Америкалық шаруа және «Жер тегін беру» заңының алғашқы иесі Дэниел Фримен
Daniel Freeman
Дэниел Фримен – алғашқы Homestead Act бойынша жер алған американдық фермер, Азамат соғысының ардагері. Діни бостандыққа қатысты маңызды сот ісінің қатысушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жер иеленуші
American homesteader
Дэниел Фримен (26 сәуір 1826 – 30 желтоқсан 1908) – американдық жер иеленуші және Азамат соғысының қатысушысы. Ол 1862 жылғы "Жер иелену туралы" заң бойынша алғашқы талап қоюшы ретінде танылды. Фримен сонымен қатар дін мен мемлекеттің бөлінуі туралы маңызды сот шешімінің талапкері болды.
Daniel Freeman (April 26, 1826 – December 30, 1908) was an American homesteader and Civil War veteran. He was recognized as the first person to file a claim under the Homestead Act of 1862. Freeman was also the plaintiff in a landmark separation of church and state decision.
Дәрігер және сарбаз
Фриман Огайо штатының Пребл округінде дүниеге келді және Нью-Йорк штатының Генсеси округінде, сондай-ақ Иллинойс штатының Нокс округінде өсті. Жастығында оның отбасы жиі көшіп, Айова мен Иллинойс штаттарында болып, соңында Небраска аймағындағы Беатрис қаласына қоныстанды. Ол Цинциннати қаласындағы (Огайо штаты) медицина институтын бітіріп, Оттава қаласында (Иллинойс штаты) дәрігерлікпен айналысты. Азамат соғысы кезінде 17-ші Иллинойс ерікті жаяу әскер полкіне қатысты.
Freeman was born in Preble County, Ohio, and was raised in Genesee County, New York, and Knox County, Illinois. While he was a young man, his family moved frequently, to Iowa and Illinois before settling in Beatrice, Nebraska Territory. He was a graduate of a medical institute in Cincinnati, Ohio, and practiced medicine in Ottawa, Illinois. He enlisted in the 17th Illinois Volunteer Infantry Regiment during the Civil War.
Үй иесі
1862 жылдың 20 мамырында президент Авраам Линкольн ересектерге жер беруге мүмкіндік берген «Жертелім» заңына қол қойды, егер олар тиісті құжаттарды толтырып, шағын төлем жасаса. Жертелімші 12x14 фут көлемдегі тұрғын үй салып, бес жыл бойы жерді өңдеуге немесе ағаштар отырғызуға міндетті болды. Жер арзан немесе тегін болғанымен, көптеген жертелімшілер қарлы борандар, құрғақшылық, аурулар, шегіртке шабуылы және ашық даланың жалғыздығына шыдамай бес жылға жетпеді. «Жертелім» заңы 1863 жылдың 1 қаңтарында күшіне енді. Фримен Одақ армиясының барлаушысы болған болуы мүмкін, және ол сол таңертең әскери қызметке Сент-Луиске кететінін айтты. Фримен кеңсе қызметкерін түн ортасынан кейін жер кеңсесін ашуға көндірді, өйткені ол өзінің талабын тіркемек болды. Бес жыл өткен соң, жертелімші «Жертелім заңдары бойынша қажетті дәлелдеме, 20 мамыр 1862 жыл» деп аталатын құжатқа екі-үш куәгердің қолы қойылған болуын талап етті. Фрименнің көршілері Джозеф Графф және Сэмюэл Килпатрик осы алғашқы құжатқа қол қойды.
On May 20, 1862, President Abraham Lincoln signed the Homestead Act, which gave adults of land if they filed paperwork and paid a small fee. The homesteader was required to build a 12x14 foot dwelling and farm the land for five years or plant trees. Although the land was cheap or free, many homesteaders did not last five years because of the blizzards, drought, disease, plagues of locusts, and loneliness on the open prairies. January 1, 1863, was the day the Homestead Act went into effect. Freeman may have been a scouter for the Union Army, and he said that he was leaving for St. Louis that morning for military duty. Freeman persuaded a clerk to open the land office just after midnight so he could file his claim. When five years was up, the homesteader had to have two or three witnesses sign a document called "Proof Required Under Homestead Acts May 20, 1862 . " Freeman had his neighbors, Joseph Graff and Samuel Kilpatrick, sign this first document.
