Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lost Worlds – Альфред Леонарди жасаған және таңбалаған "жауынгерлік сурет кітап ойыны", алғаш рет 1983 жылы Nova Game Designs баспасынан шыққан. Ойынның Chessex, Emithill, Flying Buffalo және Greysea сияқты көптеген баспагерлері болды.
Lost Worlds is a "combat picture book game" designed and trademarked by Alfred Leonardi and originally published in 1983 by Nova Game Designs. The game has had many publishers, including Chessex, Emithill, Flying Buffalo and Greysea.
Қайта өрлеу
2004 жылы жарияланған кітаптардың шамалы қайта жандануы болды, 2004 жылы бес жаңа кітап жарық көрді (олардың төртеуі жаңа лицензия иесі, 1% Inspiration Games компаниясының еңбегі), тағы екеуі 2005 жылғы маусымда жарық көрді (екеуі де графикалық суреттер емес, фотосуреттермен), ал қалғандары 2007 және 2008 жылдардың басында жарық көрді. Көптеген ескі кітаптар қазір қолжетімсіз, бірақ Firelight Game Company олардың алғашқы кітаптарының кейбіреулерін қайта басып шығаруы мүмкін екенін мәлімдеді.
A minor resurgence in published books occurred in 2004, with five new titles published in 2004 (four of them by a new licensee, 1% Inspiration Games), a further two published in June 2005 (both with photo illustrations rather than graphics), and others early in 2007 and 2008. Many of the older books are now out of print, although Firelight Game Company has said they may be reprinting some of the early books.
Ойын процесі
Ойын екі ойыншыны және кем дегенде екі "көрнекі жекпе-жек кітабын" қажет етеді, әр ойыншы қол жетімділердің ішінен кейіпкерді (яғни кітапты) таңдайды. Ойын басталғанда әр ойыншы сол кейіпкердің кейіпкер парағын өз кітабынан алып, қарсыласына береді. Кейіпкер парағында кейіпкердің шайқаста қолдана алатын түрлі жауынгерлік әрекеттер тізімделеді. Жекпе-жек кітабында шабуылдардың әсерлері кестелерде көрсетілген, және ол басқа ойыншының не істеп жатқанын визуалды түрде көруге мүмкіндік береді. Ойыншылар кітаптағы жазбаларды бірінші тұлғаның көзқарасымен қарастырады, тек қарсыласын көреді, ал өзін емес. Әр кезеңде немесе ұрыс фазасында ойыншылар өз карталарында көрсетілген әрекеттерден біреуін құпия түрде таңдайды, бұл таңдауға алдыңғы кезеңдердің нәтижелері әсер етуі мүмкін. Ойыншылар бір уақытта бір-біріне таңдалған әрекеттерін нөмірмен көрсетеді. Содан кейін ойыншылар кейіпкер парағын пайдаланып, өз әрекеттерін қарсыласының әрекетімен салыстырып, нәтижелерді анықтау үшін қолдарындағы кітаптың тиісті жазбасын табады. Бұл әсерлерге соққы ұпайларын жоғалту (яғни жарақат алу) және қарсыластың келесі әрекетіне шектеулер қою кіруі мүмкін (ол қарсыласына дауыстап оқылады). Қарсыласының соққы ұпайларын нөлге дейін төмендеткен алғашқы кейіпкер жеңіске жетеді. Ойынға күрделілік пен әртүрлілік қосу үшін кейбір кейіпкерлердің арнайы қабілеттері бар – мысалы, үңгір тролі мен бір мүйізді аң қайта жаңғыруға қабілетті; бірнеше кейіпкерлер (жауынгер-магтан бастап) сиқырлы сиқырларды қолдана алады (қазіргі кезде әртүрлі баспагерлер жасаған 3 түрлі сиқыр жүйесі бар); ал кейбіреулері қарсыласты у немесе аурумен зарарландыра алады, бұл жауынгерлік әр кезеңде автоматты түрде зақым келтіреді. Кей кейіпкерлер ұша алады, ал басқалары сиқырлы қару-жараққа ие. Сиқырдан (карталармен бейнеленген) басқа, тактика мен сәттілік карталары да бар, кейіпкерлердің статистикасына байланысты оларға қол жеткізу деңгейі әртүрлі.
