Канадалық футбол клубы: Торонто Хорватиясының тарихы
Toronto Croatia
Канадская футбольная команда C.N.S.C. Toronto Croatia: история, основание в 1956 г., участие в лигах CNSL и NASL, цвета как у сборной Хорватии. Футбол Торонто.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық футбол командасы
Canadian soccer team
C. N. S. C. Toronto Croatia (Хорватиялық ұлттық спорт клубы Торонто Хорватия) – Канаданың Торонто қаласында орналасқан футбол командасы, Канадалық футбол академиясының Supergroup Open Division-да ойнайды. Команданың түстері қызыл, ақ және көк, Хорватия ұлттық құрамасының түстерімен ұқсас. Клуб 1956 жылы Торонтодағы хорват диаспорасы тарапынан құрылған. Бастапқыда команда түрлі жергілікті әуесқой лигаларда ойнады, ал 1962 жылы Канада Ұлттық футбол лигасына (CNSL) қосылып, кәсіби деңгейге көтерілді. 1975 жылы CNSL-де үстемдік танытқаннан кейін, ұйым Солтүстік Америка футбол лигасының «Торонто Метрос» командасын сатып алып, команда атына «Хорватия» деген сөзді қосып, олардың тарихын сақтап қалды. Команданың ең үлкен жетістігі 1976 жылғы маусымда болды, онда Торонто «Футбол кубогын» жеңіп алды. 1976 жылғы команда кейіннен Канада Футбол Даңқы залына енгізілді. 1979 жылы клуб өз үлесін «Global Television Network» компаниясына сатты және CNSL-ге қайта оралды. «Торонто Хорватия» 1994 жылы Канада Халықаралық Футбол Лигасының негізін қалаушы мүшесі болды, 1997 жылы CNSL-ге қайта оралды, ал келесі жылы Канада Кәсіби Футбол Лигасының (кейіннен Канада Футбол Лигасы [CSL]) құрылтайшы мүшесі атанды. Олар алты чемпиондық рекордымен элиталық клуб ретінде танылды. Бұл команда Канада футбол тарихындағы ең табысты клубтардың бірі және хорват диаспорасының ең табысты клубтарының бірі болып саналады. «Торонто Хорватияның» сербтің «Ақ Бүркіттерімен» тарихи бәсекелестігі бар.
C. N. S. C. Toronto Croatia (Croatian National Sports Club Toronto Croatia) is a Canadian soccer team based in Toronto, Ontario, that plays in the Supergroup Open Division in the Canadian Academy of Football. The team's colours are red, white and blue, similar to those of the Croatia national team. The club was founded in 1956 by the Croatian diaspora in Toronto. Initially the team played in various local amateur leagues before making the transition to the professional ranks by joining the Canadian National Soccer League (CNSL) in 1962. In 1975, after a period of dominance in the CNSL, the organization purchased the Toronto Metros of the North American Soccer League and retained their heritage by inserting Croatia into the team's name. Their greatest success occurred in the 1976 season, where Toronto captured the Soccer Bowl. The 1976 team was later inducted into the Canadian Soccer Hall of Fame. In 1979 the club sold its share to Global Television Network and returned to the CNSL. Toronto Croatia became a founding member of the Canadian International Soccer League in 1994, returned to the CNSL in 1997, and the following year became a charter member of the Canadian Professional Soccer League (later the Canadian Soccer League [CSL]). They established themselves as an elite club with a league record of six championships. The team has been among the most successful clubs in Canadian soccer history, and one of the most successful Croatian diaspora clubs. Toronto Croatia has a noted historical rivalry with the Serbian White Eagles.
Алғашқы жылдары (19561967)
Хорватияның ұлттық спорт клубы "Торонто Хорватия" 1956 жылдың 5 қазанында Торонтодағы хорват диаспорасымен құрылды. Клубтың құрылу мақсаты – ұйымдастырылған спорттық іс-шаралар мен жарыстарды өткізу арқылы отанмен байланысты нығайту болды. Клубтың алғашқы негізін қалаушылар – Кресо Манце, Франжо Юрисич және клубтың алғашқы президенті Юрай Болжовац. Владо Романов бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ал Манце бірінші команданың капитаны атанды. Клуб бастапқыда Метро Торонто лигасында өнер көрсетіп, "Белфаст Юнайтед" клубына қарсы дебюттік ойынын өткізді. Клубтың алғашқы жылдарында үлкен жетістіктерге жете алмады, ең ірі жетістігі 1959 жылғы маусымда болды. Осы жылы "Торонто Хорватия" Континенттік футбол лигасына қатысып, "Германия" клубын 2:1 есебімен жеңіп, Континенттік кубокты жеңіп алды. 1960 жылдары клуб президенті Никола Барич, хорват қауымы және пастор Драгутин Камбердің хорват приходтықтары қолдау көрсетті.
