Кіріспе
Американдық актер Рон Воутер (9 желтоқсан 1948 – 16 сәуір 1994) – американдық актер және «The Wooster Group» эксперименталды театр компаниясының негізін қалаушы мүшесі. 1994 жылы 45 жасында жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін Ваутер осы топтың көптеген қойылымдарында ойнады.
Ron Vawter (December 9, 1948 – April 16, 1994) was an American actor and a founding member of the experimental theater company The Wooster Group. Vawter performed in most of the group's works until his death from a heart attack in 1994 at the age of 45.
Өмір және мансап
Вавтер Нью-Йорктің Латем қаласында Матильда (Баттони) мен Элтон Ли Вавтердің отбасында дүниеге келген. Нью-Йорк қаласының орталығындағы Performing Garage-де Элизабет ЛеКомпт режиссерлік еткен The Wooster Group-тың құрылтайшы мүшесі ретінде Вавтер Rumstick Road, Nayatt School, Point Judith (эпилог), Route 1 & 9, Hula, L.S.D. (Just the High Points), Фрэнк Деллдің The Temptation of Saint Antony, North Atlantic және Brace Up! атты туындыларда басты рөлдерді сомдады. Ол Fish Story видеосында, сондай-ақ The Wooster Group-тың White Homeland Commando және Flaubert Dreams of Travel, бірақ анасының ауруы оған кедергі келтірді видео туындыларында ойнады. Вавтер The Performance Group мүшесі болған, одан 1980 жылы The Wooster Group пайда болды. The Performance Group тобымен бірге Вавтер Ричард Шехнердің режиссерлігімен «Ана батыр және оның балалары» (Бертольт Брехт), «Мэрилин жобасы» (Дэвид Гард), «Полициялар» (Терри Кертис Фокс) және «Балкон» (Жан Жене) қойылымдарында өнер көрсетті. 15 жылдан астам уақыт бойы Performing Garage театрында жұмыс істегеннен басқа, Вавтер «King Blank», «Филадельфия», «Қояншықтың үнсіздігі» және «Секс, өтірік және бейнежазба» сияқты фильмдерде де кейіпкерлік рөлдерді ойнады. Ол сондай-ақ Ричард Форман, Джефф Вайс және Mabou Mines театрлық топтарының қойылымдарында өнер көрсетті. 1992 жылы сахнаға арналған «Рой Кохн/Джек Смит» атты туындысында Вавтер сексуалдық идентичность тақырыбын зерттеді. Оны Грег Мехтен режиссерлік етті және Клей Ширки мен Марианна Уимспен бірлесіп жасады. Бұл туынды Джилл Годмилоу режиссерлік еткен фильм ретінде жарық көрді. Вавтердің соңғы туындысы оның көркемдік өсиеті саналды: Джон Джесурунның Вавтердің өтініші бойынша жазған «Филоктеттің вариациялары», актер ВИЧ/СПИД-тен қайтыс болған кезде сахналады. Филоктет туралы оқиғаға негізделген – ежелгі грек жауынгері, оның жарасы соншалықты жағымсыз иіс таратқандықтан, ол адам тұрмайтын Лемнос аралына қуылды және Трояға бара жатқан жолда әріптестері оны тастап кетті. Осы себепті ол СПИД-тің метафорасына айналды, Филоктет – аурудан зардап шеккен мүгедек ретінде. 1994 жылы Брюссельдің Kaaitheater-інен Ян Ритсеманың триптихінде Вавтер Филоктетті үш түрлі бейнеде сомдады, өзінің денесін жалаңаш және қызғылт Капоси сызатымен жабылған күйінде пайдаланды. Оның көрінетін болмысы арқылы ол қойылымның «мұнда және қазір» және оқиғаның «ол жерде және содан кейін» арасындағы байланысты, сондай-ақ өмір мен өлім, субъект пен объект арасындағы байланысты ашып көрсетті. Мысалы, алғашқы көрермендерге арналған сөзінде Вавтер өзінің СПИД-тен зардап шегіп жатқанын айтты: «Мен өліп барамын; мен қабірге бет алып келе жатырмын, бірақ осы қойылымды жол жүзінде ғана қойып жатырмын». Вавтер Сиена колледжінің түлегі болды, онда ол Кішкентай театр қойылымдарында өнер көрсетті. 1994 жылдың 16 сәуірінде Цюрихтен Нью-Йоркке бара жатқан коммерциялық ұшақта жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол 45 жаста еді. Рон Вавтердің құжаттары Нью-Йорктің сахналық өнер кітапханасында сақтаулы.