оф Букхэм" (қазіргі "Барни Кафе, Букхэм") атты кафе ашылды. "Барни" кафесі жануарларға қолайлы, жайлы атмосферада тағы бір жаңа дайындалған тағамдар ұсынады. Кафе жақында қол жеткізген табысының арқасында бұрынғы Сент-Колумба католик шіркеуінде, Ескі Букхэм шіркеуінде жаңа қонақ үй ашылды. Қазір құлшылыққа жатқызылмаған шіркеу жайлылық пен стильді үйлестіріп, алты-сегіз қонаққа арналған. Кафе де, шіркеу де тас жолға ең жақын орналасқан осындай бизнес екенін айтуға болады.
Колак
Кулактағы бөлім Сидней мен Гундагай арасындағы тас жолдың соңғы екі қатарлы бөлігі еді, 2009 жылдың 14 тамызында екі бағытты жолмен айналып өтуге дейін. Жергілікті халықтың мұрасымен байланысты туындаған кешігулерден кейін, құрылыс шарты 2007 жылдың ақпанында Abigroup компаниясына тапсырылды.
Гундагай
Гундагайдың солтүстігіндегі тас жолға іргелес Snake Gully-де "Таккербокстағы ит" монументі орналасқан. Гундагайдан сегіз шақырым қашықтықта мүсін орнатылды (жанында сувенирлер дүкені бар). Snake Gully көптеген тас жол саяхатшылары үшін тоқтау орны болып табылады. 1977 жылдың 25 наурызында Муррумбидж өзені арқылы бірінші Шихан көпірінің құрылысы аяқталғаннан кейін Гундагай қаласының бағыты өзгертілді. Билл Шиханның есімімен аталған бұл көпір, 2009 жылдың 17 мамырында екі еселенгенге дейін Жаңа Оңтүстік Уэльстегі екінші ең ұзын көпір болды (Сидней порты көпірінен кейін). Алғашқы Шихан көпірі әр бағытта бір ғана қатарлы болды. Муррумбидж өзенінің арнасынан өтетін тас жолдың ескі бағытындағы Принс Альфред көпірі маңызды инженерлік құрылыс болып табылады, себебі ол Австралиядағы ең ұзын ағаштан жасалған көпірлердің бірі, сондай-ақ жанындағы 1903 жылғы теміржол көпірі де бар. Гундагай бастапқыда Муррумбидж өзенінің жағасында орналасқан, бірақ 1852 жылы болған су тасқыны қаланы қиратты және 89 адамның өмірін қиды. Содан кейін қала қазіргі орнына көшірілді. Тас жол мен Батыс көшесінің қиылысындағы жаңа жол айырысы 2006 жылдың желтоқсанында аяқталды.
Түмблонг
Тумблонг пен Таркутта арасындағы тас жолдың бағыты осы аймақтағы тас жолдың үшінші бағыты болып табылады. Алғашқы бағыт Тумблонгтан батысқа қарай Муррамбиджи өзені бойымен жүргізілген, содан кейін қиын өңірден оңтүстікке бұрылып, қазіргі Стюрт тас жолынан өтіп, төменгі Таркутта жолы арқылы қазіргі тас жол бағытына қосылған. Бұл 1938 жылдың желтоқсанында қазіргі бағыттың шығысына қарай жасалған бірінші Тумблонг айналымымен алмастырылды. Автожолдың осы бөлігінің ерекшеліктері – терең, тар тілік және Хиллас сағасы үстіндегі нығайтылған бетондық аркалық көпір. Бұл көпір Жаңа Оңтүстік Уэльсте осы үлгіде салынған екі көпірдің бірі болғандықтан сақталған және Қарлы таулар тас жолымен тоғысқан жерге жақын, тас жолдың батыс жағында көрінеді. Екінші және қазіргі айналым 1983 жылдың 21 қарашасында қозғалысқа ашылды. Гундагайдың оңтүстік-батысында Стюрт тас жолымен тоғысқан жер орналасқан, ол Вагга-Вагга, Мильдура және Аделаида қалаларына жетелейді.
Таркутта
Таркутта Сидней мен Мельбурн қалаларының арасында шамамен ортасында орналасқан және екі қала арасында жүк көліктерінің жүргізушілері үшін танымал аялдама және алмасу пункті болып келді. Жергілікті Хьюм тас жолында қаза тапқан жүк көліктерінің жүргізушілеріне арналған ескерткіш бар. 1940 жылы Хьюм тас жолының соңғы бөлігі Таркуттаның жанында толық жабылды. Таркуттаның айналасындағы жолдың құрылысы 2010 жылы басталды. Қаланың батысынан өтетін айнала жол 2011 жылдың 15 қарашасында қозғалысқа ашылды. Хьюм тас жолының жақсаруы Сидней мен Мельбурн арасындағы сапар уақытын жақсы жағдайда шамамен тоғыз сағатқа дейін қысқартты, сондықтан қаланың қатардағы жүргізуші үшін маңызы азайды.
