Скоттсдейл әуежайы: тарихы мен экономикалық әсері

Кіріспе

Скотсдейл әуежайы – Аризона штатының Марикопа округінде, Скотсдейл қаласының орталығынан солтүстікке қарай 14 шақырым (9 миль) қашықтықта орналасқан муниципалды әуежай. Федералды авиация басқармасының мәліметтері бойынша, 2005 жылы әуежайда 4798 жолаушы апталды (немесе ұшаққа мінгізілді), ал 2006 жылы 266 жолаушы апталды. FAA-ның 2007–2011 жылдарға арналған интеграцияланған әуежай жүйелерінің ұлттық жоспары Скотсдейлді резервтік әуежай деп атады. 2019 жылы 186 514 операциямен елдегі ең жұмысты жалғыз ұшу-қону жолағы бар авиациялық әуежайлардың бірі болып табылады. Әуежай күн сайын 1300Z-ден 0400Z-ге дейін (жергілікті уақыт бойынша таңғы 6-дан кешкі 9-ға дейін) кедендік рұқсат, жер және диспеткерлік қызметтерін ұсынады. АҚШ кеден қызметі күн сайын таңғы 9-дан кешкі 7-ге дейін қолжетімді. Бұл дұрыс визасы бар әлемнің кез келген аймағынан келген келушілерге Скотсдейлге келуге мүмкіндік береді. 2004 жылдан бастап әуежай маңындағы ұшақ шуына байланысты көршілердің шағымдары көбейді, 2005 жылы 15 000-нан астам шағым тіркелді. 2019 жылы шағымдар едәуір азайып, 1919-ға дейін төмендеді. Федералдық гранттардың кепілдігі мен оның үлкен экономикалық әсеріне байланысты әуежайдың жабылуының ықтималдығы төмен. Скотсдейл әуежайы Скотсдейл және аймақ үшін маңызды экономикалық актив болып табылады, ол экономикалық өнімге жүздеген миллион доллар үлес қосады. Әуежайдағы және оны қоршаған әуежайдағы авиациялық қызмет 2019 қаржы жылында аймаққа 688 миллион долларлық жалпы экономикалық пайда әкелді, бұл авиациялық қызмет 3979-ға жуық жұмыс орнын қамтамасыз етті. Күн сайын 1,9 миллион долларлық экономикалық пайда туындайды. Скотсдейл әуежайы – Финикс, Аризона аймағында коммерциялық авиакомпаниялардың рейстерін қабылдайтын үш әуежайдың бірі, ал қалғандары – Финикс Скай Харбор халықаралық әуежайы және Финикс–Меса шлюз әуежайы.

Тарих

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1942 жылғы 22 маусымда АҚШ Әскери-әуе күштерінің Оқу командасы бұл әуеайлақты «Thunderbird Field #2» деп атап, авиация курсанттары үшін негізгі ұшу мектебі ретінде пайдаланды. Іске қосылғалы бері Thunderbird #2 5500-ден астам студентті бітірді, бұл AAF-тің бастапқы кеңейту бағдарламасында көзделгеннен үш есе көп. Thunderbird #2 ұшқыштары шамамен 26 500 000 миль ұшып, экватор бойында әлемді 3000-нан астам рет айналды. 1944 жылғы 16 қазанда мектеп жабылды. Қызмет істеген кезеңде Thunderbird #2 шағын, оқшауланған шөл даладан бастауыш оқу мектебіне айналды. Бұл трансформация генерал Генри Х. Арнольд пен генерал-лейтенант Б. К. Юнтқа (Әскери-әуе күштерінің Оқу командасының командирі) және Лиланд Хейвард пен Джон Х. Коннелли басқарған азаматтық келісімшарт мектебіне байланысты. Southwest Airways-дің аңғардағы үш оқу мектебінің бірі болған Thunderbird #2-нің алғашқы курсанттары алаң дайын деп жарияланғанға дейін Глендейлдегі Thunderbird Field #1-де оқытылуға тиіс болды. Барлық персонал, оның ішінде 28 ұшу нұсқаушысы, тек 1944 жылғы 22 шілдеде ғана Скоттсдейлге көше алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Thunderbird #2 барлық мүмкіндіктерін курсанттарды даярлауға жұмсады. 1943 жылғы қарашада ең жоғары көрсеткіш тіркелді: 615 курсант күніне орташа екі сағаттан ұшып, 1845 жеке ұшып-қону жасады. Он апта ішінде студенттер 65 сағат ұшу және 109 сағат теориялық оқудан өтті. Оқудың күшейтілген қарқынына қарамастан, мектеп мұқият оқытуымен және жоғары білікті түлектерімен кеңінен танымал болды. Студенттер санының артуы жұмыспен қамтылған адамдардың санының да өсуіне әкелді, нәтижесінде 1944 жылғы қаңтарда Thunderbird II-нің жалақы тізімінде 508 қызметкер болды, ал жалпы айлық жалақы төлемі 115 247 долларды құрады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталуымен бірге қарқын бірте-бірте төмендеді. Азаматтық мердігерлер алғашқы тапсырманы өте жақсы орындады, сондықтан 1944 жылғы 4 тамызға дейін 64 бастауыш мектептің тек 40-ы ғана жұмыс істеді. Thunderbird #2 жабылған кезде бастауыш оқытуды аяқтау үшін тек 15-і ғана ашық қалды. Соғыстан кейін Аризона мемлекеттік мұғалімдер колледжі (қазіргі Аризона мемлекеттік университеті) өз авиациялық бағдарламасын іске асыру үшін әуежайды сатып алды. Колледж кампусынан қашықтығы мен авиациялық бағдарламаны іске асырудың жоғары құны колледжді жоспарларынан бас тартуға итермеледі. 1951 жылға қарай оқуға қабылдау саны төмендеп, Аризона штаты 1951 жылғы 15 маусымда авиациялық бағдарламасын тоқтату туралы шешім қабылдады. 1953 жылы Аризонадағы Жетінші күндік адвентистер конференциясы әуежайды сатып алып, Thunderbird академиясын құрды. Сатып алуға ықпал еткен Аризона конференциясының президенті Джордж (Г. Х.) Рустад 1950 жылдан 1959 жылға дейін президент қызметін атқарды. 1966 жылы Скоттсдейл қаласы академияның әуеайлақтық бөлігін Жетінші күндік адвентистер шіркеуінен 750 000 долларға сатып алды. Қалаға қаржыны Landel Inc. компаниясы ұсынды, ол әуежай маңында өнеркәсіптік нысандарды салуды жоспарлап отырды. Аэропорт 1989 жылдың ортасынан 1990 жылдың басына дейін StatesWest Airlines компаниясының қысқамерзімді коммерциялық рейстерін қамтамасыз етті, бұл компания Калифорнияның Orange County және Аризона штатының Bullhead City/Невада штатының Laughlin қалаларына турбовинтті рейстерді ұсынды. 2023 жылғы 14 желтоқсанда JSX компаниясы 2024 жылғы 10 қаңтардан бастап Phoenix Sky Harbor операцияларын Scottsdale әуежайына көшіретінін, Burbank, Denver–Rocky Mountain және Las Vegas қалаларына рейстер ұйымдастыратынын хабарлады. Әуежай FAR 121 ережелеріне сәйкес әуе компанияларға қызмет көрсетуге тыйым салады, бірақ JSX компаниясы 135 ережелеріне сәйкес жұмыс істейді.

