Кіріспе
Ағылшын азаматтық приходтарында жергілікті басқаруға жауапты сайланған корпоративтік органдар. Приход кеңесі – Англиядағы жергілікті басқарудың ең төменгі деңгейі болып табылатын азаматтық жергілікті билік органы. Олар өзгермелі салық салу өкілеттігі бар сайланған корпоративтік органдар, және азаматтық приходтар деп аталатын географиялық аймақтарда пайдалы қоғамдық іс-шараларды жүзеге асырады. Англияда шамамен 10 480 приход және қала кеңесі бар. Приход кеңестері әртүрлі аталымдармен танылуы мүмкін, олар өздерін қалалық кеңес, ауылдық кеңес, қауымдық кеңес, махаббат кеңесі деп атауы мүмкін, ал егер приход қала мәртебесіне ие болса, қалалық кеңес деп атауы мүмкін. Дегенмен, олардың өкілеттіктері мен міндеттері қандай аталыммен аталса да бірдей болады. Приход кеңестері қаржыландырудың басым бөлігін кеңес салық төлеушілерден (приходқа немесе приходтарға) алынатын прецепт арқылы алады. 2021/22 жылы прецепт арқылы жиналған сома 616 миллион фунт стерлингті құрады. Қосымша қаржыландыру жергілікті қор жинау немесе нақты іс-шараларға берілетін гранттар арқылы алынуы мүмкін. Олардың мөлшері, қызметтері және жағдайлары әртүрлі болуы мүмкін, халық саны 100-ден кем (шағын ауылдық елді мекендер) 130 000-ға дейін (Нортгемптон қалалық кеңесі) жетеді. Көпшілігі шағын: шамамен 80% 2500 адамнан аз халықты білдіреді. Приход кеңестері төрт жылға сайланатын, жалақы төленбейтін кеңесшілерден тұрады, бүкіл ел бойынша шамамен 70 000 приход кеңесшісі бар. Азаматтық приход кеңестері Англияда 1894 жылғы Жергілікті басқару туралы реформалық заңы (56 және 57 Vict. c. 73) бойынша ауылдық қалалар мен ауылдардағы азаматтық міндеттерді жергілікті бақылауды вестиарлық комитеттен алу үшін құрылған. Приход кеңестері "бас кеңестерден" (мысалы, аудандық кеңестер, округтік кеңестер, біртұтас билік органдары немесе Лондонның аудандық кеңестері) ажырату үшін әдетте "жергілікті кеңестер" деп аталады, және көпшілігі Ұлттық жергілікті кеңестер қауымдастығына (NALC) округтік қауымдастықтар арқылы мүше болады, ол олардың мүдделерін ұлттық деңгейде қорғайды. Приход кеңестері өздерінің жұмысын қолдау және жергілікті жобаларды жүзеге асыру үшін тұрғындарынан салық алуға құқылы, бұл кеңес салық жүйесі арқылы жүзеге асырылады. Жиналатын сомаға шектеу қойылмаса да, ақша тек 1894 жылғы заңда және одан кейінгі заңнамада белгіленген мақсаттар үшін ғана жиналуы мүмкін. Ағылшын жергілікті басқаруының жоғары деңгейлерімен салыстырғанда, приход кеңестерінің заңмен міндетті өте аз міндеттері бар (яғни заң бойынша орындалуы тиіс нәрселер), бірақ олар өздерінің қалауынша жүзеге асыра алатын дискрециялық өкілеттіктердің ауқымы әлдеқайда кең. Осы себепті, приход кеңестерінің қызметтері олардың мөлшеріне, ресурстарына және мүмкіндіктеріне байланысты үлкен айырмашылықтарға ие. "Жалпы өкілеттік" – 2012 жылы құзыретті кеңестерге берілген өкілеттік, ол кеңестердің қатыса алатын қызметтерінің ауқымын одан әрі кеңейтеді.