Холбрук
Холбрук қаласы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияға қарсы сезімдер күшейгенде, Виктория кресімен марапатталған су асты кемесінің капитаны, лейтенант Холбруктың құрметіне қайта аталды. 1995 жылдан бері қалада Oberon класындағы HMAS Otway су асты кемесінің ішінара қалпына келтірілген нұсқасы орналасқан. Бұл ескерткіш қаланың атымен байланысты су асты кемелерімен байланысын еске салады. Холбрук Сидней орбиталы мен Мельбурнның Батыс айналма жолы арасындағы Хьюм тас жолында жаяу өткелдерге арналған жалғыз сигналдар жиынтығына ие болды. 2013 жылдың 23 маусымында премьер-министр Джулия Гиллард және инфрақұрылым және көлік министрі Энтони Албанезе ресми түрде ашқанмен, бұл айналма жол 2013 жылдың тамызына дейін көлік қозғалысына ашылмады.
Умарғама
Вуммаргама – Холбрук пен Альбери қалалары арасында орналасқан ауыл. Ол жүн өндірісімен аты шыққан өңірдегі жергілікті тұрғындарға қызмет көрсететін орталық болып табылады. Вуммаргаманың айналма жолы 2011 жылдың 7 қарашасында пайдалануға берілді.
Төменгі және үстелдің үсті
Табл Топ – Альбериден шамамен солтүстікке қарай орналасқан шағын қала, ал Бовна – Табл Топтан шығысқа қарай орналасқан аудан. 1950 жылдары Хьюм тоғанының құрылысына мүмкіндік беру үшін жол Гёрогериден оңтүстікке қарай Олимпиада тас жолымен қиылысып, солтүстік-батысқа қарай әлдеқайда ұзаққа бұрылды. Кейін бұл екі қатарлы жолмен алмастырылды, ол бағытты түзуледі. Ескі жолдың қалдықтары бүгінге дейін Тургунаның солтүстік-шығысындағы Ескі Сидней жолы және Бовнадағы Планкеттс жолы ретінде сақталып қалған. Су деңгейі төмен болған кезде әуе суреттерінде жолдың іздерін көруге болады, ол Табл Топ жолымен қиылысып, тікелей Бовна мен Мулленгандраға бағытталған сызық бойымен өтеді. 1950 жылдардан бері пайдаланылып келген ескі бір қатарлы тас жолдың бөліктері әлі де көрініп тұр және көліктер жүріп өтеді. Бұл бөлік Бовна жолы деп аталды.
Албери - Водонга
Албери қаласының тарихы екі белгілі австралиялық саяхатшы – Гамильтон Юм мен Уильям Ховелл есімдерімен байланысты, себебі қаланың орналасқан жері олардың Мюррей өзенін кесіп өтуінен туындаған. Албери, көбінесе Виктория штатындағы Водонга қаласымен бірге танымал, соңғы кездегі индустриализациядан бастысымен өркендеген сирек ауылдық австралиялық қалалардың бірі. Албери қаласын айналып өтетін жол алғаш 1964 жылы ұсынылған, бірақ ол тек 2007 жылдың 6 наурызында ашылды. 1990 жылдардағы бірқатар хабарламалар мен жоспарлар өзгерісі кезінде, Албери тұрғындары «ішкі» немесе «сыртқы» айналма жолдың қолайлырақ екендігі туралы келісе алмағанда, «ішкі айналма» жолы таңдалды. 2004 жылы құрылысқа рұқсат берілді және 2005 жылдың қаңтарында Abigroup компаниясы құрылыс жұмыстарын бастады. Бұл жол Алберидің солтүстігіндегі теміржол көпірінен басталып, Сидней–Мельбурн теміржолының шығыс жағымен қатар жүреді. Мюррей өзенін кесіп өткеннен кейін, айналма жол теміржолды кесіп өтіп, Линкольн шоссесінің оңтүстік жағындағы бұрынғы тас жолмен қосылады, содан кейін Водонга қаласының айналма жолына жалғасады. Албери айналма жолы Водонганың шығысындағы Бандианада Мюррей аңғары тас жолымен байланысатын автокөлік жолын қамтиды.
Вангаратта
Вангаратта – Водонгадан кейін Солтүстік-Шығыс Викториядағы ең ірі қала, халық саны шамамен 17 000 адамды құрайды. Вангаратта Ұлы Альпілік жолының торабында орналасқан. Хьюм мен Ховелл 1824 жылғы экспедицияларында осы аймақтан өтіп, қала 1837 жылы айналасы шаруашылыққа ашылған кезде құрылды. 1994 жылы қаланың басынан өтіп кетуге жаңа жол салынды. Көрікті жерлерге Кинг өзенінің жанындағы Меррива паркі (суға батқан бақ), Вангаратта әуежайындағы Airworld, сондай-ақ жақын орналасқан Бичворт және Чилтерн аудандарының ескі алтын кендері жатады.