Croatian National Sports Club Toronto Croatia was formed by the Croatian diaspora in Toronto, Ontario on October 5, 1956 in order to foster closer links with the homeland by promoting organized sporting events and competitions. The original founders of the club were Kreso Mance, Franjo Jurisic, and Juraj Boljkovac who served as the club's first president. Vlado Romanov was selected as the inaugural head coach, while Mance was appointed the first team captain. The club originally competed in the Metro Toronto League, and made its debut against Belfast United. During the club's fledgeling years the team saw little on field success with their biggest achievement occurring in the 1959 season, when Toronto Croatia participated in the Continental Soccer League and claimed the Continental Cup after defeating Germania by a score of 2–1. In the 1960s the club received support from club president Nikola Baric, the Croatian community, and Rev. Dragutin Kamber's Croatian parishioners,
Ұлттық футбол лигасының жетістігі (1970-1975)
NSL титулына талапкер ретінде бекінгеннен кейін, Торонто Хорватия Югославиядан таланттарды тартуды бастады. Олар сондай-ақ Еуропадан келген кәсіби бас бапкер И. Кезманды жұмысқа алды. Ойыншылар қатарына Алан Харви, Рудольф Миличевич, Нажрудин Джазич, Джерко Граник, Освальдо Гонзалес, Гарри де Влугт, Лютц Воланский, Алея Солак және Мариян Билич кірді. 1970 жылғы маусымның сәтсіз басталуынан кейін Кезман отставкаға кетті, ал оның орнына Артур Родригес пен Юре Сикич келді. Осы басшылық астында команда тұрақты маусымда жеңіске жетті, бірақ чемпионат финалында Хэмилтон Хорватиядан жеңілді. 1971 жылғы маусымда бұрынғы «Динамо» (Загреб) бас бапкері Иван Джазбиншек және «Динамо» тәрбиеленушілері Бруно Пилаш, Мариян Брэдвич және Златко Месич келді, бұл маңызды күшейте түсуге әкелді. Джазбиншек басшылығымен команда тұрақты маусым титулын, NSL чемпионатын және Хорватия Солтүстік Америка футбол турнирін жеңіп алып, алғашқы «требл» (үштік жеңіс) тұңғыш рет жеңіп алды. Маусым соңында лига Желько Билецкиге «Үздік қақпашы» сыйлығын табыс етті. 1972 жылғы маусымда Владимир Шимунич Джазбиншектің орнын басып, тағы бір тұрақты маусым титулын және NSL кубогын жеңіп алуға көмектесті, ал Билецки екінші рет «Жыл қақпашысы» атағын иеленді. Шетелден келген танымал ойыншылардың ішінде Йошко Глуич және Анте Ивкович болды. Шимунич командамен тағы екі маусым жұмыс істеді, осы кезеңде Торонто Хорватия 1973 жылы төртінші рет тұрақты маусым титулын және 1974 жылы NSL чемпионатының екінші титулын жеңіп алды.
Having established themselves as a NSL title contender, Toronto Croatia began attracting talent from the SFR Yugoslavia. They also hired I. Kezman, a professional head coach from Europe. Among the influx of players were Alan Harvey, Rudolf Milicevic, Najrudin Jazic, Jerko Granic, Osvaldo Gonzales, Harry de Vlugt, Lutz Wolansky, Aleja Solak, and Marijan Bilic. Kezman resigned after a lacklustre start to the 1970 season and was replaced by Arthur Rodrigues and Jure Sikic. Under this management the team won the regular season title but was defeated in the championship final by Hamilton Croatia. Significant additions were brought in for the 1971 season with the arrival of former Dinamo Zagreb head coach Ivan Jazbinšek and Dinamo alumni Bruno Pilaš, Marijan Bradvic, and Zlatko Mesić. Under the leadership of Jazbinšek the team claimed its first treble by winning the regular season title, NSL Championship, and the Croatian North American Soccer Tournament. At the conclusion of the season the league awarded Željko Bilecki with its Top Goaltender award. For the 1972 season Vladimir Šimunić replaced Jazbinšek and helped secure another regular season title and the NSL Cup, while Bilecki received his second Goalkeeper of the Year award. Notable players brought in from abroad included Joško Gluić and Ante Ivković. Šimunić continued with the team for two more seasons, which saw Toronto Croatia win a fourth consecutive regular season title in 1973 and a second NSL Championship in 1974.
Солтүстік Америка футбол лигасы жылдары (1975-1978)
1975 жылы клуб Солтүстік Америка футбол лигасының «Торонто Метрос» командасын сатып алып, «Торонто Метрос Хорватиясын» құрды, сонымен қатар NSL-де резервтік командасын сақтап қалды. Команданың алғашқы бапшысы Иван Маркович болды, бірақ Эузебиомен болған қатысты жанжалдан кейін ол отставкаға кетті. Оның орнына бұрынғы ойыншы Мариян Билич уақытша бапшы болып тағайындалды, ал «Динамо Загреб» командасында ойнаған, Канадаға көшіп келген Домагой Капетанович іздестірілді. Дегенмен, NASL Хорватиямен байланысқа риза болған жоқ (бұл айқын этникалық байланыс еді). Лига басшылары CBS телеарнасына «Футбол кубогы» эфирінде команданы тек «Торонто» деп атауын қамтамасыз ету үшін ықпал етті. 1978 жылы команда сатылып кетті, нәтижесінде «Торонто Blizzard» NASL-де қалды, ал «Торонто Хорватия» NSL-ге қайта оралды. Клубтың жетістіктері, ол ойнаған лигалардың тұрақсыздығына қарамастан, Солтүстік Америка спортында шағын этникалық топтың қандай жетістіктерге жете алатынын көрсетті. 1976 жылғы команда 2010 жылғы «Ерекше команда» ретінде Канада футбол даңқы залына енгізілді.
In 1975 the club purchased the Toronto Metros of the North American Soccer League to form Toronto Metros Croatia, while still retaining a reserve team in the NSL. The squad was originally led by Ivan Marković, but after a heated confrontation with Eusébio he decided to resign. His immediate replacement was former player Marijan Bilić as an interim coach, and a suitable successor was found in Domagoj Kapetanović, an immigrant to Canada who had played for Dinamo Zagreb. However, the NASL was never comfortable with the Croatia link (an obvious ethnic connection). League executives lobbied CBS to ensure they were only referred to as "Toronto" in the televised coverage of Soccer Bowl. In 1978, the team was bought out, leaving the Toronto Blizzard in the NASL, while Toronto Croatia returned to the NSL. The club's successes, despite the instabilities it found in each of the leagues in which it had played, showed what a small ethnic group could accomplish in the North American sport. The 1976 team was inducted into the Canadian Soccer Hall of Fame as its 2010 Team of Distinction.
