Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аризонадағы тарихи дилижанс жолы – Аризонадағы дилижанс жолы.
Historic stagecoach trail in Arizona
the stagecoach trail in Arizona
Аризонадағы Апачи жолы – Суперстиция таулары арқылы өтетін дилижанс жолы. Бұл жол Апачи тайпасының есімімен аталды, өйткені олар бұл жолды Суперстиция таулары арқылы жылжу үшін алғашқыда пайдаланған. Тарихи Апачи жолы Апачи Джанкшн қаласын, Үлкен Феникс аймағының шетін, Теодор Рузвельт көлімен Суперстиция таулары және Тонто ұлттық орман арқылы байланыстырды. Апачи Джанкшннан солтүстік-шығысқа қарай Тортилла Флэтке дейін жол Е. Апачи жолы (Аризона штатының 88 тас жолы) деп аталады. Бұл учаскеде асфальт төселген, Тортилла Флэттен бірнеше шақырым шығысқа қарай топыраққа айналады және жолының көп бөлігін осылай жалғасады. Апачи Джанкшннан шығысқа қарайғы бөлік ресми түрде 88 мемлекеттік тас жолы деп аталады. Бұл сонымен қатар Апачи Джанкшн арқылы негізгі көлік дәлізі болып табылады, жол Меса қаласына өткенде Мейн-стрит көшесіне айналады, ал Темпеде Апачи бульвары болып, Милл-авенюде аяқталып, Апачи атауын қайта алады. 1992 жылы Суперстиция тас жолының құрылысы аяқталғанға дейін Апачи Джанкшнның Апачи жолы бөлігі АҚШ-тың 60 тас жолының бөлігі болды, ол құрылысы аяқталғаннан кейін Суперстиция тас жолына бағытталды. Жол 64 шақырымға жуық (40 миль) қалың шөлді таулар арқылы өрмелеп өтеді, Каньон көлі және Апачи көлі сияқты терең су қоймаларының жанынан өтеді. Тортилла Флэт қаласынан шығысқа қарай Рузвельт тоғанына дейін тар, иірім жол асфальтталмаған; биік жартастардан құлау қаупі бар және қауіпсіздік кедергілері аз. Жол жүргенде сақтық қажет, үлкен RV, SUV немесе керуендерге ұсынылмайды. АҚШ-тағы кейбір ірі RV жалға беру компаниялары өз көліктерін осы бағыт бойынша пайдалануға рұқсат бермейді. 2019 жылы болған өрттер мен су тасқыны Фиш-Крик Хилл қарауы мен Апачи көлі маринасы арасында үлкен көшкінге әкелді. Жолдың бұл бөлігі жөнделмеген және мерзімі белгісіз жабық. Жүргізушілер Тортилла Флэтке батыстан кіре алады. Апачи көліне тек шығыстан ғана кіруге болады.
The Apache Trail in Arizona was a stagecoach trail that ran through the Superstition Mountains. It was named the Apache Trail after the Apache Indians who originally used this trail to move through the Superstition Mountains. The historic Apache Trail linked Apache Junction at the edge of the Greater Phoenix area with Theodore Roosevelt Lake through the Superstition Mountains and the Tonto National Forest. From Apache Junction heading northeast to Tortilla Flat, the Trail named The E. Apache Trail (Arizona State Rt 88) at this point is paved, turning into a dirt road a few miles east of Tortilla Flat, and continuing as such for nearly the full remainder of its length. The section east of Apache Junction is known officially as State Route 88. It is also the main traffic corridor through Apache Junction, turning into Main Street as the road passes into Mesa, and regains the Apache name by becoming Apache Boulevard in Tempe, ending at Mill Avenue. Prior to the completion of the Superstition Freeway in 1992, the Apache Junction portion of the Apache Trail was part of US Highway 60, which was rerouted to the Superstition Freeway once it was completed. The Trail winds steeply through 40 mile (64 km) of rugged desert mountains, past deep reservoir lakes like Canyon Lake and Apache Lake. The narrow, winding road is unpaved from just east of the town of Tortilla Flat to Roosevelt Dam; there are steep cliff drops and few safety barriers. The trail requires caution when driving and it is not recommended for large RVs, SUVs, or caravans. Some large RV rental companies in the US do not allow their vehicles to be taken on this route. Fires and floods in 2019 resulted in a massive landslide between the Fish Creek Hill Overlook and Apache Lake Marina. This section of road has not been repaired and is closed indefinitely. Drivers can access Tortilla Flat from the west. Access to Apache Lake is only possible from the east.
1902 жылғы Ұлттық қалпына келтіру туралы заң
1890 жылдардың соңында аңғарда Азамат соғысынан берігі ең қатты құрғақшылық басталды. Осының салдарынан Аризона территориясының тұрғындары, сондай-ақ Батыс аймақтарындағы олардың серіктері, мелиорациялық жобалардың өте қажет екенін түсінді. Бұған қоса, бұл апатты құрғақшылық Батыстың шөлейт жерлерін қайта жандандыруға бағытталған су шаруашылығы жобаларына үкіметтің белсенді араласуын қажет ететінін көрсетті. Басылымдардың, суару ұйымдарының және лоббилік күш-жігердің ықпалымен 1900 жылғы президенттік сайлауда республикалық және демократиялық бағдарламалар суару және мелиорацияны басты мақсаттары ретінде қарастырды. Осының нәтижесінде 1902 жылдың 17 маусымында президент Теодор Рузвельт "Ұлттық мелиорация туралы" заңға қол қойды. Бұл заң Батыс аймақтарындағы су ресурстарын игеру және басқару үшін ірі су жобаларын әзірлеуге және қаржыландыруға рұқсат берді.
