Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед-американдық актриса (1888–1974)
Swedish American actress (1888–1974)
Анна Квиренция Нильсон (30 наурыз 1888 – 11 ақпан 1974) – американдық нұсқаусыз фильмдерде сәттілікке жеткен швед-американдық актриса.
Anna Quirentia Nilsson (March 30, 1888 – February 11, 1974) was a Swedish American actress who achieved success in American silent movies.
Ерте өмір
Нильссон 1888 жылы Швецияның Истад қаласында дүниеге келген. Оның ортаңғы аты – Quirentia, ол 30 наурызда, Әулие Кириний күні туғандығына байланысты қойылған. Ол 8 жасқа толғанда әкесі Пер Нильссон Швецияның Хельсинборг қаласының жанындағы кішкентай Хассларп ауылындағы жергілікті қант фабрикасында жұмысқа орналасты, және ол мектеп жылдарының көп бөлігін сол жерде өткізді. Ол оқуда өте жақсы оқып, үздік бағамен бітірді. Жақсы үлгергендігі үшін Швецияның батыс жағалауындағы Халмстад қаласында сатушы болып жұмысқа алынды, сол кезде жұмысшы отбасынан шыққан жас әйел үшін бұл сирек кездесетін жағдай еді, бірақ ол АҚШ-қа баруға бекінген болатын. 1905 жылы ол Эллис аралы арқылы АҚШ-қа эмиграциялады. АҚШ-та ол бала күтуші болып жұмыс істей бастады және ағылшын тілін тез меңгерді.
Nilsson was born in Ystad, Sweden in 1888. Her middle name Quirentia is derived from her date of birth, March 30, Saint Quirinius' Day. When she was 8 years old her father, Per Nilsson, got a job at the local sugar factory in Hasslarp, a small community outside Helsingborg in Sweden where she spent most of her school years. She did very well in school, graduating with highest marks. Due to her good grades, she was hired as a sales clerk in Halmstad on the Swedish west coast, unusual for a young woman from a worker's family at the time, but she had set her mind on going to the United States. In 1905, she emigrated to the United States through Ellis Island. In the U. S., she started working as a nursemaid and learned English quickly.
Үнсіз фильмдер
1907 жылы Нильсон "Американың ең әдемі әйелі" деп танылды. Белгілі суретші Пенрхен Стэнлаус оны модельдерінің бірі етіп таңдады, осының нәтижесінде ол Калем кинокомпаниясының 1911 жылғы "Молли Питчер" фильмінде басты рөлде ойнады. Ол бірнеше жыл бойы Калем студиясында жұмыс істеді, басқа өндіріс компанияларына өтуден бұрын студияның басты жұлдызы Элис Джойстен кейін тұрды. "Жаңару" (1915), "Балдпайтқа жеті кілт" (1917), "Сәтті сарбаздар" (1919), "Төлем қақпасы" және "Ирландияның бақыты" (екеуі де 1920 жылғы) және "Лотос жегіш" (1921) фильмдері ерекше атауға ие болды. 1921 жылы Швецияға сирек соққан демалысында оған "Вэрмлённгинна" швед фильмін түсіру ұсынылды, ол оның жалғыз швед туындысы болды. 1920 жылдары ол Paramount, First National және көптеген басқа студиялармен жемісті еркін жұмыс істеді және дыбысты фильмдер пайда болғанға дейін үлкен танымалдылыққа ие болды. 1923 жылы "Жанған жүректер" фильмінде орман өрті арқылы локомотивті айдап өткен көрініс түсірілімі кезінде ол ауыр күйік шақты; жазылуына бір апта уақыт кетті, бірақ бұл оның мансабына кедергі келтірмеді. Сол жылы ол тоғыз фильмде ойнады. 1926 жылы ол Голливудтың ең танымал әйелі атанды. Швецияның тәж мұрагері Гюстав Адольф (кейін король Гюстав VI Адольф) және оның әйелі Луиза Маунтбеттен Голливудқа келгенде ол патшалық құрметпен қарсы алды. 1928 жылы ол жанкүйерлерден келген хаттар бойынша рекорд орнатты – айына шамамен 30 000 хат, сондай-ақ сол жылы Джозеф П. Кеннеди оны жаңа құрылған RKO Radio Pictures кинокомпаниясына шақырды. Келесі жылы, атпен жүрген кезінде атынан құлап, тас қабырғаға соғылып, жамбасын сындырып алды. Бір жыл бойығы қатаң жаттығулардан кейін ол қайтадан аяққа тұрды. 1928 жылы Анна Нильсон үнсіз кино дәуіріндегі соңғы фильмін – "Блокада" фильмін түсірді.