NSL және Puma лигасына оралу (1979-1997)
1983 жылы клуб жаңа ұлттық лига – Канада кәсіби футбол лигасына (CPSL) қосылды. Бұл лигаға Канаданың алты командасы (Эдмонтон, Монреаль және т.б.) кірді және бастапқыда сәтті бастады. Команда «Миссиссауга Хорватия» деп тіркелді және ойындарын «Centennial Park» стадионында өткізді. Лига бойынша шығындардың артуы мен көрермендердің аздығына байланысты екі команда таратылып, лига жеңімпазды анықтаған финалдан кейін таратылды. «Торонто Хорватия» NSL-ге қайта оралды. 1980-жылдардың соңында команда мен жастар бағдарламасын жақсарту үшін Хорватиядан көптеген ойыншылар мен жаттықтырушылар шақырылды. Сол кезде келген танымал ойыншылар мен жаттықтырушылардың арасында Драго Шантич (Шибеник), Велимир Крлен (Задар), Дубравко Ледич (Мостар) және Мишо Смайлович болды. Осының нәтижесінде «Торонто Хорватия» жаңадан құрылған Канада халықаралық футбол лигасына қосылды, оған Puma демеушілік етті. «Puma лигасы» қысқа ғана уақытқа созылса да, «Торонто Хорватия» екі маусым қатарынан жеңіске жетті. 1997 жылы «Puma лигасы» таратылғаннан кейін «Торонто Хорватия», «Косово Албаниясы» және «Гамильтон Уайт Иглз» бірге CNSL-ге қайта қосылды. Клуб шетелден жоғары деңгейдегі хорват жаттықтырушыларын тартатын дәстүрін жалғастырып, жаттықтырушылық міндеттерді Златко Хараминчичке тапсырды. CNSL-ге оралған маусымда команда тұрақты маусымда екінші орынды алып, плей-оффқа қатысу құқығын жеңіп алды. Плей-оффтың алдын ала раундында «Торонто Супрамен» өткен ойында жалпы есеп бойынша 8:1 есебімен жеңіліске ұшырады.
In 1983 the club entered a new national league, the Canadian Professional Soccer League (CPSL). This league comprised six teams from across Canada (Edmonton, Montreal, etc.) and initially got off to a strong start. The team was entered as Mississauga Croatia and played its games at Centennial Park Stadium. Due to spiralling costs and poor attendance across the league, two of the teams folded and the league disbanded following a winner takes all final. Toronto Croatia returned to the NSL. Towards the late 1980s, many players and coaches were brought over from Croatia to help elevate the team and its youth programs. Some of the notable players and managers arriving at that time were Drago Šantić (Sibenik), Velimir Crljen (Zadar), Dubravko Ledić (Mostar), and Mišo Smajlović. As a result Toronto Croatia joined the newly formed Canadian International Soccer League, which had sponsorship from Puma. Though the Puma League was a short lived experiment Toronto Croatia managed to win the league in two consecutive seasons. After the Puma League folded Toronto Croatia, along with Kosova Albanians and Hamilton White Eagles, rejoined the CNSL in 1997. The club continued its tradition of recruiting high profile Croatian managers from abroad by assigning coaching duties to Zlatko Haramincic. In their return season to the CNSL they finished as runners up in the regular season, which subsequently secured the team a postseason berth. They were eliminated in the preliminary round of the playoffs after 8–1 defeat on goals on aggregate to Toronto Supra.
CPSL-дің құрылтайшы мүшесі және орташа табысы (19982005)
После многолетней вражды между Футбольной ассоциацией Онтарио и CNSL обе стороны решили примирить разногласия в 1998 году, образовав новую Канадскую профессиональную футбольную лигу. Проект был попыткой сформировать исключительно канадскую лигу, начиная с дивизиона Онтарио. «Торонто Хорватия» стала одним из основателей вместе с «Глен Шилдс», «Лондон Сити», «Миссиссауга Иглз», «Норт-Йорк Астрос», «Сент-Катаринес Вулвз», «Торонто Олимпианс» и «Йорк Регион Шутерс». В преддверии своего дебюта в CPSL клуб пригласил бывшего менеджера «Динамо Загреб» Рудольфа Белина и подписал новых игроков в связи с завершением карьеры нескольких ключевых игроков. Свой дебют в CPSL они провели 3 июня 1998 года в матче Кубка Канады против «Глен Шилдс», где проиграли со счетом 3:1, единственный гол забил Стивен Уоррен. Сезон оказался неудачным, так как они заняли последнее место в турнирной таблице и не прошли групповой этап Кубка Канады. В 1999 году в руководстве «Торонто Хорватия» произошли изменения с назначением Бруно Пилаша главным тренером. Пилаш смог бросить вызов «Торонто Олимпианс» за звание чемпиона лиги, завершив сезон на втором месте с третьим лучшим показателем в атаке и обороне. Клуб также успешно выступил в Кубке Канады, проиграв в финале «Олимпианс» со счетом 3:0. В предварительном раунде плей-офф «Торонто» победило «Глен Шилдс» со счетом 5:2. В финале чемпионата CPSL они снова проиграли «Олимпианс», которые в том сезоне добились требла. По окончании сезона Джордж Аскурра был назван Вратарём года. С сезона 2000 года Велимир Крлен стал главным тренером, а Милодраг Акмаджич Бачко – помощником тренера и игроком. После этого в течение следующих 15 лет (с небольшими перерывами) они завоевали множество трофеев. Это была самая успешная часть истории. С 2006 года президентом клуба является Йосип Павичич, который также имеет успешную предпринимательскую карьеру. С 2010 года менеджером является Иван Кулис. Помимо местных игроков, они пригласили игроков из первого и второго дивизионов Хорватии. Хотя «Торонто» не удалось повторить результаты предыдущего сезона, они получили право участвовать в плей-офф, заняв третье место в турнирной таблице с вторым лучшим показателем в атаке