1987 жылғы "Қателік" ойыны: "Броунс" пен "Бронкос" арасындағы шампионат матчысы
The Fumble
1987 жылғы NFL чемпионатындағы "Қателік" ойыны туралы мақала. Кливленд Браунс пен Денвер Бронкос арасындағы тартысты кездесу, тарихи сәттер мен нәтижесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1987 жылы NFL-дегі есімді ойын
"Фамбл" – Кливленд Браунс тарихындағы маңызды оқиға
Notable NFL play in 1987
"The Fumble" in Cleveland Browns lore
Американдық футболында "Фамбл" дегеніміз – 1988 жылдың 17 қаңтарында Колорадо штатының Денвер қаласындағы Майл Хай стадионында Кливленд Браунс және Денвер Бронкос командалары арасында өткен 1987 жылғы AFC Чемпионатында болған бір эпизод. Бұл "фамбл" ойынның төртінші тоқсанының соңында орын алып, "Браунс" командасының есепті теңестіру мүмкіндігінен айырды; "Бронкос" командасы ойынды жеңіп, AFC Чемпионатын ұтып алып, XXII Супер Боулға жолдама алды.
In American football, The Fumble is a play that occurred during the 1987 AFC Championship Game between the Cleveland Browns and Denver Broncos on January 17, 1988, at Mile High Stadium in Denver, Colorado. The fumble occurred late in the fourth quarter of the game and cost the Browns a chance to tie the contest; the Broncos went on to win the game and the AFC Championship, advancing to Super Bowl XXII.
Өмірбаян
Бір жыл бұрын "Браунз" және "Бронкос" командалары Кливленд қалалық стадионында конференция чемпионаты үшін кездесті. "Бронкос" командасының қақпашысы Джон Элвей ойынды теңестіретін, 98 ярдтық тачдаунмен ұзартты, бұл "The Drive" деп белгілі болды және ойынды қосымша уақытқа жіберді, онда "Бронкос" жеңіске жетті. Алайда, бұл ойында жағдай бастапқыда олай болмады. "Бронкос" Эльвейдің Рики Натиелге берген пасымен және Стив Сеуэллдің жүгіруімен екі тачдаун соқты. Олар екінші тоқсанда Джин Лэнгтің жүгіруімен есепті арттырды, ал "Браунз" тек Мэтт Бахрдың алаңнан гол соғу арқылы ғана есепке әсер ете алды. Бірақ екінші жартылай ойын "Браунз" үшін өзгеше аялды. Үшінші тоқсанға 21-3 есебімен келгенде, қақпашы Берни Косар және оның жұлдызды жартылай қорғаушысы Эрнест Байнер "Браунз" командасын қайтаруға көмектесті. Косар үшінші тоқсанда Реджи Лангхорнға тачдаун берді, ал "Бронкос" тағы бір тачдаун соққаннан кейін, Байнер Косардың пасымен және жүгіруімен екі тачдаун қосты. Рич Карлистің алаңнан гол соғуы үшінші тоқсанда есепті жақын қылды, "Бронкос" командасының көшбасшылығы жеті ұпайға дейін төмендеді. Косар төртінші тоқсанда тағы бір тачдаунмен ойынды 31-ге теңестірді, Вебстер Слотхер төрт ярдтық пас қабылдады. Элвей Сами Уиндерге тачдаунмен жауап беріп, көшбасшылықты қайта алғаннан кейін, "Браунз" тағы да допты алаң бойымен жылжыта бастады. Олар қайтадан 50 ярдтық сызықты кесіп, Денвердің аумағына терең енді.
One year earlier, the Browns and Broncos faced off for the conference championship at Cleveland Municipal Stadium. Broncos quarterback John Elway led a game tying, 98 yard touchdown drive that became known as simply The Drive, which sent the game into overtime where the Broncos won. For this matchup, things were not initially as close. The Broncos scored two early touchdowns on a pass from Elway to Ricky Nattiel and a run by Steve Sewell. They added a run by Gene Lang in the second quarter, while all the Browns were able to do was produce a field goal by Matt Bahr. The second half, though, was a different story for the Browns. Trailing 21 3 entering the third quarter, quarterback Bernie Kosar and his star halfback Earnest Byner helped lead the Browns back. Kosar threw a third quarter touchdown to Reggie Langhorne, and after the Broncos added a touchdown, Byner added two of his own via a pass from Kosar and a run. A Rich Karlis field goal closed the scoring in the third quarter, and the Broncos’ lead was reduced to seven. Kosar led another touchdown drive in the fourth quarter that culminated with Webster Slaughter catching a four yard pass to tie the game at 31. After Elway responded by finding Sammy Winder for a touchdown to regain the lead, the Browns again began moving the ball down the field. They managed, once again, to cross the fifty yard line and drive deep into Denver territory.