In 1907, Nilsson was named "Most beautiful woman in America". The noted cover artist, Penrhyn Stanlaws, chose her as one of his models which led to her feature role in the Kalem Motion Picture Company's 1911 film Molly Pitcher. She stayed at the Kalem studio for several years, ranked behind its top star Alice Joyce, before branching out to other production companies. Films of special note are Regeneration (1915) Seven Keys to Baldpate (1917), Soldiers of Fortune (1919), The Toll Gate and The Luck of the Irish (both 1920), and The Lotus Eater (1921). In 1921, while on a rare vacation return to Sweden, she was asked to film Värmlänningarna, her only Swedish movie. In the 1920s, she freelanced successfully for Paramount, First National and many other studios and reached a peak of popularity just before the advent of talkies. In 1923, she was severely burned while filming a scene in which she drove a locomotive through a forest fire for Hearts Aflame; she required a week to recuperate, but that did not impede her career. That year, she made nine movies, In 1926, she was named Hollywood's most popular woman. She welcomed royalty when the Swedish Crown Prince Gustav Adolf (later King Gustaf VI Adolf) and his wife Louise Mountbatten visited Hollywood. In 1928, she set a record for fan mail, some 30,000 letters per month, and in that year Joseph P. Kennedy brought her to his newly formed film company RKO Radio Pictures. The following year, as she was horse riding, she fell off the horse, was thrown against a stone wall and broke her hip. After a year of hard training, she was on her feet again. In 1928, Anna Nilsson made her last film of the silent era, Blockade.
Дыбысты фильмдер
Дыбысты фильмдердің енгізілуімен Нильссонның мансабы күрт құлдырады, бірақ ол 1950 жылдарға дейін фильмдерде көбінесе тізімге енбеген, шағын рөлдерді ойнауын жалғастырды. 1930 және 1950 жылдар аралығында ол 39 дыбысты фильмге кішігірім рөлдерде қатысты. Ол "Шаруаның қызы" (1947) фильмінде Лоретта Янгтың швед иммигранты анасының рөлін ойнады. Оның дыбысты фильмдердегі ең әйгілі рөлі, әлдебір "Сансет бульвары" (1950) фильміндегі Суонсонның "балауыз мүсіндерінің" бірі ретіндегі ойнаған өзінің рөлі болар, онда ол бір ғана сөз айтады. Нильсон кино өнеріне қосқан үлесі үшін Голливуд Даңқы аллеясында, 6150 Голливуд бульвары мекенжайында жұлдызы бар. Ол осындай құрметке ие болған алғашқы швед туған актриса болды.
With the introduction of sound films, Nilsson's career went into a sharp decline, although she continued to play small, often uncredited parts in films into the 1950s. Between 1930 and 1950, she participated in 39 sound films in smaller roles. She played the role of the Swedish immigrant mother of Loretta Young in The Farmer's Daughter (1947). Her best known performance in a sound film is arguably her turn as herself, referred to as one of Swanson's "waxworks" in Sunset Boulevard (1950), where she has one line. Nilsson has a star on the Hollywood Walk of Fame at 6150 Hollywood Boulevard for her contribution to motion pictures. She was the first Swedish born actress to receive such an honor.
Жеке өмір
Нильссон 1916 жылдан 1917 жылға дейін актер Гай Кумбске, ал 1922 жылдан 1925 жылға дейін норвегиялық-американдық аяқ киім саудагері Джон Маршалл Ганнерсонға үйленген. Ол 1974 жылдың 11 ақпанында Калифорния штатының Сан-Сити қаласында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Нильссон лютеран дінінің өкілі және 1952 жылғы президенттік сайлауда Дуайт Эйзенхауэрдің үгіттеуін қолдаған тіркелген республикашыл болған.
Nilsson was married to actor Guy Coombs from 1916 until 1917 and to Norwegian American shoe merchant John Marshall Gunnerson from 1922 until 1925. She died in Sun City, California on February 11, 1974, of heart failure. Nilsson was a Lutheran and a registered Republican who was supportive of Dwight Eisenhower's campaign during the 1952 presidential election.