Kalevi Ensio Aho (born 9 March 1949) is a Finnish composer.
Алғашқы жылдар
Ахо он жасында музыкаға қызығушылық таныта бастады, үйінде мандолина тауып алып, өзінен-өзі ойнауға үйренді. Көп ұзамай ол 4-сынып мұғалімі және Форссадағы жастар мандолинасы ансамблінің негізін қалаушы Марти Лойканеннің жетекшілігіне алынды. Ахо нота оқуды үйренген соң дереу шығармалар жаза бастады. Ахо аспапта өте жылдам жетістікке жетті, сондықтан Лойканен оған скрипканы да үйренуді ұсынды, тіпті жеке сабақтар берді. Ахо скрипканы да керемет жылдамдықпен үйрене бастады, кейін ол былай деп еске алады: "Марти үйде маған тегін сабақ берді, бірақ мен оның білімін арттырып, оны ойнау дағдыларыммен басып кеткенше, ол басқа мұғалімдерге ауысуды ұсынды". Ахоның ата-анасы оның музыкалық хоббиін қолдап, шығармалар жазуға ынталандырды және 15 жасында оған фортепиано сыйлады. Оның репертуарында отыз жеті концерт, бес опера және бірнеше вокалдық шығарма бар. Камералық музыкасына бірнеше квинтет, квартет, соната және соло туындылары кіреді. Ол алғаш рет 1969 жылғы бірінші симфониясы және 1970 жылғы екінші скрипка квартеті арқылы танымал болды. Осы кезеңдегі шығармалары контрпунктке (әсіресе фугаларға) ден қою және вальс сияқты ескі формаларды стильдендіру сияқты неоклассикалық ерекшеліктерді көрсетті. Келесі он жылдықтарда ол модернистік және постмодернистік стильдерде шығармалар жазды. Оның ирония қолдануы және контрастты көңіл-күйлер мен музыкалық стильдер мен жанрларды қатар қоюы Густав Малер мен Альфред Шниткемен салыстырылды.
Aho began his interest in music at the age of ten, when he discovered a mandolin in his home and began to teach himself how to play it. He soon was taken under the tutelage of Martti Loikkanen, the boy's 4th grade teacher and founder of a local youth mandolin ensemble in Forssa. After learning how to read sheet music, Aho immediately started composing. Aho progressed so fast on the instrument that Loikkanen suggested he study the violin as well, with Loikkanen giving him private lessons. Aho also began to learn violin at an incredible speed, with him later recalling, "Martti taught me at home for free until I started skipping him out of my playing skills and he suggested changing teachers." Aho's parents were quite supportive of his musical hobby, encouraging him to compose and giving him a piano at the age of 15. thirty seven concertos, five operas and several vocal works. His chamber music includes several quintets, quartets, sonatas and solo works. He first came to fame with his first symphony (1969) and second string quartet (1970). His works of this time showed such neo classical traits as a preoccupation with counterpoint (particularly fugues), and stylized renderings of older forms, such as the waltz. In the following decade he wrote in modernist and post modernist styles. His use of irony and juxtaposition of contrasting moods and musical styles and genres has been compared to Gustav Mahler and Alfred Schnittke.