и обороне. «Торонто Хорватия» выиграла свою группу в Кубке Канады и вышла в полуфинал, где проиграла «Олимпианс» в серии пенальти со счетом 3:2. Их путь в плей-офф начался с победы над «Сент-Катаринес» со счетом 3:1, что позволило им выйти в финал чемпионата CPSL, где они снова встретились с «Торонто Олимпианс». На этот раз «Хорватия» отомстила за предыдущие поражения, братья Драганич забили голы, принеся победу в чемпионате со счетом 2:1, что не позволило «Олимпианс» оформить бэк-ту-бэк требл. Бруно Пилаш вернулся на пост главного тренера в сезоне 2001 года, когда клуб переехал в Стритсвилл, Миссиссауга, чтобы играть в Мемориальном парке, где мэр Хейзел Маккаллион провела торжественную церемонию открытия. «Торонто Хорватия» на три очка не дотянула до попадания в плей-офф и не смогла защитить свой титул. Они также не прошли групповой этап Кубка Канады. Хотя сезон был в целом неудачным для «Торонто», это был последний случай, когда клуб не смог квалифицироваться в плей-офф в качестве члена CPSL. Положительным моментом стало то, что Джордж Аскурра получил свою вторую награду Вратарю года. В 2002 году, в результате увеличения числа команд, CPSL разделила лигу, и «Хорватия» была помещена в Западную конференцию. Зарко Брала руководил командой большую часть сезона 2002 года, соперничая с «Миссиссауга Олимпианс» за титул конференции, но был уволен 9 сентября. Его увольнение последовало за поражением команды в ежегодном Североамериканском футбольном турнире хорватов, где он поставил своего сына, запасного вратаря Энтони Бралу, в стартовый состав вместо Джорджа Аскурры. Это вызвало негативную реакцию хорватского сообщества, что побудило президента команды Марио Скару отстранить его от исполнения обязанностей. Немедленной заменой Бралы стал бывший главный тренер Драго Сантич, который помог команде завоевать титул Puma League в 1996 году. Под руководством Сантича команда выиграла титул Западной конференции и добилась шестиматчевой беспроигрышной серии. Команда также заняла второе место в Кубке Канады, проиграв «Оттава Визардс» со счетом 1:0. Однако они выступили неудачно в плей-офф, проиграв «Норт-Йорк Астрос» в предварительном раунде. «Торонто Хорватия» имела второй лучший показатель в обороне в лиге, Аскурра был признан Вратарем года, а Домагой Саин – Защитником года. «Торонто Хорватия» начала сезон 2003 года с разрушительной серии из пяти поражений и раннего вылета из Открытого Кубка Канады с поражением от «Торонто Супра» со счетом 4:2. В результате Сантич был освобожден от тренерских обязанностей, и Велемир Крлен вернулся на свою прежнюю должность игрока-тренера. Чтобы улучшить положение команды, Крлен использовал связи клуба за рубежом, чтобы пригласить игроков, в том числе Йосипа Юрича, Антонио Зупана, Юре Павича, Ивицу Рагуза и Анте Павловича. Эти приобретения помогли команде восстановиться и занять третье место в своей конференции, получив право участвовать в плей-офф. В первом раунде плей-офф они победили «Брамптон Хитмен» со счетом 4:3 в серии пенальти. Однако этот результат был отменен лигой после того, как «Брамптон» подал протест, что два дисквалифицированных хорватских чиновника курировали матч. По окончании сезона Домагой Саин получил свою вторую награду Защитника года. Альдо Крайкар был главным тренером в сезоне 2004 года, в котором клуб выиграл еще один чемпионат CPSL. Клубу пришлось сыграть матч отборочного раунда против «Брамптон Хитмен», отомстив за предыдущую встречу в плей-офф со счетом 3:1. «Хорватия» победила чемпионов Западной конференции «Гамильтон Тандер» со счетом 2:0.
After years of feuding between the Ontario Soccer Association and the CNSL both parties decided to reconcile their differences in 1998 by forming the new Canadian Professional Soccer League. The project was an attempt to form an exclusively Canadian league, beginning with an Ontario Division. Toronto Croatia became a founding member along with Glen Shields, London City, Mississauga Eagles, North York Astros, St. Catharines Wolves, Toronto Olympians, and York Region Shooters. In preparation for their CPSL debut the club brought in former Dinamo Zagreb manager Rudolf Belin and signed new additions due to the retirement of several key players. They made their CPSL debut on June 3, 1998 in a Canada Cup match against Glen Shields, where they were defeated 3–1 with Stephen Warren providing their only goal. The season was a setback as they finished at the bottom of the standings and failed to advance past their group stage in the Canada Cup tournament. In 1999 changes were made in Toronto Croatia's managerial department with the appointment of Bruno Pilaš as head coach. Pilaš was able to challenge the Toronto Olympians for the league championship, finishing the season as runners up with the third highest offensive and defensive record. The club also had a solid Canada Cup tournament, losing the finals 3–0 to the Olympians. In the preliminary round of the postseason Toronto defeated Glen Shields 5–2. In the CPSL Championship final they lost again to the Olympians, who achieved a treble that season. At the conclusion of the season George Azcurra was named the Goalkeeper of the Year. From 2000 season Velimir Crljen became head coach and Milodrag Akmadzic Backo assistant coach and player. After that in next 15 years (with small breaks) they won many trophies. It was the most