Кіріспе

Сомерсет округтері жоқ. Сары түсті аймақтар – унитарлық билік органдары, ал қызғылт түстілері – Сомерсет округі кеңесі басқаратын аудандар. 1 Оңтүстік Сомерсет, 2 Сомерсет Батысы және Таунтон, 3 Седгемур, 4 Мендип, 5 Бат және Солтүстік-Шығыс Сомерсет (одақтық), 6 Солтүстік Сомерсет (одақтық). Англияның салтанатты округі 417 аймаққа бөлінеді, олар азаматтық приходтар деп аталады және Англиядағы жергілікті басқарудың ең төменгі бірлігі болып табылады. Приходтар Англия шіркеуінің бөлімдерінен пайда болды және 1894 жылғы Жергілікті басқару туралы заң бойынша қазіргі өкілеттіктер мен міндеттер берілді. 1972 жылғы Жергілікті басқару туралы заң ауылдық жерлерде азаматтық приходтарды сақтады. Көптеген бұрынғы қалалық аудандар мен муниципалдық округтер жаңа мұрагерлік приходтармен алмастырылды, ал бір приходтар болу үшін тым үлкен деп саналған қалалық аймақтар приходтарға жатпайтын аймақтар болды. Сомерсет округі – Сомерсет округі кеңесі басқаратын, төрт ауданға және екі унитарлық билікке бөлінген, астаналық емес округ. Сомерсет аудандары – Оңтүстік Сомерсет, Сомерсет Батысы және Таунтон, Мендип және Седгемур. 1996 жылғы 1 сәуірде Авон графтығының бөлінуінен кейін құрылған екі әкімшілік тәуелсіз унитарлық билік – Солтүстік Сомерсет және Бат және Солтүстік-Шығыс Сомерсет. Бұл унитарлық билік орындарына 1974 жылы Эйвон құрылғанға дейін Сомерсеттің бөлігі болған аудандар кіреді. Бат қаласы Бат және Солтүстік-Шығыс Сомерсеттегі ең үлкен халық орталығы болып табылады. Бұрын Бат округінің аумағында болған қаланың аймақтары қазірде приходтарға жатпайды, бірақ қалған билік 49 приходқа бөлінеді. Солтүстік Сомерсеттің барлық жері, басқа унитарлық билігі, оның 39 приходымен қамтылған, олар 192 тұрғыны бар Локстон ауылынан 76 143 тұрғыны бар Уэстон-супер-Мэр қаласына дейін. Сомерсет-Уэст және Таунтон ең үлкен ауданын құру үшін біріктірілді. Оңтүстік Сомерсет 958 шаршы шақырым аумақты алып жатыр. Оның 62 приходында 156 100 адам тұрады, олардың ішіндегі ең үлкені – Фром, онда 24 510 тұрғын бар. 1555 жылғы Жолдар туралы заң приходтарды жолдарды күтіп-ұстау үшін жауапты етті. Приходтың әрбір ересек тұрғыны жылына төрт күн жолдарда жұмыс істеуге міндетті болды, өз құралдарын, арбаларын және жылқыларын қамтамасыз етті, ал жұмысты жергілікті жалақысыз тағайындалған адам, Жолдар инспекторы бақылады. Кедейлер монастырлар тарағанға дейін қамқорлықта болды. 1572 жылы билерге «кедейлерді тексеру» және оларға көмек көрсету үшін салық салуға билік берілді. Бұл жүйе 1601 жылғы Кедейлер туралы заңмен ресмилендірілді, ол приходтарды кедейлерді басқаруға жауапты етті, ал приходтың кедейлерін қолдау үшін мөлшерлеме алу үшін бақылаушылар тағайындалды. XIX ғасырда приходтардың жауапкершілігі артып, кедейлер құқығы билігі кедейлер одағына берілді. 1872 жылғы Қоғамдық денсаулық сақтау туралы заңға сәйкес, приходтар Ауылдық санитариялық округтерге топтастырылды, олар кедейлер одағының негізінде құрылды, кейіннен олар Ауылдық округтердің негізін құрады. Приходтар құлшылықтармен басқарылатын, жыл сайын лауазымды адамдарды тағайындау үшін жиналатын және әдетте шіркеулік приходтарға ұқсас болған, бірақ ірі приходтардағы кейбір қалалар кедейлер заңын өздері жүргізген, ал 1882 жылғы Приходтар туралы заңға сәйкес, жеке мөлшерлеме алған барлық қосымша приходтық аймақтар мен қалалар тәуелсіз азаматтық приходтарға айналды. Қазіргі заманғы мағынадағы азаматтық приходтар 1894 жылғы Жергілікті басқару туралы заңға негізделген, ол құлшылықтарды жойды, 300-ден астам сайлаушы бар барлық ауылдық приходтарда сайланған приход кеңестерін құрды, ауылдық приходтарды Ауылдық округтерге топтастырды және приход шекараларын округтер мен қалашықтар шекараларымен сәйкестендірді. 1972 жылғы Жергілікті басқару туралы заң ауылдық жерлерде азаматтық приходтарды сақтады, ал көптеген бұрынғы қалалық аудандар мен муниципалдық округтер жойылып, олардың орнына жаңа мұрагерлік приходтар құрылды, ал бір приходтар болу үшін тым үлкен деп саналған қалалық аймақтар приходтарға жатпайтын аймақтар болды.

Қазіргі жағдай

Соңғы үкіметтер қалалық және ауылдық кеңестердің құрылуын ынталандырды, ал 1997 жылғы Жергілікті өзін-өзі басқару және салық салу туралы заң жергілікті тұрғындарға жаңа азаматтық ауылдық округ құруды талап ету құқығын берді. Ауылдық кеңес қарар қабылдау арқылы, бір жақты түрде қалалық кеңеске айналуы мүмкін.