A parish council is a civil local authority found in England, which is the lowest tier of local government. They are elected corporate bodies, with variable tax raising powers, and they carry out beneficial public activities in geographical areas known as civil parishes. There are about 10,480 parish and town councils in England. Parish councils may be known by different styles, they may resolve to call themselves a town council, village council, community council, neighbourhood council, or if the parish has city status, it may call itself a city council. However their powers and duties are the same whatever name they carry. Parish councils receive the majority of their funding by levying a precept upon the council tax paid by the residents of the parish (or parishes) covered by the council. In 2021 22 the amount raised by precept was £616 million. Other funding may be obtained by local fund raising or grants for specific activities. They can vary enormously in size, activities and circumstances; representing populations ranging from fewer than 100 (small rural hamlets) to up to 130,000 (Northampton Town Council). Most of them are small: around 80% represent populations of less than 2,500; Parish councils are made up of unpaid councillors who are elected to serve for four years: there are about 70,000 parish councillors country wide. Civil parish councils were formed in England under the reforming Local Government Act 1894 (56 & 57 Vict. c. 73) to take over local oversight of civic duties in rural towns and villages from the vestry committee. Parish councils are generically referred to as "local councils" to distinguish them from "principal councils" (e. g. district councils, county councils, unitary authorities or London borough councils) and most are affiliated via County Associations to the National Association of Local Councils (NALC), which represents their interests at a national level. Parish councils have the power to tax their residents to support their operations and to carry out local projects, and this is done through the council tax system. Although there is no limit to the amount that can be raised, the money can only be raised for a limited number of purposes, listed below, as defined in the 1894 Act and subsequent legislation. Compared to higher tiers of English local government, parish councils have very few statutory duties (i. e. things they are required to do by law) but have a much more extensive range of discretionary powers which they may exercise voluntarily. For this reason, there are large variations in the activities of parish councils, depending on their size, resources and abilities. The "General Power of Competence" is a power awarded in 2012 to eligible councils, which further broadens the scope of activities that councils can be involved in.
Жалпы құзыреттілік
2011 жылғы Локализм заңына сәйкес, құзырлы шағын ауылдық кеңестерге «жалпы құзырет өкілеттігі» (GPC) берілуі мүмкін. Бұл оларға, жеке тұлғаның істей алатынындай, басқа заңнамамен тыйым салынбаған кез келген нәрсені жасауға белгілі бір шектеулерде еркіндік береді, заңмен нақты берілген өкілеттіктермен ғана шектелудің орнына. Осы өкілеттікке ие болу үшін шағын ауылдық кеңес белгілі бір талаптарға жауап беруі керек, мысалы, кеңесшілердің кем дегенде үштен екісі сайлануы керек, ал тағайындалуы немесе қосылуы мүмкін емес, сондай-ақ тиісті біліктілігі бар хатшысы болуы керек. Дегенмен, мұндай іс-шараларға арнайы қаражат жұмсауға болмайды, және қаржыландыру басқа көздерден алынуы тиіс. Принцип бойынша, GPC кеңестерге сауда компаниясын немесе кооператив құруға, коммерциялық қызметтерді жүзеге асыруға, мысалы, ақша беруге немесе инвестициялауға, жергілікті дүкен, пошта бөлімі немесе энергетикалық компанияны басқаруға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, басқа органның қызмет көрсетуіне үлес қосуға да мүмкіндік туады.
Әкімшілік
Кеңестің әкімшілігін Кеңес тағайындайтын ақылы қызметкер – хатшы басқарады. Ол заң жүзінде тиісті лауазым иесі (хатшы немесе бас атқарушы) және жауапты қаржы қызметкері (қазынашы) қызметтерін біріктіреді. Қызметкер толық жұмыс күнімен немесе жартылай жұмыс күнімен жұмыс істеуі мүмкін, бұл Кеңестің жұмысының көлеміне байланысты. Ірі ауылдық кеңестерге осы міндеттерді орындау үшін бірнеше лауазым иесі қажет болуы мүмкін, мұндай жағдайда олар хатшы басқаратын топ болып табылады. Тиісті лауазым иесі ретінде хатшы Кеңестің қабылдаған шешімдерін “іске асырады” (оларды орындауға ықпал етеді), ресми хат-хабарларды қабылдайды және Кеңестің тапсырмасы бойынша хат-хабарлар жібереді. Сондай-ақ хатшы Кеңес пен оның комитеттерінің мәжілістерінің күн тәртібін дайындайды, оларды Кеңес мүшелеріне және халыққа жеткізеді, сондай-ақ осы мәжілістердің хаттамаларын тіркеп, жариялайды. Хатшы – халықпен ресми байланыс орны және Кеңестің қызметі туралы ақпарат көзі. Қажетті қаржылық бақылау және есеп беру хатшының міндеті болып табылады, ал осы қызметте ол Кеңестің “жауапты қаржы қызметкері” (ЖҚҚ) ретінде танылады. Хатшы Кеңеске рәсімдік нұсқаулар береді және Кеңестің жұмысын реттейтін немесе оған әсер ететін заңдық және басқа да ережелердің сақталуын қамтамасыз етеді. Хатшыларға жергілікті кеңес әкімшілігіндегі сертификат (CiLCA) сияқты ресми біліктілік алу ұсынылады. Мүдделердің қақтығысуына байланысты кеңесші өз кеңесінің ақылы хатшысы бола алмайды, бірақ олар ақысыз негізде тағайындалуы мүмкін, әсіресе уақытша. Кеңесші қызметтен кеткеннен кейін 12 ай өткен соң ғана ақылы хатшы бола алады.