successful part of the history. Since 2006 president of the club is Josip Pavicic, also having successful entrepreneurial career. Since 2010 manager is Ivan Kulis. With home players they brought some players from Croatian first and second division. Though Toronto failed in repeating their previous season performance they achieved a postseason berth by finishing third in the standings with the league's second best offensive and defensive records. Toronto Croatia won their Canada Cup tournament group and advanced to the semifinals, where they were defeated by the Olympians in a 3–2 penalty shootout. Their playoff run began with a 3–1 victory over St. Catharines, advancing to the CPSL Championship final where they again faced the Toronto Olympians. This time Croatia avenged their previous defeats with the Draganic brothers producing goals for a 2–1 championship victory which denied the Olympians back to back trebles. Bruno Pilaš returned as head coach for the 2001 season, when the club relocated to Streetsville, Mississauga to play at Memorial Park, where Mayor Hazel McCallion performed the ceremonial kickoff. Toronto Croatia finished three points shy of a postseason berth and was unable to defend the championship. They likewise failed to advance past their group stage at the Canada Cup tournament. Though the season was an overall failure for Toronto, it was the final occasion as a member of the CPSL that the club would fail to qualify for the postseason. On a positive note George Azcurra received his second Goalkeeper of the Year award. In 2002, as a result of an increase in teams, the CPSL split the league with Croatia placed in the Western Conference. Zarko Brala managed the squad for the majority of the 2002 season, competing with the Mississauga Olympians for the Conference title, but was discharged on September 9. His dismissal came following the team's defeat in the annual Croatian North American Soccer Tournament, in which he placed his son, back up goalkeeper Anthony Brala, into the starting line up instead of George Azcurra. This brought a negative reaction from the Croatian community, which prompted team president Mario Skara to relive him of his duties. Brala's immediate replacement was former head coach Drago Santic, who had helped the team capture the Puma League title in 1996. Under the guidance of Santic the team won the Western Conference title and achieved a six game undefeated streak. The team also finished second in the Canada Cup tournament, losing 1–0 to the Ottawa Wizards. However they performed poorly in the playoffs, with a defeat to the North York Astros in the preliminary round. Toronto Croatia had the second best defensive record in the league, with Azcurra recognized as Goalkeeper of the Year and Domagoj Sain as Defender of the Year. Toronto Croatia began the 2003 season with a devastating streak of five defeats and an early departure from the Open Canada Cup with a 4–2 loss to Toronto Supra. As a result Santic was relieved from his coaching duties and Velemir Crljen returned in his previous capacity as player coach. To improve the team's situation, Crljen used the club's overseas connections to bring in players including Josip Juric, Antonijo Zupan, Jure Pavic, Ivica Raguz, and Ante Pavlovic. These additions helped the team recover and finish third in their conference, gaining a postseason berth. In the first round of the playoffs they defeated the Brampton Hitmen 4–3 in a penalty shootout. However this result was overturned by the league after Brampton filed a protest that two suspended Croatian officials had overseen the match. At the conclusion of the season Domagoj Sain received his second Defender of the Year award. Aldo Krajcar served as head coach for the 2004 season in which the club won another CPSL Championship. The club was required to play a wildcard match against the Brampton Hitmen, avenging their previous playoff encounter with a score of 3–1. Croatia defeated Western Conference champions Hamilton Thunder 2–0,
Крлен вернулся на свой третий срок в качестве главного тренера в 2005 году, команда приобрела карибских талантов Хейдена Фитцуильямса, Касвайна Мейсона и Халбурто Харриса. «Торонто Хорватия» была переведена в Восточную конференцию, где они боролись за первенство с «Воном», который в итоге стал чемпионом. В первом раунде плей-офф они победили «Лаваль Динамитс», Лео Лаурито забил победный гол. «Хорватия» встретилась с «Норт-Йорк Астрос» в матче отборочного раунда, где игрок-тренер Крлен обеспечил победу со счетом 1:0 в овертайме. Во втором раунде они проиграли «Вон Шутерс» со счетом 4:0, не сумев защитить свой титул.
Crljen returned for his third term as head coach in 2005, with the team acquiring Caribbean talent Hayden Fitzwilliams, Caswain Mason, and Halburto Harris. Toronto Croatia was transferred to the Eastern Conference, over which they battled with Vaughan for supremacy, with Vaughan finishing as champions. In the first round of the postseason they beat Laval Dynamites with Leo Laurito scoring the winning goal. Croatia faced North York Astros in a wildcard round, where player coach Crljen secured the match 1–0 with an overtime goal. In the second round they lost to Vaughan Shooters, 4–0, failing to defend their championship.
Халықаралық дивизион және Хорватия мен Сербияның қайта туылуы (2006-2009 жж.)
