Кіріспе
Сатирикалық кейіпкер генерал Герши Бар – Вьетнам соғысы дәуіріндегі соғысқа қарсы наразылық қозғалысының сатирикалық кейіпкері, оны Уильям "Билл" Матонс сомдады. Ол АҚШ генералы Льюис Б. Гершидің, сол кездегі әскерге шақыру қызметінің директоры, пародиасы болды. Матонстың өзінің және жалпы жұртшылықтың жазбаларында кейіпкердің есімі "Херши Бар" немесе "HersheyBar" деп те жазылған. Матонс сонымен қатар The Calypso Kid және Calypso Joe аттарымен калипсо музыкасын орындады.
General Hershy Bar was a satirical character of the Vietnam War era Anti War protest movement, portrayed by William "Bill" Matons, in a parody of U. S. General Lewis B. Hershey, then Director of the Selective Service. The character's name was also spelled as "Hershey Bar" or "HersheyBar" among Matons' own publications and those of the general public when referring to him. Matons also performed Calypso music under the names The Calypso Kid and Calypso Joe.
Өмірбаян
Ол 1906 жылдың қыркүйегінде Уильям Артур Мэтонс болып дүниеге келді және 1993 жылдың 13 қазанында қайтыс болды (күні расталмаған). Билл Мэтонс 1930 жылдары Нью-Йорктегі қазіргі би әлемінде туған атымен биледі. 1940 жылдардағы калипсо қызығушылығы кезінде Мэтонс сахнада және радиода Калипсо Кід ретінде өнер көрсетті. Ол сондай-ақ Калипсо Джо есімін де қолданды, бұл есімді ол 1940-50 жылдары калипсо бишісі, промоутер және түнгі клуб иесі болғанда алған. Соңында, 1960 жылдары ол генерал Герши Бар деген атқа ие болды. Ол өмірінің соңына дейін осы есімді сақтап, көпшілік алдында соғысқа қарсы көше театрының бір бөлігі ретінде кейіпте болды.
Ерте өмір: Висконсинден Нью-Йоркке дейін (1920-жылдан 1930-жылдардың басына дейін)
Матонсты литвалық ата-анасы асырап алып, өсірген. Ол 1930-шы жылдары Нью-Йоркте заманауи биші және хореограф болды. Ол Огайо штатының Кливленд қаласында, цыган иммигранттарының отбасында дүниеге келген. Әкесі Кливлендте скрипка жасаумен айналысып, кейін Висконсин штатының Расин қаласына қысқа ғана уақыттан кейін көшіп барды, онда Матонс бастауыш мектепке барды. Содан кейін отбасы Милуокиге көшіп, Матонс болат зауытында жұмыс істеуге барар алдында орта мектепте бір семестр оқыды. Бұл жұмыстан кейін ол биік ғимараттарда жұмыс істеді, жағалау күзетшісі болды, яхтада аспаздық жасады, сондай-ақ әшекей бұйымдары сатты. Ол би туралы кітаптар оқып, Нью-Йорктегі Чарльз Вейдман атындағы би стипендиялары туралы хабар тапты. Вейдманның тобымен үш ай жұмыс істегеннен кейін ол «Американа» қойылымында өнер көрсетті. Жиырма жасына келгенде ол Нью-Йорк әлемдік көрмесіндегі «Railroads on Parade» би тобының директоры болды және «As Thousands Cheer» биінде биледі.