Некелер
Фриман Элизабет Уилберге үйленді, ол 1861 жылы қайтыс болған болуы мүмкін, бірақ кейбір дереккөздер олардың ажырасқанын көрсетеді. Олардың үш баласы болды. Дэниел Фриман Агнес Сьютерге (Леклэр, Айова) хат арқылы үйлену ұсынысын жасады және 1865 жылдың 8 ақпанында оның ата-анасының үйінде үйленді. Агнес Дэниелдің кіші інісі Джеймске келісім берген еді, ол соғыста қаза тапты. Дэниел мен Агнес сегіз балаға ие болды, олардың жетісі ересекке дейін жетті. Агнес Беатрис жеріне 1931 жылы қайтыс болғанша өмір сүрді. Фриман жер дауына ие болумен қатар, дәрігер, округтік сот тергеушісі және округтік шериф қызметтерін атқарды. Олардың қоныс аудару кезеңінде бірнеше құрылыстар салынды, оның ішінде ағаш үй, кірпіш үй және бірнеше каркасты үйлер. Олардың ешқайсысы бүгінгі күнге дейін сақталмаған. 1936 жылы Конгресс Фриманнің жерін елдегі алғашқы жер дауы ретінде мойындады және оны Американың Ұлттық ескерткіші деп жариялады. Қазір оны Ұлттық саябақтар қызметі күтіп ұстайды.
Freeman married Elizabeth Wilber, who may have died in 1861, though some sources indicate that they divorced. They had three children. Daniel Freeman proposed marriage by mail to Agnes Suiter of LeClaire, Iowa, and married her on February 8, 1865, in her parents' home. Agnes had been engaged to Daniel's younger brother, James, who was killed in the war. Daniel and Agnes had eight children, seven of whom survived to adulthood. Agnes lived on the Beatrice homestead until her death in 1931. In addition to homesteading his claim, Freeman was a physician, county coroner, and county sheriff. During their homesteading period, several structures were built, including a log cabin, a brick house, and several frame houses. None survive. In 1936, the Freeman homestead was recognized by Congress as the first homestead in the country and designated as Homestead National Monument of America. It is now maintained by the National Park Service.
Діни себеппен ажырасу
Фриман – Дэниел Фриманның Джон Шеве және басқаларға қарсы қозғалған, шіркеу мен мемлекеттің бөлінуіне қатысты маңызды іс бойынша талапкер болды. 1899 жылы жақын жердегі Фриман мектебінің мұғалімі Эдит Бичер діни оқулар берді, оның ішінде Библиядан үзінділер оқыды, дұға оқыды және ән шырқады. (Бұл мектептің аты Дэниел Фриманның атына берілгені немесе жергілікті мектеп кеңесінің төрағасы және басқа туыс емес кірпіш шебері Томас Фриманның атына берілгені белгісіз.) Фриман Бичерден тоқтауды сұрады, бірақ ол мектеп кеңесінен рұқсат алғанын айтып, бас тартты. Фриман содан кейін шағымын мектеп кеңесіне жеткізді, олар Бичерді қолдады. Фриман Гейдж округінің аудандық сотына шағым түсірді, ол мектеп кеңесінің пайдасына шешім шығарды. Фриман апелляция жасады, соңында Небраска Жоғарғы Сотына жүгінді, ол Бичердің және мектеп кеңесінің әрекеттері Небраска Конституциясының (I-бап, 4-тарау) шіркеу мен мемлекеттің бөлінуіне қатысты ережелеріне қайшы келіп, конституциялық емес деп тапты.
Freeman was the plaintiff in Daniel Freeman v. John Scheve, et al., a landmark case concerning the separation of church and state. In 1899, Edith Beecher, the teacher at the nearby Freeman School, was giving religious instruction, including reading passages from the Bible, offering prayers, and leading hymns. (It is not known if this school was named after Daniel Freeman or for Thomas Freeman, an unrelated brick maker and president of the local school board.) Freeman requested that Beecher stop, but she refused, claiming that she had permission from the school board. Freeman then took his complaint to the school board, which backed Beecher. Freeman filed suit in Gage County District Court, which found in favor of the school board. Freeman appealed, finally going to the Nebraska Supreme Court, which found that the actions of Beecher and the school board were unconstitutional under the Nebraska Constitution provisions (Article I 4) concerning the separation of church and state.