Руфус Ингаллс: Американдық әскери генералдың өмірбаяны
Rufus Ingalls
Руфус Ингаллс (1818-1893) – АҚШ армиясының 16-шы бас квартирмейстері, генерал. Өмірі, білімі, қызметі туралы ақпарат. Американдық тарих, әскери қайраткер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Руфус Ингаллс (1818–1893) – американдық әскери генерал, АҚШ Армиясының 16-шы бас квартирмейстері қызметін атқарған.
American military general (1818–1893)
Rufus Ingalls (August 23, 1818 – January 15, 1893) was an American military general who served as the 16th Quartermaster General of the United States Army.
Ерте өмір және мансап
Ингаллс қазіргі Мэн штатындағы Дания ауылында дүниеге келген (сол кезде ол Массачусетс штатының бір бөлігі болған). Оның әкесі Сайрус 1819 жылы Мэн штатының конституциялық конвенциясына қатысқан белгілі жергілікті диірмен иесі және саясаткер болды. Әкесінің саяси байланыстары арқылы Руфус Ингаллс 1843 жылы өзінің досы Улисс С. Грантпен бірге бітірген АҚШ Әскери академиясына қабылданды. Ингаллс екінші лейтенант дәрежесінде тағайындалып, батыс шебіндегі гарнизонға жіберілді. 1845 жылы ол бірінші лейтенант шенімен АҚШ-тың бірінші драгун полкіне қосылды. Ингаллс Мексика-Америка соғысында полковник Стивен У. Кирни басқаратын Батыс армиясы құрамында Нью-Мексико территориясында қызмет етті. Ингаллс Эабудо шайқасы мен Пуэбло-де-Таостағы қақтығыста көзге түсіп, осы үшін бірінші лейтенант шеніне ие болды. Кейін ол Кирнидің қол астында Калифорнияда да қызмет етті. 1848 жылы ол кварталмейстер болып тағайындалды және қызметін өмірінің соңына дейін жалғастырды. Капитан шеніне көтеріліп, 1849 жылы Орегон территориясында, ал 1852 жылы Улисс Грантпен бірге Форт-Ванкуверде қызмет атқарды. Сол жерде ол жергілікті масондар қатарына қосылды. 1854 жылдың басында Вашингтон қаласында болған кезде Ингаллсқа Канзастағы Форт-Ливенворттан Ута аймағы арқылы Тынық мұхитының жағалауына дейін континент арқылы Степто экспедициясына қатысуға бұйрық берілді.
Ingalls was born in the village of Denmark in what is now Maine (at the time, it was a part of Massachusetts). His father Cyrus was a prominent local mill owner and politician who was among those at the Maine constitutional convention in 1819. Through his father's political connections, Rufus Ingalls was appointed to the United States Military Academy, graduating in the Class of 1843, which included his friend Ulysses S. Grant. Ingalls was brevetted as a Second Lieutenant and assigned to garrison duty in the western frontier. In 1845, he joined the First U. S. Dragoons with the rank of first lieutenant. Ingalls served in the Mexican–American War in the New Mexico Territory in the Army of the West under Col. Stephen W. Kearny. Ingalls distinguished himself in action at the skirmish at Eabudo and conflict at Pueblo de Taos, for which he received the brevet rank of first lieutenant. He later served in California under Kearny. He became a quartermaster in 1848 and served in that role the rest of his career. Promoted to the rank of captain, he was assigned to duty in the Oregon Territory in 1849, and then to Fort Vancouver in 1852, along with Ulysses Grant. There, he joined the local Freemasons. In early 1854, while on duty in Washington DC, Ingalls was ordered to accompany the Steptoe Expedition from Fort Leavenworth in Kansas across the continent through the Utah Territory to the Pacific Coast.