Пьеса
Денвердің сегіз ярдтық сызығында екінші мүмкіндікте, Браунс командасына бірінші мүмкіндікке жетіп алу үшін бес ярд қажет болғанда, Косар Байнерге допты беру арқылы ойынды бастады. Бронкос қорғаушыларымен толып кеткен қалыпты жүгіру жолынан бас тартып, Байнер сол жаққа бұрылып, бос орын тапты. Ол бірінші мүмкіндікке ие болды және есепті теңестіретін тачдаун соғу мүмкіндігін көріп қалды. Оның мен гол сызығының арасындағы жалғыз екі қорғаушы – Бронкос командасының қорғаушылары Джеремая Кастиль мен Тони Лилли еді. Кастиль Байнерге қарай жылдамдағанда, Байнер солға қарай бұрылуды жалғастырудың орнына, тікелей Кастильге шабуылдамау үшін жүгіру бағытын өзгертті. Кастиль Байнердің қозғалысын тоқтатып, оны жерге түсірмесе де, үш ярдтық сызықта допты Байнердің қолынан ұрлай алды. Байнердің инерциясы оны гол аймағына итеріп, Лиллимен соқтығысты. Кастиль үш ярдтық сызықта допты қайтарып алып, Бронкос командасына допты иеленуге және жеті ұпайлық еселігін сақтауға мүмкіндік берді.
On second down at the Denver eight yard line, with the Browns needing five yards for a first down, Kosar handed the ball off to Byner on a trap play. With the running lane he intended to use overrun with Broncos defenders, Byner turned and headed left and found space. He had the first down and saw a chance to score the tying touchdown. The only two defenders between him and the end zone were Broncos defensive backs Jeremiah Castille and Tony Lilly. As Castille closed the gap to meet Byner, Byner instead of continuing to veer left straightened his run to avoid running directly into Castille. Although Castille did not stop Byner's progress and bring him to the ground, Castille managed to knock the football out of Byner's hands at the three yard line. Byner's momentum carried him forward into the end zone and colliding with Lilly. Castille recovered the fumble at the three yard line, giving the Broncos possession of the ball and preserving the seven point edge.
Салдары
Бронкос үш рет ойын жасап, барлығы тоғыз ярдқа жылды, сонымен бірге Браунсты қалған уақытты пайдалануға мәжбүр етті. Келесі төртінші қадамда, Бронкос бас жаттықтырушысы Дэн Ривз өзінің ойыншысы Майк Хоранға өз қақпасынан тепкілеудің орнына қасақана қауіпсіздік жасауды бұйырды; Хоран бұйрыққа бағынып, аяқ аймағында қосымша бес секунд жүгірді. Соңғы тегіс тепкіштен кейін, Браунс соңғы шабуылында сәтсіздікке ұшырады, Косардың соңғы сәттегі әрекеті жетпей қалды; Бронкос 38–33 есебімен жеңіске жетіп, Супер Боулға жолдама алды.
The Broncos ran three plays to gain a total of nine yards while forcing the Browns to use their remaining time outs. On the ensuing fourth down, Broncos coach Dan Reeves had his punter, Mike Horan, take an intentional safety rather than punt out of his own end zone; Horan did as he was told and ran around in the end zone for five seconds for good measure. After the ensuing free kick, the Browns were thwarted on their last drive, when a Kosar Hail Mary pass came up short; the Broncos won, 38–33, and moved on to the Super Bowl.
Салдары
"Фамбл" үшін есінде қалғанына қарамастан, Байнердің табысты карьерасы болды. "Браунс" командасында тағы бір жыл өткізгеннен кейін, ол 1989 жылғы маусым басталар алдында Майк Олифанттың орнына "Вашингтон Редскинс" командасына ауыстырылды. "Вашингтон" құрамында өткізген бес маусымда Байнер екі рет (1990, 1991) "Про Боулға" қатысуға шақырылды және 1991 жылғы маусымда "Супер Боулды" жеңіп алды. Сол маусымдағы XXVI "Суперкубок" кезінде ол екінші кезеңде тачдаунды қабылдап, "Редскинс" командасы жеңіске жетіп, оған "Браунс" командасымен жеңе алмаған NFL Чемпионаты жүзігін сыйлады. Ол тағы екі жылға Кливлендке қайтып оралып, 1998 жылы карьерасын аяқтады, бұл кезде ол екі жыл "Балтимор Рейвенс" командасының құрамында болды. 14 маусым бойында NFL-де Байнер 8 261 ярдқа жүгіріп, 4 605 ярдқа 512 пас қабылдап, барлығы 72 тачдаун (56 жүгіру, 15 қабылдау, бір фамблдан қалпына келтіру) соқты. Ол карьерасын аяқтаған кезде Байнер NFL-дің барлық кездегі ең көп жүгірген, тачдаун соққан және жалпы ярд жинаған ойыншылардың алғашқы 30-ының ішіне кірді.
Despite being primarily remembered for "The Fumble", Byner had a successful career. After spending another year with the Browns, he was traded to the Washington Redskins prior to the start of the 1989 season for running back Mike Oliphant. In his five seasons with Washington, Byner was selected to play in the Pro Bowl twice (1990, 1991) and won a Super Bowl in the 1991 season. In that season's Super Bowl XXVI, he caught a touchdown pass in the second quarter, and the Redskins won, giving him the NFL Championship ring he could not win with the Browns. He ended up going back to Cleveland for two more years, and finished his career in 1998, after spending two years with the transplanted Baltimore Ravens. In his 14 NFL seasons, Byner rushed for 8,261 yards, caught 512 passes for 4,605 yards, and scored 72 total touchdowns (56 rushing, 15 receiving, one fumble recovery). At the time of his retirement, Byner ranked within the NFL's top 30 all time leaders in rushing attempts, rushing touchdowns, rushing yards, and total yards.