Кіріспе
Шығыс Саффолк желісі – Англияның Саффолк графтығындағы Ипсвич пен Лоустофт арасында созылған, 49 мильдік электрлендірілмеген екінші деңгейдегі темір жол. Бұл бағытта жолаушылар тасымалын Greater Anglia компаниясы жүзеге асырады, ал Sizewell атом электр станцияларына арналған ядролық контейнерлерді Direct Rail Services компаниясы тасымалдайды. Хэлсуорт, Бекклс және Хаддиско темір жолы 1854 жылы аталған қалалар арасында салынып, ал 1859 жылы Шығыс Саффолк темір жолы оны иемденіп, Ипсвичке оңтүстікке, ал Лоустофт пен Ұлы Ярмутқа солтүстік және шығысқа қарай кеңейтеді. Бұл жағалау қалаларынан Лондонға тікелей маршрутты қамтамасыз етті. Фрамлингэмге, Снейп Бриджге және 1860 жылы Альдебургке тармақтар салынды. 1862 жылы Шығыс Саффолк темір жолы компаниясы жаңа Ұлы Шығыс темір жолы құрамына енді. GER табысты жолаушылар және жүк тасымалын жүзеге асырды. XIX ғасырдың соңында және XX ғасырда теңіз жағасындағы демалыс орындарының дамуымен маусымдық жолаушылар ағыны күрт өсті. Жүк тасымалы көбінесе ауылдық және егістік жерлермен шектелгенімен, өнеркәсіп ошақтары мен балық шаруашылығы дамыған аймақтарда белсенділік байқалды. 1945 жылдан кейін желінің қолданылуы төмендеп, шығындар күрт өсті. Желі жабылуға жақын болды, бірақ 1966 жылы Шығыс Саффолк темір жолының басты магистралі сақталды. Осыдан кейін шығындарды азайту бойынша жаңа шаралар енгізіліп, экспресс пойыздар басқа бағыттарға ауыстырылды. Sizewell атом электр станцияларының құрылысы желіге қосымша трафик әкелді, ал ядролық контейнерлер әлі де мерзімімен тасымалданады. Қазіргі таңда желі сағат сайын жолаушылар тасымалын жүзеге асырады, оны British Rail 755 кластық екі режимді пойыз құрамы қамтамасыз етеді.
Тарих
1858 жылы Лоустофт және Бекклс темір жолы, сондай-ақ Лоустофт және Хаддискоу темір жолы Шығыс Саффолк темір жолына біріктірілді. Біріктірілген желі бір жылдан кейін ашылды. Кейіннен ол Ұлы Шығыс темір жолының бөлігіне айналды. Саутволдқа соқпақ темір жолы 1879 жылдан 1929 жылға дейін жұмыс істеді. 1950-ші және 1960-шы жылдары Снейп және Бекклс тармақтары жабылып, Бичингтің реформасы аясында желі қайта құрылды. 1960 жылдан бастап құрылыс пойыздары, ал кейіннен атомдық контейнер пойыздары Sizewell атом электр станциясына баратын тармақпен жүріп тұрды.
Соңғы инфрақұрылымдық даму
2012 жылдың қазанына дейін Вестерфилдтен Оултон Бродқа дейінгі учаскеде Саксмундхемнен басқарылатын радиоэлектрондық токен блогымен сигнал беру жүзеге асырылды. Алайда, радиожиілік лицензиялау мәселелері және желіде сағат сайынғы пойыз қызметінің жақын арада басталуы (бұл RETB жүйесінің мүмкіндігінен асып түсер еді) салдарынан, 19 қазан 2012 күні соңғы пойыз өткеннен кейін RETB жүйесі (AzLM ось санағыштарын қолдана отырып) Track Circuit Block сигнал беру жүйесімен алмастырылды. Жаңа сигнал беру жүйесі 2012 жылдың 23 қазанында Саксмундхемдегі қолданыстағы сигнал беру пунктінен басқарылатын күйге келді. 2012 жылдың 10 желтоқсанында жаңа өткізу тізбегі және қайта жаңартылған екінші платформа ашылды. 2010 жылдың желтоқсанында Лоустофттан Лондонға Шығыс Саффолк желісі арқылы өтетін пойыздар тоқтатылды. 2012 жылдың желтоқсанынан бастап Бекклстегі өткізу тізбегінің құрылысы аяқталғаннан кейін Шығыс Саффолк желісінде сағат сайынғы қызмет енгізілді.