In the late 1890s, the valley experienced its worst drought since the Civil War. As a result, citizens in the Arizona Territory, along with their counterparts in the surrounding areas of the West, realized the urgent need for reclamation projects. Furthermore, this devastating drought showcased the need for greater government involvement in these water management projects that would reclaim the arid lands of the West. Due to pressure from publications, irrigation organizations, and lobby campaigns, both the Republican and Democratic platforms in the presidential election of 1900 prioritized pro irrigation and pro reclamation as their central plank. As a result, on June 17, 1902, the National Reclamation Act was signed into law by President Theodore Roosevelt. This act authorized the development and funding of large scale water projects to harness and manage the water in the West.
Теодор Рузвельт бөгетінің
Ұлттық қалпына келтіру заңы бойынша жүзеге асырылған алғашқы федералдық жобалардың бірі Аризона штатындағы Теодор Рузвельт бөгетін салу болды, ол Финикс қаласының дамуын ынталандыру үшін өте қажетті сумен жабдықтау және гидроэлектр қуатын қамтамасыз ететін еді. Бұл болашақ бөгеттің қашық жатқан орны логистикалық қиындық тудырса да, осы мәселенің шешімі Апачи жолын салу болды. Осылайша, Апачи жолы бөгет құрылысына қажетті материалдар мен жабдықтарды тасымалдауды жеңілдетіп, маңызды жабдықтау жолы қызметін атқарды.
One of the first federal projects undertaken by the National Reclamation Act was the construction of the Theodore Roosevelt Dam in Arizona, which would provide the vital water supply and hydroelectric power to promote the growth of the Phoenix metropolitan area. Although the remote site of this future dam proved to be a logistical nightmare, the solution to this problem was the construction of the Apache Trail. Thus, the Apache Trail served as the critical supply road, facilitating the transport of materials and equipment to the dam site.
Апачтар жолының құрылысы
Апачи жолының (сол кезде Тонто вагон жолы деп аталған) құрылысы 1903 жылғы 29 тамызда басталды. Бұл жолдың бағыты ежелгі тақтап жүрілетін жолмен сабақтасқан, оны анасази тайпалары хохокамдармен сауда жасау үшін пайдаланған деп саналады. Басқа да жергілікті американдық тайпалар осы жолды тарихқа дейінгі дәуірде жазғы және қысқы мекендері арасында көшіп-қону жолы ретінде қолданған болуы мүмкін. Бұл жолдың құрылысындағы еңбекке апачилер көп үлес қосты, және олар басқа жұмысшылардан бөлек тұрды. Апачи жұмысшылары көбінесе әйелдері мен балаларын алып келіп, олармен бірге тұрып, дәстүрлі өмір салтын сақтап өтті. Апачи жолы, бастапқыда Меса теміржол станциясынан бөгет салынатын жерге дейін созылып, 1905 жылғы 3 қыркүйекте 551 000 доллар қаржы жұмсалып аяқталды.
Construction of the Apache Trail (known as the Tonto Wagon Road at that time) began on August 29, 1903. The route of this supply road followed the ancient footpath that is believed to have been used by the Anasazi tribes to trade with the Hohokam. Other Native American tribes may have also used this footpath during prehistoric times as a migratory route between their summer and winter homes. Apache Indians provided most of the labor for this road construction and they lived separately from the other crews. These Apache workmen often brought their wives and children to live with them and maintained their traditional way of life. The Apache Trail, originally running from the Mesa railhead to the dam site, was completed on September 3, 1905 at a cost of $551,000.
Апачтардың жолдарының дамуы
1905 жылы Апачи жолының құрылысы аяқталғаннан кейін, бұл жолдың мәні өзгері бастады. Бұл жол Теодор Рузвельт бөгетін жабдықтау үшін қолданыла берсе де, Apache Trail жақын арада халыққа ашылды. Бірнеше кәсіпкерлер бұл жол бойында көлік қызметтерін ұсына бастады, оларға дилижанс пен автомобиль саяхаттары кірді. Бұл кәсіпкерлер жолды қоршаған табиғаттың табиғи және әсем пейзаждарын байқап, оны танымал туристік орын ретінде насихаттады. Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы бұл жолдың көркемдігінен пайда көруші алғашқы компаниялардың бірі болды. Олар "Нью-Орлеаннан Сан-Францискоға" бағытталған, атақты "Күн бату жолы" пойыз бағытын ұсынды, оған қосымша төлем жасау арқылы Apache Trail арқылы автокөлікпен саяхаттауға мүмкіндік берілді. Маңыздысы, Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолы компаниясы Теодор Рузвельт бөгеті мен Apache Trail-дың автомобильдік саяхаттарын жарнамалау мақсатында өз жарнамалық кампанияларында "Апачи жолы" деген атауды ойлап тапты. Осыдан бері бұл жол осы атпен белгілі.
After the completion of the Apache Trail in 1905, the character of this road began to change. While this road continued to serve as a supply route for the Theodore Roosevelt Dam, the Apache Trail soon opened up for public use. Several entrepreneurs began to provide transportation services along this road, which included both stagecoach and automobile excursions. These entrepreneurs recognized the unspoiled and spectacular landscape surrounding this road and marketed its appeal as a popular tourist destination. Southern Pacific Railroad was one of the first companies to benefit from the scenic beauty of this road. They offered the famous "Sunset Route", which was their "New Orleans to San Francisco" train route that included a motorcar side trip over the Apache Trail for an additional fee. Of note, it was the Southern Pacific Railway Company who coined the name "Apache Trail" in their advertising campaigns in order to promote these automobile side tours of the Theodore Roosevelt Dam and the Apache Trail. This name has been used for this road ever since.