2006 жылы CPSL өзін Канадалық футбол лигасы (CSL) деп қайта атады және Торонто аймағындағы түрлі этникалық қауымдастықтарды ұсынылатын Халықаралық дивизионды енгізді. Дивизионның іске қосылуымен бірге Торонто Хорватияның дәстүрлі қарсыласы – Сербияның Ақ бұрқыттары қайта оралды, бұл олардың тарихи дерби матчын жаңартуға мүмкіндік берді. Клуб сондай-ақ 50 жылдығын тойлады және Хорватия мен Босния және Герцеговинаға турне жасады, онда Хорватия Суперкубогы алдында Максимир стадионында Динамо Загребтің B командасымен, сондай-ақ НК Широки Бриег және НК Приморац Биоградпен ойын өткізді. Ұйым клуб президенті ретінде Иосип Цвитановичтің және клуб өкілі ретінде Тео Краячичтің қызметін сақтап қалды. Хорватияда және Азияда жаттықтырушылық тәжірибе жинағаннан кейін, бұрынғы ойыншы-жаттықтырушы Младен Пралия команданы басқаруға оралды. 2006 жылғы Халықаралық дивизион маусымы негізінен бұрынғы Югославия құрамындағы екі команда арасындағы күрес болды, бұл лига бойынша ең көп көрерменді жинады. Тұрақты маусым "Ақ бұрқыттардың" жеңісімен аяқталды, ал Хорватия екінші орынды иеленді. Плей-офф кезеңінде Хорватия Лавалды 1:0 есебімен жеңіп, бірақ жартылай финалда Италия Шутерске 1:0 есебімен есе жіберді. Торонто Хорватияның "Азкура" қақпашысы лигадағы жеке ойыншы үшін рекордтық бес мәрте "Жыл қақпашысы" атағын жеңіп алды. Команда хорват диаспорасының клубтары арасындағы турнир – Хорват әлемдік клубтар чемпионатында финалда Канберра Хорватияны 3:1 есебімен жеңіп, жеңіске жетті. Команданың ардагері Домагож Саин турнирдің ең құнды ойыншысы (MVP) деп танылды. Чемпионат кубогын Хорватия футбол федерациясының президенті Влатко Маркович табыс етті. Тұрақты маусымда Хорватия Халықаралық дивизиондағы басымдық үшін "Ақ бұрқыттармен" күресін жалғастырды, бұл бәсекелестік CSL бойынша көрермендер санын арттыруға көмектесті. Хорватия тек бір жеңіліске ұшырап, жеңіліссіз серия жасағанымен, Сербиядан төрт ұпайға қалып қойды. Плей-офф кезеңінде Торонто Хорватиясы Норт-Йорк Астросты 4:2 есебімен жеңіп, Ұлттық дивизион чемпионы Сент-Катаринес Воулзды 3:2 есебімен Фитцвильямс, Тихомир Малетич және Воулздың өз қақпасына соққан голымен ұтты. CSL чемпионатының финалында Сербиямен бәсекелестікке нүкте қойылды; жанкүйерлерді бөлуге жеткілікті стадион болмағандықтан, лига стандартты нокаут жүйесінен гөрі екі ойындық форматқа көшуге мәжбүр болды. Екі ойынның қорытындысы бойынша Хорватия "Ақ бұрқыттарды" жалпы есеп бойынша 4:1 есебімен жеңіп алды. CSL марапаттау кешінде команда капитаны Саин үшінші рет "Жыл қорғаушысы" атағын жеңіп алған алғашқы ойыншы болды, ал Малетич "Жыл жаңашылы" деп танылды. 2008 жылы Хорватия өтпелі кезеңді бастан кешірді, өйткені Аскура, Лео Марасович, Роберт Фран, Руди Спаич және Роберт Гренья сияқты көптеген негізгі ардагерлер бәсекелестік футболдан зейнеткерлікке шықты. 2008 жылғы маусымда бұрынғы Prva HNL менеджері Мирослав Булян жұмысқа қабылданды және құраманы Тони Пирижа мен Хьюго Эррераны қосып күшейтті. Лига жас ойыншыларға кәсіби деңгейге өтуге мүмкіндік беретін резервтік дивизион құруды енгізді, ал Торонто Хорватия резервтік құрама қосты. Олардың алаңдағы өнері орташа болды, өйткені олар Халықаралық дивизионда үшінші орынды иеленді. Плей-оффтағы өнер көрсетулері алдын ала кезеңде Португалия ФК-ге 2:1 есебімен жеңілгеннен кейін қысқарды. 2009 жылы CSL Канада футбол қауымдастығынан санкция алғаннан кейін, Торонто Хорватия жастарды дамыту үшін Кларксон Шеридан футбол клубымен серіктестік құрды. Маусым басталғанға дейін клуб Торонтоның Этобикок ауданындағы Centennial Park стадионына көшіп барды, өйткені Hershey Centre кәсіби стадионның стандарттарына сай келмеді. Тұрақты маусымда Торонто "Ақ бұрқыттармен" дивизиондық атақ үшін жыл сайынғы бәсекелестігін жалғастырды, нәтижесінде Сербия бір ұпаймен Хорватиядан басым түсті. Плей-оффтың алғашқы турында олар Брэмптон Лайнзбен кездесіп, жалпы есеп бойынша 4:1 есебімен жеңіске жетті, бірақ кейін жартылай финалда Сербияға есе жіберді.
In 2006 the CPSL re branded itself as the Canadian Soccer League (CSL), and introduced the International Division which represented the various ethnic communities in the Greater Toronto Area. The launch of the division saw the return of Toronto Croatia's traditional rivals, the Serbian White Eagles, which revived their historical derby match. The club also celebrated its 50th anniversary, and went on a tour of Croatia and Bosnia and Herzegovina where they played the Dinamo Zagreb B team at Maksimir Stadium before the Croatian Supercup, and also played NK Široki Brijeg and NK Primorac Biograd. The organization retained the services of Josip Cvitanovic as club president, and Theo Krajacic as club representative. After gaining coaching experience in Croatia and Asia, former player coach Mladen Pralija returned to manage the team. The 2006 International Division season was primarily a battle between the two former Yugoslavian represented teams, which produced the highest attendances throughout the league. The regular season concluded with the White Eagles claiming the division with Croatia finishing as runners up. In the postseason Croatia beat Laval 1–0 but were defeated in the semifinals 1–0 by Italia Shooters. Toronto Croatia's Azcurra was named the Goalkeeper of the Year for a fifth time, which was a league record for an individual player. The team won the inaugural Croatian World Club Championship, a tournament for the Croatian diaspora clubs throughout the world, with a 3–1 victory over Canberra Croatia in the final. Team veteran Domagoj Sain was recognized as the tournament's MVP (most valuable player). The team was awarded the championship trophy by Croatian Football Federation president Vlatko Marković. In the regular season Croatia continued their battle with the White Eagles over the primacy of the International Division, a rivalry which helped increase attendance throughout the CSL. Though Croatia achieved an unbeaten streak with only one defeat they fell short of Serbia by four points in the division. In the postseason Toronto Croatia defeated North York Astros 4–2, and beat National Division titleholders St. Catharines Wolves 3–2 with goals by Fitzwilliams, Tihomir Maletic and an own goal by Wolves. In the CSL championship finals their rivalry with Serbia reached its climax; lacking an adequate stadium available in order to separate the fans the league was forced to change the format to a two leg game rather than the standard knockout. In the two game final Croatia defeated the White Eagles by a score of 4–1 goals on aggregate. At the CSL awards banquet team captain Sain became first player to win Defender of the Year a third time, and Maletic was voted Rookie of the Year. In 2008 Croatia went through a transitional period as many core veterans like Azcurra, Leo Marasovic, Robert Fran, Rudi Spaic, and Robert Grnja retired from competitive soccer. Former Prva HNL manager Miroslav Buljan was hired for the 2008 season and strengthened the roster with the additions of Tonći Pirija and Hugo Herrera. The league introduced the creation of a reserve division to provide a developmental platform for young players to transition to the professional ranks and Toronto Croatia added a reserve squad. Their on field performance was mediocre as they finished third in the International Division. Their postseason was cut short after losing to 2–1 to Portugal FC in the preliminary round. As the CSL received sanctioning from the Canadian Soccer Association in 2009, Toronto Croatia formed a partnership with Clarkson Sheridan Soccer Club to jointly develop youth players. Before the start of the season the club moved to Centennial Park Stadium in the Toronto district of Etobicoke, as the Hershey Centre did not meet the standards of a professional facility. During the regular season Toronto continued its annual rivalry with the White Eagles for the division title, where ultimately Serbia claimed the title with Croatia behind by one point. In the opening round of the playoffs they faced the Brampton Lions and won 4–1 points in aggregate, but subsequently lost in the semifinals to Serbia.