In December 2010 through trains from Lowestoft to London via the East Suffolk Line were terminated. From December 2012 an hourly service over the East Suffolk line was introduced following the completion of the passing loop at Beccles.
Бекон фабрикасының қисығы
2014 жылы Шығыс Саффолк тоғысының жанында солтүстіктен шығысқа қарай жалғастыратын қисық сызық ашылды. Ипсвич теміржол стансасының солтүстік-батысындағы желі Шығыс Саффолк сызығы мен Ұлы Шығыс магистральдық желісі арасында тікелей байланыс құрады және Феликсстоуға қатынайтын және одан келетін Мидлендс жүк пойыздарының қайта бағытталу қажеттілігін жойды. Бұл екі жолды қосымша сызық, ол бұрынғы Харрис ет фабрикасының орнында салынған және ресми түрде «Бейкон фабрикасы қисығы» деп аталды. Сызықтың екі шетіндегі қосылымдар Europa Junction (GER магистральдық желісі жағында) және Boss Hall Junction (Westerfield Road жағында) деп аталды. Бұл Ипсвичтен оңтүстікке қарай Мидлендке Солтүстік Лондон сызығы арқылы өтетін жүк пойыздарының санын азайтты, өйткені Бьюри Сент-Эдмундс және Марш арқылы сызыққа оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді. Жергілікті тұрғындар бұл сызықты көбінесе «Бэкон иілімі» немесе «Харрис қисығы» деп атайды.
Ағымдағы қызметтер
Бұл бағыт Ipswich-тен Lowestoft-қа дейін сағат сайын тұрақты жолаушылар тасымалын ұсынады, оны үш немесе төрт вагондық 755 сыныпты гибридтік пойыздар жүзеге асырады. Тасымалдар сыныптан Ipswich және Шығыс Саффолк қосылысы арасында жүзеге асырылады, және бұл учаскеде Феликсстоу портына және одан контейнерлік пойыздар өте көп жүреді. Басқа жүк тасымалы тек Sizewell электр стансасына ғана жүзеге асырылады.
Апаттар
1865 жылы 26 қыркүйекте Ұлы Ярмуттан Ипсвичке қайтып келе жатқан жеңіл локомотив Даршам мен Хейлсворт арасында рельстен шығып, машинист пен кочегар қаза тапты. 1900 жылы 25 қыркүйекте сағат 8.45-те Вестерфилдте GER Y14 0 6 0 кластың 522 нөміріндегі локомотивінің қазаны жарылып, машинист Джон Барнард пен оның кочегары Уильям Макдональд қаза тапты. Қазан 40 метр алға лақтырылып, теміржол өткелінен асып, төменгі платформаға түсті. Локомотив бұрын қазандықтарымен мәселелері болған. Қаза тапқандар Ипсвич қалалық зиратына жерленді, олардың екеуінің де қабір тастарына Y14 0 6 0 локомотивінің суреті салынған. 1927 жылдың 1 қаңтарында Вудбридж станциясында пойыз соқтығысы болды. Вагонның бірінің білігі жыртылып, локомотив Вудбриджге жеткенде, төбеден төмен келе жатқан пойыздың соңғы бөлігі тұрған пойызға шағылысты. Бір жеңіл жарақат тіркелді.