Беналла
Беналла – Мельбурн мен Вангаратта қалалары арасындағы Хьюм тас жолының жанында орналасқан ірі қала. 1848 жылы негізі қаланған, бірақ 1850-ші жылдардағы алтын асығу кезеңіне дейін өркендеуі баяу болды. Бұл қала Келли тобымен байланысты көптеген оқиғаларға куә болды, ал сот үйі олардың бірнеше істерін қарау орны болды. Сонымен қатар, мұнда Австралияның соғыс батыры, Екінші дүниежүзілік соғыста Таиланд-Бірма теміржолында одақтас әскерлеріне жетекшілік еткен австралиялық дәрігер Эдвард "Уэри" Данлопқа арналған ескерткіш орнатылған.
Еуроа
Евроа Нед Келли банкті тоналаған оқиғасымен әйгілі. Қала Жеті өзеннің жағасында орналасқан, және әдемі бақтарымен, сондай-ақ 19 ғасырда салынған көптеген тартымды ғимараттарымен көзге түседі.
Сеймур
Сеймурдың айналма жолы 1982 жылдың желтоқсан айында ашылды. Сеймур Гулберн аңғарындағы тас жолында орналасқан. Қала жергілікті жүзім шараптарын қолдайтын құнарлы Гулберн аңғарында жатыр. Сеймурдың батысында ірі Пукапунял әскери базасы орналасқан. Бұл қала бір кезде Виктория штатындағы қарақшылардың орталығы болған, және сол дәуірге қатысты көптеген жәдігерлерді көрсететін мұражайы бар. 1970 жылдарға дейін бұл маңызды теміржол жөндеу орталығы болды, ал теміржол шеберханаларының бір бөлігінде қазір теміржол мұражайы қызмет етеді. Мұражайдың вагондардан тұратын, соның ішінде губернаторлар мен монархтар қолданған мемлекеттік вагондардың кең жинағы бар.
Калкалло
Крейгберн айналма жолының солтүстігінде орналасқан Доннибрук жолының қиылысының құрылысы, Калкаллодағы (C723) қауіпті деңгейдегі қиылысты екі бағыттағы эстакадамен және кіру/шығу пандустарымен алмастырылды, бұл жұмыс 32 миллион долларға бағаланды. Жұмыс 2007 жылдың желтоқсанында басталды және 2009 жылдың наурызында, жоспардан үш ай ертерек аяқталды.
Крейгберн
2005 жылы Крейгберн айналма жолы ашылғанға дейін Хьюм тас жолы Крейгберннің шетімен өтетін (қала орталығы 1950-ші жылдары айналып өтілген). Крейгберннен Кемпбеллфилдке дейінгі тас жолдың бөлігі (Мельбурн шетінде) 12 светофор жиынтығы бар маңызды тұйық болды. Крейгберн айналма жолы қазір тікелей Батыс және Метрополитен айналма жолдарымен жалғасады. 2013 жылы Фокнерден Кемпбеллфилдке дейінгі Ескі Хьюм тас жолының (Сидней жолы) бөлігі нашар светофор координациясының салдарынан қайтадан тұйыққа айналды. Мельбурнның солтүстік айманындағы бірнеше жергілікті билік органдары, оның ішінде Даребин қаласы және Меррибек қаласы, сондай-ақ жергілікті экологиялық ұйымдар айналма жолға қарсылық танытты. Олардың балама ұсынысы мемлекеттік үкімет тарапынан қабылданбады. Жаяу және велосипед жолы – Галада Тамбур жолы – айналма жолдың бойымен созылып, Метрополитен айналма жолымен байланысады, одан Мерри Крик жолына, Батыс айналма жолына, Уитлси қаласының қоғамдық бақтарына және Эдгарс жолына қосылуға болады. Крейгберн айналма жолы 1969 жылғы Мельбурн көлік жоспарында F2 тас жолының бөлігі ретінде көрсетілген, ол Мерри Крик, Ходдл көшесі, Баркли көшесі (Сент-Килдада) арқылы оңтүстікке қарай, Элвуд және Брайтон арқылы, содан кейін Оңтүстік жолы бойымен шығысқа қарай Дингли тас жолының дәлізін жалғастырды.
Балама жолдар
Сидней мен Мельбурн арасындағы басты балама маршрут – Принц тас жолы / Принц автожолы / Принц магистралі (A1/M1) болып табылады, ол көбінесе жағалау бойымен өтеді. Басқа ішкі балама маршруттарға Альбери мен Сидней арасындағы Вагга-Вагга, Коуа және Батерст қалалары арқылы өтетін Олимпиада тас жолы (A41) және Канберра арқылы өтіп, Гулберн маңындағы Хьюм тас жолымен және Шығыс Жипслендтегі Принц тас жолымен байланысатын Федералды тас жолы / Монаро тас жолы (M23/A23/B23) жатады.
Оқиғалар
1989 жылы кәсіби гольфшы Джерри Столхэнд Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Бридалбайн маңындағы тас жолда автокөлік апатында қаза тапты. Хьюм тас жолы сонымен қатар әйгілі сериялық кісі өлтіруші Иван Милаттың бірнеше құрбандарын қолына тиген жері болды.