Нью-Йорктегі заманауи би мансабы (1930-шы жылдар)
Ұлы депрессия кезінде Нью-Йорктегі заманауи би әлеміне солшыл саясаттың ықпалы болды, бұл туралы Эллен Графтың «Солға қадам басқан би және саясат: Нью-Йорк қаласы, 1928–1942» кітабында айтылған. Матонс осы кітаптың мұқабасында орталықта бейнеленген. Матонс 1933 жылдан 1936 жылға дейін және 1940 жылы Нью-Йорктегі Хамфри-Вейдман труппасымен бірге биледі. Ол Чарльз Вейдманның «Рингсайд», «Конфликт туралы зерттеулер», «Кандид» (1933), «Дәстүрлер» (1935), «Американ сагасы» (1936), сондай-ақ «Американа», «Мыңдаған шаттық» (1933) және «Мен қайда болсам да» атты туындыларында өнер көрсетті. Ол 1931-1935 жылдар аралығында Жұмысшылар би лигасынан пайда болған Жаңа би лигасының тәжірибелік бөлімінің директоры болды. Ирвинг Берлин мен Мосс Харттың «Мыңдаған шаттық» спектаклі 1933 жылдың 30 қыркүйегінде «Музыкалық қорап» театрында ашылып, 1934 жылдың 8 қыркүйегінде Чарльз Вейдман бишілері Летиция Иде мен Хосе Лимонның қатысуымен, Матонс және басқалардың орындауында 400 рет көрсетілгеннен кейін жабылды. 1936 жылдың 25 шілдесінде Вермонт штатының Беннингтон қаласында Жаңа би лигасы Анна Соколов, Матонс, Фара Линн және Ева Десканың өнерлерін ұсынды. Матонс 1937 жылы Мэдисон Сквер Гарденде Ленин атындағы Бейбітшілік шеруіне хореография қойды. 1939 жылы Бродвей мюзикліне демеушілік еткен «Адельанте» мюзиклінде Айлс Гилмормен бірге өнер көрсетті. Испандық тақырыбы бар «Адельанте» 1939 жылдың 4 сәуірінде Дейли театрында ашылып, 16 қойылым көрсетілді, ал Матонс басты рөлді ойнап, биледі. Автор Рамзи Берт Матонстың Хамфри-Вейдманмен бірге «Жердің алтыдан бірі» туындысын қалай хореографиялық тұрғыдан дайындап, продюсерлік еткенін сипаттады. Бёрттің сөзіне қарағанда, Матонс «көпшілік арасында аты-жөні белгісіз куәгерлердің әсерлі сөздерін» пайдаланды. Бұл сөздердің бастауы кеңестік «Тірі газеттер» дәстүрінен шыққан. 1939 жылы Матонс әлі де Дорис Хамфримен Хамфри-Вейдман труппасында жұмыс істеді.
Калипсо кезеңі (1930-шы жылдардың соңынан 1950-ші жылдарға дейін)
1938 жылы Хамфри мен Вайдманмен бірге ол калипсо биі мен музыкасына көңіл бөлді. Өмірінің ертерек кезеңінде, кемеде жұмыс істеген кезде, Тринидадта тоқтаған кемеде (1935) осы музыканы естіген, бірақ ол кезде биге қатысты мәселелерді ойламаған. Ол Гарлемде Костелланос Молинасқа тиесілі испан музыка дүкенін тауып, үйде музыка тыңдап, 1938 жылы бірнеше билерді ойлап тапты. Батыс Индиядан келген артистерге би және сахналық өнерді үйретіп, олардың өнер шеберлігін арттырды. Ол әншілерді АҚШ-қа шақыра бастады және калипсоны монополияға айналдырды. Матонс және оның калипсо тобы АҚШ және одан тыс аймақтарда концерттер берді. 1945 жылы радиодағы Джо Миллер "Рум мен Кока-Кола" әнін АҚШ-қа әкелгенге дейін калипсо өте танылмаған болатын. Осыдан кейін елде калипсоға қызығушылық арта түсті. Көптеген калипсо әндерінің мазмұнына байланысты олар радиода ойналудан тыйым салынды. 1940-1950 жылдары ол калипсо әншілерімен бірге өнер көрсетіп, Нью-Йоркте түнгі клуб ашты, онда Calypso Kid, кейін Calypso Joe деген аттармен танылды. Оның 1952 жылы костюмді киген Calypso Joe ретіндегі суреті Даллас кітапханасының сайтында сақталған. 1945 жылғы 7 сәуірдегі "Билборд" журналында оның Голливудқа келетіні жайлы хабарланды, "Рум мен Кока-Кола" әнінің танымал болғанына байланысты, ол Lord Beginner, Lord Caresser, Lord Dignity, Chief Eagle Eye, The Duke of Iron және басқа да калипсо жұлдыздарымен қойылым қойды. 1950-ші жылдары ол Гонолулуда калипсо клубын басқарды. 1957 жылы Лас-Вегаста калипсо түнгі клубында өнер көрсетті. Лос-Анджелестегі Allied Artists Pictures Corporation компаниясы "Калипсо Джо" (1957) фильмін шығарды, онда The Duke of Iron және Энджи Дикинсон сияқты актерлер ойнады. Газеттерде бұл фильмде Матонстың қатыспағаны және оған жылдар бойы құрған есімін пайдаланғаны үшін ешқандай өтемақы төленбегені жазылды.