During World War II the airfield was used by the United States Army Air Forces Army Air Forces Training Command as "Thunderbird Field #2" on June 22, 1942, as a primary flight training school for aviation cadets. Since its inception, Thunderbird #2 graduated more than 5,500 students, three times the total contemplated by the AAF's original expansion program. Thunderbird #2 pilots flew nearly 26,500,000 miles, more than 3,000 times around the world at the equator. The school was deactivated on October 16, 1944. While in operation, Thunderbird #2 underwent a transformation that took it from a small piece of isolated desert to a primary training school. This transformation is attributable to Air Force officers such as General Henry H. Arnold and Lieutenant General B. K. Yount (commander of the Army Air Forces Training Command, and the civilian contract school operated by Leland Hayward and John H. Connelly. One of three of Southwest Airways' training schools in the Valley, Thunderbird #2's first class of cadets, arriving before the field was pronounced ready for occupancy, had to be trained at Thunderbird Field #1 in Glendale. Not until July 22, could all personnel, consisting then of 28 flight instructors, move to Scottsdale. Throughout World War II, Thunderbird #2 devoted its every facility to the training of more and more cadets. In November 1943, the peak was reached; 615 cadets who flew an average of two hours a day, making 1,845 separate takeoffs and landings. In a period of ten weeks, students received a total of 65 hours of flight training and 109 hours of ground school. In spite of the intensified training, the field gained a widespread reputation for thoroughness of instruction and high caliber graduates. An increase in the number of students brought about a similar gain in the number of persons employed, until in January 1944, Thunderbird II's payroll boasted 508 employees, with a total monthly salary expenditure of $115,247. Gradually the tempo slowed as World War II came to an end. So well did civilian contractors complete their initial assignment, that by August 4, 1944, only 40 of the original 64 primary schools were still in operation. At the closing of Thunderbird #2, only 15 remained opened to complete the task of primary training. After the war, Arizona State Teachers College (now Arizona State University in Tempe, Arizona), acquired the airport in order to implement its own aviation program. Distance from the college campus and cost of operating an aviation program soon convinced the college to abandon its plans. By 1951, enrollment had decreased to such an extent that Arizona State decided to end its aviation program on June 15, 1951. The Arizona Conference of Seventh day Adventists bought the airport in 1953, and founded Thunderbird Academy. The President of the Arizona Conference influential in the purchase was George (G. H.) Rustad President from 1950 1959. In 1966, the City of Scottsdale bought the airfield portion of the academy's property from the Seventh day Adventist Church for $750,000. The funds was provided to the City by Landel Inc., a company that was planning on developing industrial sites around the airport. The airport briefly saw commercial airline service from mid 1989 through early 1990 by StatesWest Airlines, a commuter airline which provided turboprop flights to Orange County, California and Bullhead City, Arizona/Laughlin, Nevada. On December 14, 2023, JSX announced they would move their Phoenix Sky Harbor operations to Scottsdale Airport from January 10, 2024 with service to Burbank, Denver–Rocky Mountain, Las Vegas. The airport forbids typical airline service operating under FAR Part 121 but JSX operates under Part 135.

Мекемелер

Скотсдейл әуежайы 8 249 x 100 фут (2 514 x 30 метр) өлшемді бір асфальт ұшу-қону жолағын (3/21) қамтиды. (бұрынғы Корпоративтік Ұшақтар). Скотсдейл өрт сөндіру департаменті мұнараның жанында ғимаратты ұстап тұрады. Скотсдейл әуежайы сонымен қатар 314 және 310 азаматтық әуе патрулі эскадрильяларына да үйі болып табылады, олар сұраныс бойынша далалық миссияларға көмектеседі.