Генри Пич Робинсон: Англиялық суретші фотографтың өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ағылшын фотографы Генри Пич Робинсон (9 шілде 1830, Лудлоу, Шропшир – 21 ақпан 1901, Royal Tunbridge Wells, Кент) – ағылшын пикториалист фотографы, ең алдымен бірнеше негативтерді немесе баспаларды біріктіріп, бір сурет жасаудың жаңа жолын – комбинациялық баспаны енгізгенімен танымал. Бұл фотомонтаждың ерте мысалы. Ол фотосурет саласындағы баспасөздерде және ұйымдарда «көркем фотосуреттің» заңдылығы және әсіресе жекелеген суреттерді біріктіру туралы қазіргі кездегі пікірталастарға белсенді қатысты.

Өмір

Робинсон Джон Робинсонның төрт баласының ең үлкені болды, Лудлоу мектеп мұғалімі және оның әйелі Элиза. Ол он үш жасқа дейін Лудлоудағы Хорацио Расселл академиясында білім алды, содан кейін Ричард Пенварнмен бір жыл сурет салу сабағын оқыды. Өнерді оқып жүріп, оның алғашқы мансабы кітап сатумен айналысты, 1850 жылы Бромсгроув кітап сатушысы Бенджамин Маундта, ал 1851 жылы Лондондағы Уиттакер & Co. компаниясында жұмыс істеді. 1852 жылы ол Корольдік академияда «Лудлоу маңындағы Темз» атты майлы суретін көрсетті. Сол жылы ол фотосуретке түсе бастады, ал бес жылдан кейін фотограф Хью Уэлч Даймондпен кездескеннен кейін, 1855 жылы Леамингтон Спа қаласында портреттер сату үшін студия ашты. 1856 жылы Рейландермен бірге ол Бирмингем фотографиялық қоғамының негісқалаушы мүшесі болды. 1859 жылы ол Лудлоу химигі Джон Эдвард Гривздің қызы Селина Гривзге үйленді. Оның ұлы Ральф Винвуд Робинсон да фотограф болды. 1864 жылы 34 жасында Робинсон улы фотохимиялық заттарға ұшырағаннан денсаулығы нашарлағандықтан студиясынан кетуге мәжбүр болды. Гернсхайм (1962) көрсеткендей, содан кейін ол Рейландер қолданған қараңғы бөлме әдісіне қарағанда, комбинациялық басылымдар жасаудың оңай «қағаз және желім» әдісін артық көреді. Лондонға көшіп келген Робинсон фотосуретке теориялық тұрғыдан қатысып, 1868 жылы жарық көрген «Фотосуреттегі көркемдік эффект» (1869) мақаласын жазды, фотографтар үшін композиция және кьяроскуро туралы кеңестер берді. Осы уақытқа қарай оның денсаулығы Тунбридж-Уэллсте Нельсон Кинг Шериллмен бірге жаңа студия ашуға жеткілікті жақсарды, ал 1870 жылы ол Корольдік фотографиялық қоғамның вице-президенті болды. Ол фотосуретке өнер түрі ретінде қарауды ынталандырды. 1875 жылы Шериллмен серіктестік бұзылып, Робинсон 1888 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін бизнесті жалғастырды. Оның ұлы Ральф Винвуд Робинсон студия бизнесін қабылдады. Фотографиялық қоғамның ішкі дауларынан кейін, ол 1891 жылы қарсылас «Linked Ring» қоғамының алғашқы мүшелерінің бірі болу үшін отставкаға кетті, онда ол 1897 жылға дейін белсенді болды, сонымен қатар Корольдік фотографиялық қоғамның құрметті мүшесі болып сайланды. Робинсон Ұлыбританияның Фотографиялық конвенциясының ертедегі қолдаушысы болды және осы мекеменің сурет салуды өнер түрі ретінде ұзақ талқылауына қатысты. Ол 1891 жылы ПКУК президенті болып қызмет етуге шақырылды, бірақ кейін айтқандай, «Мен өз міндеттерімді орындай алмайтынымды, дауысымның кемістігінен өз сөздерімді оқи алмайтынымды білгенімде, бас тартуға мәжбүр болдым». Кейіннен ол 1896 жылы президенттік сөздерін әріптесі оқып берген кезде президенттік қызметке көндірілді. Ол 70 жасында қайтыс болды және 1901 жылдың басында Тунбридж-Уэллсте жерленді.