Азаматтық соғыс
1861 жылы сәуірде Азамат соғысы басталғанда Ингаллс Флоридадағы Пикенс фортына қайта тағайындалды. Ол еріктілер армиясында майор, кейін подполковник болды. Манассас шайқасынан кейін ол солтүстікке қарай Вирджинияға генерал-майор Джордж Б. Макклелланның көмекшісі ретінде қызмет етуге көшті. 1862 жылы қаңтарда майор шеніне көтерілді. Ингаллс жарты арал науқаны кезінде Макклелланның Потомак армиясы үшін Йорктаунда, Элтемнің қонуында, Камберлендтің қонуында және Ақ үйдің қонуында тиімді жабдықтау қоймаларын құруға көмектесті. Ол Жеті күндік шайқаста барлық жарақ-жабдықтар, көлік және жұмыс күштерімен бірге Ақ үйдің қонысын шеберлікпен эвакуациялады. Осының нәтижесінде 1862 жылдың тамызында Потомак армиясының бас кварталмейстері болды. Жарым арал науқанынан кейін ол өз міндеттерін Солтүстік Вирджиния және Мэриленд науқандары кезінде тиімді орындады, логистикалық шеберлігі үшін мақтау алды. 1864 жылдың маусым айында оның ескі досы Улисс С. Грант Ингаллсты Петербург пен Ричмондқа қарсы әрекет ететін барлық федералдық армияларды жабдықтауды басқаруға тағайындады. Оның Вирджиния штатындағы Сити-Пойнттағы логистикалық базасы Батыс жарты шардағы ең ірі порты операциясына айналды. Ингаллс Аппоматтокс сотындағы капитуляция кезінде болды. Ингаллс тұрақты армияда да, еріктілер армиясында да генерал-майор шеніне өзгеше көзге түсті.
With the outbreak of the Civil War in April 1861, Ingalls was reassigned to duty at Fort Pickens in Florida. He became a major and then a lieutenant colonel in the volunteer army. Shortly after the First Battle of Manassas in July, he moved northward to Virginia to serve as aide de camp to Maj. Gen. George B. McClellan. He was promoted to the rank of major in January 1862. Ingalls helped establish effective supply depots at Yorktown, Eltham's Landing, Cumberland Landing, and White House Landing for McClellan's Army of the Potomac during the Peninsula Campaign. He skillfully evacuated White House Landing with all supplies, transportation and labor during the Seven Day's Battles. Consequently, he became the Chief Quartermaster of the Army of the Potomac in August 1862 following the Peninsula Campaign and performed his duties efficiently during the Northern Virginia and subsequent Maryland Campaigns, winning praise for his logistics skills. In June 1864, his old friend Ulysses S. Grant placed Ingalls in charge of supply with responsibility for all Federal armies operating against Petersburg and Richmond. His logistics base at City Point, Virginia, became the largest port operation in the Western Hemisphere. Ingalls was present at the surrender at Appomattox Court House. Ingalls won brevets to the rank of major general in both the regular and volunteer services.
Ұрсақтан кейінгі
1865 жылы сәуірде Роберт Лидің капитуляциялауымен және одан кейін АҚШ армиясының көп бөлігінің демобилизациясымен Ингаллс мамыр айында Сити-Пойнт депосынан кетті. Ол Вашингтонға қайтып келді және 1866 жылдың шілдесінде тұрақты армияда полковник шеніне ие болды. Келесі екі онжылдық бойы ол Нью-Йорк, Сан-Франциско және Чикаго қалаларында түрлі жабдықтаушылық (квартирмейстерлік) қызметтерде болды. Он алты жыл бойы ол Тынық мұхиты және Миссури бөлімдерінің бас жабдықтаушысы болды. 1882 жылдың 23 ақпанында ол АҚШ армиясының 16-шы бас жабдықтаушысы болып тағайындалды, бригада генералы шенімен, Дэниел Х. Раккерден кейін осы лауазымға келді. Ол 1883 жылы армиядан зейнетке шығып, Орегон штатында бейбіт өмірге көшті. Ингаллс 1891 жылы Нью-Йоркке көшіп, екі жылдан кейін 74 жасында қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында әскери салтанатпен жерленді.
With the surrender of Robert E. Lee in April 1865 and the subsequent mustering out of much of the Union Army, Ingalls left the City Point depot in May. He returned to Washington, and in July 1866 was given the rank of colonel in the Regular Army. He served in a variety of quartermaster posts for the next two decades in New York City, San Francisco, and Chicago. For sixteen years, he was the chief quartermaster of the Pacific and the Missouri Division. On February 23, 1882, he was named as the 16th Quartermaster General of the U. S. Army, with the full rank of brigadier general, succeeding Daniel H. Rucker. He retired from the army in 1883 and entered civilian life in Oregon. Ingalls moved to New York City in 1891, where he died two years later at the age of 74. He was buried with military honors at Arlington National Cemetery.
Құрметтер
Сан-Францискодағы Ингаллс көшесі оның құрметіне аталған. Руфус Ингаллс 1987 жылы Quartermaster Hall of Fame-ге қосылды.
Ingalls Street in San Francisco is named for him. Rufus Ingalls was inducted into the Quartermaster Hall of Fame in 1987.