Лиганың күшті құрамасы және CAF-ке кету (2010 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2010 жылғы маусым басталғанға дейін Крлен жаттықтырушы лауазымынан босатылып, оның орнына Кресо Греньто тағайындалды. Команда Иван Жгела мен Анте Зурак сияқты шетелден келген ойыншыларды шақырды. Бұдан әрі клуб хатшысы Пино Джазбекті CSL Атқару комитетіне Лига әкімшісі ретінде көтеруге мүмкіндік болды. CSL әкімшілігі сондай-ақ халықаралық және ұлттық дивизиондарды біріктіріп, CSL бірінші дивизионын бір кестелік құрылыммен құру арқылы лиганы қайта құрылымдады. Торонто Хорватия командасы плей-оффқа өте аз мүмкіндік алғандықтан, тұрақты маусымда ерекше көзге түспеді. Постсезондағы алғашқы турда Хорватия тұрақты маусым чемпиондары Йорк Регион Шутерске қарсы ойсырай жеңіске жетіп, жалпы есеп бойынша 3–1 есебімен ұтып алды. Алайда Торонто жартылай финалда Хэммильтон Хорватияға қарсы 2–0 есебімен жеңілді. Маусым соңында Тихомир Малетик CSL Алтын бутсы мен MVP атағын жеңіп алды. Ардагер бас бапкер Крлен команданы 2011 жылғы маусымда басқаруға қабылданды, онда клуб қайтадан көзге түсті. Торонто Хорватия тұрақты маусымда ең жақсы қорғаныс көрсеткішімен және екінші ең жақсы шабуыл көрсеткішімен екінші орынды иеленді. Халықаралық деңгейде олар Хорватияның екінші клубтық әлем чемпионатына қол жеткізді. Плей-оффтың алдын ала кезеңінде олар Миссиссауга Иглз ФК-ні жалпы есеп бойынша 8–1 есебімен ұтып алды. Келесі турда Хорватия Йосип Керен мен Фицвильямстың голдарымен Йорк Регион Шутерлерін 2–0 есебімен жеңді. Финалда Фицвильямстың голы Капитал Сити Ф.К.-ға қарсы 1–0 есебімен жеңіске жетіп, Торонто Хорватияға CSL чемпионатын жеңіп берді. Маусым соңында Хорватия CSL командаларының көп бөлігін жеңіп алды, ал Крлен «Жыл жаттықтырушысы» атанды. Малетик екінші рет MVP сыйлығын алды, ал Свен Арапович «Жыл қорғаушысы» атағын иеленді. Клуб президенті Джо Павичич лигаға және оның мүше клубтарына адалдығы, берілгендігі және қолдауы үшін Гарри Пол Гаус сыйлығымен марапатталды. 2012 жылы Хорватия бұрынғы 1. HNL және 2. HNL ардагерлері – Джосип Бонацин, Андэло Срзентич, Дино Булян және Марин Вуцемилович Григич сияқты шетелдік таланттарды шақыру арқылы тағы бір табысты маусымды өткізді. Клуб 2002 жылдан бері алғашқы тұрақты маусым титулын жеңіп алды және маусым бойы тек бір жеңіліспен ең жақсы шабуыл және қорғаныс көрсеткіштерін көрсетті. Постсезонда олар Ниагара Юнайтедті 2–0 есебімен, ал қарсыластары Уайт Иглзді 4–0 есебімен жеңді. Чемпионат финалында Хорватия Монреаль Импакт Академиясын 1–0 есебімен жеңіп, өз атағын қорғады, ал Вуцемилович Григич Торонто үшін матчты шешті. Сәтті маусымнан кейін лига Вуцемилович Григичті MVP, ал Антонио Иличті «Жыл қақпашысы» деп таныды. 2012 жылдың 13 қыркүйегінде CBC News телеарнасы телефон тыңдау деректерімен мақала жариялады, онда Антонио Жупанға 500 доллар көлемінде пара берілгені және оның командадағы басқа ойыншылармен бөліскені айтылды. Есепке сәйкес, 2009 жылдың 12 қыркүйегінде CSL-дің Trois Rivières Attak-пен матчын фиксациялау үшін ақша төленді. Жупан матчты фиксациялау үшін ақша алғанын жоққа шығарды. Матчты фиксациялау туралы айыптауларға жауап ретінде CSL лига болашақта матчтарды бұрмалауды болдырмау үшін қажетті шараларды жалғастыратынын мәлімдеді. 2013–2015 жылдары Хорватия CSL-де үстемдік етуді жалғастырды, әр жылы алдыңғы үштікті аяқтады, 2015 жылы чемпионатты жеңіп алды және 2014 жылы екінші орынды иеленді. Клуб 2014 жылы Херши орталығына оралды, себебі 2015 жылғы Панамерикан ойындарына дайындық барысында Centennial Park стадионы жаңартылды. Торонто Хорватия 2013 жылы жасөспірімдер құрамына қайта инвестиция салуды бастады, ол екінші дивизионның тұрақты маусым титулын жеңіп, чемпионатта екінші орынды иеленді. Осы бірден жеткен табысқа байланысты резервтік команда Ференц Пускас футбол академиясымен және HNK Риека академиясымен бірлестікті құрды. 2014 жылы клуб ұйым тарихы туралы деректі фильм шығарды. 2016 жылы Торонто Хорватия CSL-ден шығып, академиялық ойыншыларды дамыту лигасы – Канада футбол академиясының (CAF) LIKA SUPERGROUP ашық дивизионының құрылтайшы мүшесі болды. Бапкері – Йосип Керен. 2017 жылдан бастап Хорватия Торонто Ұлттық Ареналық Футбол Лигасында өнер көрсетеді. Екі маусымда да олар маусым соңында бірінші орынды иеленді. Президенті – Йосип Павичич, бапкері – Милодраг Акмаджик Бакко, бапкердің көмекшісі – Зоран Мариянович, команда менеджері – Иван Кулис, ал капитаны – Йосип Керен.