Play requires two players and at least two "visual combat books", with each player choosing a character (i. e., a book) from those available. At the start of play, each player removes the character sheet for that character from their book and hands the book to their opponent. The character sheet lists the various combat actions which the character can take during the battle. The combat book lists the effects of the attacks in tables, and serves as a visual reference for what the other player is doing. Hence, each player views entries in the book from a first person perspective, seeing only their opponent and not themselves. During each turn or combat phase, players secretly select an action from those shown on their card, possibly influenced by the results of previous turns. Players then simultaneously reveal their intended action, by number, to each other. Using the character sheet to cross reference their action with that of their opponent, players then turn to a specific entry in the book they are holding in order to determine the results. These effects may include hit point loss (i. e., a wound), as well as any restrictions on the opponent's next move (which is read aloud to them). The first character to reduce their opponent to zero hit points wins. To add complexity and variety, certain characters have special abilities—the Cave Troll and the Unicorn, for example, can Regenerate; several characters (beginning with the Fighter Mage) can use Magic Spells (although there are now 3 different spell systems, formulated by different publishers); several can infect an opponent with either poison or disease, which then cause damage automatically in every round of combat. Some characters can fly; others have magic weapons. In addition to Magic (represented by cards), there are also cards for Tactics and Luck, with characters having differing access to these, depending on their statistics.
Бөлек өнімдер
Сондай-ақ, Hobby Japan баспасы 2005 жылдың соңынан бастап "Queen's Blade" деген атаумен, әйел-текті жауынгерлерге арналған кітаптардың тағы бір сериясын жариялады. Бұл сериядағы 20-дан астам кітапта және жапон суретшілері мен кейіпкерлерді жасаушылардың кейіпкерлері бар. 2007 жылдың желтоқсанында "Queen's Gate" атты екінші серия ұсынылды, онда жапондық визуальды медиадан кейіпкерлер енгізілді. 2008 жылдың қазанында Hobby Japan түпнұсқа серияның ("Queen's Blade Rebellion") қосалқы жинағында тағы төрт кейіпкерді жариялады. 2010 жылдан бері бастапқы ойын дизайнінің авторы Альфред Леонардидің қызы Джилл Леонарди "Queen's Blade" сериясы үшін жаңа кейіпкер матрицаларын жасап келеді. 2012 жылы Джилл серіктесі Тодд Бродбентпен бірге "Legend's Gauntlet" брендімен жаңа кейіпкерлерді шығаруды жоспарлап, жаңа, бірақ толық үйлесімді формат құрды. Леонардидің қозғалыс матрицасы жүйесі BattleBooks және Games Workshop сияқты басқа баспагерлердің де өздерінің жекпе-жек сурет кітаптары ойындарын іске қосу үшін "қарызға" алынды.
There is also a further series of books, of emphatically female fighter types, under the collective title of Queen's Blade, published from late 2005 by Hobby Japan. With more than 20 books and characters designed by popular Japanese artists and character designers. As of December 2007 a second series, Queen's Gate, was introduced, featuring characters from Japanese visual media, and in October 2008 Hobby Japan announced four further characters in a sub set of the original series (Queen's Blade Rebellion). Jill Leonardi, the daughter of the original game designer Alfred Leonardi, has been designing new character matrices for the Queen's Blade series since 2010. In 2012, Jill founded with partner Todd Broadbent with plans to release new characters under the brand of Legend's Gauntlet in a new but fully compatible format. The Leonardi move matrix system has also been "borrowed" by other publishers, notably BattleBooks and Games Workshop as the engine to drive their own combat picture book games.
Қабылдау
Крис Хантер «Imagine» журналы үшін «Lost Worlds» ойынын қарап шығып, «Жалпы алғанда, «Lost Worlds» — жылдам әрі қызықты жүйе, егер оның кемшіліктерін елемесеңіз… Бірақ кешкі рөлдік ойынды бастауды күтіп отырып, бір-екі шайқастан артық ойнамайтынымды көзге елестете алмаймын» деді. Иан Уадделлоу «White Dwarf» журналының 52-ші нөмірінде «Lost Worlds» ойынын қарап шығып, оған 10 балдық шкала бойынша 6 балл берді және «Ойын оңай әрі қызықты, бірақ оның қызығушылығы шектеулі. Рөлдік ойын кезінде екі ойыншыға екі кітап лақтыру қызықты болуы мүмкін, бірақ ол көп ойлануды қажет етпейді, сондай-ақ нақты стратегияға мүмкіндік бермейді. «Жоғалған әлемдер» — түскі асқа немесе пабқа алып баруға арналған жақсы ойын» деді. 1984 жылғы «Dragon» журналының (85-ші нөмірі) мамыр айындағы санында Кен Ролстон ойынның қызықты және жылдам, бірақ қымбат және қайта ойнау мүмкіндігі шектеулі екенін айтты. ««Жоғалған әлем» ойын жүйесі — қызықты, өте жақсы жасалған шағын ойын. Ол ойнауға, үйренуге кеткен уақыт пен күш-жігерге, презентацияға, түпнұсқалыққа, жүйе сапасына және драмалық әсерге байланысты ең жоғары баға алады, бірақ оның қолданылуы шектеулі және аяқталған, ал құны, мүмкін, жылдам ләззат үшін сәл қымбат. Ойнауға тұрарлық, бірақ басқа да осындай бағамен ұсынылатын ойындармен салыстырғанда, қызығушылықты ұдайы тудыруы екіталай». 