Соғысқа қарсы жұмыс (1960-шы жылдардан 1990-шы жылдарға дейін)
Лос-Анджелесте ол өзі құрған баспа компаниясы Handicap Publications арқылы бірнеше монографиялар мен буклеттерді жариялады. PeaceNut карикатураларын Handicap баспасы шығарды, олар 5420 Carlton Way, Голливуд, Калифорниядағы бизнес орнын көрсетеді. "Handicap Pictures" компаниясы "шынайы қанды түспен" қысқа фильмдер шығару үшін құрылды. Атаулары: "Президент Джонсон – Жапырақтанған Президент" және "Конституцияға қарсы, жарияланбаған соғыстар – толық жылдамдықпен алға!" әнімен ("Сенің жалған жүрегің") және ол өзінің "Соғысқа ешқандай жеңілдік жасама, себебі ол бір тиынға да тұрмайды" деген сөзін бірінде айтқан. 1967 жылы "Сүй, өлтірме" атты кітабын шығарды (Handicap Publications). Тағы бір жарияланым – Томас Майкл Данфидің ("Жалпы Бос Жер" деп те аталады) "Әрекетсіздікті таста! Флоренс Бомонттың өмірбаяны, ол өзін басқалардың орнына өртеп жіберді! – жалған саясаткерлер сияқты", Handicap Publications, 1968 жыл. Бұл еңбекте генерал Герши Бар жазған бөлімдер де бар. 1972 жылы ол Голливудтағы (Лос-Анджелес) пәтерлер үйінің басқарушысы болды. 42 пәтерлік Afton Arms Apartments ғимараты 1924 жылы 6141 Afton Place және El Centro мекенжайларында сәулетші Лиланд Брайант салған. Бұл ғимарат көптеген маңызды оппозициялық іс-шаралардың ортасы болды, Голливуд ондығы және Арт Кункиннің Los Angeles Free Press газеті екеуі де Grand Ball бөлмесін пайдаланды. 1987 жылы Red Hot Chili Peppers тобының мүшесі Хиллел Словак өзі тұрған ғимараттағы пәтерінен өлген күйде табылды. Генерал ғимаратты 1972 жылы "Бақытты Малага сарайы" деп атады. 1978 жылы ол алғашқы Doo Dah парадының қатысушыларының бірі болды, ол Пасаденадағы Роза парадының ресмилігіне қарсы әжуалық балама болды. 1970 жылдардың соңынан 1980 жылдардың басына дейін ол Калифорнияның Голливуд қаласында Гарвард бульварынде тұрды. Голливудта ол туристерге Грауманның қытай театры және Голливуд бульварының басқа да жерлерінде, соның ішінде RTD автобусында жүргенде соғысқа қарсы партизандық көше театрын "орындады". 1993 жылдың 13 қазанында қайтыс болды. Ол жиі генерал Уильям Уэстморлендтің пародиасы General Waste More Land (сонымен қатар Том Данфи)мен бірге көрінетін. Бұл кейіпкерлер көшедегі театрлық қойылымдарда және Вьетнамдағы АҚШ әскери әрекеттеріне қарсы демонстрацияларда жиі кездесетін. Том Данфи ("Жалпы Жерді ысырап ету") әлі де Берклиде тұрады (төмендегі видеоны қараңыз). Ол көшеде кездескен адамдарды "генерал" деп сәлемдеп, жиі салют беретін, бұл біздің бәріміз генералдар екенімізді және соғысқа бірдей кінәлі екенімізді білдіреді.
In 1978 he was one of the participants at the first Doo Dah Parade, an irreverent alternative to the traditional formality of the Rose Parade in Pasadena. Through the late 1970s to early 1980s he lived on Harvard Blvd in Hollywood, CA. In Hollywood he would 'perform' his anti war guerrilla street theater for tourists to Grauman's Chinese Theater and other Hollywood Boulevard locations, including while on the RTD bus he got around on. He died October 13, 1993. He was frequently seen partnered with General Waste More Land (aka Tom Dunphy), a parody of General William Westmoreland. The characters were common at street theater performances and demonstrations against U. S. military involvement in Vietnam. Tom Dunphy (aka "General Waste More Land") still lives in Berkeley Ca (see video below). He would greet people on the street he met as "General" and salute often as well, which was saying that we are all Generals and so complicit in war.