Prior to the start of the 2010 season Crljen was relieved as coach and replaced by Kreso Grnjto. The team recruited players from overseas including Ivan Žgela and Ante Zurak. Further changes saw the promotion of club secretary Pino Jazbec to the CSL Executive Committee as League Administrator. The CSL administration also restructured the league by combining both the International and National Divisions to form the CSL First Division with a single table structure. The regular season was unremarkable for Toronto Croatia as the team barely qualified for the playoffs. In the opening round of the postseason Croatia achieved an upset victory against regular season champions York Region Shooters, winning 3–1 on goals on aggregate. However Toronto then lost 2–0 in the semifinals against Hamilton Croatia. At the conclusion of the season Tihomir Maletic won both the CSL Golden Boot and MVP. Veteran head coach Crljen was hired to lead the team for the 2011 season, in which the club saw a return to prominence. Toronto Croatia finished second in the regular season with the best defensive record and the second best offensive record. At the international level they achieved their second Croatian World Club Championship. In the preliminary round of the playoffs they defeated Mississauga Eagles FC 8–1 on goals on aggregate. In the following round Croatia defeated the York Region Shooters 2–0 with goals by Josip Keran and Fitzwilliams. In the finals a goal by Fitzwilliams secured a 1–0 victory over Capital City F. C., winning Toronto Croatia the CSL Championship. At the conclusion of the season Croatia went home with the majority of the CSL team awards, and Crljen was recognized as Coach of the Year. Maletic received his second consecutive MVP award and Sven Arapovic was given Defender of the Year. Club president Joe Pavicic received the Harry Paul Gauss award for his allegiance, commitment and support to the league and its member clubs. In 2012 Croatia produced another solid season with the club investing in foreign talent from Croatia by acquiring former 1. HNL and 2. HNL veterans like Josip Bonacin, Andelo Srzentic, Dino Buljan, and Marin Vucemilovic Grgic. The club achieved their first regular season title since 2002 and the best offensive and defensive records, with only one loss throughout the season. In the postseason they defeated Niagara United 2–0 and rival White Eagles 4–0. In the championship finals Croatia successfully defended their title by defeating Montreal Impact Academy 1–0 with Vucemilovic Grgic sealing the match for Toronto. After attaining a prosperous season the league recognized Vucemilovic Grgic as MVP and Antonio Ilic as Goalkeeper of the Year. On September 13, 2012 CBC News released an article with wiretap evidence which revealed a bribe in the order of was paid to Antonijo Zupan, who was to share it with other players on his team. According to the report, monies were paid to fix at least one CSL match, on September 12, 2009, v Trois Rivières Attak. Zupan denied any knowledge of receiving any money for fixing a match. In response to the allegations of match fixing the CSL issued a statement stating that the league would continue to conduct the necessary steps in order to prevent any future tampering of matches. During 2013–2015 Croatia's continued to dominate the CSL, finishing in the top three each year, winning the championship in 2015 and finishing as runners up in 2014. The club returned to the Hershey Centre in 2014, due to renovations of Centennial Park Stadium in preparation for the 2015 Pan American Games. Toronto Croatia began reinvesting in their youth structure in 2013 by relaunching their reserve team, which secured the Second Division regular season title and were runners up in the championship. Due to this immediate success the reserve team formed an affiliation with Ferenc Puskás Football Academy, and HNK Rijeka Academy. In 2014, the club released a documentary which detailed the history of the organization. In 2016 Toronto Croatia departed from the CSL and became a founding member in the LIKA SUPERGROUP Open Division in the Canadian Academy of Futbol (CAF), an academy player developmental league. Coach was Josip Keran. Since 2017 Croatia Toronto compete in National Arena Soccer League. Both seasons they were first on the end of the season. President is Josip Pavicic, coach Milodrag Akmadzic Backo, assistant coach Zoran Marijanovic, team menager Ivan Kulis and captain was Josip Keran.