Қазіргі бағыт
Бүгінгі тарам Ипсвичтен солтүстікке қарай Вестерфилд, Вудбридж, Мелтон, Уикхэм Маркет, Саксмундхэм, Даршам, Хейлсворт, Брэмптон, Бекклс, Оултон Броуд Саут және Лоустофт арқылы жүреді. Ол Ипсвичтегі Ұлы Шығыс магистралімен, Вестерфилдегі Феликсстоу тармақ желісімен, Саксмундхэмдегі Сайзевелл электр станциясына баратын желімен және Лоустофтағы Норвич желісімен байланысады; Норвич бағытындағы жолаушылар қызметі «Уэрри желілері» деп сатылады. Тарам Ипсвичтен Вудбриджге дейін екі жолмен, содан кейін Саксмундхэмға дейін бір жолмен салынған; одан кейін ол екі жолмен Халесвортқа дейін, ал содан кейін қайтадан бір жолмен жалғасады. Бекклсте айналымдық учаске бар, бірақ бір жол Оултон Броуд Норт-Джанкшенге дейін созылады, онда ол Норвичтен келген желіге қосылып, Лоустофтқа соңғы кіруге мүмкіндік береді. Тарам электрленбеген; оның Ипсвич пен Вестерфилд арасында W10, ал қалған бөліктерінде W6 жүктеме габариті бар, сондай-ақ жолдың рұқсат етілген максималды жылдамдығы сағатына 55 мильді құрайды.
Операциялар
Greater Anglia жолаушылар қызметтерін 755 "FLIRT" класты локомотивтер атқарады. Сайзвеллге, бұрынғы Алдебург тармақ желісі бойынша жүк тасымалы көбінесе 37-сынып немесе 20-сынып локомотивтерімен, ал Феликсстоуге дейін 66-сынып және 70-сынып локомотивтерімен жүзеге асырылады.
Бұрынғы инфрақұрылымдық нысандар
Жолдағы екі станцияда платформаларға біріктірілген тегіс өткелдер болды. Саксмундхамдағы бастапқы төменгі платформа (мұндағы платформалар бір-біріне тікелей қарама-қарсы емес, ығыстырылған түрде орналасқан) ұзын пойыздар үшін ұзартуды қажет етті. Чантри жолын жабудың орнына, платформа қақпа ретінде жұмыс істеді және жолға кіру қажет болғанда темір жолдың үстінен айналды. 1960 жылдардың басында пойыз жол қақпасына соқтығысып, платформа дәстүрлі қақпалармен ауыстырылды. Осы кезде темір жол екінші деңгейлі бағытқа айналды және ұзын платформа қажет болмады. 1887 жылы Хэйлсвортта да осындай құрылым болды, онда платформалар кеңейтілді. 1950 жылдары жол қозғалысының артуы станцияның солтүстігіне жаңа көпір салуға әкелді. Тегіс өткел 1959 жылы жабылды, бірақ қақпалар бірнеше жыл бойы платформаның бөлігі ретінде сақталды. Бекклсте сүт қадаларын және арбаларды негізгі платформадан арал платформаға жылжытуға мүмкіндік беретін ерекше көтергіш көпірлер болды. Бұл жүйе 1933 жылы орнатылып, станцияның оңтүстік жағында орналасқан. Пайдаланылмаған кезде көпір платформа бетінің бір бөлігін құрады. Вудбриджде Шығыс Саффолк желісімен қатар Мелтонға қарай созылған ұзын қосым жол (трамвай деп аталды) болды. Өзен жағасындағы бірнеше өнеркәсіп орындарына қызмет көрсетіп, 1950 жылға дейін жұмыс істеді. Локомотивтердің орнына жылқылармен жұмыс істегендігімен ерекшеленді.
Саутволд теміржол қоры
Саутволд темір жолы қоры "Хейлсворт пен Саутволд арасындағы тарихи, тар жолмен жүретін темір жол байланысын қалпына келтіруге және оны болашақ ұрпақтардың тамашалауы үшін сақтап қалуға" бейілді.