Талапкерсіз сайлау
Кандидаттар саны бос орындар санына тең немесе кем болған жағдайда, барлық кандидаттар қарсылықсыз сайланады және дауыс беру өткізілмейді. Үкімет ауылдық жерлердегі жергілікті басқарудың негізгі бірлігі ретінде азаматтық приходты таңдады. Әрбір приход кеңесінің жауапкершілігі азаматтық приход деп аталатын географиялық аумақ болды. Азаматтық приходтар ауылдық аудандарды құру үшін біріктірілді, олар ауылдық аудандық кеңестердің географиялық аумақтарына айналды. Азаматтық географиялық приходтар қалалық аудандарда да сақталды, бірақ оларда приход кеңестері болған жоқ. Рационализацияланған қызметтердің көп бөлігі аудандық кеңестерге берілді, ал приход кеңестері феодалдық жүйеде пайда болған, шіркеулік приходтарға негізделген жергілікті басқару жүйесі – приход комитетінің барлық діни емес функцияларын қоса алғанда, бірқатар маңызды емес өкілеттіктерді қабылдады.
Қазіргі заманғы дамуы
Парламенттің екі маңызды заңы приходтық кеңестердің жалпы құзыреттерін кеңейтіп, қиын міндеттемелерді жойды.
1972 жылғы жергілікті мемлекеттік басқару туралы заң
Редклиф Мод есебі 1972 жылғы Жергілікті өзін-өзі басқару туралы заңға әкелді, ол аудандық кеңестерді біріктіру, округтер шекараларын кең ауқымды өзгерту және метрополиялық аймақтар құру арқылы жергілікті өзін-өзі басқаруды түбегейлі қайта ұйымдастырды. Дегенмен, ауылдық жерлерде жергілікті демократияның "негізгі" деңгейі ретінде приход кеңесі сақталды. Сонымен қатар, бұрын муниципалды бороншалар немесе қалалық округтер құраған көптеген шағын қалалар үлкен аудандардағы "мұрагер приходтарға" айналды. Заң сондай-ақ приход кеңестерінің өздерінің аумағындағы даму жоспарлаудағы рөлін мойындады және оларға мұндай дамуға қатысты өтініштер туралы хабарласу және кеңесу құқығын берді. Алайда, кеңестерге жалпы құзырет беру туралы бастапқы ұсыныс қабылданалмады және ultra vires қағидасы күшінде қалды. Бұл приход кеңестері өздерінің заңдық өкілеттіктерінен тыс ештеңе жасай алмайды дегенді білдіреді.
2011 жылғы Локализм туралы заң
2011 жылғы Локализм туралы заңға дейін еншілес кеңестер ультра вирес шектеулерінен босатылған жоқ, бұл олардың қызметін тек заңмен берілген өкілеттіктермен ғана шектеді. Оларға радикалды жаңа өкілеттік берілді: "жеке тұлғалардың жалпыға ортақ істей алатын кез келген нәрсені жасауға", егер бұл басқа заңмен шектелмесе. Бұл Жалпы Құзыреттілік (GPC) деп аталады және "қабілетті" еншілес кеңестерге қолжетімді. Қабілетті кеңес – GPC-ді қабылдауға шешім қабылдаған, мүшелерінің кем дегенде үштен екісі сайлау арқылы, емес, тағайындау арқылы сайланған және хатшысы тиісті біліктілікке ие болуы керек кеңес. Алайда, GPC-нің өкілеттігіне ғана сүйенетін шаралар үшін қаржы жинауға рұқсат етілмейді, мұндай қаржыландыру басқа көздерден алынуы тиіс. Локализм туралы заң сонымен қатар жергілікті қоғамдастықтарға жаңа дамуды қалыптастыру үшін бірігіп, аудандық жоспарлар дайындауға мүмкіндік беретін жаңа құқықтар мен өкілеттіктерді енгізді. Аудандық жоспарлауды екі типтегі орган жүзеге асыра алады: қала және еншілес кеңестер немесе "аудандық форумдар". Аудандық форумдар – аудандарда еншілес кеңестер болмаған жағдайда аудандық жоспарлауды жүзеге асыру үшін тағайындалған қоғамдық топтар. Аудандық жоспарлау органының міндеті – аудандық аумақ үшін аудандық форумды анықтау. Аудандық форумдар мен еншілес кеңестер ауданның дамуы мен жерді пайдалануы үшін жалпы жоспарлау саясатын белгілеу үшін жаңа аудандық жоспарлау өкілеттіктерін пайдалана алады. Бұл заң бойынша "аудандық даму жоспарлары" деп аталады. Жоспарлау жүйесіндегі маңызды өзгеріс ретінде, қоғамдастықтар аудандық жоспарлауды пайдаланып, жоспарлау өтінімдерінің қажеті болмай, толық немесе принциптік жоба түрінде өздері қалаған дамуға рұқсат бере алады. Бұлар "аудандық даму тапсырыстары" деп аталады.