Robinson was the oldest of four children of John Robinson, a Ludlow schoolmaster, and his wife Eliza. He was educated at Horatio Russell's academy in Ludlow until he was thirteen, when he took a year's drawing tuition with Richard Penwarne before being apprenticed to a Ludlow bookseller and printer, Richard Jones. While continuing to study art, his initial career was in bookselling, in 1850 working for the Bromsgrove bookseller Benjamin Maund, then in 1851 for the London based Whittaker & Co. In 1852 he exhibited an oil painting, On the Teme Near Ludlow, at the Royal Academy. That same year he began taking photographs, and five years later, following a meeting with the photographer Hugh Welch Diamond, decided to devote himself to that medium, in 1855 opening a studio in Leamington Spa, selling portraits. In 1856, with Rejlander, he was a founding member of the Birmingham Photographic Society. In 1859 he married Selina Grieves, daughter of a Ludlow chemist, John Edward Grieves. His son, Ralph Winwood Robinson, was also a photographer. In 1864, at the age of 34, Robinson was forced to give up his studio due to ill health from exposure to toxic photographic chemicals. Gernsheim (1962) has shown that thereafter he preferred the easier 'scissors and paste pot' method of making his combination prints, rather than the more exacting darkroom method employed by Rejlander. Relocating to London, Robinson kept up his involvement with the theoretical side of photography, writing the influential essay Pictorial Effect in Photography (1869), Being Hints on Composition and Chiaroscuro for Photographers, published in 1868. Around this time his health had improved sufficiently to open a new studio in Tunbridge Wells with Nelson King Cherrill, and in 1870 he became vice president of the Royal Photographic Society. He advocated strongly for photography to be regarded as an art form. The partnership with Cherrill dissolved in 1875, Robinson continuing the business until his retirement in 1888. His son, Ralph Winwood Robinson, took over the studio business. Following internal disputes within the Photographic Society, he resigned in 1891 to become one of the early members of the rival Linked Ring society, in which he was active until 1897, when he was also elected an honorary member of the Royal Photographic Society. Robinson was an early supporter of the Photographic Convention of the United Kingdom and took part in this institution's long running debates about photography as an art form. He was invited to serve as the President of the PCUK in 1891 but, as he described later, 'I felt compelled to decline, knowing that I could not carry out the duties as they should be carried out, having a defect of voice which would not allow me to read my own address'. He was subsequently persuaded to serve as President in 1896, when his presidential speeches were read out by a colleague. He died aged 70 and was buried in Tunbridge Wells in early 1901.

Шығармалары

Ол өз заманының ең көрнекті суретші фотографтарының бірі болды. Оның үшінші және ең танымал композициялық суреті "Солғып бара жатыр" (1858) есімді туындысы, қалың жұртқа танымал болғанмен, сәнге сай қайғылы да болды. Ол Рафаэльге дейінгілердің ізбасары болды және Джон Раскиннің эстетикалық көзқарастарына тәнті болды. Рафаэльге дейінгі кезеңінде ол Джулия Маргарет Камерон, Берн-Джонс және Символисттердің туындыларын алдын ала сезіп, "орта ғасырлық" аяда мәңгілік маңызға ие сәттерді бейнелеуге тырысты. Оның хаттарында Дж.М.У. Тернердің картиналары оған әсер еткені айтылған. Ол композициялық фотосуретті қорғап, бірнеше фотосуретті біріктіру фотографтан, сурет салуды суретшіден талап ететінін жеткізді. Робинсон "Солғып бара жатыр" туындысын Зексистің Кротон қаласынан келген бес әдемі қыздың ең жақсы белгілерін біріктіріп, Еленаның суретін жасауымен салыстырды.

Жинақтар

Робинсонның туындылары бірнеше мекеменің тұрақты коллекцияларында сақталады, оның ішінде Джонсон өнер мұражайы, Кларк өнер институты, Сиэтл өнер мұражайы, Сент-Луис өнер мұражайы, Джордж Истман мұражайы, Вурчестер өнер мұражайы, SFMOMA, Мичиган университетінің өнер мұражайы, LACMA, Гарвард өнер мұражайлары, Принстон университетінің өнер мұражайы, Метрополитен өнер мұражайы, Дж. Пол Гетти мұражайы және Виктория ұлттық галереясы.

Жарияланымдар

Робинсон фотосуретті өнер түрі ретінде насихаттаған бірқатар мәтіндердің авторы болды, оның кітаптары 19-ғасырдың аяғында кеңінен қолданылатын фотосуреттік анықтамалық материалдар еді. Робинсон, Х. П. Фотографиядағы көркемдік эффект: композиция және фотографтар үшін кьяроскуро туралы кеңестер. Лондон: Пайпер және Картер, 1869 жыл. Робинсон, Х. П. және Уильям де Вивельсли Абни. Күміс басу өнері және тәжірибесі. Нью-Йорк: E. & H. T. Anthony & Co., 1881 жыл. Робинсон, Х. П. Фотография арқылы сурет жасау. Лондон: Хазелл, Уотсон және Вайни, 1889 жыл. Робинсон, Х. П. Көркем фотография қысқаша тарауларда. Лондон: Хазелл Уотсон & Вайни, 1890 жыл. Робинсон, H. P. Фотография бизнестің бір саласы ретінде. Брэдфорд [Англия] Перси Лунд, 1890 жыл. Робинсон, Х. П. Студия және оның ішінде не істеу керек. Лондон: Пайпер және Картер, 1891 жыл. Робинсон, Х. П. Көркем суреттің элементтері. Брэдфорд: Перси Лунд және компаниясы, 1896 жыл. Робинсон, Х. П. Көркем фотосуреттер каталогы. Ральф У. Робинсон. Редхилл, Суррей, 1901 жыл.