1996 жылғы «Arcane» журналының (5-ші нөмірі) сәуір айындағы санында Клифф Рамшоу «Flying Buffalo» нұсқасымен әлде де қатты әсерленбеді, ««Lost Worlds» қызықты болғанымен, форматта ұзақ өмір сүруге мүмкіндік жоқ. Ол сізді бірнеше сағат бойы қызықтырмайды. Екінші жағынан, ол сіздің таңдаған Рөлдік ойын жүйесіндегі белгілі бір жауынгерлік жағдайларды шешудің тамаша құралы болып табылады» деп түсіндірді. Рамшоу оны 10 балдық шкала бойынша 6 баллмен бағалады. 1996 жылғы «Dragon» журналының (232-ші нөмірі) тамыз айындағы санында Рик Сван «Chessex» ойынының жаңа нұсқасын шығарғанына қуанды, оны «бұрынғыдай керемет, өнімді жай ғана ойын-сауықтан керемет классикалық деңгейге көтеретін барлық критерийлерге сай» деп атады. Сван ойынды «оңай, бірнеше минутта үйренуге болады (әдемі!), және қиын; 10 жыл өтті, бірақ мен оның барлық құпияларын әлі де ашпадым» деді. Ол ««Жоғалған әлемдер» жинағы ешқашан оқымайтын комикстер жинағынан немесе артерияларды бітеуін тудыратын, ерте қабірге баруға асықтыратын демалыс күндеріне арналған чизбургерлерден гөрі жақсырақ таңдау» деп қорытындылады. 1999 жылы «Pyramid» журналы «Lost Worlds» ойынын Мыңжылдықтың ең жақсы ойындарының бірі деп атады. Редактор Скотт Харинг ойынды «жақсы, қысқа, конвенцияға алып барып, бірнеше минутты өткізуге арналған ойын» деп сипаттады.
Chris Hunter reviewed Lost Worlds for Imagine magazine, and stated that "All in all, Lost Worlds is a quick, fun system, if you can ignore its shortcomings [ ] but I cannot imagine myself playing much more than a quick battle or two while waiting to start an evening's role playing." Ian Waddelow reviewed Lost Worlds for White Dwarf #52, giving it an overall rating of 6 out of 10, and stated that "The game is easy and good fun but it has limited appeal. It would be fun to throw two books at a couple of players when running a RPG as a change from endless die rolling, but it does not warrant a great deal of thought, nor does it allow for any real strategy. Lost Worlds is a good game for lunchtime or to take down to the pub." In the May 1984 edition of Dragon (Issue 85), Ken Rolston found the game entertaining and fast, but expensive and with limited replayability. "The Lost World game system is an entertaining, superbly produced minor diversion. It earns the highest marks in playability, time and effort to learn, presentation, originality, system quality, and dramatic effect, but its applications are limited and closed ended, and the cost is perhaps a little steep for a quick thrill. It is certainly worth playing, but less likely to stimulate sustained interest, especially when compared with other similarly priced games." In the April 1996 edition of Arcane (Issue 5), Cliff Ramshaw was not overly impressed with the Flying Buffalo version of Lost Worlds, commenting "Although Lost Worlds is fun, there isn't a great deal of longevity in the format. It's not going to keep you occupied for hours at a time. On the other hand, it represents a great means of resolving certain combat situations in your RPG system of choice." Ramshaw concluded by giving it a below average rating of 6 out of 10. In the August 1996 edition of Dragon (Issue #232), Rick Swan was excited that Chessex had issued a new version of the game, calling it "as terrific as ever, meeting all the criteria that elevates a product from the merely entertaining to the dazzingly classical." Swan lauded the game as "easy, learnable in a couple of minutes (no kidding) [and] challenging; 10 years on and I still haven't cracked all its secrets." He concluded, "a Lost Worlds set remains a better buy than a stack of comic books you’ll never read or a weekend’s worth of artery clogging cheeseburgers that’ll only hasten your journey to an early grave." In 1999 Pyramid magazine named Lost Worlds as one of the Millennium's Best Games. Editor Scott Haring described the game as a "great, short, take to a con and kill a couple minutes kind of game."
Марапаттар
1984 жылы Lost Worlds 1983 жылғы ең жақсы фантастикалық тақта ойыны деп танылып, Чарльз Робертс/Оригенс сыйлығымен марапатталды.
In 1984, Lost Worlds won the Charles Roberts/Origins Award for Best Fantasy Boardgame of 1983.